[[image:tv-krant-blogger.jpg::left:0]]In USA Today is eerder deze week een artikel verschenen waarin gesteld
wordt dat de blog-hype momenteel haar hoogtepunt beleeft en voorspeld wordt dat de zeepbel binnenkort uit elkaar zal spatten. De
stelling is dat blogging gewoon de volgende nieuwe
communicatietechnologie is en dat er geen sprake is van revolutie
maar slechts van evolutie. Ik durf dat te betwijfelen.
De essentie uit het artikel in USA Today werd enkele dagen geleden al goed samengevat op Marketingfacts.
“Net een interessant artikel van Kevin Maney
in USA Today gelezen over de weblog hype en de vergelijking met eerdere
technologische ontwikkelingen als desktop publishing in de jaren ’80 en
websites in de jaren ’90. In het artikel verwijst Maney naar uitspraken van Larry Downes (o.a. auteur van Killer App: Digitale strategieen voor een dominante marktpositie). Volgens Downes maken technologieën het voor individueen eenvoudiger om
informatie te creëren, te verspreiden en te delen. Maar net als met
eerdere technologische revoluties, zal ook de weblog door een cyclus
gaan van superhype gevolgd door een hype-o-glycemic crash. Daarna zal het een evenwicht bereiken waarna het geleidelijk een onderdeel zal zijn van ons dagelijkse werkzaamheden.”
Of zoals het in het originele artikel wordt gezegd:
“So, yeah, blogs are cool. Anything that gives people a
voice benefits society and makes us all better and smarter – and, as
bloggers have proved, makes established information outlets more
accountable. But blogs don’t seem to be the second coming of the
printing press. They’re just another turn of the wheel in
communications technology. More likely, a few years from now, after the blog bubble has
normalized, we’ll look back and say that this technology made a
difference and that our total fascination with it seems quaint.”
Uit de gedachtenwisseling die her en der
is ontstaan, leidt ik af dat velen het wel met de auteur eens zijn dat
er in essentie niets nieuws onder de zon is. Weblogs zijn gewoon een
nieuwe technologie, ze doorlopen gewoon de hypecurve en zullen
daarna gewoon een instrument in de communicatiemix worden.
Ik ben het daar niet mee eens. Ik denk dat er in de discussies een aantal zaken over het hoofd worden gezien:
- Ik denk dat de vergelijking met desktop publishing en websites
niet terecht is. Dit zijn wel grote vernieuwingen geweest, maar ze zijn
over het algemeen sterk in de zakelijke sfeer blijven
hangen. Als je al een vergelijking wil maken, doe dat dan met
(achtereenvolgens) post, telefoon, e-mail, mobiele telefoon en Instant Messaging.
Dat zijn namelijk allemaal media waar mensen niet alleen zakelijk maar waar mensen – de massa – ook
persoonlijk / maatschappelijk op grote schaal gebruik van is
gaan maken. Ik zou de
ontwikkeling van weblogs in dat opzicht daarom meer willen vergelijken met de ontwikkeling
van deze media. Graag ook even aandacht voor het nog steeds erg grote
belang van elk van elk van deze media. Bij geen van de vijf is de zeepbel tot nu toe gebarsten! - Maar het zou niet terecht zijn om weblogs alleen maar te
vergelijken met deze qua bereik veelal kleinschalige en vluchtige
media. Weblogs hebben namelijk nog iets extra’s in huis. Voor het eerst
in de geschiedenis is het voor (gewone) mensen mogelijk om snel, goedkoop en gemakkelijk met meerdere mensen tegelijk ‘in gesprek’ te zijn.
Ik zeg bewust in gesprek omdat het om meer gaat dat alleen
eenrichtingscommunicatie. Een gesprek, een contact, een conversatie
dat/die bovendien soms real time plaatsvindt, soms enige uren
of dagen uitgesteld is en soms bij toeval en pas na lange tijd plaatsheeft. Ik
spreek uit eigen ervaring als ik zeg dat dit in de verste verte
niet te vergelijken is met wat me als individu via print, desktop
publishing of websites ooit eerder geboden is. - Maar wat uiteindelijk volledig de doorslag zal geven
is dat
er zich via weblogs nieuwe gemeenschappen (communities) vormen.
Mensen krijgen letterlijk en figuurlijk
een nieuwe mogelijkheid tot netwerken en gemeenschapsvorming. Bij
weblogs hebben we
het over virtuele ontmoetingen die, net zoals bij
een fysieke ontmoeting, tot verrassende kennismakingen en boeiende
nieuwe contacten kunnen leiden. De bloggemeenschap leert ons dat mensen die
elkaar bloggend ontmoeten, elkaar daarna vaak ook graag in real life
opzoeken. De
gamesindustrie (steeds meer online, met talloze community-aspecten) laat
zien dat je daarmee zelfs groter kunt worden dan bijvoorbeeld de muziek- en filmindustrie!
Mensen maken/krijgen door bloggen op
een andere manier kennis èn kennissen, en beleven er satisfactie en plezier aan.
Uiteraard, er zullen nog vele andere technologieën uitgevonden
worden die voortbouwen op de karakteristieken van weblogs. Zeker, de
mobiele alternatieven zullen volop concurrerend worden. En
inderdaad, niet iedereen zal blogs gaan lezen, laat staan zelf een blog
beginnen. Maar zoals ik hier eerder schreef gaat het in dit geval
minder om de kwantiteit en meer om de kwaliteit (intensiteit,
influentials) van het effect. Laten we vooral ook niet vergeten
rekening te houden met de impact die bloggen zal hebben in andere
maatschappijen en culturen. Denk aan wat er in Korea, Japan en China
aan de hand is. Landen met een heel andere maatschappelijke/sociale
condities en een heel ander mediaconsumptiegedrag. Maar kijk zeker ook
naar de VS en Frankrijk, ik geloof niet dat ooit eerder een
communicatiemiddel zo’n snelle groei heeft laten zien.
Ik ben ervan overtuigd dat onze kinderen straks op deze periode terug zullen
kijken zoals wij tot nu toe terugkeken op de uitvinding van de
boekdrukkunst. Na boekdrukkunst nu bloggersart.
Bubble of Big Bang? Evolutie of revolutie?
[[tt:blogs]], [[tt:journalistiek]], [[tt:uitgevers]]
Melis danny 
Agnieszka Biela 
Robert Didier 
Robbert 
Hans de Bruin 
Ik ben het eens met je Frank, alhoewel ik wel geloof dat de weblog zal evolueren tot iets wat we nu nog niet kennen. De weblog is nu al een instrument dat perfect past in het tijdperk van communicatieve zelfsturing (zoals Arnold Cornelis dat noemt). Maar om in die tijd terecht te komen moeten we nog (veel) leren door inderdaad conversaties. En nu de gewone man/vvrouw tools als weblogs, foto-archieven e.d. kunnen gaan gebruiken, zal dat leren sneller gaan en zullen we het tijdperk van sociale regelgeving (alles vastleggen, afspreken, regelen, beschrijven) verlaten. Daarbij hoort dan ook een ander soort marketing, nl. Imagineering. Uitgaan van het indivdu (of groep van individuen) en vandaaruit gaan kijken wat nodig is. Bottom-up dus. Net zoals weblogs e.d. starten bij het individu. Dit soort bottom-up processen (dienend leiderschap is er ook een) zijn niet te stoppen. Daarom ben ik het ook met je eens dat weblogs geen bubble is, maar ook geen big bang. Eerder een (belangrijke en voor iedereen zichtbare) evolutie.
Ik herinner mij een feestje op een Grieks strand, ergens rond 1987, waar iemand mij uitlegde hoe de uitwisseling van digitale informatie (toen de fax) werkte. We kwamen tot de conclusie dat we in de toekomst waarschijnlijk via een beeldscherm real time met elkaar zouden kunnen communiceren.
We stelden ons toen voor hoe leuk het zou zijn wanneer we met z’n allen (afkomstig uit een stuk of zeven verschillende landen) gemakkelijk in contact zouden kunnen blijven en dat dat wel eens zou kunnen zorgen voor een andere sociale wereldkaart, doordat gelijkgestemden elkaar virtueel zouden kunnen ontmoeten. Dat klonk best idealistisch, toen.
Toen ik een paar jaar later mijn eerste fax aanschafte om goedkoop in contact te blijven met een vriendinnetje in Japan, werd ik uitgelachen. Overigens net als toen ik een paar jaar daarvoor antwoordapparaat had gekocht.
Ook mobiele telefonie was in het begin iets voor pooiers en patsers. Velen klaagden over het feit dat er mensen waren die schaamteloos en in het openbaar, schijnbaar zinloze telefoongesprekken voerden. De keren dat ik in de beginjaren van het WWW heb moeten horen: “Jij altijd met je internet..” zijn niet te tellen. Uitzonderingen daargelaten, hebben al die sceptici inmiddels een cellphone, een PC en een snelle internetverbinding.
Over webloggen zijn nu de meningen ook weer verdeeld. De early-adapters krijgen er niet genoeg van, de sceptici hebben weer hetzelfde commentaar. Ik denk net als Frank, dat de laatsten wederom ongelijk krijgen. Weblogs zijn voor mij internet zoals het ooit bedoelt is. Het blijkt ook nog eens een krachtige tool voor de consument om de producenten aan te sturen in plaats van andersom: zie Apple’s aankondiging dat iTunes podcasting zal gaan implementeren. Dat is een verdienste van de community, niet van marketingcampagnes.
Vergeet niet dat de platenmaatschappijen ook ooit dachten dat het niet zo’n vaart zou lopen met “dat internet…”
Mag ik aan het rijtje gebieden die het doorzetten van Internet (nadat na de hype in 2000 het effect door velen was afgeschreven) hebben onderkend: de reiswereld, de film& video verhuur/distributie, de muziekindustrie (en na de opkomst van het podcasten vermoed ik ook de radio-industrie) en vul maar aan.
Alleen als je blogging onttrekt uit de technische context ben ik het met je eens. Maar als je ‘mobiel’ als concurrent ziet, denk ik: nee, het succes van bloggen zit ‘m niet in de lokatie: Bloggen is cómmunicatie.
En dat is een vak.
eemshkBe so kind and click
blocjrBe so kind and click