Volgende keer even bellen als je in Hannover bent, hadden we nog een bier kunnen doen!

Veel Suc6.

Naud

Maar betaald of niet betaald maakt uiteindelijk niks uit. Het gaat om vertrouwen dat niet geschaad mag worden, op welke site je ook bent. Tot slot begrijp me niet verkeerd: ik vertrouw schrijver van dit blog op basis van het bovenstaande!

Zo, nu weer even Twitteren

Grappig om te zien dat dit verhaal zulke uiteenlopende reacties oproept. Laat ik om te beginnen zeggen dat ik niet de pretentie /verwachting had om disruptive technologies te ontdekken. Wat ik hier vooral beschreef was – wat ik overigens altijd probeer te doen – wat mijn eigen ervaring was. Mensen die me wat beter kennen weten dat ik vooral op het vlak van user interface, gebruiksgemak van apparaten erg kritisch ben. Design is een aspect dat bij dit soort relatief jonge devices wat mij betreft minder telt, functionaliteit staat voorop. Form follows function.

Anderen kunnen vinden dat het tijd werd voor zo’n apparaat, maar dat doet voor mij niets af aan dat het er nu dan eindelijk is. Of misschien dat ik het dan eindelijk gezien heb ;-) Natuurlijk weet ik – dat heb ik hierboven zelfs benadrukt – dat de verschillende elementen stuk voor stuk niet nieuw zijn. Maar de combinatie ervan gekoppeld aan het formaat brengt ons een stap verder. In elk geval is en blijft dat mijn gevoel erbij, dat komt echt uit mijn tenen. Ik denk dat we ook niet de fout moeten maken dat iedereen er hetzelfde gevoel bij zou moeten hebben, je ziet nou juist dat met de toenemende keuzemogelijkheden consumenten ook steeds meer iets op maat kiezen. Deze device past heel erg bij een door mij gevoelde behoefte, bij iets dat er voor mij tot nu toe niet was.

Het feit dat ik ’slechts’ deze ene tablet-pc beschrijf zegt niets over de kwaliteit van andere exemplaren (zoals de Origami van Microsoft). Het was niet mijn bedoeling om een product review of vergelijkingstest te doen, het ging me om het gevoel dat ik kreeg toen ik ermee aan de slag ging. Misschien had ik de productnaam niet zo centraal moeten stellen, maar dat was voor mij in elk geval een manier om duidelijk te maken dat ik dus niet over elke tablet pc (ik heb er die dag meerdere in handen gehad) enthousiast was. Het ging mij om dat ene apparaat, de combinatie van factoren zoals ik die beschreven heb. Er zijn er vast meer die daaraan voldoen.

Dan het punt van de integriteit. Om te beginnen de opmerking over het al dan niet op eigen gelegenheid gaan. Daar wil ik heel transparant over zijn. Tulip heeft me uitgenodigd (heb ik ook geschreven) en het toegangsticket (prijs onbekend) en de overnachting (€ 41) betaald. Ik heb zelf de treinreis (€ 126) en de avondmaaltijd betaald. Ik was wel uitgenodigd voor een diner maar heb daarvan geen gebruik gemaakt. Kortom: ik heb zelf het grootste deel van de kosten gedragen (en heb er ook de nodige privétijd in gestoken).

Verder zijn er geen afspraken gemaakt over het al dan niet schrijven over de tablet pc, laat staan over het al dan niet beschikbaar stellen van zo’n apparaat. Ook dat wil ik nog eens onderstrepen. Ik was echt spontaan erg enthousiast over de device, zoals ik me hier op de blog wel eens vaker over nieuwe tools enthousiast toon. Ik word vaker voor events uitgenodigd en gevraagd om nieuwe producten te testen. Maar dat betekent niet dat ik daar dan ook altijd over schrijf. Als ik iets niet interessant en/of en/of origineel / uniek genoeg vind, dan schrijf ik daar dus gewoon niet over. Recent was dat onder meer het geval bij de lancering van Windows Vista en de nieuwe MSN-portal. Om eens twee echt willekeurige voorbeelden te noemen.

Voor alle duidelijkheid: dat wil overigens niet zeggen dat als Tulip, Microsoft of een andere leverancier zo’n tablet-pc uitgetest zou willen hebben, we dat hier niet zouden doen. Dat is nou eenmaal een erg gebruikelijke manier om tot een recensie te komen, dat gebeurt zowel bij journalisten als bij bloggers. Als dat hier op de Frankwatching gebeurt (dat is een enkele keer het geval geweest, bijvoorbeeld met de Segway), dan wordt dat netjes gemeld.

Ben ik nou authentiek geweest of niet? Iedereen mag daar zo zijn eigen waardeoordeel over hebben. Maar wat voor belang zou ik erbij kunnen hebben gehad om hier schaamteloos aan productpromotie te doen? Kan iemand me dat uitleggen? Ik ben er in elk geval financieel of materieel niet wijzer van geworden, laat dat duidelijk zijn. En verder heb ik me heilig voorgenomen hier ook in de toekomst gewoon mezelf te blijven. Ook als het van sommigen misschien niet mag ;-)

Mijn ‘wow’-moment had ik zelf vorig jaar met de ILiad Ebook-reader van het Nederlandse IRex. De Iliad heeft een revolutionair scherm dat geen backverlichting kent en echt net zo contrastrijk en scherp is als een echt boek. Je kunt er ook aantekeningen op maken, hij heeft handschriftherkening, hij is licht, gebruikt erg weinig stroom, heeft wifi, er draait Linux op etc. En dat voor 650 euro … Een school in Maastricht doet er nu een experiment mee als vervanging voor schoolboeken.

Hij heeft nog geen browser aan boord en (ligt aan de technologie van het scherm), maar dat komt vast nog in de toekomst.

Mijn punt: handschrift herkenning is niet nieuw, tablet-pc is niet nieuw, maar het wordt gebracht alsof we het hebben over de vinding van de eeuw. Ik snap dat Hans blij is met dit nieuwe ding, maar blijf eens kritisch.

Noem me een zeurpiet, maar ik begin in ene beter te begrijpen wat men met de ‘millennial’ bedoeld. Al een paar dagen heb ik een discussie met Hans over het wel of niet ‘cutting edge’ zijn van dat tablet dingetje en over de experience die Frank erbij heeft. De reden daarvoor probeer ik uit te leggen :)

Stel ik zou over de Cebit lopen en op de Tulip-stand deze nieuwe tablet pc in handen krijgen. Om te beginnen zou ik denken ‘wat een onoogelijk ding’, want echt sexy is het (nog) niet natuurlijk (ja, hijs wit, lekker origineel) :) Daarna de tekstherkenning – zelfs als het al ‘flawless’ zou werken zou ik meer een ‘hehe, dat-werd-tijd’-gevoel hebben dan een ‘wow’-momentje. Verwend misschien?

In een tijd waar de UvA al eBooks uit leent op een non-volatile device (digitaal lezen, zonder stroom) en je je spelcomputer bediend met een gyroscopische zwaaistok is een nieuw tabletpc met tekstherkenning niet echt superspeciaal, in mijn ogen.

Is de Frank-experience dus puur een Frank-experience, of heeft Frank een ‘disruptive technoligie’ ontdekt?

Ik denk het eerste en vind het jammer dat er een hele Cebit-verslaglegging op twee bekende blogs over dit dingetje gaat :) Don’t loose your edge folks…