Het is weer het einde van het jaar en de momenten onder de kerstboom geven alle aanleiding voor reflectie. Ik kijk mijn kamer rond en ik bedenk me dat ik dit jaar definitief afscheid heb genomen van het papieren tijdperk.
Natuurlijk ik weet het, ze liggen er nog, de stapels, soms zelfs dozen vol met tijdschriften, boeken, rapporten en kranten. Maar ik weet dat de waarde ervan vrijwel nihil is en dat ik het beter direct kan afvoeren naar de oud papier container hier om de hoek.
Nooit eerder kreeg ik dagelijks zoveel kranten in handen, nooit eerder las ik er zo weinig. Kranten horen bij treinreizen maar in de trein ben ik tegenwoordig druk met mijn mobiel. Op die manier heb ik altijd het laatste nieuws maar bovendien ook allerlei mogelijkheden voor de interactie erom heen.
Nooit eerder in mijn leven kreeg ik zoveel boeken en tijdschriften toegezonden, nooit eerder heb ik er zo weinig opengeslagen. Mijn inspiratie en ontspanning haal ik tegenwoordig via internet binnen. Daar vind ik niet alleen wat ik zoek maar daar ontmoet ik ook anderen met dezelfde interesses.
Nooit eerder kreeg ik zoveel reclamepost toegestuurd, nooit eerder verdween er zoveel ongeopend in het oud papier. Als ik iets nieuws wil kopen dan vind ik dat meestal via vergelijkingssites of marktplaatsen. Dat is mijn manier om op het voor mij relevante moment met de goedkoopste of beste aanbieder in contact te komen.
Nooit eerder had ik zoveel naslagwerken in huis, nooit eerder stond ik op het punt ze naar het oud papier te brengen. De encyclopedie werd de Wikipedia, de routekaart werd de TomTom en het woordenboek werd Google Vertaling. Dat is voor mij de manier om altijd en overal over de meest actuele informatie te beschikken.
Er zijn alleen nog wat laatste restanten van een voorbij tijdperk zichtbaar. Mijn persoonlijke fotoarchief, maar dat zou ik het liefst zo snel mogelijk volledig digitaal willen hebben. Een aantal rekeningen, bekeuringen en uitnodigingen die nog steeds per post binnenkomen, het zou me wat waard zijn om ook dat elektronisch te krijgen. En dan die stapels briefjes (memoblok-formaat) vol acties en ideeën die ik nog elke dag produceer. Dat moet ik in 2008 nou echt eens een stuk handiger gaan organiseren.
Afijn, nu eerst maar eens even dat stapeltje kerstkaarten een plekje geven. Ik heb dit jaar voor het eerst meer kerstkaarten via de e-mail dan via de post gehad. Ik heb nog moeite om me een kerst voor te stellen zonder ‘echte’ kerstkaartjes. Maar tegelijk besef ik dat ik erg veel plezier beleef aan al die schitterende kunstwerken die ik via de e-mail ontvang. Ik zou ook die al niet meer kunnen missen.
En mijn kinderen? Tja, ik geloof niet dat die nog ooit ‘echte’ kerstkaarten gaan versturen. Want voor hen is het pas echt als het instant communication is. En daarvoor is papier toch echt niet geschikt…
Papier is passé. Of ben ik nu een stapeltje vergeten?
Deze column is eveneens gepubliceerd op de site van communicatiebureau JCM Context.
Tweet
David van der Harg 
Restaurants Almere 
herja 
Jaap 
Dank. Leest heerlijk digitaal weg.
Frank,
Dit lezende besef ik me dat ik op hetzelfde pad als jij zit. Maar gek genoeg vooral in mijn werk en minder prive. Werkpost is digitaal. Alles wat daar nog op papier binnenkomt is reclame en lees ik nauwelijks. (het einde van de postkamer zoals we die kennen?).
Thuis ligt het anders. Daar mag ik graag met knisperend papier op de bank zitten. En dan het prikbord boven de eettafel met al die kerstkaarten? Elke keer als ik dat zie, al is het maar uit mijn ooghoeken, krijg ik een warm gevoel. Daar kan geen digitale kaart tegenop. die zijn goed voor een eenmalige glimlach en dan 1,2,3 delete…
Fijne kerst en een gloedvolle jaarwisseling, en dank voor alle mooie inzichten die jullie mij met Frankwatching dit jaar hebben gebracht.
Alhoewel ik veel zaken digitaal doe gaat er niets boven het lezen van de krant. Lekker ‘s ochtends tijdens het ontbijt. De trein is ideaal om een boek of artikelen te lezen. Vandaar dat ik graag (buiten de spits) met de trein reis. Maar wellicht komt dit alles omdat ik nog geen abonnement op mobiel internet heb. Ik merk wel dat ik op stations even snel met e-mail controleer op een hotspot van XS4all. Misschien is het maar goed dat de NS voorlopig geen internet in de trein beschikbaar gaat stellen. Zo kom ik in ieder geval nog toe aan papieren informatie.
Al is papier in mijn studie nog altijd erg prominent aanwezig. Mijn studieboeken van 1200+ pagina’s wil ik absoluut niet eens digitaal hebben. Papier in het dagelijks leven gaat misschien wel weg, maar in het onderwijs is het nog steeds nummer 1!
Voor de ongelezen reclame worden kosten noch moeite gespaard met een simpele nee-nee (of nee-ja) sticker natuurlijk: http://www.milieudefensie.nl/globalisering/doemee/reclamdw.htm
Ik ben op zich wel tevreden met het kleine beetje gerichte en bedoelde stapeltje post dat ik zo ontvang. Daarnaast kan ik mijn grootmoeder nog steeds geen digitale kaart sturen, dus ik heb een mix van digitale en analoge kaarten verstuurd (de analoge dan wel druk versie van de digitale zijnde).
Tot slot, digitaal kladderen is toch niet hetzelfde als op de achterkant van een oude envelop. Daar moet zijn nog wel een aantal innovaties voor nodig denk ik.
Terwijl ik dit lees bezorgt de post inderdaad weer een stapel kerstkaarten, brief van de belasting, papieren rekeningafschrift van een nieuwe rekening (de laatste), een relatiegeschenk (kookboek; leuk en inderdaad de recepten zijn ook via wikipedia te vinden). Ik zie ook dat papier minder belangrijk wordt en dat veel bedrijven nog steeds veel moeite doen om mij met papier te verleiden (office centre, makro o.a.). Dat wetende vraag ik mij af wanneer papier nu echt minder wordt? Ik lees geen krant meer ‘s ochtends (en ‘s avonds is het oud nieuws) maar toch ben ik nog geabonneerd. En van sommige tijdschriften vind ik het lekker om ze op een zondagmiddag op de bank te lezen. Misschien zijn dat wel de overlevers.
Of mijn kinderen nog kerstkaarten zullen versturen weet ik niet. Papier lijkt inderdaad flink in populariteit te dalen.
Desondanks kom ik nog steeds de raarste dingen tegen in de post. Een brief met de strekking ‘Ik ben failliet, kunt u mij alstublieft een ton lenen’ spant de kroon. Sinds de start van mijn onderneming krijg ik meer unsolicited bulk mail op papier dan via e-mail. Het wordt tijd voor een shredder.
Aangezien wij dit jaar naar Curaçao verhuisd zijn is het merendeel van de kerstkaarten dit jaar ook in de mailbox terecht gekomen. We doen er zelf ook vrolijk aan mee door eveneens het merendeel per email te verzenden naar Nederland. Desondanks moet ik zeggen dat ik erg veel plezier beleef aan die paar kaarten die we wél via de post hebben ontvangen. Ze staan in de keuken en telkens als je thuis bent zie je ze en geeft het een goed gevoel. De kaarten in de mailbox ben ik allang weer vergeten. Dus als het om kerstwensen gaat dan geef mij maar de echte kaart!
Verder doe ik ook zoveel mogelijk digitaal, ideaal. bijna alles vanuit Nederland ontvang ik digitaal en dat werkt prima. Lokaal krijg je hier erg weinig post, ook dat is erg prettig. Als ik nog terugdenk aan die volle brievenbus iedere dag in Nederland…
Rest me jullie ook allemaal prettige dagen te wensen en sterkte met de vorst en kou. Het hoort wel bij kerst merken wij hier, 30 graden geeft je nauwelijks een kerstgevoel!
Nou….passeeee…..folders door de bus! Dat groeit nog steeds…!
Nog een generatie (twee)?
Maar wel een enorme verspilling!!!
Overigens prettige Kerst en een gezond 2008