In deze column heb ik twee standpunten proberen aan te geven:
1. er zijn mensen die beweren dat sekse verschillen op het internet een weerspiegeling zijn van het “echte leven.”

2. er zijn mensen die op zoek zijn naar nieuwe genres van communiceren (zoals de weblog) en zoeken naar mogelijke kleine verschillen tussen virtuele wereld en hedendaagse wereld.

Voor beiden standpunten is iets te zeggen en zijn beiden een verder onderzoek waard.

Standpunt 1, hoe voor de handliggend ook, is in mijn ogen interessant omdat het de lange tradtie van onder andere de Media Richness Theory (MRT, Daft en Lengel, Jarvenpaa en Leidner, etc) onderuit haalt. Volgens de MRT zouden communicatiemiddelen nooit zo rijk zijn in het uitdragen van sociale cues, zoals de communicatie die face-to-face plaatsvindt. Communicatie via het internet zou dan ook formeler zijn, vertrouwen moeilijker (of totaal niet) op te bouwen zijn, en niet geschikt zijn voor het bespreken van onderwerpen die complex zijn. Ik denk echter dat het Internet (en de gebruikers) al lang bewezen hebben rijk te zijn in haar communicatiemogelijkheden. Hiermee bedoel ik niet de inherente technische karakteristieken, maar meer de sociale rijkheid die de gebruikers in hun interactie met elkaar weten te leggen. En juist het feit dat de virtuele wereld een afspiegeling van de gewone wereld lijkt te zijn, haalt veel van de theorieen a la MRT onderuit.

Standpunt 2. Dit gezegd hebbende zijn de uitkomsten van het onderzoek van Huffaker wellicht ook niet zo opzienbarend. Ja, een aantal van zijn bevindingen zijn een weerspiegeling van de offline wereld. Veel vrouwen geven in een kroeg ook niet meteen hun woonplaats weg aan vreemde mannen. Dat is duidelijk. Maar ondanks dat Huffaker maar zo’n kleine steekproef gebruikt vind ik zijn poging om een nieuw genre van internet gebruik te verkennen moedig. Er is nog niet zo heel veel theoretisch onderzoek op het gebied van weblogs (empirisch onderzoeken zijn er wel). De onderzoeken die er zijn spelen met de wetenschappelijke tradities en paradigma’s en zijn zoekende.

Ja, er is veel informatie beschikbaar, alleen nog niet geordend. Er zijn veel marketingonderzoeken beschikbaar met grotere steekproeven als die n=70 van Hufakker. Alleen gebruiken deze marketingonderzoeken in mijn ogen nog geen echte theorie om uitkomsten te staven, te onderbouwen en te legitimeren. Hufakker heeft geprobeerd om hypothesen op te zetten en hij heeft ze getoetst.

Het is ook nog niet mogelijk om de gevolgen van het gebruik van weblogs te overzien. We staan pas aan het begin. Zelf heb ik het idee dat er wel iets met de weblogs aan de hand is, dat er nieuwe, andere vormen van interacteren door zullen ontstaan. En ik heb zelfs het gevoel dat het bestaande ideeen over de vorming van identiteit in de digitale wereld aan de kaak gesteld gaan worden…en dat lijkt mij nu reuze interessant! Overigens voel ik me meer aangetrokken tot het type case study research, dus steekproeven zul je bij mij niet echt tegen gaan komen. :)

Uit diverse andere onderzoeken blijkt namelijk dat we wel degelijk een groot sexe verschil bestaat. Dit is afhankelijk van leeftijd en thema. Kijk voor de aardigheid maar eens naar de groep businessbloggers. Hoeveel vrouwen zie je daar? Dit geldt voor zowel VS als Nederland. Kijk je naar tieners dan blijkt uit recent onderzoek van PEW dat 19% van de tieners een weblog bij houdt terwijl 38% zegt weblogs te lezen. Vooral meiden tussen de 15 en 17 zijn actief met een eigen blog. Een kwart houdt een weblog bij tegenover 15% van de jongens in die leeftijdsgroep. Hier is een steekproef gebruikt van n > 1,000.

Anyway, misschien aardig om de verschillende onderzoeken op dit vlak eens naast elkaar te leggen!