“wie bang is om te falen, zal nooit het ultieme gevoel van ondernemen bereiken. Zeg dus tegen jezelf: ik heb niet gefaald, ik heb 10.000 manieren gevonden die niet werken”.

“Het beeld dat je van mij krijgt of van wie dan ook, kan overkomen als een expert of intellectueel en eigenlijk heb je te maken met een Amateur die je nooit zou willen binnenhalen”

“Vervolgens groeit dit door personal branding uit tot “he ik kan meer dan ik altijd heb gedacht”. Gaan samenvattingen maken en stukken schrijven over onderwerpen die ze ver te boven gaan of verkeerd interpreteren; -men heeft er immers nooit voor gestudeerd of enkele jaren ervaring met het onderwerp”

Comment op DC op stuk @Gino

“@gino lekker makkelijk om je nu ineens achter een term als evangelist te scharen, dat rechtvaardigt nog niet dat je zomaar ongefundeerde zaken mag en moet gaan lopen verkondigen, juist als evangelist die hoopt op volgelingen moet hiermee oppassen.

Ik proef in de reacties dat we graag nog wat feiten vernemen, ik zet ze op een rij:

- Wie zijn je klanten?
- Hoeveel mensen werken bij moore intelligence
- Waar zouden we moore intelligence van moeten kennen?
- Wat is de opleiding webintelligence aan de KU Leuven?
- Heb je gebruik gemaakt van een stuk van clickvalue?”

@Jeroen Ben het helemaal met je eens dat je een personal brand niet kunt opleggen. Zoiets moet passen bij de ‘aard van het beestje’ én het organisatieprofiel.
Denk ook dat er (vooral als je naar de VS kijkt) nog veel zal gebeuren op dit vlak. Al vraag me af in hoeverre de calvinistische ‘doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’ gedachte dit in de weg staat.
Je blog over je eigen personal brand (en de reacties) heb ik met plezier gelezen: http://nieuwemedia.web-log.nl/nieuwemedia/2008/06/personal-brandi.html

Personal branding kun je niet aan personeel opleggen. Ze moeten het ook willen. Ik ken zeer deskundige mensen die NOOIT voor een zaal gaan staan, NIKS willen delen op een blog en liever onder hun bureau kruipen dan optreden als wat voor spokesman van hun bedrijf dan ook. De mensen die dat wel leuk vinden, moet je herkennen en stimuleren - mits hun profiel past bij datgene wat je als bedrijf wilt uitstralen. Want ook dat is niet onbelangrijk.

De kritiek dat personal branding al snel doorslaat in egocentrisme vind ik wat bekrompen. Het ademt de spruitjeslucht van ‘Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’. Natuurlijk zijn er uitwassen (sommige popsterren, sommige zelfverklaarde goeroes), maar in beginsel is er niks verkeerds mee om jezelf te vermarkten. Dat hoeft ook helemaal niet agressief of pushy te gebeuren.

Zelf was ik bijna vier jaar lang een personal brand van vakblad Adformatie, vooral sinds de oprichting van Adfoblog. Dat groeit zo, dat is geen bewuste strategie. Hoewel ik inmiddels al enkele maanden voor Emerce werk, zie ik nog steeds bij sommige mensen ‘merkverwarring’. Dat is een terecht punt dat Scott Willoughby hierboven maakt. Merken kunnen hun personal brands kwijtraken, en daarmee een deel van hun zichtbaarheid.

Wie mijn blog leest, weet trouwens dat ik inmiddels zelfstandig aan het sleutelen ben geslagen met mijn personal brand (zie: http://tinyurl.com/3ktr9s ). Merken moeten soms rebranden, personal brands dus ook. Maar daar ga ik te zijner tijd zeker nog een langere blogposting over schrijven. Qua personal branding lopen we behoorlijk achter op een land als de VS, dus zal er op dit vlak nog veel gaan gebeuren in Nederland.

Jij stelt dat mensen een bord voor hun kop kunnen krijgen en denken experts te zijn. Ik denk dat die snel genoeg worden afgebrand door de omgeving. Of… in de meeste gevallen (zoals bij marketing, sales en alle niet beta beroepen) is er vaak niet één waarheid.

Er zijn meer dan genoeg mensen die mij, laat ik het netjes stellen, niet aardig vinden. Niet slim en vinden dat ik nergens verstand van heb. Recent stelde iemand op marketingfacts dat zelfs letterlijk in zijn reactie zo. Dat kan, gelukkig zijn er ook mensen die mij wel erg goed in mijn vak (online recruitment) vinden en mij inhuren.

Er zijn echter altijd meerdere wegen naar Rome (of Parijs of waar je ook heen wilt). En zo ook met die ‘cult of the amateur’. Het is soms ook een kwestie van smaak.

Dus sorry, maar ik zie niet in waarom een tikje arrogant (dat ben ik zeker) meteen inhoud dat je jezelf sociaal isoleert (dat doe ik gelukkig niet) en ik ben het ook niet met je eens dat er maar één waarheid is en dus die ‘amateur cult’ een slechte is. Maar goed, zo hebben wij beide onze mening en dat is ons personal brand. Iemand die jouw mening deelt zal jou eerder inhuren, iemand die de mijne deelt mij :)

“Ik dacht echt dat ik het bij het rechte eind had…”

Of het in alle gevallen zo ver zal gaan weet ik niet. Sommigen blijven misschien hangen in ‘meer liefde voor zichzelf dan liefde voor een ander’…

Het valt ook niet mee, ik bedoel je kunt ook niet vertrouwen op de hedendaagse politiek en wordt vaak wel gedwongen je eigen weg te kiezen. Het gaat juist om de groep mensen (85%) die afhankelijk zijn van die personen die een boodschap verkondigen die is gebaseerd op amateur inzicht.

Het staat niet aan een amateur die verkondigt, zelfs maar zijn schrede te richten.

@Gino Dank voor je reactie. Kan inkomen in je statement dat sterren egocentrische personen zijn, al ik ken ze niet persoonlijk natuurlijk. Ik haal Madonna aan omdat zij volgens mij hét voorbeeld is van een sterk merk. We moeten ook niet allemaal een dergelijke sterrenstatus ambiëren, en ik geloof ook niet dat de meeste mensen dat willen. Maar we kunnen wel veel leren van haar branding.

Wat is er mis met laten zien wie je bent en wat je kan? Iedereen is eigenlijk al een merk, het gaat er om of en hoe je dat uitdraagt. En hoe dat overkomt. Uiteindelijk is het altijd de ander die bepaalt of je een ‘echt’ personal brand bent. En volgens mij vallen narcistische personen en mensen die zich online anders voordoen dan ze in werkelijkheid zijn vanzelf wel door de mand.

Wat ik me afvraag is, gezien je eigen zichtbaarheid, waarom je zo tegen personal branding en co-creatie bent?