Ik denk dat een taxonomie en folksonomy beide goede ordeningsmethodes kunnen zijn. Mijn voorkeur gaat uit naar de folksonomy, oa. door het door Ruben gegeven voorbeeld.

In een tijd waar de informatiestroom groter en groter wordt, mede door alle user-generated-content, is de informatie niet meer in te delen in door autoriteiten vast gestelde categorieen. De users(of een deel ervan) moeten dus meehelpen deze data te ordenen. Die users moeten alleen niet uit mensen bestaan die hiervan het nut al inzien. Dan blijft de groep gebruikers beperkt tot de early adapters/adopters. De hoeveelheid web2.0 gerelateerde del.icio.us bookmarks zijnnog steeds hoog.

Hier liggen duizenden informatie architecten dagelijks wakker van ;)

Het indelen in categorie;euml;n is vaak lastig te vergelijken omdat in de offline wereld dingen over het algemeen maar binnen 1 categorie vallen. Of enkele elkaar kruisende categorieën, dus “oorlog”, “saddam hussein” en “irak”.

Op Del.icio.us zou je hieraan ook nog “saddam”, “hoessein”, “iraq” en “perzie” kunnen/moeten hangen. Als je aan een onervaren niet-nerd moet uitleggen wat de gevolgen van zijn keuzes zijn op het functioneren vn de folksonomy, wordt het allemaal niet makkelijk.

De meeste folksonomies zijn natuurlijker omdat bepaalde objecten simpelweg niet in 1 categorie thuis horen. Het gebruiken van foksonomie is dus aan de ene kant natuurlijker en aan de andere kant niet wat de vastgeroeste generatie gewent is.

Een probleem voor de usability van het web2.0 is dat het geen gedigitaliseerd proces is uit de echte/fysieke wereld. Mensen zijn gewend aan vaste categorieeën en een hierarchie in de ordening van data. Door het ontbreken van die taxonomie is er geen goed overzicht mogelijk. De gebruiker moet dus mee gaan helpen in een systeem waar hij niet aan gewend is.

Huidige interfaces hebben veel minpunten. Lijstes van de nieuwste of populairste items en tagclouds doen een poging een overzicht te geven van de inhoud, maar verstoren een eerlijke werking van de folksonomy (The rich get richer).

Doordat het systeem niet is terug te vertalen is naar de fysieke wereld is het gebruik van fysieke metaforen vrijwel niet mogelijk. Zo’n metafoor, bijvoorbeeld de label voor een tag, schept het beeld van beperkingen die er niet zijn.

In mijn project heb ik juist laten zien wat er echt gebeurt. Recommondations zijn bijvoorbeeld groepjes mensen, met de tags in tekstballonetjes. De tags zijn afkomstig van die mensen. Al die mensen hebben een naam en zijn aanklikbaar. DIt vergroot weer het bewustzijn bij de gebruiker, dat zijn bijdrage zichtbaar is als bijv. recommendation voor andere gebruikers.

Yuri van Geest: Ik ben het uiteraard eens met wat je schetst over het belang van “web 2.0″, of misschien wel het semantische web, waartoe al die menselijke input zou kunnen leiden.

Maar ik ga bewust niet in op al die mooie achterliggende redenen en het belang van de ontwikkeling op zich. Daar wordt al genoeg over geschreven. Bovendien is dat een soort antropologische visie: beschrijven wat het effect is van de ontwikkelingen. Ik stel juist de vraag vanuit de mens-computer interactie: is het wel realistisch wat we verwachten van gebruikers?

1% van de mensen op web 2.0 websites draagt daadwerkelijk bij aan de site. Is dat niet wat weinig, als je het belang ervan zo groot acht? (ik speel hier advocaat van de duivel natuurlijk)

En natuurlijk was er ook participatie in web 1.0 maar alleen veel beperkter, minder makkelijk, minder gebruiksvriendelijk en minder effectief.

Dat vind ik een slecht statement. De manieren van interactie in web 2.0 zijn niet inherent makkelijker en gebruiksvriendelijker, ik durf zelfs het tegenovergestelde te beweren. Bovendien is het web niet van 1.0 naar 2.0 gegaan, maar is het geleidelijk ontstaan, juist vanuit de interactie die er al was (denk bijv. aan fora en webmail) . Ik vind het daarom wat “hyperig” om zo’n statement te maken :)

Als ik deze twee quotes van jou even naast elkaar zet:

Wat ik zie momenteel is een verschuiving van de markteconomie naar een sociale economie die door web 2.0 mogelijk wordt gemaakt.

En de mainstream users zullen sommige aspecten en tools van web 2.0 geleidelijk omarmen maar zeker niet zoals de Digital Bohemians. Iedereen heeft zijn eigen passies en web 2.0 is natuurlijk een (geweldige) speeltuim pur sang voor mensen die al een passie voor internet hadden.

… is daar dan niet een kleine mismatch? Een verschuiving van economisch model, maar tegelijk doet niet iedereen eraan mee en is het maar een speeltuin?

Een mismatch dus tussen het (potentiele) belang, en de participatiegraad? Is usability hier de missende of zelfs beperkende factor? (preekte hij voor eigen parochie…)

Voor de zekerheid (ook voor Laurens ;)): ik ben een groot fan van wat web 2.0 genoemd wordt, de ontwikkelingen die eraan ten grondslag liggen en zeker ook (, Cristiano,) die eruit voortkomen. Dit stuk is een cynische blik op het fenomeen, vanuit gebruiker 1.0 geschreven, maar uiteraard wel voor gebruiker 2.0, want 1.0 snapt hier natuurlijk ook weinig van :)

Remko Strik: Waarom zou er behoefte zijn aan een helder (eenduidig?) beeld van wat web 2.0 is? Ik noem een aantal voorbeelden van wat er vaak onder wordt verstaan en zet daar wat vraagtekens bij. Ik heb ook niet de illusie dat mensen het kaf niet van het koren weten de scheiden, maar wil er wel voor waarschuwen dat voor veel mensen kaf en koren nogal iets anders zijn dan voor “ons”, de nerds die dit soort discussies voeren :)

Doorgaans zullen velen de mogelijkheden van web 2.0 toch niet ten volle benutten. Het zij doorgaans meer kijkers.

D8 je soms dat elke bezoeker van youtube zélf ook filmpjes upload , dat is nog geen 0,1 % van de bezoekers.

Zo is het met web 2.0 net zo tel uit je winst .

Het formuleren van een algemeen geaccepteerde omschrijving wordt daarnaast bemoeilijkt door de snelheid van technologische toepassingen die in onze schoot worden geworpen.

Het stukje van Ruben helpt in ieder geval niet in het creeeren van een helder beeld van de onbekende en onduidelijk gedefinieerde wereld die web 2.0 heet.

Maar…. uiteindelijk gaat het niet om de term, maar om deze nieuwe zaken.

Deze moet je proberen (dus WEL beta testen), analyseren, kijken of het toegevoegde waarde geeft. Ja=> gebruiken. Nee=> links laten liggen.

In tegenstelling tot wat het artikel van Ruben doet geloven meen ik wel dat de internetter van tegenwoordig snel genoeg het kaf van koren weet te scheiden.

Yuri van Geest: Ik ben het uiteraard eens met wat je schetst over het belang van “web 2.0″, of misschien wel het semantische web, waartoe al die menselijke input zou kunnen leiden.

Maar ik ga bewust niet in op al die mooie achterliggende redenen en het belang van de ontwikkeling op zich. Daar wordt al genoeg over geschreven. Bovendien is dat een soort antropologische visie: beschrijven wat het effect is van de ontwikkelingen. Ik stel juist de vraag vanuit de mens-computer interactie: is het wel realistisch wat we verwachten van gebruikers?

1% van de mensen op web 2.0 websites draagt daadwerkelijk bij aan de site. Is dat niet wat weinig, als je het belang ervan zo groot acht? (ik speel hier advocaat van de duivel natuurlijk)

En natuurlijk was er ook participatie in web 1.0 maar alleen veel beperkter, minder makkelijk, minder gebruiksvriendelijk en minder effectief.

Dat vind ik een slecht statement. De manieren van interactie in web 2.0 zijn niet inherent makkelijker en gebruiksvriendelijker, ik durf zelfs het tegenovergestelde te beweren. Bovendien is het web niet van 1.0 naar 2.0 gegaan, maar is het geleidelijk ontstaan, juist vanuit de interactie die er al was (denk bijv. aan fora en webmail) . Ik vind het daarom wat “hyperig” om zo’n statement te maken :)

Als ik deze twee quotes van jou even naast elkaar zet:

Wat ik zie momenteel is een verschuiving van de markteconomie naar een sociale economie die door web 2.0 mogelijk wordt gemaakt.

En de mainstream users zullen sommige aspecten en tools van web 2.0 geleidelijk omarmen maar zeker niet zoals de Digital Bohemians. Iedereen heeft zijn eigen passies en web 2.0 is natuurlijk een (geweldige) speeltuim pur sang voor mensen die al een passie voor internet hadden.

… is daar dan niet een kleine mismatch? Een verschuiving van economisch model, maar tegelijk doet niet iedereen eraan mee en is het maar een speeltuin?

Een mismatch dus tussen het (potentiele) belang, en de participatiegraad? Is usability hier de missende of zelfs beperkende factor? (preekte hij voor eigen parochie…)

Voor de zekerheid (ook voor Laurens ;)): ik ben een groot fan van wat web 2.0 genoemd wordt, de ontwikkelingen die eraan ten grondslag liggen en zeker ook (, Cristiano,) die eruit voortkomen. Dit stuk is een cynische blik op het fenomeen, vanuit gebruiker 1.0 geschreven, maar uiteraard wel voor gebruiker 2.0, want 1.0 snapt hier natuurlijk ook weinig van :)

Er wordt trouwens ook van de Web2.0 gebruiker verwacht dat je van flashy, simpele, meestal witte en met grote teksten, gradients, lieve icons, reflecties en schaduwrandjes gevulde websites houdt…maar dat is weer even de designkant he! ;)

Dit filmpje blijft natuurlijk een klassieker en mooi aanvulling hierop: http://www.tndmedia.nl/blog/trends/301/een-visie-op-web20-verpakt-in-5-minuten/

PS: Mn naam is zonder H

Ik ken BarCamp en OpenCoffee (ben ook lid). MobileMonday Amsterdam (http://www.mobilemonday.nl) is ook variant hierop.

Ik denk trouwens zelf niet dat de nieuwe generatie niet gaat rebelleren tegen onze generatie, alleen gaan zij nog harder en wel met tools zoals Web 3.0 (semantic web, agents), 3D printers (user generated content in fysieke vorm) en vooral mobiele devices voor UGC (denk Smart Mobs van Howard Rheingold in practice).

Vraag jongeren maar eens of ze wel eens naar de bios gaan…dat leeft minder dan in onze generatie. Ze doen dat via Torrents ; veel socialer, goedkoper, makkelijker en veiliger. En ze maken ook steeds betere films zelf en vooral samen als in een bee hive.

Hetzelfde geldt voor TV , daar zullen ze Joost als standaard gaan zien en niet traditionele TV. Dat is namelijk boring en niet sociaal, Joost wel omdat er social networking, annotation en IM in zit. Ook zullen ze naar mijn idee eigen TV kanalen gaan opstarten zoals UStream, meer dan onze generatie.

Ik denk dat dit soort sociale/onofficiele bijeenkomsten een gevolg zijn van de ver-socializering van de web-sfeer. Een ander voorbeeld hiervan zijn bijvoorbeeld Moo Cards (http://moo.com) die meer persoonlijkheid laten zien.

Als developer, blogger, en ondernemer ben ik erg benieuwt waar dit heen gaat en hoe lang deze development houdbaar is. Onze generatie doet dit omdat het “nieuw” is, maar zal de volgende generatie het ook doen of zullen ze rebels tegen onze nieuwe “cultuur” in gaan?

Grappige post. Dekt de lading van web 2.0 redelijk goed. Al heb ik wel wat aanvullingen en opmerkingen.

Persoonlijk ben ik van mening dat de originele ideeen en toelichting van Tim O’Reilly nog steeds overeind staan: http://www.readwriteweb.com/archives/web_20_meme_map.php

Laatst zei diezelfde Tim iets over de importantie van data binnen Web 2.0 en haar netwerk-effecten. Ik ben het daar zeer mee eens en dat ontbreekt helaas in deze post. Hij zegt daarin o.a. dat het gaat om het zo veel mogelijk verzamelen, controleren, remixen en presenteren van data: http://www.wired.com/techbiz/people/news/2007/04/timoreilly_0413
Een quote: “We’re still trying to move people toward really understanding what that new world looks like. I don’t think a lot of people are there. A lot of people still think, “Oh, it’s about social networking. It’s about blogging. It’s about wikis.” I think it’s about the data that’s created by those mechanisms, and the businesses that that data will make possible.”

Naar mijn idee is het transparant maken van zowel het proces als de output van veel websites een belangrijk onderdeel van web 2.0. Alle data komt beschikbaar. Wat ik zie momenteel is een verschuiving van de markteconomie naar een sociale economie die door web 2.0 mogelijk wordt gemaakt. Tools als Cluztr en Yub zijn hierin inzichtelijk.

De post van Ruben gaat naar mijn idee te weinig in op het belang van wiki’s, open APIs, mash-ups, web services, RSS remixers zoals Yahoo Pipes en het web als OS. Dit zijn naar mijn fundamentele veranderingen in het web voor alle betrokkenen. Web 2.0 is zeker geen hype vanuit dit licht.

En natuurlijk was er ook participatie in web 1.0 maar alleen veel beperkter, minder makkelijk, minder gebruiksvriendelijk en minder effectief.

Voorts is web 2.0 niet alleen techniek maar ook een sociaal-culturele onderstroom in de wereld naar participatie, democratisering, decentralisering, egalisering en zelforganisatie. Dat zien we in alle sectoren (binnen ondernemingen, onderwijs, zorg, overheid etc.)

En de mainstream users zullen sommige aspecten en tools van web 2.0 geleidelijk omarmen maar zeker niet zoals de Digital Bohemians. Iedereen heeft zijn eigen passies en web 2.0 is natuurlijk een (geweldige) speeltuim pur sang voor mensen die al een passie voor internet hadden.

In mijn afstudeerproject ging ik opzoek naar een manier om dat de ‘normale’ gebruiker bewust te maken van zijn nieuwe rol en hem daarin te begeleiden. Dit resulteerde een nieuwe interface voor del.icou.us, die de gebruiker centraal stelt in een netwerk van gebruikers, tags en bookmarks: The Convival Folskonomy (link:http://www.maartenjanssen.info/tcf/) (de term beta is hier niet overbodig ;) )

Wat mij betreft is web 2.0 dan ook totaal NIET overhyped. De ontwikkelingen zijn talrijk en passen goed in de bredere ontwikkeling van het WWW. We moeten alleen af en toe nuchter kijken naar wat we allemaal willen en verwachten :)

En vergeet vooral niet dat AJAX en Web 2.0 absoluut niet hoeven te staan voor een toename in gebruiksvriendelijkheid, zoals geen enkele technologie dat doet. Het gaat altijd om hoe je de technologie inzet en hoe je de interactie ontwerpt.

Overigens kwam Jakob Nielsen recent wel met kritiek op de web 2.0 hype, al stond dit artikel daar los van.