Het vuurtje wordt zeker opgestoken. Het kan de markt voor patientenbeoordelingen mogelijk openbreken. In ieder geval ben ik het met Jacqueline eens dat er wel een plek moet zijn waar patienten / zorgconsumenten heen kunnen. De basis is natuurlijk dat de ‘klanten’ van de zorgverlener een luisterend oor vinden en dat wat met de kritiek gedaan wordt.

Uitstekend verhaal van Martijn trouwens, dank voor de link!

De zwarte lijst van SIN-NL zal sowieso niet in Nederland gaan werken. Desalniettemin zal het mijns inziens niet lang duren voordat ook RateMD’s-achtige sites in Nederland komen.

De medische uitkomsten worden door de Contractant geregistreerd aan de hand van de registratiekaart, de patiëntenervaringen worden verzameld d.m.v. de CAHPS vragenlijst. De gegevens dienen voor de interne terugkoppeling naar de zorgverleners en voor jaarlijkse rapportage aan Agis. Agis stelt op basis hiervan de benchmark samen en berekent de bonus. De elementen die de bonus bepalen worden per jaar afgesproken.

De zorgverzekeraars zijn er dus wel mee bezig. Het jammere is alleen dat er geen terugkoppeling naar de consumenten/ patienten plaatsvindt.

Daarnaast is het de vraag hoe een externe partij, niet de verzekeraar, al die prestatieindicatoren boven water moet krijgen. Moeten artsen en verzekeraars op termijn een een API aanbieden voor deze gegevens? Of heeft Independer met MediQuest een gat in de markt gevonden?

We leven in een tijd waarin alles beoordeeld wordt. Consumentenorganisaties zijn hierin voorgegaan, met ratings in toonaangevende tijdschriften (Elsevier’s imagoonderzoek, Ad’s top 100 van de ziekenhuizen, TV-programma’s etc). Dit was het logische vervolg op de toegenomen openheid in de financiële wereld, met de vergelijking van rentepercentages voor hypotheken. Zelfde truc, ander speelveld.

De consumenten zelf (waaronder ook zorgconsumenten) zijn nu in principe in staat om ratings op hun artsen los te laten. Waarom niet? Ziekenhuizen worden ook al beoordeeld, net als je kinderen met hun CITO score.

Het moeilijke bij het beoordelen van je arts is (zo lijkt mij tenminste) dat de objectieve maatstaf meestal ontbreekt. In feite kun je noooit weten hoe goed -of minder goed- je eigen arts is. Dat kan niet gewoon niet. Dat is zelfs moeilijk te zeggen over je directe collega’s.

Patienten / consumenten kunnen wel hun eigen gevoel registreren, tijdens het contact met hun arts. Dus komt het er in een rating op neer, dat je daar misschien een indruk krijgt van het vermogen van een arts, om zijn klant een goed gevoel te geven. Dat is alles. Maar wel belangrijk.

Dus een rating van artsen zal vooral iets zeggen over diens social skills. En op de verjaardagsfeestjes, worden die het meest besproken, vooral als er over te mopperen valt.

Zit er misschien verschil in de dienst die zulke beroepen leveren en de dienst die een arts levert? Is de uitkomst van een bezoek aan een arts minder duidelijk gedefinieerd? Is de leek minder in staat om de dienst van een arts te beoordelen?

Ik heb het idee dat de dienst die een arts levert minder duidelijk is. Er zit een groter gat tussen wat de consument wil en de arts kan bieden dan bij andere beroepen. Des te meer reden voor een arts om zijn communicatie op orde te hebben. Ook zijn onlinecommunicatie dus.

En wie moet dat allemaal gaan bijhouden, en waar overal?

Dan kan een medicus beter zijn tevreden clienten gaan enthousiasmeren om testimonials voor hem te gaan plaatsen. Misschien met een klein voordeel in het vooruitzicht; “Een gratis griepprik!” of iets in die sferen!

Zo kan hijzelf de balans laten doorslaan naar de positieve kant!

Blijft over hoe je als arts valse beschuldigingen kunt aanpakken. Misschien zouden reacties op sites van een extra kenmerk moeten worden voorzien. Bijvoorbeeld:
- identiteit onbekend (anoniem)
- e-mailadres bekend
- identiteit bekend (via thrusted third party)

De thrusted third party zou dan een internet provider, een bank, een telco etc kunnen zijn. openID of Digid zouden hierin een intermediaire rol kunnen spelen, dus de achterliggende bestanden van providers etc aan het profiel van een bezoeker kunnen koppelen (zonder dat anderen hier achter kunnen komen).

Er zou op sites met symbolen gewerkt kunnen worden, net als bij tv-programma’s (geweld, 12 jaar etc), waarbij elke reactie een eigen icoontje heeft (identiteit onbekend, deels bekend, bekend). Voor een (andere) bezoeker van een site wordt het dan bovendien wat gemakkelijker om de relevantie van een reactie te beoordelen.

Voor partijen die negatief genoemd worden zou misbruik dan gemakkelijker aangepakt kunnen worden. Anonieme reacties zouden verwijderd kunnen worden en reacties met contactgegevens zouden via email benaderd kunnen worden.

Allerlei beoordelingssites relativeer ik bij het bezoeken ervan altijd al direct, want ik lees/hoor veel liever wat een expert over een bepaald product/dienst zegt, dan wat een willekeurig, wellicht totaal incompetent, persoon er van vindt.

Dat probleem treedt hier ook op. Ik weet niets van de medische wetenschap, daarom bezoek ik juist een arts als ik iets vermoed. Als ik dan hoor wat het is, of dat het niets is, leef ik hier mee verder.

Als het type patient met bijvoorbeeld Munchhausen te horen zou krijgen dat het niets is, schrijft hij/zij waarschijnlijk (in hoofdletters) op een recensiesite dat de arts foutief heeft gehandeld.

Natuurlijk heeft het gros van de patiënten niet een dergelijk syndroom. Maar het gros van de patiënten is ook geen medicus en kan dus niet veel meer dan beoordelen of de arts prettig in de omgang was.

Wel, ik word liever door een vakidioot genezen, dan door een vlotte prater slecht medisch behandeld.

Persoonlijk denk ik dat de verzekering van Medical Justice en het contract alleen maar averechts gaan werken (zie ook http://www.martijnhulst.nl/weblog/pivot/entry.php?id=342). Daarnaast is het een typisch stap in de tijd terug. Het verbieden van transparantie, delen en openheid in webontwikkelingen hebben andere branches ook al geprobeerd en zijn van een spreekwoordelijke koude kermis teruggekomen.

Het gemanipuleer en het tegen gaan van onwaarheden is een lastig vraagstuk, wat niet alleen voor de gezondheidszorg en internet geldt. Een belangrijke voorwaarde is dat er niet anoniem beoordeeld gaat / kan worden, want bij verkeerde informatie kan je dan altijd iemand aanspreken. Ik moet wel bekennen, de echte oplossing voor dit vraagstuk heb ik niet.