‘Me, Myself and I’
29 November 2007 - 15:33
Tags: Events, Marketing, Media, Web 2.0
Met de woorden ‘ I don’t like interaction or participation’ begon Andrew Keen zijn presentatie gisteren op Marketing3. Keen is de tweede keynote spreker en zelfverklaarde vijand van Charles Leadbeater -’he is in the enemy position’. Met deze opening raakte hij direct de kern van zijn verhaal, die luidt dat web 2.0 helemaal niks te maken heeft met democratie, met vrij zijn, met interactie of participatie. Integendeel voor Keen bestaat het ’social web’ of het ‘we are the web’ niet en is het juist het narcistische, egocentrische web. Waarin alles draait om zelfexpressie, om navelstaren, ofwel om ‘the I-ness of culture’.
Keen gelooft niet dat technologie ons zal leiden naar het beloofde land en toonde zich bijzonder sceptisch in bijna alles wat hij zei over de mogelijkheden die alle web 2.0 tools en toepassingen de mensheid bieden. En daarin ziet hij gevaren: want web 2.0 met al zijn amateurs (zie daarvoor Keen’s boek ‘The Cult of the Amateur’) bedreigt de echte expertise en de echte autoriteiten: Die van de oude massamedia, die van de reclame-bureau’s, die van bedrijven als Apple waar innovatie afkomstig is uit het genie Steve Jobbs. En dus niet uit klantenpanels, user generated content, fora en wat dies meer zij. Dat werkt niet volgens Keen en daarom wil ik in dit verband even wijzen op deze door een Apple-gebruiker ontwikkelde commercial voor de iPod-touch.
Op mijn eigen blog besteedde ik daar in dit artikel al eerder aandacht aan. Juist omdat het voor het eerst is dat een bedrijf als Apple zichzelf openstelt voor participatie en co-creatie.
Nostalgie
Keen noemt zichzelf nostalgisch omdat hij terug verlangt naar de oude tijden van de massa-cultuur, de echte expertise, de echt merken zoals hij dat noemt. Een cultuur waarin de de echte professionals, de echte autoriteiten het voor het vertellen hebben en waarin innovatie ontstaat in het hoofd van één genie, van een echte leider. En hij plaatst vervolgens een aantal kritische noten bij wat Google- als exponent van een web 2.0 bedrijf- roept en doet:
- Google wil niet ‘evil’ maar juist ‘equal’ zijn en koopt intussen een compleet vliegveld op zodat de Google-top makkelijker af en aan kan reizen
- Google wil informatie voor iedereen beschikbaar maken, doet dat weliswaar maar omlijst die vervolgens wel met overal reclame
Sprookjes
Web 2.0 zorgt niet voor democratie, brengt geen vrijheid en ook de mogelijkheid tot zelfexpressie is helemaal niks nieuws want dat kon altijd al. Voor echt creatieve mensen weliswaar, die ook iets te vertellen hadden. Want, zo vroeg Keen zich hardop af, wie van ons heeft er nu echt iets te melden? Dat zijn en blijven volgens hem de experts en de professionals.
Het zijn het mooie sprookjes al die web 2.0 verhalen maar ook niet meer dan dat. En Keen hoopt dat wij ons dat gaan realiseren en stelde voor om weer terug gaan naar de Middeleeuwen en de ‘Me, Myself and I’ wereld van Silicon Valley snel vergeten…
Update: De webcast van de complete dag 2 van Marketing 3 staat live en is hier te vinden.
1675x gelezen 13 reacties
29 November 2007 om 16:41
De waarheid ligt ongetwijfeld in het midden. De een doet er iets goeds mee, de ander misbruikt het. En weer anderen interesseert het niet. Netto zal het dus wel uitkomen op ‘net de echte wereld’. Ik neig er dus naar om Keen voorzichtig gelijk te geven.
29 November 2007 om 19:23
Wat mij betreft heeft Keen niet per sé ongelijk. Maar de argumenten die hij gebruikte in zijn betoog tegen Leadbeater zijn niet geheel valide. Vooral zijn betoog dat het Internet en hiervoor ontwikkelde toepassingen als YouTube of blogs geen ‘freedom’ bieden, en dat de amateur hiermee de kennis van de expert ondermijnt.
Wat is er mis met de vrijheid om te bloggen, of om films op YouTube te plaatsen? Of je nu een narcist bent of niet, de eventuele ‘consument’ van deze content bepaald de waarde a posteriori. Als iets een publiek krijgt, heeft het kennelijk voor die (niche) groep een waarde.
Verder vond ik zijn betoog erg goed gebracht, hij weet wel de soms nog steeds wat vage termen die onder ‘Web 2.0′ geplaatst worden af te schieten, ook wel met goede argumenten. De battle Leadbeater vs. Keen was erg goed om mee te maken, hoe het ook van tevoren door de twee heren is doorgenomen met elkaar maakt me niet uit.
29 November 2007 om 20:28
Complimenten Frank met je heldere verslaggeving over de M3 dagen. Ik reageer nog even op de laatste regels van Bas over de Battle tussen Leadbeater en Keen en of dit vooraf doorgesproken is. Voorzover mij bekend (en ik heb hem van het vliegveld gehaald en naar Media Plaza gebracht) is er vooraf geen enkel contact geweest tussen Leadbeater en Keen over de battle. Zoals hij zelf tijdens zijn key note aangaf, hebben zij eerder een debat gehouden in York. Ik heb hem wel tijdens de autorit in grote lijnen gebriefd over de Key Note die Leadbeater een dag eerder op de VIP avond heeft gehouden. Zijn enige vraag daarna was of hij een beetje “provocative” mocht zijn. Nou, dat hebben we geweten:-). Wij vonden dit in ieder geval enorm leuk en volg met veel interesse deze blog om reacties van bezoekers te lezen. Suggesties (nieuwe battle met andere tegenpolen?) altijd welkom!
29 November 2007 om 20:35
@ Bas en HJ: Zelf neig ik meer naar Leadbeaters gedachtengang dan naar die van Keen. Zeker wat betreft het (a)sociale aspect van web 2.0. Daarin geef ik Leadbeater gelijk, ik zie web 2.0 juist als het ’social web’, als het ‘we are the web’ en ik ervaar zelf vaak hoe waar dat is. Waar ik Keen gisteren goed in kon volgen was zijn vraag wat nu het business cq waarderings-model 2.0 is/wordt, want dat is me nog niet helemaal duidelijk. Ook dat ervaar ik namelijk zelf als ideeënmens en conceptontwikkelaar in de dagelijkse praktijk. Niettemin ben ik nog altijd een web 2.0 ‘believer’ en geloof ik, net als Leadbeater in de kracht van ‘wij’.
29 November 2007 om 20:46
Wat kwam er na de donkere middeleeuwen?
Wat kwam er nadat eeuwenlang op macht beluste priesters, kerkvorsten en adel de massa had verteld hoe zij moest denken en leven. Aangezet door enkele grote denkers ontstond de verlichting een tijdperk wat we nu de renaissance noemen. Een periode waarin het volk zicht ontworstelde uit benadere onderdrukking en voor zichzelf ging denken. Ook al ging dat tijdperk, net als nu het digi tijperk, veelal gepaard met vaak overexpressie. Gelukkig zullen we nooit meer terug naar de dagen waarin enkele industrielen en media bonzen ons vertellen vertellen waar naar te luisteren te lezen en te zien en hoe te leven. Of dictators het machtige wapen: media volledig onder controle hebben om het volk en buitenwereld dom te houden en macht te behouden (Birma). Dan neem ik die ikke ikke puber content graag op de koop toe.
29 November 2007 om 21:25
@Jacqueline: ik sta inhoudelijk ook dichter bij Leadbeater dan Keen. En hij kan het ook nog eens goed brengen. Maar ik vind het wel heel verfrissend dat er een gepassioneerde tegenpool zich uitspreekt en lekker chargeert. Dat houdt je scherp in je mening over het onderwerp.
29 November 2007 om 21:30
@Bas: Eens! Daarom vond ik het ook een uitdaging om juist over Keen’s keynote te schrijven.
29 November 2007 om 22:34
Web 2.0 biedt mijns inziens juist kansen voor de “echte expertise” om zich te onderscheiden van de massa.
Het moet voor professionals mogelijk zijn om content of producten te maken van betere kwaliteit dan alle web 2.0 amateurs.
30 November 2007 om 09:06
Keen, Leadbeater… Web2.0…
Arguing on the Internet is like running in the special Olympics,
even if you win, you’re still retarded…
Om het luchtig te houden.. ik heb gelijk :)
30 November 2007 om 10:36
@Jacqueline Fackeldey, je vraagt naar de businessmodellen: Ik denk dat het belangrijkste businessmodel is: het einde van het gelijk van reclame / marketing. Hoe democratischer, hoe transparanter. En hoe transparanter, hoe beter gebaseerd op feiten en ervaringen mensen producten en diensten kunnen kopen. Hoe beter gewaardeerd door “the crowd” hoe eerder je een opdracht gegund wordt. Het grappige alleen is dat veel van die web2.0 diensten weer gerund worden in een advertentiemodel… contradictio in terminus?
30 November 2007 om 17:31
ik herken toch wel heel veel van Keen:
- in bijna alle (new) media is het toch vaak een beperkte groep mensen die participeren; het lijkt soms of het groepje vooral voor elkaar schrijft
- en die vaak meer voor eigen bekendheid (eigen geilerij) schrijven dan voor inhoud (In google-hits telt kwantiteit niet zozeer Kwaliteit)
- de ‘populaire’ blogs roepen meer op tot een Tirannie dan democratie (Geenstijl- of flashmobs)
23 April 2008 om 16:28
De ‘publicatie’ van een gevoels- of ideeënexpressie, onder welke vorm dan ook, impliceert volgens mij altijd wel een zekere vorm van narcisme. Misschien is die expressie zélf in zekere zin wel narcistisch te noemen, en is de mens dus in se dus een narcistisch wezen (”zoön narcisticon”)! Internet verandert daar m.i. niets aan, het geeft alleen aan méér mensen de mogelijkheid om dat narcisme te botvieren…