Schrijver John Battelle sloeg met zijn boek “The Search: How Google and Its Rivals Rewrote the Rules of Business and Transformed Our Culture” de spijker op zijn kop. Google was niets anders dan een “database van intenties”. Het feit dat dagelijks miljoenen mensen de zoekmachine gebruiken in hun speurtocht naar informatie, geeft Google een unieke kijk op de diepere bedoelingen van mensen. Geen wonder dan ook dat AdSense een ongelofelijke cashcow blijkt te zijn.
Kevin Kelly legt met zijn visie de lat een stukje hoger. In zijn speech “Predicting the next 5,000 days of the web” uit 2007 creëerde hij de basis voor zijn gedachten over het ontstaan van een nieuw soort superwezen. Een nieuw soort organisme dat ontstaat doordat mensen en apparaten dankzij het internet met elkaar verbonden zijn.
In 2008 vertelde hij een nieuwe versie van zijn verhaal voor het Web 2.0 Summit in San Francisco. Hier sprak hij over de toekomst van het web. Aan het eind van de horizon voorzag hij een Web 10.0. Hij noemt dit een “database of things”.
Even terugspoelen naar het heden. Google is nog steeds de meest populaire zoekmachine. Steeds vaker maken mensen echter gebruik van Twitter om iets op te snorren op het internet. Real-time (of is het zoals Nicholas Carr beweert realtime) prikken in de collectieve intelligentie. Een “database van gedachten” als het ware. De gevolgen hiervan zijn overal te merken. De blogosfeer lijkt het onderspit te delven in het geweld van de statussfeer. Volgens Technorati is een disruptieve trend waar te nemen. In november 2008 linkten nog meer dan 32.000 blogs naar Engadget. Nu zijn dit er nog maar 16.000. En gisteren nog een interessant artikel over Open Kranten, waarin de laatste initiatieven op het gebied van nieuws kort besproken worden.
Een database van intenties, een database van dingen en een database van gedachten. Dit alles voor iedereen overal en altijd beschikbaar. Waar eindigt dit? En wat gaat dit nog betekenen voor onze maatschappij. Welke disrupties kunnen we allemaal nog tegemoet zien, wanneer atomen vervangen worden door bits?
Sander Duivestein is senior-consultant bij ViNT (Verkenningsinstituut Nieuwe Technologie), het onderzoeksinstituut van Sogeti Group en co-auteur van het boek ‘Me the Media‘, een boek over de revolutie in media.
Melis danny 
Agnieszka Biela 
Robert Didier 
Robbert 
Hans de Bruin 
Ha, ja, inderdaad, real time nieuws (http://twitter.com/Jojanneke/statuses/1128696103)! Dat is de laatste maanden al vaak bewezen. Hudson, Obama, Gaza, Schiphol, vandaag Stuttgart…
Ik ben benieuwd wat de stappen 4.0 – 9.0 zullen zijn.
Sorry hoor, maar wie roept dat steeds meer mensen Twitter gebruiken “om iets op te snorren op het internet” lijdt aan tunnelvisie.
Twitter is leuk in het genre ‘meninkjes en stemminkjes’ en dan alleen in de subcategorieën ‘scholieren’ en ‘media-afhankelijken (zo’n beetje politici en journalisten).
Of denk je dat internet in de toekomst zal zijn: je slingert op je Twitteraccount een probleem in cyberspace, waarna (robots van) instanties en bedrijven je vervolgens automatisch gaan bestoken met het passende antwoord?
Ik hoop dat de aandachtspanne van mijn kinderen verder zal gaan dan 140 tekens.
mooie post. ..
De volgende spannende stap schijnt in mei te komen, wolframalpha: een database met antwoorden
http://www.twine.com/item/122mz8lz9-4c/wolfram-alpha-is-coming-and-it-could-be-as-important-as-google
leuk artikel, ik zou wel graag een vervolg artikel zien, waarin je uitlegt waarom blogs populair waren, en waarom dat nu minder is, welke sociale en technologische veranderingen de verschuiving van blogosphere naar statusphere hebben bewerktstelligt (en of dit echt zo belangrijk is) Het citeren van uber-optimist Kevin Kelly leidt welliswaar tot meer optimisme, maar niet perse tot een beter begrip van de huidige samenleving.
Google was the past: recordings of what has happened
Twitter is the current: what is happening right now.
What will be the future? Semantic web?
http://bit.ly/E8JQE
Marketing and Sales needs to change and follow the trend in order to keep the company competitive.