Het lijkt erop dat de blogosfeer zijn hoogtepunt heeft bereikt. Ooit nam het aantal bloggers exponentieel toe. Iedere seconde opende iemand wel ergens ter wereld een account om dagelijkse de belevenissen van zijn poes aan het canvas van het internet toe te vertrouwen.
Bedrijven moesten destijds voor hun leven vrezen. Blogs waren het ultieme middel om deze monsters op hun knieën te krijgen. Voorbeelden als Kryptonite en de welbekende Dell Hell stonden aan de vooravond van deze machtsverschuiving. Weg met de traditionele media, weg met de monoloog. Eindelijk hadden consumenten zelf een communicatiemiddel in handen gekregen om de dialoog met de producenten aan te gaan. Iedereen is uitgever! Naked conversations alom!
Veel blogs leven echter niet meer. Ze zijn deaud. Er wordt niet of nauwelijks meer op gepost. Steeds vaker geven de auteurs er ook simpelweg de brui aan. Zij hebben niet langer de energie om een lang epistel in te kloppen en te delen met de rest van de wereld.
Het bloggen voorbij
Voor een tijd terug zagen we al dat veel bloggers een terugtrekkende beweging maakten richting allerlei sociale platformen. Facebook, MySpace, Hyves boden een nieuw en warm onderdak voor deze scribenten, al waar zij genoeglijk hun profielpagina’s konden oppimpen met allerlei bling bling kleuren en dito widgets. Een pijn voor het oog, maar schijnbaar een grote leegte vervullend voor de makers van al deze epilepsie opwekkende pagina’s.
Naast de sociale netwerken winnen nu ook de mini conversaties steeds meer terrein. Twitter, Jaiku (?), Friendfeed zijn nu de plekken waar het gebeurt. Slechts een kort berichtje is voldoende om hele volksstammen aan je te binden. “Kop koffie gezet”, “Stap nu in de auto”, “Ga slapen” waren de minst interessante discussies die via dit nieuwe medium plaatsvonden. Maar nu zelfs de nieuwste Marslander het medium Twitter gebruikt om te melden dat er water op Mars is gevonden, wordt er meer en meer gewicht aan dit kanaal toevertrouwd. Lekker met zijn allen meetwitteren via een backchannel op een congres, of met virtuele vrienden gezamenlijk naar Zomergasten met Junkie XL kijken. Heerlijk zo’n avondje voor de buis.
Blogbussiness
Zijn alle blogs dan dood? Nee, natuurlijk niet. Het is een combinatie van en-en in plaats van of-of. Opvallend is wel dat een aantal grote blogs in Nederland op zichzelf staande bedrijven zijn geworden. Marketingfacts, Frankwatching, Autoblog, GeenStijl, Volkomenkut, Jaggle, Skoften allen verdienen ze een dik belegde boterham. Traditionele media hebben het fenomeen blogs ook omarmd. Op iedere kranten website kun je tegenwoordig wel je reactie kwijt. Al kun je je het nut van deze reacties afvragen, aangezien het niveau van deze reacties vaak regelrecht uit een rioolput lijken te komen.
Robert Scoble, zo’n beetje de Godfather van het bloggen, stookte vorige week het vuurtje ook nog een beetje op. Wat hem betreft zijn de onderwerpen op de grote tech blogs niet langer authentiek. Nieuws wordt gemaakt door de PR jongens van de grote bedrijven en zij betalen grof geld om op de voorpagina van bijvoorbeeld een Techcrunch te komen.
Als bloggen niet langer hip is, wat wordt dan de nieuwe trend? Ik zet mijn geld op lifestreams. Twitter, Friendfeed zijn hier slechts voorbodes van. Met de sterk oprukkende mars van allerhande mobieltjes – met GPS – wordt aan lifestreaming een flinke impuls gegeven. Ten allen tijden kun je volgen en gevolgd worden. Op ieder moment kun je jouw leed kwijt aan de wereld. In de vorm van een tekst, een foto of een film. Nu alleen nog de tijd vinden om alles bij te houden…
Sander Duivestein is senior-consultant bij ViNT (Verkenningsinstituut Nieuwe Technologie), het onderzoeksinstituut van Sogeti Group en co-auteur van het boek ‘Me the Media‘, een boek over de revolutie in media.
Maar ook binnen het bloggen zijn nog voldoende ontwikkelingen. Seesmic vind ik een leuk interactief tool om zonder een letter te tikken, ook reacties op AV posts te geven….. Wel zo makkelijk.
Het einde van de blogzeepbel? Ik zie het niet als “instorten”, maar eerder als het volwassen worden. Het is niet zo gek dat vroeger zoveel nieuwe blogs werden begonnen en mensen er nu een brui aan geven. Het nieuwe is er af. Ik denk dat de echt nuttige blogs nu meer op de voorgrond komen. Want wat moet ik nou met verhalen welke avonturen je kat allemaal beleefd…
De ‘for-ever-hoppers’ zijn nu inderdaad klaar met bloggen en hebben de volgende gadget of gig omarmd, en zullen niet te beroerd zijn om ook de daar op volgende gadget of gig weer mee te pikken en de huidige voor oud vuil in de hoek te smijten. Niks mis mee overigens. Zo ging het en zo zal het altijd gaan.
Daarom: Ik geloof niet dat het met bloggen gedaan is. De meeste bloggers van het eerste uur zijn er nog steeds. Ze pakken er wel nieuwe ontwikkelingen bij, maar vallen uiteindelijk toch weer terug op hun eigen blog omdat alleen DAAR de dialoog die naar aanleiding van zijn post soms ontstaat in zijn context bewaard zal blijven.
N.B. Was Robert Scoble de Godfather van het bloggen? Goh! Echt waar?
Ik ben het eens met Fred. Bloggen als ‘hype’ is misschien voorbij. Blog omwille van de blog heeft geen echte basis.
Het zou zelfs kunnen betekenen dat het zijn plaats heeft kunnen innemen in comunicatie.
Ik zou het daarom eerder als een positief gegeven willen zien.
op het eerste oog een aardig artikel met natuurlijk een geweldig pakkende titel. Maar, waar is het nu eigenlijk op gebaseerd? Heb je getallen over het aantal blogs dat “dood” is?
En de alternatieven die je beschrijft, zijn dat niet ook blogs? Twitter als microblog en Qik als videoblog?
In het artikel waar je naar verwijst staat zelfs: Lifestreaming Is The Always On Blog
Kortom, het bloggen evalueert natuurlijk en wordt anders naarmate de techniek meer mogelijk maakt, maar het is zeker niet dood! Robert Scoble houdt niet op met bloggen, maar met zich gek laten maken door PR mensen van bedrijven die hun product graag via hem aan de man willen brengen. Gelukkig blijven er genoeg authentieke bloggers over die naast een pakkende titel ook een pakkend verhaal weten te schrijven…
In na volging van Marcel Cramer wil ik graag het volgende toevoegen;
Bloggen is inmiddels volwassen en opgenomen in de communicatie van en door consumenten en merken.
De komende jaren zullen de weblogs verder gaan met evolueren in presentatie en zullen veel weblogs aangevuld worden met lifestreams en andere widgets.
Weblogs zullen in de toekomst een ander aanzien krijgen, maar het blijven Weblogs.
Er zijn/zullen weblogs af(ge)vallen maar dit ook door tijdgebrek, veranderende thuissituaties en wijziging in interesses. Er zijn in het verleden veel weblogs aangemaakt waar maar 1 of zelfs geen enkele posting is geplaatst uit nieuwsgierigheid. (idem als het aanmaken van een secondlife account en er zelden of nooit meer opkijken) deze nieuwsgierigheid/hype is nu voorbij en daarmee ook de aanwas van dergelijk weblogs maar een groei zal er mijn inziens blijven.
Wij (Blog.mij) merken een sterke doorgroei naar middelgrote weblogs die regelmatig (dagelijks/wekelijks) berichten plaatsen maar niet de tijd hebben om uurlijks te posten.
Hiervan zullen er nog velen doorgroeien naar grotere (commerciele) weblogs, dit alleen indien deze intentie er ook is door de weblogger/auteur.
Niels, via Blog.mij
Blogs zijn natuurlijk niet deaud. Het is en-en. In plaats van of-of.
Blogs hebben hun plek ingenomen in het spectrum van reeds bestaande media. Een aantal blogs hebben zich gespecialiseerd – lees zijn (traditionele) uitgeverij geworden – en verdienen er een boterham mee. Gelukkig zijn een hoop – lees hele grote berg aan – blogs omgevallen en dan bedoel ik met name die blogs waarop het huiselijk leed van de poes vermeld staat.
Een duidelijk tendens richting sociale netwerken / microblogs is waarneembaar. (Noem het de voorlopers van Lifestreaming.) Ook hier zitten weer mensen tussen die het een keertje proberen en het er daarna bij laten.
Anyways, het gekkenhuis waaruit de blogosfeer voor enkele jaren terug uit bestond is voorgoed voorbij. Het kaf heeft zich van het koren gescheiden.
@Sander Je zegt “Gelukkig zijn een hoop – lees hele grote berg aan – blogs omgevallen en dan bedoel ik met name die blogs waarop het huiselijk leed van de poes vermeld staat.”
Volstrekt foute statement. Hoe kan jij nou oordelen of zulke blogs geen functie of waarde hebben? WIE bepaalt of het kaf of koren is? Dat doet ieder voor zich toch?
Er zijn veel mensen die dat wat hun dagelijks leven bepaalt willen delen met anderen en er zijn er zat die dat ook weer willen lezen. Ook hier geldt ‘op elk potje past een dekseltje’. Dus dergelijke blogs zijn voor sommigen net zo waardevol als andere blogs voor jou waardevol zijn.
‘The Long Tail’ … weet je nog?
@Fred:
Helaas, de appreciatie van “The Long Tail” is de afgelopen tijd in een ander vaarwater geraakt en het naïeve optimisme over het bij elkaar brengen van vraag een aanbod heeft een behoorlijke knauw gekregen. Kort gezegd blijkt de Long Tail-pap te klonteren, en telt ze minder krenten dan gedacht: in economie en wetenschap. Voor de bijbehorende links ga je naar het eind van deze posting.
@All:
Dat de blogwereld verandert, is duidelijk. De opmars van “het sociale aspect”, die Sander terecht noemt, verwoordde Duncan Riley eind juli aldus:
“Blogging 2.0 runs counter to the prevailing ethos in blogging, which is maximize your Google juice, your page views, your links in, and refrain from sharing that traffic with others, without putting the end user first. Blogging 1.0 is all about maximizing the opportunities for the blog owner while ignoring community, where as blogging 2.0 maximizes the experience for the end user (reader).
In focusing on the experience for the end user, via linking, sharing and enabling the conversation across many places, blogging 2.0 rallies against today’s accepted norms.”
@Fred. Persoonlijk ben ik op zoek naar meer diepgang in blogpostings. Items die mij tot nadenken aanzetten. Of op zijn minst een puzzelstukje vormen in mijn brein.
Een hoop blogauteurs heeft inmiddels begrepen dat het aanbrengen van diepgang een niet gemakkelijke taak is en hebben er dus – in mijn ogen – gelukkig het bijltje bij neer gegooid. Dit vermindert de vervuiling van het internet.
Qua waardevol. Ken je deze al? http://icanhascheezburger.com/
@Sander
Mee eens, en daarom is er wat mij betreft geen sprake van een ineenstorting, maar van een kwaliteitsverbetering.
@Jaap:
Volgens mij ligt onze focus op verschillende blogger-soorten. Ik heb het over een echte blogger en dus niet over de uitgever die naar het blog-model greep om zijn content aan de man te brengen en de -zoals je ze zelf betiteld- ‘grote blogs die op zichzelf staande bedrijven zijn geworden’.
Ik heb het ook niet over “het bij elkaar brengen van vraag een aanbod” want de bloggers waar ik op doel ‘zoeken niet naar de krenten in de pap’. Het zal ze niet zoveel uitmaken of het er geen, weinig of veel zijn. Elke krent is er één en is meegenomen. Ze uiten zich via hun blog in de eerste plaatst omdat ze daar behoefte aan hebben en niet om veel lezers/audience ‘te vangen’.
Hoezo ‘lijkt de de Long Tail-pap te klonteren?
Anyway… Aanhalen van ‘the long tail’ is in de context van de echte blogger volkomen op zijn plaats. In de staart van de verdeling zitten er altijd wel een paar die Annschluss met de content op die ene blog hebben. En heel veel van die hele kleine blogjes maken dan een heleboel mensen ‘gelukkig’.
@Sander:
“Persoonlijk ben ik op zoek naar meer diepgang in blogpostings. …” << De spijker op zijn kop Sander
Maar wat voor jou geldt, hoeft voor een ander niet te gelden. Gelukkig hebben we vele soorten op onze aardbol. Het zou anders een hele saaie boel worden.
Dat is een bijzonder tip die je geeft (http://icanhascheezburger.com/). Zo te zien is er best veel audience. Als je de reacties telt kan menig ‘grote blog’ daar zelfs een puntje aan zuigen.
Ik kan me overigens niet aan de indruk onttrekken dat het qua inhoud soms grote overeenkomst vertoont met wat er op Twitter gebeurt. Ja toch? Niet dan?
Even serieus… Niet mijn smaak maar toch niks mis mee? Jij en ik HOEVEN er toch niet naar toe te gaan?
@Fred:
Grüsse. Jaap
Even wijsneuzerig met de lange staart wapperen, zoals jij doet — “‘The Long Tail’ … weet je nog?” — geeft in toenemende mate minder pas, zoals je inmiddels uit HBR en The Economist zult hebben begrepen. De Long Tail ligt VET onder vuur, is een vliesje over een klonterende pap (kan ook niet anders gegeven de deplorabele SEO-situatie) en heeft in die zin dus een erg ontvlambaar lontje
Zelf verbaas ik me nog steeds over het succes van Twitter. Onnozele weetjes, wie poept en plast waar, heb net mijn vingers gebrand en dergelijke. Soms vermakelijk, vaak tenen krommend. Heb er zelf nog nooit iets nuttigs op kunnen vinden…
Een blog is volgens mij gewoon een vernieuwde versie van het “oude” bulletin board, maar dan met persoonlijke berichten waar bezoekers reacties kunnen plaatsen.
Noem het een blog als er enkel vaste leden een bericht op plaatsen en noem het een forum als iedereen een bericht kan plaatsen.
Tja, of de blogwereld in elkaar stort?
Denk het niet: elk voorjaar kent weer een enorme aanwas van jonge poesjes die grappige dingen doen…
@Jaap:
Even wijsneuzerig met de lange staart wapperen, zoals ik deed — “‘The Long Tail’ … weet je nog?†— geeft in de categoerie bloggen-zoals-bloggen-bedacht-was nog altijd goed te pas. Ik kan het ook niet helpen.
@All:
Twee onafhankelijke bronnen sturen mij dit op mijn verzoek wat meer vleesch op de botjes te krijgen:
2012
35 million US users (16% of the Internet users) will be creating blogs
145 million US users (67% of the US Internet users) will be reading blogs at least once a month
746 million USD blog ad spend
2007
22 million US users (16% of the Internet users) created a new blog or updated an existing blog atleast once in last 3 months
094 million US users (50% of Internet users) read blogs at least once a month
283 million USD blog ad spend
DUS: blogosfeer is NU aan de TOP qua contributors. Exponentiële stijging is MEER dan over: flat growth over the nxt 4 yrs. Sander was right all the way.
@Jaap/Sander:
Kunnen die bronnen ook iets zeggen over hoe de cijfers/prognoses er uit zien als je scheiding aan brengt tussen de personal blogs en al die andere blog-software-gebruikers? En kan dat dan ook voor de lezers?
Eh… Wie zei er dat Sander niet right all the way was?
@Fred:
Jij klinkt als een econometrist & that’s very much ok.
Kijk, dit is een immens belangrijk onderwerp natuurlijk.
De stats geven namelijk ook aan dat er ruim 50 procent groei in lezers zal zijn, en dat lijkt mij — met permissie — errug conservatief.
Volgens ons (VINT/Sogeti) zal de (serious) social component van blogging over de komende 4 jaar de grootste stijging meemaken. Da’s interessant, want het betekent nog meer de demise van de old media.
Op die wave zal er ad-wise een nog grotere verschuiving plaatsvinden richting “blog” (blog 2.0) cq new aggregated social media.
De overgebleven oude media zullen misschien zeggen dat ze nog steeds “in charge” zijn, maar Ik voorspel je — persoonlijk — dat we een Nike-situatie gaan beleven: de resterende brands doen de marketing, ze zijn veeeeeel “liever” en “wij” — wij vullen (slecht betaald naar huidige normen) de kolommen.
Niks mis mee, maar wij pantoffeldiertjes worden eventjes brullende leeuwen, met de levensduur van amoeben: op de kop af 14 minutes of fame — echt op & al.
Kijk nogmaals naar de cijfers:
2012
35 million US users (16% of the Internet users) will be creating blogs
145 million US users (67% of the US Internet users) will be reading blogs at least once a month
746 million USD blog ad spend
2007
22 million US users (16% of the Internet users) created a new blog or updated an existing blog atleast once in last 3 months
94 million US users (50% of Internet users) read blogs at least once a month
283 million USD blog ad spend
Reken daar de rest van de wereld bij, die tegen die tijd de US volstrekt overvleugels zullen hebben.
Nice times 2 come.
Het zal allemaal wel. Voorlopig blijf ik maar lekker ouderwets bloggen. Ben overigens wel erg benieuwd naar waar jullie die dik belegde boterham middels dit blog mee verdienen of is dat bedrijfsgeheim?
Dik of dun belegde boterham, de gesteldheid van de poes, hond het weer, of wat je aan het eten bent (Twitter)… het zal allemaal blijven bestaan. Of je in een echoput of voor een miljoenenpubliek aan het bloggen bent maakt niet uit. Doe waar he zin in hebt.
Waar Sander op loopt te doelen (denk ik…) is dat die lui die dachten dat de wereld aan hun web-lippen zou hangen nu van een koude kermis thuis komen. Wie met minder genoegen neemt en een klein publiek ok vindt (de meerderheid) gaat lekker zo door. De algemene tendens is er een van een nieuwe balans. Dat zie je overal in de blogosphere en zagen we al eerder in de open source. Hybride modellen (commercieel + niet commercieel samen) staan veel sterker. Kijk naar IBM, Microsoft, SUN, SAP, Oracle, die allemaal met de grassroots van de OS-communities zaken doen. Voor de blogs is dat ook aan het gebeuren en ook met Twitter – Marlooz en haar moeder – en zoveel anderen. Wie over z’n poes schrijft maakt zich niet druk over search engine optimization, maar zal steeds moeilijker te vinden zijn in het maketing geweld om aandacht op het internet.
@Menno:
Grappige en zalvende zinnetjes, maar helaas extreem weinig zinnigs, collega.
Voor (aanzetten tot analyse(s)), zie boven esveepee.
Net als Catharina blijf ik ook maar ouderwetsch bloggen, want dat is toch zóó TweePuntNul.
Dat doe ik hopelijk op enigszins een basis die irgendwie zou kunnen leiden tot de zinvolheid die Sander zoekt.
Net als ik overigens
))
Leesch meanwhile vooral “Untergang des Abendlandes” van mijn betovergrootvader.
Oswald Spengler heet die.
@Jaap:
Die Untergang des Abendlandes is mag ik hopen lekker gewoon op papier?
Helaas wel Fred. Bijzonder helaas, helaas.
Maar lees ook de moderne web2-versie van mijn vrind Keen.
@ Sander: Het ligt aan de vrouwen Sander;-)
Zie ook hier & hier.
Groetz, Lilian
@Jaap:
De visie van Andere Keen ken ik. Best wel een paar puntjes van herkenning.
“Blogs zijn niet langer hip”. “Blogs zijn dood”. “De blogwereld stort in elkaar”. Mag ook ik wat vraagtekens zetten bij deze uitspraken. Ik denk dat het het misschien (met de nadruk op misschien) in bepaalde kringen minder wat minder spannend gevonden wordt, maar ik zie nog steeds allerlei dingen gebeuren. Blogs over persoonlijke onderwerpen die er professioneel uitzien en hun eigen kleine publiek bedienen. Grotere sites van uitgevers die alllerei kenmerken van van blogs omarmd hebben (zoals je ook aangeeft): het bloggehalte van veel websites is nog nooit zo hoog geweest en blogs hebben dus een nieuwe standaard gezet. En blogs die zich ontwikkelen tot networks, we staan nog maar aan het begin van deze ontwikkeling. Uiteraard staan blogs zelf ook niet stil: blogs evolueren en innoveren mee. Naar mijn mening leven blogs op dat vlak meer dan ooit eerder.
Maar blogging blijft ook mensenwerk, in die zin is het verschil met een uitgever of bedrijf erg groot. Dus ik vind het niet gek dat blogs van individuen stopgezet worden of een tijdje stil liggen. Soms zijn er andere prioriteiten. Tegelijkertijd vind ik het ook niet gek dat grote blogs vormen van organisatie krijgen. Je zegt “het zijn op zichzelf staande bedrijven geworden” en dat klinkt in deze context dan bijna vies. Ik kan alleen voor mezelf spreken, maar zonder die organisatie zou Frankwatching (en ook al die andere grote blogs) niet meer bestaan. Er zijn dagen dat hier honderden e-mails en alerts binnenkomen en alles draait 24 uur per dag, 7 dagen per week, 12 maanden per jaar door.
Over die dik belegde boterham wil ik het nog wel een keer met je hebben. Als je de inkomsten relateert aan het aantal uren werk dan is de boterham eerder dun belegd. Onderschat ook niet dat hoe groter een blog is, hoe meer menskracht er moet worden georganiseerd. Wil je dat professioneel (lees: op basis van gegarandeerde continuiteit) doen, dan zul je daar geld aan moeten besteden. De waarde die op een blog als Frankwatching wordt gecreeerd is vaak ook een andere dan een met een directe geldstroom. Mensen leren mensen kennen, nodigen mensen uit, vragen mensen om advies etc. En soms wordt daar (bijvoorbeeld in het geval van een advies of een presentatie) dan ook nog voor betaald (niet aan Frankwatching!).
Let wel: je hoort mij hierover zeker niet klagen, ik geniet nog elke dag van dit bestaan. Blogger, hoofdredacteur, uitgever hoe je het verder ook wil zien. Maar die dik belegde boterham … misschien ben ik wat dat betreft nog teveel blogger gebleven
Best knap om zo’n stukje te schrijven en dan verder geen enkele harde onderbouwing te geven.
Beetje zoeken had je in ieder geval voor de NL blogosfeer wat meer “feiten” kunnen geven. Mijn gelijke voorspelling van alweer 2.5 jaar geleden:
http://sargasso.nl/archief/2006/01/01/2006-battle-of-the-blogs/
is namelijk niet uitgekomen:
http://sargasso.nl/archief/2008/01/03/battle-of-the-blogs-the-final/
Ook jammer dat Sander dan in de reacties aangeeft op zoek te zijn naar meer diepgang in blogs. Daar zou hij dan zelf ook aan moeten werken.
En graag wil ik het verhaal van Frank Janssen bevestigen. Zelfs nu we echt advertenties voeren, blijft er niet veel geld over om zomaar wat mensen van een loon te voorzien. De kosten halen we er nu uit en af en toe kunnen we wat leuke dingen doen, maar dat is het dan ook.
Maar een collectief van meer dan 20 bloggers ervan betalen, vergeet het maar.
@Steeph:
Nederland ja. Je zult vast goed geteld hebben, maar je hebt het nu over het polderdorpje van Asterix & Obelix, dat zich kennelijk onttrekt aan alle wetten die voor de Grote Boze Buitenwereld wel gelden. Hierboven gaf ik een paar cijfers, maar je kunt er bijvoorbeeld ook Arstechnica eens bijhalen. Volgens Gartner was 2007 het top-blogjaar, en ik vermoed dat ze daar voor wat betreft Het Vrije Westen niet zo erg ver naast hebben gezeten.
Vermakelijk verder is hoe Perseus in 2004 het blogwereldje neerzette:
“The “blogosphere” will number ten million souls by the end of 2004, but almost all of them will be dead. That’s the conclusion from one of the first comprehensive studies of weblogging conducted by research company Perseus, which has analyzed over three thousand weblogs.
Perseus finds that the fad is most popular amongst teenage girls. More than half of the weblogs surveyed are run by teenagers and 91.1 per cent are under 30. “Blogging is many things, yet the typical blog is written by a teenage girl who uses it twice a month to update her friends and classmates on happenings in her life,” the report notes.”
“Twitter is at the forefront of the real-time Web. Blogs were the beginning of that, a progression from the static Web. Now with Twitter and other services there is this notion of smaller and ever more rapid bursts of information.”
http://money.cnn.com/2008/08/06/technology/true_meaning_of_twitter_lashinsky.fortune/
@ Sander: …. aldus een investeerder achter Twitter. Wel even relevant om te melden. Overigens moet je uit dit citaat volgens mij niet lezen dat al het andere niet meer relevant is, veel komt ‘on top of’.
Een bekende blogger, Jason Calcanis, heeft onlangs de pijp aan Maarten gegeven. Hij wil een meer rechtstreeks, intensiever contact met zijn publiek via een klein aantal contacten op een e-maillijst.
Als je zijn post leest dan beluister je tussen de regels door dat hij het bloggen moe is geworden. “Blogging is hard work”.
Jason’s overwegingen kun je hier nalezen:
http://www.calacanis.com/2008/07/11/official-announcement-regarding-my-retirement-from-blogging/
Zo aan het eind van de werkweek toch nog een kleine reflectie op mijn stukje proza.
Blogs zijn niet dood. Ik chargeer. Feit is wel dat voor een paar jaar terug de blogosfeer zijn hoogepunt heeft gehad (iets wat Gartner ook al riep). Belangrijkste punt is dat de conversaties zich verschoven hebben naar andere media.
Een mooi voorbeeld hiervan is de Conversation Prism (zie: http://farm4.static.flickr.com/3009/2735401175_fcdcd0da03_b.jpg). Waarin duidelijk valt te zien dat het zwaartepunt van conversaties zich momenteel bevindt op de plek van Micromedia / Lifestreams / Twitter. Voor het komend jaar verwacht ik dat steeds meer mensen zich gaan begeven naar deze plekken, zeker met de sterk oprukkende mobieltjes.
Een ander punt is dat in de blogosfeer zich een strijd voltrokken heeft. Een hoop mensen hebben het bijltje er bij neer gelegd. Ze hebben aan blogs geproefd, maar hebben niet langer zin in het schrijven van lange epistels. Juist deze mensen zijn gebaat bij allerlei vormen van de hierboven genoemde micromedia / lifestreams. Wat overblijft zijn blogs die wel lange stukken schrijven – dus vaak ook diepgang bieden. Een aantal van deze blogs zijn weer bedrijven geworden, uitgevers als het ware, die momenteel een goede boterham verdienen, doordat ze content aan een specifiek publiek bieden. Ook zullen er altijd mensen zijn die hun hele hebben en houwen via het medium blogs aanbieden – de poezelige verhaaltjes als het ware – die absoluut niet mijn interesse hebben. Wat mij betreft je reinste vervuiling, maar dat is slechts mijn mening / mijn smaak en daar mag over getwist worden.
Het laatste punt wat opvalt is de hoeveelheid aan media die een ieder kan gebruiken om iets te publiceren. Er is enorm veel ruis, waardoor de belangrijke signalen in het niet vallen. Hoe gaan we hier mee om. Hoe vinden we de krentje in de pap?
@ San:
Mij uit het hart gegrepen, en vooral ook uit het leven.
Blogs zijn een force majeure, maar er zijn E-N-O-R-M-E verschillen en fluctuaties in geocultureel opzicht, bovendien gerelateerd aan tijd en segment, en aan “exogene” factoren. Plus: Ted de Braaaaaak Rulez.
Voor wie deze dijenkletser niet meemaakt voor de grap & for a start maar eens “blogs zijn dood” in de verschillende andere talen gedaan (Frans, Duits, Spaans, Portugees, Russisch (dank aan Jan) en Chinees (dank aan de dames van mijn inmiddels gedoopte Olympische VreetTempel om de hoek — veel gerechten voor ach euro achuntachutug).
De Duitsers waren wel leuk met “New Blogs On The Kids”. Voor de rest adviseer ik een elk, en met name Sargasso-Steeph, om ook eens op deze wijze BUITEN de omheining te kijken van ons “Kazachstan aan de Rijn”.
Dank voor dat laatste aan Maurice de Hond en Vincent Evers, maar quoi moi is het DOODgewoon “Karadzic aan de Noordzee”
)
Ik denk dat de blogwereld verre van in elkaar stort. Er vindt een verschuiving -en misschien wel professionalisering plaats. Persoonlijke weblogs verhuizen naar sociale platformen en er komt ruimte voor kwalitatief betere weblogs.
http://www.mediakip.com/2008/08/bloggen-begint-nu-pas-echt/
Ben het eens met Frank dat de boterham vaak dun belegd is en ik denk dat het beleg steeds dunner wordt.
Een paar jaar geleden startte je een blog/website, zette er wat adsens en affiliatelinks op en verdiende zo een (klein) zakcentje bij.
Tegenwoordig zijn er zoveel sites en affiliates dat je er echt aan moet trekken om nog wat te verdienen.
En een blog is leuk zolang je bezoekers trekt. Maar als er maar een paar mensen komen, gaat de lol er wel van af.
En als bijna niemand reageert helemaal.
Ergens denk ik ook dat het internet volwassener is geworden en mensen het normaal zijn gaan vinden om gratis allerlei informatie te krijgen en zelf niet meer de noodzaak voelen om mee te bouwen aan het net.
Net als een kind dat allerlei speelgoed al heeft, niet snel zijn eigen speelgoed zal gaan maken.
Maar wat is een weblog anders dan space? Het verband tussen “persoonlijke verhalen” en een weblog is er niet. Ik heb een weblog maar persoonlijke verhalen komen er niet op voor. Persoonlijke weblogs ( ? ) kunnen overigens wel goed zijn, mits ze goed geschreven zijn.
Een groot nadeel van de zogenaamde succesvolle weblogs, zoals je bovenstaande toch wel kunt noemen, is het oeverloze reageren. Ik vind dit en jij vindt dat. reactie op reactie. Wat een inefficiente manier van communiceren. Ik blijf het eens (ja, mijn mening) met Clint Eastwood die eens stelde “Opinions are like assholes, everybody has one”.
Zullen we elkaar eens ontmoeten? Werkt veel lekkerder.