Reacties op: Persvrijheid? Hoezo?

Door: Pape

Pape — Fri, 08 Oct 2010 08:24:11 +0000

STAATSGEHEIM

Met het beïnvloedings- en observatiesysteem van de inlichtingendienst,
per computer en satelliet, kan men direkt inloggen op mensen.

Een paar trefwoorden zijn voldoende, om de juiste persoon naar voren te halen.

Al weet men niet waar ook ter wereld iemand zich bevindt, het systeem
zoekt automatisch overeenkomende personen op.
Of deze nu in een vliegtuig onderweg is naar Australië, of gewoon thuis zit, de
computer heeft hem meteen te pakken.

Mensen zijn dus nooit kwijt of spoorloos, zoals men ons wel eens doet geloven.

Door: Erik van Cuyk

Erik van Cuyk — Wed, 08 Jul 2009 10:08:03 +0000

Mooie quote: “Vrijheid is bijna een consumptieartikel geworden!”

Door: Maarten de Vries

Maarten de Vries — Tue, 07 Jul 2009 18:35:17 +0000

De vraag waar we hier mee worstelen is de balans tussen (pers)vrijheid als recht en het gevoel van verantwoordelijkheid om daar zorgvuldig mee om te springen. Teveel dingen zijn te vanzelfsprekend geworden voor veel van ons. Vrijheid is bijna een consumptieartikel geworden.
Blogdog stelt dat kopieergedrag primair de verantwoordelijkheid is van de dader en niet van de media, om vervolgens op het aloude probleem uit te komen: publicisten kunnen niet weglopen van hun verantwoordelijkheid. En dat zou betekenen: ook niet als sensationele berichtgeving leidt tot kopieergedrag. Catch 22.
Volgens mij zul je deze discussie nooit naar tevredenheid beëindigen, en gelukkig maar: straks spreken pers en politiek nog af dat ze voortaan goede vriendjes zijn en elkaar vertrouwen…

Door: Stan Lenssen

Stan Lenssen — Tue, 07 Jul 2009 08:25:35 +0000

@erik Dank voor je reactie. Ik volg je redenatie en kan mij er volledig in vinden. Zie ook mijn reactie hierboven aan @anneliesje.

Door: Stan Lenssen

Stan Lenssen — Tue, 07 Jul 2009 08:16:20 +0000

@anneliesje Kortzichtig, nee dat ben ik absoluut niet met je eens. Kortzichtig is het inperken van het uiten van meningen. Het getuigt van visie en een brede blik wanneer je meningen accepteert en een manier vindt om ermee om te gaan en ze een plaats te geven in de maatschappij. Daar moet je de grondwet niet voor aanpassen. Je geeft de bijbel als voorbeeld. De inhoud daarvan is ook niet aangepast, maar wel de manier waarop wij er in onze moderne maatschappij mee omspringen.

Door: Erik van Cuyk

Erik van Cuyk — Tue, 07 Jul 2009 08:11:45 +0000

Stan, dank voor je bijdrage aan de discussie. Je focust op een klein stukje van het artikel. Met het gedeelte dat jij aanhaalt wil ik een beetje prikkelen (en het werkt kennelijk….). Ik pleit met het gehele artikel voor discussie, voor het gesprek, als het gaat om persvrijheid. Ik zie dat men zich in de media er gemakkelijk vanaf maakt. Ik vind dat een grondrecht telkens weer belicht moet worden als het wordt gebruikt. Juist om misbruik te voorkomen.
Ik ben het met je eens dat een grondrecht, zoals artikel 7 van de NL Grondwet, een universele en tijdloze norm zou moeten bevatten. dat is immers de kern van een gecodificeerd vrijheidsrecht. Echter het recht op persvrijheid wordt telkens weer gebruikt zonder er uitleg aan te geven en zonder het in concreto te relateren aan de casus. Dat is wat ik met de aangehaalde voorbeelden illustreer. Op die wijze wordt het uitgehold en is het aan erosie onderhevig.
Een goed gesprek over de grondrechten kan bijdragen aan een vertaling ervan naar de huidige tijd. Vergelijk het met de ontwikkeling van jurisprudentie. Je hebt een regel, er gebeurt iets in de maatschappij, de gebeurtenis zorgt voor interpretatie van de regel waardoor er een iets gewijzigde regel overblijft, als (nieuwe)norm. Gelet op de enorme ontwikkeling van de media sedert Thorbecke (wereldwijd contact mogelijk in een seconde!) lijkt het mij dat je ook artikel 7 moet interpreteren aan de hand van moderne casuïstiek. Ik ga er van uit dat Thorbecke en de zijnen zeer capabele mannen waren. Het zou mooi zijn als we telkens na een ‘aanval’ op de persvrijheid kunnen concluderen dat onze vastgelegde persvrijheid overeind blijft. Dat snoert de monden van ‘dictators’ echt dicht.

Door: Annelies Verhelst

Annelies Verhelst — Mon, 06 Jul 2009 21:13:33 +0000

@blogdog het schetsen van een ideale wereld zie ik als iets wat ik de rest van mijn leven zal blijven doen. In mijn ogen moet dat ergens beginnen, dus iets doen omdat een ander het ook doet is simpelweg de weg van de minste weerstand en kuddegedrag en dat veroorzaakt mede dat niemand voor zichzelf leert denken en dat veroorzaakt ook dom en onverantwoordelijk gedrag.
@stan, beetje kortzichtig, sommige dingen mogen best worden aangepast op nieuwe ontwikkelingen, de bijbel staat ook vol dingen die in deze tijd nergens meer op slaan en die is oorzaak van een boel ellende geweest! Dat geldt dus net zo hard voor achterhaalde artikelen in wetboeken, niet dat ik daarmee zeg dat het artikel van Thorbecke achterhaald is, maar een beetje kritisch kijken zo nu en dan kan geen kwaad denk ik.
@ellenv: helemaal mee eens ;-) Wij vrouwen zijn wellicht n beetje vredelievender :P

Door: Stan Lenssen

Stan Lenssen — Mon, 06 Jul 2009 19:20:55 +0000

Het feit dat de vraag gesteld wordt of Thorbecke wist wat en blog was, doet vermoeden dat de schrijver ervan uitgaat dat artikel 7 uit de grondwet is opgesteld met de toenmalige persmedia in het achterhoofd. Dat is een onderschatting van de visie van Thorbecke c.s. De kern van de grondwet is juist dat zij onafhankelijk geldt van welke entiteit dan ook. Je gaat ook niet de vrijheid van godsdienst inperken als zich nieuwe geloven aandienen (hoewel niet iedere politicus dat zo zag in het recente verleden).

Door: Ellen V.

Ellen V. — Mon, 06 Jul 2009 15:05:52 +0000

Toen ik dit nieuws hoorde over de journaliste die was opgepakt wegens het publiceren van staatsdocumenten, dacht ik gelijk in mijn onschuld; dit kun je vooraf weten dat je hiervoor je verantwoording kunt afleggen. Als het om staatsdocumenten gaat zullen de consequenties zwaarder zijn. En terecht vind ik. Maar, zoals bleek uit het bericht van de journaliste over een kwestie in Irak, is de politiek blijkbaar ook niet op eerlijkheid te vertrouwen.De journalistiek controleert de overheid en schrijft daarover, maar wie controleert de politiek? Zoals die slager die zijn eigen vlees controleert. Een hoofdredakteur van een krant oid. zou met de keuze van plaatsing van artikelen alleen niet bezig moeten zijn met verkoopcijfers van zijn blad, maar meer met ethiek in het schrijven zonder kleurloos te zijn. Hoop in iedergeval dat de journaliste met haar daad een goede verklaring kan afleggen, en waar een ieder die hierbij betrokkken is een hand in eigen boezem steekt, zodat niet alleen zij haar verantwoordelijkheid hoeft te dragen. Ik zou willen dat we van elkaars oprechtheid uit zouden kunnen gaan…!

Door: blogdog

blogdog — Mon, 06 Jul 2009 11:58:58 +0000

@Annelies is dat nog wel mogelijk, persvrijheid en vrijheid van meningsuiting uit elkaar halen? Is iemend met een journalistenpasje anders dan iemand zonder? Misschien is het verschil dat traditionele media pretenderen objectief nieuws te brengen en daarop ook aangesproken kunnen worden… Maar dat is een fragiele basis, zou zelfs Sylvie van der Vaart je kunnen vertellen…
Ik ben het natuurlijk met je eens over het optionele gebruik van vrijheid en dat mensen hun mening zouden moeten onderbouwen maar dat is toch een beetje een ideale wereld schetsen. We zijn met zovelen en iedereen kan zo makkelijk publiceren dat die mening met de nodige ongewenste gevolgen vrijwel zeker ook gepubliceerd wordt.
Maak de aanstichters verantwoordelijk voor de gevolgen, daar blijf ik bij. Of het nu journalistiek of Hyves rants betreft.

Door: Ted Sluymer

Ted Sluymer — Mon, 06 Jul 2009 11:56:32 +0000

De laatste regel van Annelies is heel treffend: EEN VRIJHEID, en van vrijheid hoef je niet per se gebruik te maken. Dat vindt een dictator ook en houdt daarmee de bevolking onder de duim.
Dan nog dit. Het niet naar buiten brengen van informatie is een specialiteit van overheden. Die strategie gaat de samenleving geweldig opbreken, zoals je de komende decennia zult kunnen constateren. Laten we vooral informatie achterwege houden, want als je daarmee naar buiten komt, zou je wel eens tere zieltjes kunnen kwetsen. Die mogen wèl over alles en iedereen heenlopen. Dat vinden wij namelijk vrijheid. Neem een middagje vrij, zou ik zeggen, en lees Jim Marrs eens. Dan kom je wat meer van hoe het werkt in de wereld aan de weet.

Door: Annelies Verhelst

Annelies Verhelst — Mon, 06 Jul 2009 11:25:43 +0000

Je moet hier niet vrijheid van meningsuiting en persvrijheid door elkaar gaan halen. Bloggen met een giftige mening is natuurlijk niet zo´n drama, als je die mening maar kunt verantwoorden en niet een dag later iets anders beweert.
Persvrijheid daarentegen is iets waarvan ik denk dat Thorbecke inderdaad niet kon voorzien hoe het nieuws en informatieverstrekking zouden gaan veranderen. Daar komen echt wel voorwaarden bij kijken. Onvoorwaardelijke persvrijheid bestaat dus eigenlijk niet meer. Ik voel heel erg voor die verlichte uitspraak die in het artikel wordt genoemd. Als je informatie krijgt, check dan even wat voor gevolgen het heeft als je die informatie naar buiten brengt. Misschien kwets je er onbedoeld mensen mee, of je bent ineens oorzaak van een hoop gedoe en zelfs rellen. Soms is het gewoon beter om je mond te houden.
Wat naar mijn idee meespeelt is het idee dat je nieuws naar buiten MOET brengen, omdat anderen het anders doen in jouw plaats. Maar hoe erg is dat? WIL je wel degene zijn die de aanzet blijkt voor een hoop gezeik?
Oftewel, persvrijheid is leuk en aardig en je kunt er in genoeg gevallen terecht op terugvallen, maar soms is het verstandig om die persvrijheid even een beetje van een afstandje te bekijken en het te laten zijn wat het is: EEN VRIJHEID, en van vrijheid hoef je niet per se gebruik te maken.

Door: Ted Sluymer

Ted Sluymer — Mon, 06 Jul 2009 10:37:46 +0000

Als de Telegraaf-juffrouw AIVD-gegevens ongevraagd meeneemt, is dat diefstal. Krijgt zij gegevens te horen, dan moet de informatieverschaffer zijn snuit maar houden als hij niet wil dat het wordt gepubliceerd. De vrijheid van meningsuiting staat al genoeg onder druk van politici die niet seculier kunnen denken.
Ik word regelmatig moe van het gezeur over blogs. Iedereen moet kunnen zeggen wat hij of zij vindt. Dat was allemaal prima opgerekt, maar onder invloed van politici die te schijnheilig zijn om man en paard te noemen worden heel slinks de verworven vrijheden in de openhaard van de hypocrisie opgestookt. Dat is een griezelige ontwikkeling die weinig goeds voorspelt.

Door: blogdog

blogdog — Mon, 06 Jul 2009 08:55:06 +0000

Hmm, geen eenvoudige discussie. Toch kan ik me erg vinden in de onvoorwaardelijke vrijheid van meningsuiting. De AIVD moet z’n geheimpjes maar geheim houden, dat is hun verantwoordelijkheid. En het kopieren van onacceptabel gedrag is primair de verantwoordelijkheid van de dader. Zonder publicatie hierover kan dat gedrag ook bestaan en zien we het misschien niet eens.
Idealiter zou vrijheid van publicatie zelfreinigend moeten zijn, iemand die iets abjects publiceert zou weerwoord moeten krijgen. Blogs zijn daar eigenlijk veel beter in dan traditionele media.
Ik vind dat iedereen vrijheid mag hebben, maar daarmee dus ook verantwoordelijkheid. Mensen mogen niet weglopen van de consequenties van hun publicaties, en gerust aansprakelijk gesteld mogen worden voor eventuele voortvloeiende schade. Het aantonen van die schade is volgens mij het echte grijze gebied.
Zoals we aanzetten tot geweld kennen zouden we eigenlijk ook strafbare feiten moeten kennen als aanzetten tot schade is een aantal vormen: aan personen of bezittingen of rechten. Denk aan pro-ana sites of zelfs het heilige huisje van illegale downloads. Maar alleen als objectief aangetoond kan worden dat er schade is aangericht. Het oppakken van een cartoonist omwille van zijn vermeende beledigingen valt hier mijns inziens niet onder.