Okee, voor Wikipedia werkt het, maar eigenlijk zijn er nog weinig commerciële voorbeelden van crowdsourcen. Natuurlijk is het een prima idee om zoveel mogelijk mensen via het web te betrekken bij de ontwikkeling van software, logo’s, bedrijfsnamen, marketing en producten. De praktijk is echter dat het gezegde “Three Is A Crowd” maar al te waar is. Meestal zijn er een paar lui die de kar trekken, en de rest – als er al een rest is – die sjokt er mijlenver achteraan. In de gewone wereld is dat zo, in de open-source-wereld is dat zo, en in de “greater” online-wereld is het niet veel anders.
De straat
Verleden week maandag was het Erick Schonfeld (foto), sinds september de TechCrunch-maat van Michael Arrington, die zich op deze wijze uitliet. Schonfeld is overgekomen van het gekillde Amerikaanse innovatieblad Business 2.0. Opeens stond Schonfeld op straat, en daar heeft Samaritaan Arrington hem opgepikt. Misschien kunnen we inderdaad het beste te rade gaan bij de straat voor wijsheden over crowdsourcen: Dat is per slot waar de crowd zich ophoudt.
Losin’ Your Mind
Xzibit, Snoop Dogg en Dr Dre rappen natuurlijk niet over crowdsourcen en open innovatie. Maar de eerste seconden van “Losin’ Your Mind” zeggen wel precies waar het bij crowdsourcen om draait. Het nummer opent als volgt:
“Out of a crowd, picking em out (and what?)
Digging em out to kicking em out (and what?)
Surviving the game is what it’s about (and what?)”
Exactemento!
Bij crowdsourcen gaat het niet zozeer om de massa’s mensen die je kunt mobiliseren, als wel om de pareltjes die je online kunt opduikelen: de juiste personen en ideeën, die jouw business op moment x een stap(je) verder kunnen brengen. Laten we dat goed in onze oren knopen. Hoewel ze in elkaars verlengde liggen, is crowdpicking/digging/kicking – met alle mogelijke middelen de crowds bewerken en ontginnen – heel wat anders dan het online-communitymanagement van een Procter & Gamble.
Een vergelijkbare spraakverwarring inzake crowds treffen we aan in het rapport “The World Economic Forum’s Technology Pioneers 2008″, dat “Crowd Wisdom: User-Centric Innovation” als thema heeft. Het is een mooie selectie van een stelletje innovatieparels uit de business-crowd, met een modieuze appetizer aan het begin, die “gewoon” gaat over Lego en Wikipedia.
Open voor business
Denk bij crowdsourcen dus vooral aan Xzibit, Snoop Dogg en Dr Dre, lees Erick Schonfeld op TechCrunch, en vergeet niet het boek “Open voor business. Open-source-inspiratie voor innovatie” te downloaden. Daar wordt het hele verhaal in een genuanceerde context voorgeschoteld. Denk je vervolgens: potverdrie dat moet ik doen, maar hoe? Bezoek dan eens het Amsterdamse open-inovatieplatform Fellowforce.com met zijn WebForce 2.1 Engine for Consumer Feedback and Co-creation. Gewoon een accountje nemen en gaan met die banaan. Want “surviving the game is what it’s about”.
Jaap Bloem is senior-consultant bij ViNT (Verkenningsinstituut Nieuwe Technologie), het onderzoeksinstituut van Sogeti Group en co-auteur van het binnenkort te verschijnen boek ‘Me the Media‘, een boek over de revolutie in media.
Petshop 
Wouter 
Samuel Driessen 
Wim Leegwater 
michel van der bij 
In Nederland is Creative Crowds bezig met Crowdsourcing. Zij sluiten aan bij bestaande online communities. (http://www.creativecrowds.com).
Jaap: In de roos! Want de grote uitdaging wordt crowdsourcing voor bedrijven (ook wel user innovation genoemd). Tijdens een keynote heb ik de stelling geopperd: Heineken heeft concurrentie gekregen van haar eigen klanten (het Brewtopia succes!, zie ook Frankwatching voor meer over het Brewtopia verhaal). Dus het is nu aan Heineken (als metafoor voor elk bedrijf) om haar klanten uit te nodigen, te faciliteren en te waarderen voor bijdragen aan productinnovatie & zelfs organisatieontwikkeling. De vakliteratuur (Eric von Hippel) noemt dit user innovation & consumer co-creation. Lees op mijn weblog http://www.open-innovatie.nl het interview met de voornaamste blogger op dit terrein, Frank Piller.
Ik ben benieuwd wanneer de eerste pot pindakaas, gemaakt door consumenten, ligt in de schappen bij C1000. Of wanneer de eerste Princess citroenpers te koop is bij Blokker, eentje die door consumenten is ontwikkeld.
Fellow Force is inmiddels, met WebForce 2.1, betrokken bij een paar aankomende consumer co-creatie projecten. Het worden spannende tijden…
@RRN: tnx.
Vind het zelf erg interessant om de nu 58 straight-from-the-heart-commentaren te lezen onder de posting van Erick Schonfeld. Jammer dat het issue in NL of althans op deze site wat minder leeft.
De term ‘crowds’ wordt sinds “Wisdom of Crowds” te pas en te onpas gebruikt. Degene die het boek wel gelezen hebben, en niet alleen de titel, weten dat de ‘wisdom’ van die ‘crowds’ alleen ontstaat onder zeer stricte voorwaarden: voldoende diversiteit (en dus niet alleen hoogopgeleiden blanke mannen van tussen de 20 en 40), en onafhankelijk van elkaar (independent), dus niet als een horde achter een ‘grote naam’ aanlopen. Vooral aan die laatste voorwaarde wordt zelden voldaan. Al die dependent reactie leiden tot stock exchange bubbles en meer van dat engs. Crowds kunnen wijs zijn, maar zonder de juiste voorwaarden kunnen crowds heel eng zijn.
@Remco:
“Heel eng”, zeker. Ik denk dan altijd aan Clay Shirky’s “A Group Is Its Own Worst Enemy”. Fraai verhaal avant la Crowd-Wisdom lettre — weliswaar met een andere insteek. Maar check dit bijvoorbeeld eens:
“You are at a party, and you get bored. You say “This isn’t doing it for me anymore. I’d rather be someplace else. I’d rather be home asleep. The people I wanted to talk to aren’t here.” Whatever. The party fails to meet some threshold of interest. And then a really remarkable thing happens: You don’t leave. You make a decision “I don’t like this.” If you were in a bookstore and you said “I’m done,” you’d walk out. If you were in a coffee shop and said “This is boring,” you’d walk out. You’re sitting at a party, you decide “I don’t like this; I don’t want to be here.” And then you don’t leave. That kind of social stickiness is what Bion is talking about.”
Waarover ik al jaren spreek mbt “crowd” — o.m. in het bovenstaande verband — is “Mediocracy”. Nou bleek mij laatst dat er al een tijdje een boek met die titel is. De inhoud is vrij esoterisch maar de universele ondertitel spreekt me aan: “Inversions and Deceptions in an Egalitarian Society”. Zo ook de definitie van Mediocracy:
“Mediocracy is a condition in which culture is subordinated to pseudo-egalitarian ideology. Symptoms include: dumbing, jargonism, infantilisation, vacuity, phoney democratisation and authoritarianism. A key weapon of the mediocratic agenda is the Orwellian redefinition of words and ideas.”
How truly true & how Web 2.0 ! ! !
Jaap alsnog bedankt voor dit inspirerende eerste verhaal en de boeiende reacties die het opleverde. Ik heb genoten en zie uit naar je volgende posting! En dat het onderwerp hier niet zo leeft valt toch wel mee toch….. al meer dan 800 keer gelezen! ;-)