Een vriend en de Volkskrant van 25 november tipten mij over de Manifesto Club. De Britse publiciste Josie Appleton is initiatiefneemster, gedreven door hoop en idealen. De geschiedenis is nog jong, en de constatering is dat de oude politiek – de politiek van vandaag dus – niet het vermogen heeft om de echte grote problemen de wereld uit te helpen. Ideeën en idealen van mensen zijn nu eenmaal niet te vangen in de klassieke indeling links of rechts. De politiek ontwikkelt een strakke regelgeving waarbinnen steeds meer gereguleerd en verboden wordt en tegelijkertijd ontwikkelt de samenleving een besmettelijke angst voor alles. Daar moeten we van af.
‘Durf te weten’, zo stelt de Manifesto Club, ‘durf vrij te zijn’.
Vrijdag 1 december jongstleden. Ik kom net terug van mijn wekelijkse lesjes op een basisschool in ons het dorp. Op de radio hoor ik de eerste berichten binnendruppelen over het drama op de school in Hoogerheide. Een dag later – je kon de klok erop gelijkzetten – kondigt lieve Maria van der Hoeven aan dat het het overwegen waard is om alle lagere scholen in het land beter te beveiligen. ‘Als de deur op slot kan, dan moet de deur ook maar op slot’, zo werd gezegd.
Iets wat kan, moet dan ook maar.
Er werd niet gezegd: ‘Als de deur op een kier kan, dan moet hij ook maar op een kier.’ Immers, het elfde gebod luidt: ‘Gij zult angstig zijn.’ Stel: het wordt beleid. Basisscholen moeten hun deuren overdag gesloten hebben. De vrees sluipt in het rooster. Jurisprudentie komt tot stand (advocaat van de inbreker: ‘Ja maar meneer de rechter, het was uitlokking, de deur was niet op slot’). Verzekeringsdeskundigen baseren hun uitkeringen na een inbraak op het politierapport (niet op slot, geen vergoeding).
Scholen op slot. De voetbalwet. De as van het kwaad. Het regent bange druppels.
Twee weken geleden schreef ik op deze plek over de Machine. De Machine is de verzameling van kennis en mensen die op het internet is te vinden. De Machine kent geen landsgrenzen, geen politiek, geen coalitie, geen klassen en kasten.
Durf te weten, durf vrij te zijn. Dat is nu precies wat ze doen, de kenniswerkers van de Machine. Ze durven te weten. Met een gulzige nieuwsgierigheid wordt flauwekul in combinatie met adellijke inhoud geconsumeerd. Van YouTube tot Wikipedia, van flutroman tot prachtig essay. Hoe meer je weet, des te weerbaarder je bent.
En durven vrij te zijn. In de Machine heerst een ongeremde en schaamteloze cultuur van exhibitionisme, resulterend in miljoenen geschreven en bijna net zo veel voor mij irrelevante blogs. Het doet er niet toe, het wordt niet gedaan voor de kijkcijfers. Ik schrijf, dus ik besta, waarom ook niet. Een enkeling schrijft kwaadaardige troep, de hele grote meute schrijft goedaardig.
In vele opzichten is de Machine een spiegel van de wereld waaruit haar makers afkomstig zijn, maar bovenal overheerst binnen de Machine de aanmoediging om achter kennis aan te gaan en om vrij te zijn.
Het gedachtegoed van de Manifesto Club is volledig te plaatsen in een tijd waarin keizer angst de boventoon voert en schraalhans het leger van de verlichten in toom houdt. Steun de verlichte Machine, steun de Manifesto Club.
Deze column is eveneens gepubliceerd in Het Financieele Dagblad.
Melis danny 
Agnieszka Biela 
Robert Didier 
Robbert 
Hans de Bruin 
Gewoon de deur op slot uit gewoonte, gewoon dagelijks je virusscanner bij werken.
Ok, we moeten niet bang zijn, we moeten vrij zijn, gaan en staan waar we willen, denken en doen wat we willen, vrijelijk kennis uiten en snuiven.
Zelf ben ik niet secuur in het sluiten van ramen en deuren. En eens in de zoveel tijd profiteren anderen daar wederrechterlijk van. Dat is vervelend vanwege het gedoe en het verlies van spullen maar blijkbaar niet zo vervelend dat ik mijn gewoonten verander. Kennelijk een kosten/baten, een risico/schade afweging, of zo iets.
Maar er zijn situaties waarin de risico’s buiten de comfort zone vallen. Als er een geleende in plaats van mijn eigen laptop achter in de auto ligt gedraag ik mij al anders. Als ik nu met het vliegtuig reis vind ik het wel zo prettig dat daar tegenwoordig scherper op problemen gelet wordt dan een aantal jaren geleden.
Overigens zijn er veel scholen en andere gebouwen waar altijd al de deur op slot gaat als iedereen binnen is. Is dat angst? Is dat grote angst? Misschien, maar wat is het alternatief.
Het is fijn dat het merendeel van de mensheid zich “goed” gedraagt. Het vervelende is dat één individu met één actie grote schade aan kan richten. En dat soort storende individuen zijn er altijd. De kans op schade, grote schade, is daarom heel reëel. De angst is dus terecht al hoeven we over die angst niet emotioneel of pathetisch te doen. Gewoon de deur op slot uit gewoonte, gewoon dagelijks je virusscanner bijwerken.
Het merendeel van de mensen gedraagt zich goed maar een te groot deel niet. Sterker de meeste mensen zijn in principe vooral gericht op eigen gemak, gewin en genot. Zo zijn er zondagsrijders, dieselrijders zonder roetfilter, haastige rijders, rijders met een glaasje op, slaperige rijders. Vrijheid blijheid, jawel. Maar het is wel nuttig en noodzakelijk dat we met elkaar afspreken wat we goede rijders noemen en wanneer we vinden dat je als rijder in de fout gaat. Waarde en norm dus. Tja, dat vertaalt zich in regels. In een complexe maatschappij vertaalt dat zich in veel regels.
Een Manifesto dat zich richt op simpele, begrijpelijke, rechtvaardige, handhaafbare regels, kortom goede regels, dat zou mooi zijn.
De Machine bestaat en kan alleen maar bestaan dankzij regels, regels en nog eens regels. Wie zich niet houdt aan de regels kan niet eens meedoen, bestaat niet. Soms komt er in eens een bak regels over ons en dan roepen we enthousiast ik zie een ster, Web 2.0 is geboren …
Je schrijft:
“De geschiedenis is nog jong, en de constatering is dat de oude politiek – de politiek van vandaag dus – niet het vermogen heeft om de echte grote problemen de wereld uit te helpen”.
Tip: Lees het boek “Verkeerd Verbonden. Hoe Nederland verzuimt problemen op te lossen” van Richard Engelfriet en Herman de Regt. http://www.uitgeverijpepijn.nl/form-v21/index.php?Boeknaam=Verkeerd%20verbonden
Het biedt een interessante visie.