Vandaag liep ik in een voor mij onbekende stad een verkeerde straat in. Best vervelend als je op tijd wilt zijn voor een belangrijke afspraak. Als ik van tevoren geweten had dat ik direct na die toch best opvallende kerk naar rechts had gemoeten, was ik niet verkeerd gelopen en dat had me een hoop stress bespaard. Gelijk moest ik denken aan het (prijswinnende) idee van een collega voor een driedimensionaal alternatief voor plattegronden en méér: Serious City.
Mijn collega Barbera van den Berg ontwikkelde, samen met Jerome Bertrand van Geo-games, een plan voor Serious City. Eerder dit jaar wonnen de bedenkers ook een prijs voor hun idee in de prijsvraag ‘Virtuele Werelden’ van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Met de prijsvraag wilde het ministerie inzicht krijgen in de mogelijkheden voor de overheid om zich te manifesteren in virtuele werelden.
Het idee is dat de Serious City bijvoorbeeld laat zien welke gebouwen je passeert op weg van de binnenstad van Utrecht naar het Academisch ziekenhuis op de Uithof en dan is de weg in werkelijkheid makkelijker te vinden, of je nou met de auto, lopend of met de bus bent. Van deze routebeschrijving kan de gebruiker een filmpje maken en versturen naar anderen. Een demo is hier te vinden. De gebruiker hoeft geen speciale programma’s te downloaden.
Dienstverlening
Het vinden van de weg is niet het enige interessante; dienstverlening staat centraal. Het mooie aan het plan is dat je als gebruiker je rol of hoedanigheid aangeeft: ben je een bezoeker van de stad Utrecht? Of ben je een inwoner van de stad? Dat heeft natuurlijk vaak invloed op de (overheids)informatie die je nodig hebt. Daarna geef je aan wat je wilt doen: een rijbewijs ophalen, een museum bezoeken of naar het ziekenhuis voor een controle. Ten slotte geef je aan met welk vervoersmiddel je naar die locatie wil: te voet, met de fiets, de auto of met het openbaar vervoer. Met behulp van deze gegevens wordt de route naar de gekozen locatie bepaald. Door simpelweg aan te geven wat je wilt doen (welke dienst je nodig hebt), wordt de virtuele route bepaald en vervolgens getoond.
Community
Niet alleen de overheid kan informatie beschikbaar maken via Serious City. Elke bezoeker of inwoner van een stad kan dat doen met bestaande toepassingen, zoals YouTube, Hyves, Iens en Flickr. Bezoekers kunnen foto’s en video’s met commentaar achter laten en zo de gebeurtenissen in de stad aan elkaar laten zien. Dit kan worden gecombineerd met het dienstverleningsaspect: bezoekers laten informatie achter die voor andere bezoekers (afhankelijk van hun gekozen rol) beschikbaar wordt. Zo kan een toerist tips krijgen van leuke restaurantjes in de buurt van het te bezoeken museum. Met Serious City maakt een gemeente ook een virtuele stad mogelijk voor inwoners en bezoekers om ervaringen te delen.
Game
Er is ook een duidelijk spelelement. De verschillende vervoersmiddelen de verschillende niveaus in het spel. Met een (virtuele) auto is een locatie in de binnenstad vaak lastiger te bereiken dan per fiets. Verschillende opdrachten zijn ook mogelijk; de speler moet de snelste of meest milieuvriendelijke route vinden. Tijdens de route kan de gebruiker deuren openen of dingen op straat oprapen die extra punten of informatie opleveren, zo wordt gestimuleerd dat de gebruiker op ontdekkingstocht de stad in gaat. Het is ook de bedoeling dat het een social game wordt waarin samenspelen belangrijk is. Mensen spelen samen het spel en verkennen de stad.
De jury van de BZK-prijsvraag, bestaande uit Alexander Rinnooy Kan, Valerie Frissen, Frits Huffnagel en Rosalien Welle vond Serious City een sterk concept omdat het informatieverschaffing combineert met gemeenschapsvorming, sociale cohesie en spel. Het concept kan verder een platform zijn voor virtuele burgerparticipatie. Dat belooft veel goeds dus voor dit (nu nog) concept. Ik ben benieuwd welke stad als eerste serious city zal implementeren… Serious City Utrecht, Serious City Eindhoven, Serious City Amsterdam…het klinkt allemaal wel goed eigenlijk!
VoerVoorLezers 
Jasper van Weerd 
Zonnie 
En het leven wordt er almaar spannender op… Met de blik gericht op je mobiele machientje zien welke gebouwen er zijn in de prachtige stad waar je loopt, als bezoeker, verdwaalde toerist of bewoner. Echt weer een van-de-pot-gerukt idee, gepropageerd door de technomaffia die ieder van ons het liefst ziet kijken en communiceren met behulp van een apparaatje. “Verschillende opdrachten zijn ook mogelijk; de speler moet de snelste of meest milieuvriendelijke route vinden. Tijdens de route kan de gebruiker deuren openen of dingen op straat oprapen die extra punten of informatie opleveren, zo wordt gestimuleerd dat de gebruiker op ontdekkingstocht de stad in gaat.” Zijn we infantiel aan het worden of zijn we dit al? Kortom: prietpraat 2.0 van het zuiverste h2o!
Je kunt het ook zien als een geweldige oplossing voor mensen met een handicap…
@jaq, hoewel ik denk ik ten delen met je eens ben, maar je onderbouwt je argumenten wat minzaam.
Het roept wel een beetje herinneringen aan de rise and fall of Second life op, maar wellicht kan het gebruik van een virtuele layer over een reële wereld genoeg extra waarde toevoegen om het toch voor een breed publiek interessant te maken.
mixen met gps, genoeg fotos van de stad, en 3d technologie en streamen via gprs en het wordt nog gezellig in de stad. de afdeling KMT van de HKU in Utrecht heeft wel verschillende locatie based games ontwikkeld.. kwam zo snel deze paper tegen: http://www.scribd.com/doc/290929/pervasive-gaming-tom-rosens-2007?query2=memoriam+pervasive+game
vraag blijft echter wel wat er zo mis is met aan iemand de weg vragen :)
Een concept is er om verbeterd te worden en ik dank ook alle input. Met het concept wilden Jerome en ik laten zien dat alles gecombineerd kan worden (dienstverlening, gemeenschapsgevoel en games). Belangrijk is daarbij dat leren (informatie verkrijgen) ‘leuk’ moet zijn, anders blijft er te weinig hangen. Daar draagt een virtuele stad aan bij.
@ Jaq: Leukste is juist om de werkelijkheid met de techniek te combineren. Dat je informatie kunt krijgen via je mobiel over de geschiedenis van het pand waar je (fysiek) voor staat of over het eten van het restaurant dat zich erin bevindt. Dat hoeft natuurlijk niet; wie de technomaffia wil ontlopen kan de telefoon of pda heel simpel uitzetten.
@Sjors: Serious City hebben we bedacht omdat virtuele werelden een groter publiek lijken aan te trekken, door geen drempels te maken (geen avatar nodig) kan het publiek verder worden uitgebreid. Het blijft echter altijd de vraag voor welke steden een Serious City een waardevolle aanvulling van overheidsinformatie of gemeenschapszin zal zijn.
En er is niets mis met de weg vragen en door verkeerd te lopen op z’n tijd, krijg je ook hele nieuwe kanten van een stad te zien.
In de laatste alinea van Barbera zit wat mij betreft iets essentieels in. In de manier waarop we naar informatie kijken, in dit geval hoe geografisch ontsloten informatie het best bekeken kan worden.
Hoe preciezer en hoe vollediger onze informatievoorziening wordt hoe minder noodzakelijk exact. Het is de paradox van informatie en van de technologie laten we voor het gemak zeggen.
Hoe geavanceerd het systeem, hoe minder ‘geavanceerd’ in het gebruik. Dus het wordt voor de gebruiker steeds gemakkelijker, sneller om relevante informatie te vinden uit de groeiende berg, potentieel irrelevante informatie.
Het is zelfs steeds minder noodzakelijk om alles EXACT te weten. Het concept ‘fuzziness’ heeft daarmee te maken (is niet nieuw): het is nuttig om snel en gemakkelijk ONGEVIG te weten hoe iets in elkaar zit, bijvoorbeeld visueel op een kaart, dus schematisch.
De informatie details (en er zijn erg veel op internet) zijn vaak voor meer dan gemmideeld 80% irrelevant aan de vraag van de gebruiker op elke interactiemoment.
Op de 20% informatie een beslissing snel kunnen nemen met relevante criteria is waardevol omdat het process (informatieverzamelen) gigantisch versneld raakt, efficienter wordt.
Fuzziness is daarom een belangrijk aspect in onze dagelijks leven en de nieuwe informatiesystemen moeten fuzzy kunnen zijn en bovendien vergevingsgezind (= vergeeflijk) kunnen zijn.
‘Fouten’ bestaan niet meer (!) en exploratief gebruikersgedrag moet worden geloond door het design: intentioneel!
Het concept SeriousCity paast hierbij naadloos bij: de burger is zelf zoekend en exploreert op eigen tempo. Dit kan kort (want hoeft niet alles te bevatten, altijd), of langer (want exploratief ingericht). SeriousCity bevat tacite informatie die op het precieze moment van gebruik zeer waardevol kan worden voor de belevenis van gebruikers – you and me.