De toekomst van informatie is gedistribueerd

Voor een tijd terug schreef ik op Frankwatching het artikel “De blogwereld stort in elkaar”. Een artikel waarin fel gediscussieerd werd over het feit of blogs nu wel of niet dood zijn. Een van de punten die ik in mijn artikel aanhaalde was dat de conversatie zich van weblogs naar andere mediakanalen – zoals sociale netwerken en microblogs – verplaatste. Maar wat is de concrete betekenis van deze trend? Wat is de invloed van deze explosie aan mediakanalen op bestaande media zoals op weekbladen, kranten, blogs etcetera? Vanuit dit oogpunt hou ik al een tijdlang de berichtgeving op het web in de gaten en probeer ik hier mijn gedachten over te vormen.

20 oktober 2008, Twitter, Flickr, Facebook Make Blogs Look So 2004, “Writing a weblog today isn’t the bright idea it was four years ago. The blogosphere, once a freshwater oasis of folksy self-expression and clever thought, has been flooded by a tsunami of paid bilge. Cut-rate journalists and underground marketing campaigns now drown out the authentic voices of amateur wordsmiths. It’s almost impossible to get noticed, except by hecklers. And why bother? The time it takes to craft sharp, witty blog prose is better spent expressing yourself on Flickr, Facebook, or Twitter.

22 oktober 2008 – I’ve Seen the Future of News, It’s the Newsfeed, “The newsfeed metaphor synergizes commentary, activity, relevance and timleiness and that’s why it’s the beginning of a new era in news.

23 oktober 2008 – Upgrading our RSS feeds, “Today guardian.co.uk rolled out a major upgrade to the RSS feeds. Our feeds now contain the full content of each article so that you can take guardian.co.uk with you wherever you prefer to get your news.”

De krant The Guardian kondigt hiermee aan dat ze voortaan al haar nieuwsitems in haar RSS feed zal opnemen. Volgens het weblog van Google Reader is The Guardian hiermee de eerste grote krant die al haar content op deze manier verspreidt. Volgens Marie-Jose Klaver betekent dit: “Het full text aanbieden van artikelen betekent dat lezers niet hoeven door te klikken naar de site van de krant om een artikel te lezen.”

27 oktober 2008, In Memoriam – Blogs (1993-2008?) , “Despite my fondness for the printed word, my Google Reader feeds keep me more than busy online”.

In dit artikel op het Wikinomics weblog laat auteur Patrick Harnett overigens weten dat hij het niet eens is met het eerder genoemde artikel op Wired. Blogs zijn volgens hem niet dood. Altijd zullen er mensen zijn die naar het keyboard grijpen om een lang artikel aan het internet toe te vertrouwen.

Op vrijdag 24 oktober was ik aanwezig op het Blog08 event. Een van de eerste sprekers, Pete Cashmore van het weblog Mashable, trok mijn aandacht met zijn opmerking: “Blogs will become more distributed over more media channels.” Vervolgens vertelde hij hoe Mashable probeert gebruik te maken van diverse mediakanalen, zoals Twitter, Digg, StumbleUpon, om de aandacht te vestigen op hun content. Via deze kanalen probeert hij nieuwe bezoekers naar zijn site te trekken.

En dit is volgens mij een waarheid als een koe. Websites kunnen niet langer volstaan met het idee dat het publiceren van een nieuwsbericht een lading aan bezoekers naar hun site toe zal trekken. Content is nog steeds King, maar het is slechts de basis om succes te boeken. Veel belangrijker is het om na te gaan waar discussies over jouw nieuwsberichten plaats vinden. Is het in sociale netwerken zoals Hyves of in microblogs zoals Twitter of Friendfeed. Websites moeten discussies actief volgen en daar waar mogelijk de discussie aangaan. Probeer vervolgens de discussie naar de eigen site toe te trekken.

Informatie wil vrij zijn. Het aanbieden van informatie aan een beperkte groep – via een registratiesysteem – of het gedeeltelijk aanbieden van informatie – door een gedeelte van de totale dataset in de RSS feed op te nemen – zal op de lange termijn niet lonen. De toekomst van informatie is gedistribueerd.
Al in 2005 stond de journalist Daniel Akst al eens stil bij bovenstaand fenomeen in zijn artikel “Unbundles of Joy” voor de New York Times. Hij heeft het over “in what may be called the unbundled age”. Als voorbeeld draagt hij Apple met haar iTunes aan. Op deze manier werd ervoor gezorgd dat niet het album maar het nummer centraal komt te staan. Het album werd dus ontbundeld in op zichzelf staande songs.

Met de introductie van de iPod en de iPhone werd nog een stapje verder gegaan. Adam Richardson noemt dit op 17 juni 2006 op zijn weblogThe System is the Product… For a product to feel harmonious with the user, the system that surrounds it must be harmonious. No product is outside of a system, though not all products are systems.” Rondom een item wordt dus een compleet nieuw ecosystem gerealiseerd. Iets wat natuurlijk ook kan voor een op zichzelf staan artikel.

Nabrander: Na het opleveren van mijn artikel aan Frankwatching – gisteravond – publiceerde Jeff Jarvis later die avond het artikel Feed Me, “Why should we put all our content out there on a feed without getting people to come to our pages and see all our ads? A few answers. First, many people won’t click through. Take ‘em when you got ‘em. Second, think distributed; that’s my first WWGD? rule for news organizations. You have to go to where the people are. RSS is home delivery 2.0. Third, the feeds will have ads and though there’ll be fewer of them, the potential for more audience reading more stories is great.

De vraag is natuurlijk wat deze ontwikkeling voor gevolgen heeft voor de conversie? Mijn persoonlijke mening is dat op deze manier een artikel door meer mensen gelezen wordt en dus de conversie verhoogt. Wat denk jij?

Update 29 oktober 2008 12:50. Ik zie zojuist dat Matt McAllister – Head of Guardian Developer Network at Guardian Media Group – heeft gereageerd. Matt houdt ook een persoonlijk weblog bij. Hierop staat ook nog een interessante gedachte die ik nog niet gelezen had: “What starts to become clear when you look at these kinds of services is that media organizations should improve how they facilitate information flow. This is actually what journalism has always been all about, releasing important information to people in a useful way. The media businesses that figure out how to make information flow more fluidly across the entire Internet are going to win over time.

Interessant?

Lees dan ook onze andere artikelen over , , , , , .

Reacties

  1. Yes, I think it’s important for news to be available and accessible to people wherever they are, and in whatever context makes sense. Offering full content RSS feeds is one way to be a part of the conversations happening at the edges of the Internet.

  2. Helemaal mee eens. De plaats van informatie is niet meer heilig; het gaat erom dat de bezoeker bereikt wordt.

    Ik hoop dan ook dat in Nederland de eerste kranten binnenkort over zullen stappen op volledige content in de RSS Feeds.

    Op http://thewrongadvices.com/2007/04/20/full-vs-partial-rss-feeds/ is overigens een interessante discussie te lezen (al 1.5 jaar geleden overigens)

    Een ander opmerkelijk feit; Volgens Feedburner is er geen verschillen in het aantal clickthru’s naar een website op het moment dat je hele content in RSS aanbiedt. Terwijl dit het grootste argumenten voor bedrijven is om niet om te schakelen. Toch opmerkelijk!
    Ik kan de link naar dit artikel van Feedburner even niet vinden.

  3. Interessant artikel Sander! Bloggen is dus zeker niet dood, maar moet niet enkel meer gezien worden als het plaatsen van artikelen op 1 plaats! Net als voor andere websites geldt dat het niet langer voldoende is je content enkel op je eigen site aan te bieden, je zult het moeten aanbieden op meerdere sociale media, en inderdaad ook daar de discussie moeten aan gaan. Je kunt inmiddels je artikelen van je blog bijvoorbeeld ook op Hyves laten inladen.

    En ja, natuurlijk verhoogd dit het aantal lezers. Ik weet dat er mensen zijn die niet op mijn weblog kijken, maar mijn artikelen wel via hyves lezen!! Een prima voorbeeld lijkt me :)

  4. Aardig stukje feitologie Sander, maar ik mis de waarneming, dat door de Hele Historie Heen (het grote HaHaHa ipv WWW) het merendeel der “conversaties” altijd al dood is geweest. “Doodgeboren” namelijk, en dat woord hoor ik je niet noemen.

    Naast vergeten worden zijn niet gehoord worden en niet-aankomen-met-je-boodschap altijd al de norm geweest. Hoe meer er geleuterd wordt, hoe meer kwantitatief waar dat wordt. Kwaliteit en zinvolle info zijn er maar weinig, dus daar heb je slechts een paar bronnen voor nodig. OOK NU NOG: da’s infonatuurwet 2. Laat je toch niet imponeren door de “cesspool” die het internet is (met dank aan Eric Schmidt.)

    Enerzijds: “worüber man nicht sprechen kann, davon soll man schweigen”. Maar anderziijds verliezen we ons, serendipiteitszoekers als we zijn, vervolgens in “Philosophische Untersuchungen” (met dank aan de vergeten en slecht begrepen ome Ludwig W).

    Web-logs – het woord zegt het al – zijn om te beginnen “logboeken”. Het medium “blog” is n-a-t-u-u-r-l-i-j-k een hit, vanwege zijn communicatieve kracht. So what? Iets nieuws? Denkutniet.

    In dat licht is de RSS-skoep van The Guardian futiel, net als “gedistribueerdheid”. Dat werkt namelijk voornamelijk het herkauwen van hersendoodgeboren info in de hand.

  5. Interessant artikel. Het triggert me om na te denken over de artikelen die een blogger of schrijver publiceert. Is het echt de bedoeling om bezoekers naar je website te trekken? Als je inkomsten genereert, prima. Maar anders?

    Ik heb zelf ook een blog en ik vind het ook prettig als men reageert op mijn blog. Maar steeds vaker vinden er discussies plaats op Twitter of elders. Dat zie ik ook bij onze corporate blog. Zo kunnen discussies bijvoorbeeld ook plaats vinden op de social news sites.

    Wat is het doel? Wil je iets met je artikel vertellen? men wakker schudden? Dan is het alleen maar beter als men over je artikel praten. Ook al is het ergens anders dan op je eigen blog.

    Leuk onderwerp om eens over te schrijven….

  6. “Wat is het doel? Wil je iets met je artikel vertellen? men wakker schudden? Dan is het alleen maar beter als men over je artikel praten. Ook al is het ergens anders dan op je eigen blog. ”

    10 bonuspunten voor Bas Bakker. Volgens mij vergeten mensen in hun middelen nog vaak hun doelen. Partial feeds, verder lezen na de reclame, discussieer elders over dit bericht op nujij, et cetera: nog altijd wil het gros alle mensen eerst naar zijn eigen website brengen en dan pas het communicatieve doel realiseren. Zelf probeer ik daar rustig vanaf te stappen.

    Voor mijn eigen website wil ik onder meer dat de naam van de site synoniem wordt voor een uitstekend filter om het kaf van het koren te scheiden. Of we dit nu doen via twitter, rss, de feed in hyves, de website, offline in de kroeg of onze nieuwsbrief, mij maakt het niet uit. Ja, dat heeft veel nadelen (verminderd inzicht in cijfers (en dus succes), minder centrale (en vaak verrijkende) discussies, minder sterke binding), maar dat is ondergeschikt aan het succes dat we buiten onze eigen website boeken. Of graaf ik hiermee mijn eigen graf? Ik hoor graag meer reacties hierover – en idealiter lees ik er een prachtartikel over op FW!

  7. Will mediocracy rule?

    (Note: Mediocracies are typically composed of overly competitive, undisciplined factions, which war with one another in attempts to gain relative advantages.)

    The Future of Blogging: Interview with a Blogger from 2018

    TBH: Is it even called “blogging” in your time?

    X: Yes. But what exactly do you mean by “it?”

    TBH: Well, you know. Regularly published articles containing text, audio, images and/or video content, typically arranged in reverse chronological order, housed in a search engine-friendly content management system and piped around the Web through RSS. Blogging, right?

    X: Okay … yes, I remember how it was back in ‘08. I think you’re only now beginning to grasp the power and influence of the new media. It’s going to permeate everything you do, everything you take in. You won’t be able to go anywhere on earth without being connected – without being expected to broadcast something, to share some part of you with the cloud. It’s sad in a way.

    TBH: Sad – how so?

    X: Well, take the last time I went on vacation. The whole world knew exactly where I was going, how long I was gone, and what all my friends thought of my spending $27 a gallon to drive my old ‘06 Sonata out to my grandma’s cabin in the mountains. It’s like there’s a dotted line around where you are – you’re almost blogging your life and thoughts even when you’re avoiding doing so.

    Source: The Blog Herald

  8. @Jaap bloem – lijkt me niet… dan ben je namelijk ook aan het broadcasten richting de criminelen over welk huis ze nu kunnen leeghalen.
    Mensen zullen meer open zijn… maar zullen altijd gedeeltelijk dicht blijven. Waarom zou in de toekomst zijn naar het internet, dan je nu bent richting je beste vrienden? Zo lang het nog te veel energie kost valt het allemaal wel mee.
    Ik hoef alleen maar aan het voorbeeld te denken dat als je mensen 18 – 24 vraagt of zij hun foto’s van hun vakanties online zetten – dat ze dan antwoorden nee, of maar een paar (de allerleukste) – dat als je het over twitter hebt, zij je dan vaag aankijken en zeggen dat ze het niet kennen of héél zielig vinden.
    Niet iedereen blogt, niet iedereen scant het net af voor toffe nieuwe applicaties, lang niet iedereen gebruikt RSS.
    Wij internet minded dertigers verwachten altijd dat de jeugd, de digital natives zo veel meer met het net doen dan de rest… mijn ervaring is dat dit niet zo is. Wij surfen op het schuim van de nieuwe applicatie golf…. de rest kijkt luierend vanaf het strand toe. Pas als het écht te heet is komen zij deze golven opzoeken. (dus wanneer zij iets kunnen doen wat ze nu ECHT missen)

    Bloggen? De tweede golf gaat nog komen.

Plaats een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn met een * aangegeven.

Verschijnt je reactie niet, dan is deze mogelijk in de spam terechtgekomen. Mail ons dan even!