Zou de activiteitencirkel niet dichter bij de mens getekend moeten worden? Vanuit een (basis-) behoefte gaat eens mens activiteiten ondernemen en daarvoor schakelt hij/zij vervolgens een zo geschikt mogelijk device in. Afhankelijk van de beschikbaarheid (in termen van tijd of plaats) maakt hij zijn keuze voor het device. Beschikbaarheid overigens niet alleen aan z’n eigen kant, maar ook bij de andere partij en mede beïnvloed door de gewenste snelheid van de reactie/interactie.

Wordt het op deze manier beter? Het in een plaatje gieten zal inderdaad nog een hele uitdaging worden, maar laten we het eerst zoveel mogelijk over de inhoud eens worden.

@ Hans: Je hebt gelijk dat er teveel in staat. Nadeel als je alles in een plaatje wil uitleggen. Ik zou het plaatje ook altijd stap voor stap willen opbouwen en ik ben ervan overtuigd (Martijn!) dat een instructieve flash animatie erg kan helpen. Maar zoals gezegd, eerst even het model stabiel krijgen.

Twee suggesties. Ten eerste staan de mensen mooi in het midden. Het begint bij hun elementaire noden en behoeften. Kunnen die er niet bij? À la Maslov bijvoorbeeld.

Ten tweede is er de factor tijd (het huidige model gaat over ruimte, toch?). Kanaalkeuze heeft veel te maken met tijd. Wanneer zoek je een kanaal en hoeveel tijd (mentaal/fysiek) heb je dan? Leuke uitdaging ook, de tijdsfactor erbij betrekken en de vorm toch eenvoudig houden ;-)

Interessant model. De eer voor het My Places niveau moet ik wel aan Sjeer Mestrom geven, die dit al in 1999 riep, toen ik hem voor het eerst ontmoette. Ik was toen betrokken bij een onderzoek voor KPN, waar werd onderzocht via een consumentenpanel welke indeling consumenten logischer vonden:
1) privé, zakelijk
2) thuis, op het werk, onderweg
KPN houdt volgens mij nog steeds onterecht vast aan de eerste optie. Niet slim volgens mij, zo denkt een mens niet namelijk. Vroeger wel misschien, maar tegenwoordig niet. Bij Tell Me is dat anders gedaan. Jouw my places indeling is het uitgangspunt, zoals je kan zien aan de ronde icoontjes onderaan deze pagina.

Jij was hier zo te zien ook al eerder mee bezig. Geen onderweg-diensten beschikbaar?

Ik zou denk nog een buitenste ring maken met ook mensen/bedrijven/etc, dus de persoon of het bedrijf waar ik mee communiceer, waar Eric het over heeft. Mijn vader kan ik namelijk mailen, omdat hij zijn mail iedere dag even checkt. Mijn moeder niet, die zit nooit achter een pc en heeft geen eigen e-mail adres. Zal ik dus moeten bellen, terwijl het in beide gevallen de vraag kan zijn op ze op de kinderen willen passen.

Ik denk dat (2) en (3) uit het lijstje van Martijn nu precies bepalen hoe je de verschillende schijven draait.

Misschien goed om het plaatje even in flash te maken, zodat je er ook echt mee kan draaien. Laat ff weten als ik dat voor je moet regelen.

Goede timing voor de introductie van dit model ;-)

Update: De link werkt niet meer. Wel wat meer info via Google Wetenschap.

@ Hans: En hoe waren de reacties???

Goed model! vind je het goed als ik dit model gebruik voor mijn presentatie morgen op de e-Day in de ideabroker sessie?

@ Erik: Ik zat zelf te denken aan een toevoeging met typen doelgroepen, zeg maar communities. Je gezin, je buren, je familie, je collega’s, je vrienden, je sportclub etc. Eigenlijk allemaal netwerken die jouw netwerk raken. Jij kiest een andere (eveneens interessante) invalshoek, meer communciatietechnisch van aard.

@ Martijn: Je hebt gelijk dat de soort informatie mede bepalend is voor het te kiezen medium. Het bijzondere fenomeen doet zich voor dat nu er steeds meer op of via internet te vinden is en er meer media op internet aangesloten zijn, mediavoorkeuren veranderen. De invloed van “de soort informatie” neemt af, het beschikbaar zijn van (een van de ) media is veel relevanter aan het worden.

En misschien doet zich ook wel iets vergelijkbaars voor bij de mate van interactieniveau. Face-to-face in een tweegesprek zitten en via de webcam praten. De verschillen nemen af (hoewel ze er natuurlijk zeker nog zijn).

Boeiend genoeg in elk geval om in het onderzoeksmateriaal van Lidwien van de Wijngaert te duiken. Ik vond in elk geval al een soort profielpagina van haar.

Uit onderzoeksliteratuur (communicatiewetenschap) bleken, ten tijde van mijn afstudeerscriptie, drie belangrijke variabelen te zijn, die de keuze voor een medium bepalen. De (1) ‘gebruikersactie’ (jij noemt het My activities), (2) het soort informatie wat met het medium overgebracht of eruit gehaald kan worden en (3) het interactieniveau, de mate van interactie tussen de gebruiker, het medium en eventuele medegebruikers. Het soort informatie kan je indelen aan de hand van twee continua, te weten de veranderlijkheid en de uniekheid van informatie. Deze variabele bestaat zodoende uit vier mogelijke vormen van informatie. De variabele interactieniveaus kan je indelen naar drie interactieniveaus, te weten face-to-face, people-system en information-retrieval.

De twee laatst genoemde variabelen (interactieniveau en het soort informatie) vind ik in je model niet terug. Dit bepaalt mijns inziens wel de mediakeuze. Immers als je actuele reisinformatie wilt, pak je niet het spoorboekje van de NS, maar kijk je bijvoorbeeld op ov9292.nl: actuele en veranderlijke informatie. Je zou er zelf voor kunnen bellen met de 9292, omdat je dan kan doorvragen (hoog interactieniveau: face-to-face).

Mijn afstudeerscriptie was mede gebaseerd op onderzoek van de toendertijd Utrechtse onderzoekster Lidwien van de Wijngaert. Zij heeft onderzoek gedaan naar mediakeuze en ik zou dus, als ik jou was, ook zeker naar haar studie kijken. Desgewenst heb ik nog wel ergens de literatuurverwijzing staan.

Succes.