Heel kort dan, voor wie mijn column vorige week heeft gemist. Er worden dagelijks veel filmpjes gemaakt op het internet. Ik zou een redactie willen die voor mij de mooiste filmpjes uitkiest.
Welnu, die redactie bestaat, en eens per maand wordt in Amsterdam in de bioscoop De Uitkijk een avondvullend programma getoond. Het heet ‘Upload Cinema‘. Het afgelopen jaar waren avonden georganiseerd met als thema ‘The best of 2008′, ‘Video gastronomie’, ‘De perfecte speech’ of ‘Visions of a future’.

Foto Maurice Mikkers
Vorige week was de zaal uitverkocht. Het thema was ‘Messing with the brand‘. Op het internet verschijnen dagelijks tientallen reclamefilmpjes. Of parodieën op. Of antifilmpjes. En daar zitten briljante nieuwe commercials tussen, maar ook filmpjes die dodelijk zijn voor het merk.

Foto Maurice Mikkers
De avond opent met twee filmpjes over de Ford Ka. In het eerste filmpje wordt een poes onthoofd door het schuifdak van een zelfdenkende en onbemande Ford Ka. Daarna een filmpje over hoe een duif het onderspit moet delven tegen een Ka waarvan de motorkap het pleit beslecht.
De zaal buldert. Na ieder filmpje kun je aan de reactie peilen wat het oordeel van de menigte was. Zo worden er 61 fragmenten getoond, in hoog tempo, met ontroerende voorbeelden, geklungel, en prachtige amateurfilms. Kunst is een leugen waardoor we ons de waarheid gaan realiseren, zei Picasso. Na afloop drinken we Grolsch, we zitten immers in een bioscoop.

Foto Maurice Mikkers
De avond bevestigt eens te meer hoezeer de mens hecht aan verworven rechten. Een van die rechten is een simpele, het recht op een groot scherm en goed geluid. Krakende filmpjes kijken op een luciferdoosjesscherm is gekozen zelfkastijding, op een iPhone lijkt het al iets meer maar dat is omdat je aan een luciferdoosje was gewend. Een pc is beter, maar het bioscoopscherm is de norm. Zo blijkt.
Een tweede recht is het recht op samen. Hoe mooi iets ook is, wat heb je aan een ervaring als je hem in dit leven met niemand kunt delen. God lijkt me een aardige vrouw, maar niet de ideale figuur om aan uit te leggen waarom een bevroren spinnenweb zo ontroerend kan zijn. Of een nacht met haar.
En het derde recht – en hier komt het goede nieuws voor de dagbladen – is het recht op een redactie. Aan waterstof en zuurstof is geen gebrek in deze wereld, maar ik heb maar een paar druppels water per dag nodig. Dat geldt voor nieuws, feiten, filmpjes, televisieprogramma’s en wijndruiven. Gun me iemand die me wijst op de mooie dingen en daarin meestal gelijk heeft.
Drie basale mensenrechten. En alleen dié technologie die daaraan invulling geeft overleeft uiteindelijk.
Deze column is eveneens gepubliceerd in het Financieele Dagblad. De foto’s in dit artikel zijn gemaakt door Maurice Mikkers. Alle video’s zijn te bekijken via de pagina Messing with the brand van Upload cinema.











Meestal als ik reageer/post op internet leg ik uit waarom, wat, hoe ik het eens of oneens ben of hoop iets bij te dragen aan het onderwerp maar in dit geval zou dat veel te veel typewerk zijn. 98% van de tijd vind ik het sowieso niet de moeite waard om te reageren maar in dit geval een uitzondering op mijn eigen gedrag en doe ik een verzoek aan de schrijver, ga alsjeblieft weer in de wei staan bij de rest van de schapen. Zelden ben ik het zo oneens met een column.
Hierbij meteen mijn excuus voor mijn PVV style reactie….
Zo zie je maar weer dat de mens een sociaal wezen is en dus het liefst onder andere mensen wil verkeren. @joost Een prima analyse van het mens-zijn.
@maurice Niet te zuur zijn en probeer je mening wat meer te motiveren, dan hoef je er geen excuses voor te maken. Want het mag heus hoor: anders denken dan anderen.