Bloggers countdown
24 september 2006 - 23:37
Tags: Blogging, Frankwatching
Het was een paar dagen stil, tenminste hier op de blog. Dat had zo zijn reden. De techniek laat het soms even afweten en een mens moet af en toe bijtanken en weer wat dingen op een rijtje krijgen. Toch jammer dat er maar 24 uur in een dag zitten en dat terwijl er nog zoveel leuks te doen is. Ik heb me vanavond voorgenomen om op een luchtige manier weer de draad op te pakken. Want later deze week zit ik weer helemaal volgeboekt met grote evenementen en dat is niet alleen flink genieten maar ook hard werken. En als het nog even meezit is er deze week ook nog een mooie climax.
Mijn artikel over Banking 2.0 van afgelopen zondag maakte heel wat los. Zelfs de grootste Canadese bank mailde me met de vraag of er soms een Engelstalige versie van het artikel beschikbaar was of komt. Ondertussen had ik donderdagmiddag zelf een presentatie over het onderwerp bij een van de grootste Nederlandse banken. Daar had men ook zitten smullen van het artikel en wat het allemaal aan (interne en externe) discussie op gang bracht. Het tempo waarin en de weg waarlangs het bericht de wereld over ging is een verhaal op zich. Eerlijk gezegd loopt mijn hoofd over van de ideeën voor nog meer artikelen. Ik kan er maar niet aan wennen dat er eigenlijk nog zoveel te ontdekken en beschrijven is.
Om mezelf meer tijd te geven om te bloggen (of moet ik zeggen: om op een christelijk tijdstip te bloggen) zou ik binnenkort graag weer een dagje minder willen gaan werken bij mijn werkgever. Ik werk er sinds april vorig jaar vier dagen per week en dat zou dan voortaan drie dagen moeten worden. Ik heb vooral behoefte aan meer tijd om op internet aan research te doen, ik zou graag nog meer events willen bezoeken en ik zou ook heel graag meer tijd willen hebben om aan de discussies op eigen en andermans blog mee te doen.
Op de dagen dat ik 'gewoon' werk zit mijn leven eigenlijk net wat te vol. Mensen denken vaak dat ik overdag mijn verhalen schrijf of minstens voorbereid, maar dat is dus niet zo. Nee, een werkdag ziet er bij mij heel anders uit, ik ben echt gewoon aan het werk. Onderstaand plaatje van een 'Working Class Blogger' (pdf) geeft daarvan een aardig idee.
Opstaan betekent voor een blogger e-mail en statistieken checken. Kijken wie er op bezoek is geweest of een berichtje heeft achtergelaten. Dat 7 uur moet met een ruime marge worden genomen. Soms is het veel vroeger, vrijwel nooit is het later. Na mijn ontbijtje haast ik me naar de trein, onderweg een Metro en Spits meepakkend. Op het perron koppen snellen en dan in de trein (de rit duurt 40 tot 45 minuten) meteen mijn mobiele telefoon (MDA Pro) aan en al wat e-mail beantwoorden. Dat gaat best handig omdat er een volwaardig toetsenbord op dit apparaat zit. Als er nog tijd over is bezoek ik even snel wat favoriete blogs.
Op kantoor is het dan tijd voor het eerste praatje en een eerste kop koffie. Daar word ik dan vrijwel meteen gegrepen door die andere e-mailbox en de hectiek van de projecten waarin ik overdag meedraai. Daarover heb ik trouwens niets te klagen, ik ben op dit moment betrokken bij maar liefst 3 Web 2.0 initiatieven, over een ervan hoor je hier komend weekend meer. En over deze en anderen projecten (incl. natuurlijk de Postzegelblog) vertel ik samen met een collega later dit jaar meer op het Web 2.0 congres van Euroforum.
Tussen de middag probeer ik even snel de belangrijkste berichten uit mijn e-mailbox te beantwoorden, zodat de achterstand niet te groot wordt. Ik schat dat ik - zonder de nieuwsbrieven - toch snel 50 tot 75 e-mailtjes per dag (alleen Frankwatching, dus dan tel ik de e-mail bij mijn werkgever en privé niet mee) krijg. Daar is dus voor een normaal mens sowieso niet doorheen te komen. Het wil maar niet wennen, niet alle e-mails beantwoorden, maar ik heb gewoon geen andere keuze.
In de loop van de dag neemt het aantal telefoontjes toe. Zowel collega's als mensen van buiten het bedrijf weten me te vinden als ze iets willen weten. Bloggers staan bekend om hun grote netwerk en daar maken andere mensen graag gebruik van. En laat ik heel eerlijk zijn, ik vind het ook erg prettig om andere mensen met iets op weg te kunnen helpen. Neem nou die collega van Mediavoorlichting die erg blij was met de how to die ik met weer een andere collega had samengesteld om via RSS (in combinatie met Bloglines en Technorati) op een heel efficiënte manier blogs en andere sociale media te volgen.
Een werkdag bestaat voor mij als blogging consultant uit veel praten en slechts weinig achter mijn pc zitten. Aan het einde van de werkdag dan is het meestal nog even de belangrijkste e-mailtjes eruit vissen. Op de terugreis in de trein neem ik vaak nog wat tijd om wat leesvoer (stukken die ik eerder die dag geprint heb) door te nemen. Eenmaal thuisgekomen is het eten en eigenlijk vrijwel meteen daarna kruip ik achter de pc. Tenzij de kinderen er zijn of ik andere afspraken heb. Meestal is dat ook het moment dat ik voor het eerst die dag wat tijd heb om aan research te doen. Zonder tv (maar met radio of Pandora) probeer ik dan om in de loop van de avond tot een artikel te komen. Ondertussen natuurlijk volop ook mijn e-mail scannend en zomogelijk meteen beantwoordend.
Je kunt je misschien voorstellen dat het in zo'n ritme ook gewoon lekker kan zijn om af en toe ook een echt dagje voor jezelf en samen met de mensen om je heen te hebben. Bijna allemaal mensen die ik via de blog heb leren kennen. Jazeker, ik heb inmiddels ook steeds meer (betaalde) presentaties, workshops en reportages van events. En ook daar is af en toe tijd voor nodig. Maar ik ben ook op een punt aanbeland dat ik me niet echt druk maak om wat ik nou financieel allemaal inlever door minder te gaan werken. Ik wil eigenlijk vooral genieten. Genieten van mensen en onderwerpen die me plezier bezorgen, waar ik gelukkig van wordt. Dat is niet inleveren, dat is juist wat extras krijgen. Dag in dag uit.
En dan nu de countdown naar weer zo'n bijzondere week met - zo weet ik nu al - een paar heel bijzondere momenten. Wat kan het leven toch leuk zijn. Go with the flow.
2252x gelezen 16 reacties
25 september 2006 om 08:51
Leuk stukje Frank! Ik hoop dat je nog meer tijd krijgt om met de flow mee te gaan;)
25 september 2006 om 08:52
Frank,
Gaaf om nu ook eens een keertje te lezen hoe een Frank_Janssen-dag er uit ziet.
Ik heb bewondering voor de manier waarop jij met tomeloze energie bezig bent. Het enthousiasme spettert van je artikelen en presentaties af.
“Laat je niet gek maken” komt - als ik dit zo lees - in jouw vocabulaire niet voor. Dat gaat niemand lukken. Maar dan is er ook een keerzijde van die medaille: Omdat je zo bent zal je omgeving steeds meer van je vragen en jij zal in je enthousiasme niet gauw nee zeggen (jou kennende). Gevaarlijke valkuil. Jij bent zelf de enige die dat tot een halt kan roepen. Blijf dus af en toe zo’n dag van bezinning inbouwen en kijk of je niet ongemerkt in die valkuil aan het vallen bent.
Ik wens je deze week weer veel bijzondere momenten toe (met deze keer één wel heel bijzondere) en … ik zie je volgende week dinsdag!
25 september 2006 om 09:16
‘t is wat frank, zo’n midlife crisis. heb je al een harley besteld?
25 september 2006 om 09:57
bedankt voor de tip van het web 2.0 congres. Alleen vraag ik me af waarom dat in vredesnaam 849 euro moet kosten? wat een geld zeg…..das dan weer jammer.
25 september 2006 om 11:35
Hi Frank,
Leuk dat je stukje over Banken en Web 2.0 zo goed loopt en mooi dat ik je de aanleiding gegeven heb! Gaat die Engelse vertaling er komen?
Die presentatie bij die “grote NL bank” was toch hopelijk niet bij ING, want dan zou ik me toch wat “left out” voelen? Inmiddels heb ik Erik van Roekel overigens wel gesproken.
Gr, Marcel
25 september 2006 om 11:41
@ Frank….
Je stuk heeft mij dichter achter de ‘person-behind-frankwatching’ gebracht, maar gelukkig komen wij elkaar zo af en toe ook buiten de blogosfeer tegen ;-)
Petje af! dat je het elke keer toch zo voor mekaar mag/kunt krijgen.
25 september 2006 om 12:16
Hi Frank,
Drukke dagen maken jij door zeg! Ik moet je zeggen dat alles niet voor niets is, aangezien ik (met veel anderen) wekelijks blij ben met de geupdate informatie die je met ons allen deelt.
Zo’n Harley als Eduard voorstelt werkt volgens mij niet voor jou, aangezien je dan je mail niet kunt checken onderweg ;-)
Succes, en neem genoeg tijd voor jezelf. Bijtanken is erg belangrijk.
25 september 2006 om 18:32
Hoi Frank, wat een mooi artikel! Eerlijk en recht uit het hart, precies zoals ik je ook ken. Goed ook om te zien dat je en de link en de cartoon- die ik je onlangs stuurde- beide gebruikt hebt in dit artikel. Maakt me trots dat ik je af en toe kan en mag helpen!
26 september 2006 om 10:45
Fraai stuk Frank, en ook heel herkenbaar. Spreek je snel!
26 september 2006 om 14:20
Mooi Frank, met passie geschreven, recht uit het hart. Ik kan je het boek: De Vertraagde Tijd van Arnold Cornelis van harte aanbevelen. Om te kunnen versnellen moet je juist vertragen. Dat zijn die dagen ‘voor jezelf’.
Hopelijk blijf je voorlopig in de flow, want dat is merk ik zelf ook een prachtig en rijk gevoel.
26 september 2006 om 21:33
Enerzijds bewondering, anderzijds herkenning en daardoor ook wel een beetje huivering. Dit is precies de reden dat ik (tijdelijk) met bloggen ben gestopt. En dat terwijl mijn weblog totaal niet te vergelijken was met deze weblog, zowel niet qua inhoud als reacties en connecties. Ik zou het “dagschema” wat je schetst niet meer kunnen en willen trekken. Ongelofelijk, wat een activiteiten, wat een drive. Voordeel voor een lezer is wel dat er met Frankwatching een ontzettend informatief en lezenswaardig weblog tegenover staat. Dus een dubbele reactie: ga door (want er valt hier zoveel interessants te lezen) maar denk ook aan jezelf en je rustmomenten.
27 september 2006 om 12:21
Phoej Frank… Ik wist natuurlijk al dat je druk was, maar om het zo nog eens uitgeschreven te zien is het extra indrukwekkend. Ik zou willen dat ik naast drukke baan en sociaal leven nog de energie had om tot in de kleine uurtje mooie stukken te schrijven zoals jij!
27 september 2006 om 16:10
Sommige noemen het “workaholic”, anderen noemen het “passie”. Als iemand 80uur werkt, dan is hij een workaholic, als een sportman 80uur aan z’n sport besteed is het passie en gedrevenheid. Het maakt niet uit wat anderen vinden, zolang je jezelf maar niet voorbij loopt. Let op je gezondheid en doe op tijd een stap terug. Geniet van het leven en doe alleen dingen die je leuk vindt. Ik zie je over een paar weken weer :-), groeten vanuit Thailand
29 september 2006 om 00:19
Hoe herkenbaar. Dat ook voor iemand die geen consultant is, maar gewoon een blogging common.
29 september 2006 om 22:42
Ha Frank,
Dit stuk bevestigt weer waarom ik jouw blog zo goed vind: de combi van enerzijds interessante info over digitale trends en anderszijds jouw eigen persoonlijke tintje eraan. Ik hoop dat je snel drie dagen voor je werkgever kunt gaan werken en dat je vooral je eigen grenzen goed bewaakt! Succes!!
30 september 2006 om 00:48
Iedereen erg bedankt voor de leuke reacties op dit stuk!
@ Vincent: Meeer tijd? Wordt aan gewerkt!
@ Fred: Zoals je hebt gemerkt deze week even wat gas teruggenomen met schrijven. Af en toe even genieten van de dingen die mooi en belangrijk zijn, af en toe zelf wat nieuwe inspiratie opdoen en - ik kan het niet ontkennen - ook veel van mezelf gegeven voor http://www.directblog.nl (het was leuk Allard, Marjan en Nicole!).
@ Eduard: Midlife crisis, begint dat al zo vroeg? Neuh, tweede jeugd zou ik zeggen! ;-)
@ De burgemeester: Ik ga niet over de prijzen, maar ik wil tzt wel onze presentatie via hier beschikbaar stellen hoor!
@ Marcel: Het verhaal over de banken krijgt nog een vervolg. Ik zoek naar iemand die het in het engels wil vertalen en er rolt in elk geval ook een artikel in print uit. Daarnaast nog wat meer spannende dingen, maar daarover later meer. En die presentatie was niet bij ING, dus dan blijven er nog een paar over ;-)
@ Daphne: Het wordt tijd dat we elkaar weer eens tegenkomen, jammer dat je niet op Cross Media Week was (of heb ik iets gemist?).
@ Han: Harley is idd geen goed plan, bijtanken natuurlijk wel. Dank ook nog voor je felicitaties!
@ Jacq: Jazeker, jij bent een van die mensen die me af en toe helpt en … inspireert!
@ Marco: Het was vandaag al dat we elkaar zagen, maar jammer genoeg wel wat te kort. Next time better!
@ Hans: “Om te kunnen versnellen moet je juist vertragen”. Dat is een heel mooie tekst!
@ Marc: Ik krijg er nog steeds zoveel voor terug dat ik er graag mee doorga. En af en toe gewoon even pas op de plaats.
@ Christ: En dat voor een jonge kerel ;-) Maar ieder heeft een eigen balans. Iemand zei van de week tegen me dat ik de puzzel van werk en prive op een heel bijzondere manier gelegd had, de stukjes bleken allemaal heel goed te passen. Dat sprak me wel aan.
@ Arnoud: Ik heb geleerd om het leven anders te leven. Ik doe meer dan ooit de dingen die ik leuk vindt en voel me momenteel gelukkiger dan ooit. Maar het kan geen kwaad om alert te blijven. Veel plezier nog in Thailand!
@ WoW!ter: Leuk om te zien hoe bloggers soms op elkaar lijken!
@ Renee: Over die combi: ik denk dat je daar een echte kern te pakken hebt. Da’s mijn mix, daar word ik ook het meest gelukkig van. Leuk om te horen dat jij en anderen daar ook enthousiast over kunnen worden! Thx.