Social networking, het behoeft geen nadere introductie. Miljoenen maken er gebruik van en afhankelijk van de wens is er een bijpassende netwerksite waarop je je gratis kan aanmelden. Volgens sommigen staan we pas aan het begin van een revolutie, anderen spreken over een overwaaiende trend. Hoe dan ook, op dit moment is het hot. En iets wat hot is, daaraan moet toch geld worden verdiend.
Verdienmodel
Het was even puzzelen, maar na 5 jaar heeft MySpace in 2007 als een van de eerste met een winstmarge van 1,8% een winstgevend businessmodel weten neer te zetten. Ook Xing heeft in het eerste half jaar van 2009 een winst van 2 miljoen euro laten zien en LinkedIn en Hyves zouden eveneens winstgevend zijn, al ontbreken de exacte cijfers. Van Facebook is bekend dat ze vorig jaar een 50 miljoen verlies draaide en Twitter heeft tot op de dag van vandaag alleen kostenposten en potentieel, maar er is nog geen euro verdiend. Kortom, niet iedere sociale netwerksite heeft de weg naar winstgevendheid al gevonden.
Op dit moment verdienen de sites hun geld aan reclame-inkomsten, abonnementsgelden en aanvullende (incidentele) diensten. De wijze waarop deze inkomstenbronnen zich verhouden in relatie tot de omzet, is afhankelijk van het businessmodel van de site. Zo moet Xing het van de abonnementen hebben, Hyves van reclame en een club als het Chinese QQ.com verdient haar geld grotendeels met de verkoop van digitale goederen.
Gebruikersgegevens
Nu hebben alle sociale netwerken 1 belangrijk en zeer waardevol bezit, namelijk gegevens van haar gebruikers.
Zowel de privégegevens als gegevens over het surfgedrag zijn voor bedrijven van onschatbare waarde. Tegelijkertijd is deze schat moeilijk te gelde te maken. Privacywetgeving en het risico om het vertrouwen van leden te beschadigen, belemmeren het gebruik van deze gegevens.
Eind 2007 ondervond Facebook dit toen via het advertentieprogramma Beacon er ongevraagd persoonlijk toegesneden advertenties werden getoond op pagina’s van gebruikers. Recent heeft ook Hyves, met nota bene een overheidscampagne over veilig internetten, een tik op de vingers gehad. Het filmpje werd overigens binnen een week 3 miljoen keer bekeken en kreeg voornamelijk lovende kritieken waardoor men op een succesvolle campagne kan terugkijken. Het zou me dan ook niet verbazen als de marketingmanager van Unilever inmiddels bij Hyves aan tafel zit om te bekijken of er niet eens voorzichtig met een commerciële boodschap kan worden geëxperimenteerd.
Reclamejongens worden steeds slimmer en via trail & error komt men er vanzelf achter waar de grenzen van de consument liggen. Het wachten is dus op de volgende campagne waarbij de grenzen worden opgezocht en mogelijk worden opgerekt. Afhankelijk van de financiële situatie en druk vanuit de investeerders zullen sociale netwerksites vroeg of laat gaan kiezen voor het verkopen van hun meest waardevolle bezit.
Twitter-case
Interessant wordt hoe Twitter zich verder gaat ontwikkelen. Zij moeten op korte termijn met een of ander verdienmodel komen waarbij advertenties zijn uitgesloten (althans, dat is wat ze tot op heden zelf hebben gezegd). Nu abonnementsgelden gaan rekenen bij de huidige gebruikers, is geen optie. Men gaat dus zeer waarschijnlijk experimenteren met een nieuwe toepassing waarbij bedrijven tegen betaling een speciale accountstatus kunnen krijgen met extra mogelijkheden zoals statistieken, ofwel de gebruiksgegevens van nietsvermoedende Twitteraars. Glad ijs als je het mij vraagt en tegelijk cruciaal voor het voortbestaan van Twitter. Want wat gebeurt er met Twitter als men dit niet pikt?
Recruitment
Met name binnen Recruitment worden sociale netwerksites gezien als een fenomeen dat deze branche structureel kan gaan veranderen. CV-databanken zoals Monsterboard zullen op termijn overbodig worden, en zolang je jezelf als bedrijf op de juiste manier positioneert binnen het sociale netwerk, dan kloppen kandidaten vanzelf wel aan (of in ieder geval zijn ze rechtstreeks benaderbaar).
Dan moet echter wel iedereen bereid blijven zijn of haar gegevens toe te vertrouwen aan deze sociale netwerksites en ik vraag me sterk af of die bereidheid in de toekomst blijft bestaan.
Onderzoek
De conclusie die in de studie van IRES (het economisch en sociaal onderzoeksinstituut van de UCL), werd getrokken rond het “gratis” lidmaatschap van sociale netwerksites geeft eigenlijk precies aan waar het uiteindelijk om draait. “Wie lid wordt van een sociale netwerksite draagt in feite de persoonlijke informatie die hij invult gratis over aan die sites. Deze kunnen die informatie vervolgens doorverkopen aan adverteerders, die daarmee de doelgroep van hun publiciteit bepalen. Als je het zo bekijkt, is de toegang tot de diensten van die websites wel degelijk betalend, want de gebruiker staat gratis informatie af die hij in feite had kunnen verkopen”.
Alle mooie verpakkingen ten spijt, uiteindelijk wil men dus gewoon je gegevens hebben!
















Zelden zo’n goed stuk over sociale netwersites gelezen. Met een perfecte analyse toegewerkt naar de enige juiste conclusie: “het gaat gewoon om jouw gegevens.” Mijn gemeende complimenten.
Over het verdienmodel gesproken: sociale netwerksites blijken slechte verdieners. De marktwaarde wordt veel te hoog ingeschat. Dat is een weg naar een nieuwe internetzeepbel. Ik denk dat het zover overigens niet gaat komen, want investeerders hebben geleerd van de les van 9 jaar terug.
Vermoedelijk gaan we toch naar een model waarbij sites gaan integreren/fuseren en door schaalgrootte en geavanceerder mogelijkheden wel aantrekkelijk worden voor adverteerders. Zonder dat het mogelijk is van privacygevoelige gegegevens gebruik te maken (want wettelijk aan banden gelegd). Dat wordt dus ouderwets banneren en schieten met een kanon op een mug. Dus zoals het er in de gedrukte media aan toe gaat.
Beste Gijs,
Dank je voor je stukje. Zelf geef ik cursussen en seminars in binnen en buitenland over sociale media strategien en inderdaad zie ik helaas ook veel te veel misvattingen over sociale netwerken. Daarnaast kennen mense mij ook als oprichter van OpenNetworkers.info, een sociaal netwerk met een ideeele doelstelling om juist kwaliteit online te bevorderen, ipv uit te gaan van een ‘verdien’-model zoals je dat zo juist omschrijft.
Veel netwerken zoals linkedIn bieden geen echte meerwaarde voor recruitment en het verbaasd mij hoe onzorgvuldig recruiters omgaan met het volgen van dit middel. Je moet altijd uitgaan van echte ROI en niet van een hype. Veel enthusiaste ‘coaches’ volgen echter het marketingverhaal van de sociale netwerksites, zonder echt dieper in te gaan op de werkelijke waarde die zij ondersteunen, namelijk het commerciele doel van de netwerksite.
Met name voor linkedIn, een netwerk dat met name recruiters interessant vinden, onstaat zo een totaal verkeerd verwachtingspatroon, iets wat ik keer op keer recht moet zetten bij mijn cursus hierover voor recruiters. Dat komt ook door de relatief convervatieve markt van Werving en Selectie die veelal statusgeorienteerrd is. Hier heb ik daar en artikel over geschreven (beetje naar beneden scrollen).
Wat werkt wel?
Effectief online netwerk strategieen is dus een zoektocht naar gerichte toepassingen vanuit het 5 G’s model, wat je hier kunt lezen. Daarnaast gaat het om effectief vinden, en interacties vanuit het ‘vinden’ voor recruiters. Daar heb ik een boek over geschreven wat vrij online te lezen is.
Mijn initiële reactie is So What.. Betere informatie over de consument levert meer gerichte reclame op. Meer gerichte reclame betekent minder verspilling van je tijd met boodschappen die niet op jou zijn toegesneden. Als het verdienmodel van Social Media zit in informatie. So be it.
beetje kort door de bocht allemaal, wat mij betreft. De generieke sociale netwerksites, BSN, de basale social network sites dienen als een grote verzamelplaats, die bovendien steeds meer met elkaar zullen gaan intergreren(zoals linkedin en faceboek). Het gaat hier om het leggen van contacten. Daarnaast zijn er de service waarde netwerken, SWN, waar enthousiastelingen informatie en content ( wikipedia, delicious) neerzetten ten behoeve van de 3de soort van netwerken, de New Value Networks. NVN. Dat zijn plekken voor collaboration. Gelegenheids formaties bestaande uit spelers vanuit de hele wereld werken hier aan projecten en andere zaken, voor of samen met bedrijven. Deze NVN gaan clusteren tot sociale economische entiteiten S.E.E., als opvolger van de klassieke organisatie structuur zoals we die nu kennen.
De BSN en de SWN blijven marginaal in de zin van het oude geld denken. Zij vormen echter wel de bakermat van de NVN en SEE’s waar voor diensten gewoon betaald gaat worden, hetzij gewoon in geld, hetzij in alternatieve valuta al of niet in combinatie met een waarde bepaling achteraf.Kortom de echte waarde van de sociale netwerken komt eraan, alleen in een andere vorm dan we nu allemaal proberen neer te zetten.
Verkopen van persoonlijke informatie lijkt me geen structurele optie – het verkopen van persoonsgegevens (en vervolgens ook gebruiken hiervan) zou direct leiden tot een flinke daling van het aantal leden. Er zijn immers voldoende alternatieven beschikbaar. Het is dus een kwestie van wederzijds vertrouwen.
Hebben we deze discussie in het verleden ook al niet eens gevoerd over Linux? En bij Wikipedia geldt hetzelfde – daar eist de community dat het een gratis model blijft.
Interessant Ronald!
Het oude geld denken zorgt mijns inziens ook voor die vreemde verdienmodellen, waar gebruiker en betaler door elkaar lopen. Met soms rare neveneffecten.
Zie bijvoorbeeld bij kranten: nu de personeelsadvertenties teruglopen, zien ze 50% van hun inkomsten verdampen, en kunnen ze amper hun broek ophouden. Terwijl lagere inkomsten niets hoeft te zeggen over toe- of afnemende toegevoegde waarde. Het zou beter zijn als (vooral) de eindgebruiker betaalt voor vormvrije, in zijn ogen waardevolle content.
Voor sociale netwerken geldt denk ik hetzelfde. Uiteindelijk moet de gebruiker gaan betalen. Dat deze netwerken nu nog gratis zijn, is omdat er volume opgebouwd moet worden, om uberhaupt waardevol te zijn voor de gebruiker. Ik denk dat LinkedIn nu al (bija) op het niveau zit dat je hiervoor wilt betalen. Ik zou mijn Linkedin account in ieder geval niet kwijt willen.
@ronald van den hoff Wellicht kort door de bocht, maar wel concreet. Dit in tegenstelling tot “alternatieve valuta al of niet in combinatie met een waarde bepaling achteraf” en “in een andere vorm dan we nu allemaal proberen neer te zetten” waar jij het over hebt.
De huidige investeerders in de sociale netwerken hebben gewoon “oud geld” geïnvesteerd en dat willen ze uiteindelijk terug zien lijkt me. De vraag is dus hoe lang men dit soort verhalen blijft geloven, zonder concreet & succesvol bewezen business model
@Stan: “Zelden zo’n goed stuk over sociale netwersites gelezen.”
Sorry, maar ik vind eerder het tegenovergestelde. Er wordt gesuggereerd dat social networking sites gebruikersgegevens sowieso zullen gaan verkopen, zogenaamd ondersteund door het feit dat Hyves onlangs al in de fout ging bij een campagne. Wie het achterliggende artikel ook maar een beetje begrijpend leest, ziet dat deze zaken werkelijk niets met elkaar te maken hebben.
Vervolgens afsluiten met een suggestief stukje waarin gratis tussen aanhalingstekens wordt gezet, en de indruk wekken dat het verzamelen van gegevens om ze te kunnen verkopen zelfs het primaire doel is van netwerksites. Dan vind ik ‘kort door de bocht artikel’ nog een hele, hele milde omschrijving.
@Ray
Waarschijnlijk onbewust geef jij toch de toekomst van recruitment in je stukken al weer. Jouw communicatie is vooral engelstalig. Het mooie van LinkedIn is dat wij wereldwijd met elkaar in contact komen. Dat leert ons dat russen best humor hebben, dat Iran niet alleen maar uit haatbaarden bestaat, dat chinezen prima engels kunnen en dat in heel Zuid Amerika van dezelfde ICT technieken gebruik wordt gemaakt als hier. Vaak zijn mobiele telco’s etc daar nog groter ook. Die ICT-ers kunnen dus wat en veel van hen dromen van een carriere hier. Feit is ook dat 1 op de 8 huwelijken in de USA tot stand is gekomen via social network contact. ‘k Weet het niet helemaal zeker maar die wonen vast niet allemaal in Dallas. 1 conclusie dan mogelijk: VERHUIZEN!
En dat is precies wat er in nabije toekomst gaat gebeuren.
Ook al staat elke Nederlandse ICT-er op LinkedIn en wordt elke vacature via dit medium vervuld, dan nog is er sprake van schaarste. Beter dan om qua recruitment internationaal te gaan denken en LinkedIn helpt hier enorm goed aan mee. Voorproeven, informeren, contacten etc etc zorgt ervoor dat niet alleen de gelukzoekers en avonturiers hun geluk elders gaan zoeken, maar juist ook de grote menigte hier achter. Dankzij social networking wordt de wereld kleiner dan ooit tevoren en zal dus eerder motiveren eens in een ander land te gaan wonen en werken. De drempel wordt steeds lager. Zaak voor elke recruiter is dan wel om de eigen organisatie eerst goed op orde te hebben. Onze relocation recruitment quick scan kan hier bij helpen, maar dat terzijde.
Wat open networkers, marketeers en onderzoekers vaak vergeten is dat recruitment draait om aanname. Ik ben het helemaal met je eens dat de filosofie rondom social networking een kans verdient en terecht ook dat hier veel trainingen, seminars en opleidingen over worden gegeven. 100% zekerheid op aanname geeft het echter niet, en dat doet internationaal recruitment wel. Als recruiter zou ik het dan dus wel weten als ik een plan van aanpak moest indien inclusief budget. Als ICT manager en/of directeur van een ICT gevoelige club ook trouwens.
Ik val van de ene verbazing in de andere bij het lezen van het artikel en sommige reacties hierop. Zouden er echt nog mensen zijn die geloven dat Social Media een hype is? Dat dit fenomeen wel overwaait? Zo’n opmerking kan alleen nog van een persoon komen die zijn email eerst laat printen door een secretaresse. Anno 2009 kan ik dit soort opmerkingen echt niet meer serieus nemen. Je kunt net zo goed gaan verkondigen dat we zullen gaan stoppen met het delen van informatie via het internet.Voor recruiters en marketeers is het spel heel simpel. Je moet daar actief zijn waar je doelgroep zit. En het publiek zit massaal op sociale netwerk sites. Acht procent van alle tijd op internet in NL wordt besteed aan Hyves! Jobboards blijven gewoon bestaan. Het is een prima manier om vraag en aanbod bij elkaar te brengen.
Twijfelen aan de ROI van social media (voor Recruitment) is als vragen naar de ROI van telefoon of email. Laten we het niet ingewikkelder maken dan het is. Social media zijn een effectief communicatiemiddel waarmee je informatie met elkaar kunt delen.
Mogelijk dat er wat verschuivingen plaats vinden tussen sociale media maar als communicatiemiddel worden deze alleen maar belangrijker. Als ik met de belangrijke spelers in deze markt spreek (zoals Hyves en LinkedIn) dan stellen zij de gebruiker voorop, pas daarna de adverteerder. Dit besef is er heel goed en daarom geloof ik ook niet in die doemscenario’s. Beacon is juist een goed voorbeeld van missers op dit gebied die worden teruggedraaid dankzij de kracht van zo’n community.
@jacco
Jammer Jacco, maar ik geloof niet dat je de commentaren echt doorgrond hebt. Er is niemand die stelt dat het fenomeen van sociale netwersites wel overwaait. Het woord hype wordt in verband gebracht met de vermeende opbrengsten die deze sites zouden hebben. Vooralsnog valt het met die financiën erg tegen. Maar dat sociale netwerken massaal gebruikt worden en steeds belangrijker worden, daar is iedereen het wel over eens. Nu alleen nog een goed verdienmodel. Misschien had jouw secretaresse het hele artikel even aan je moeten voorlezen.
@Stan Wie leest er hier niet goed? Een quote uit dit artikel, 3e regel: “…anderen spreken over een overwaaiende trend.”
Ik geloof ook dat niemand dit nog kan beweren, wat ik heb proberen aan te geven, en vind deze uitspraak in dit artikel zeer tendentieus. Het zijn ook altijd anderen die dat beweren ;-)
@jacco
Ben blij dat je deze regel aanhaalt. “anderen spreken over een overwaaiende trend”
De schrijver citeert hier dus de mening van anderen. Dat betekent niet dat het zijn mening is. Als je het artikel leest, begrijp je dat hij er zelf anders over denkt.
Wat de schrijver wel heel handig doet, is met dit citaat de discussie op scherp zetten. En dat is volgens mij precies wat het artikel beoogt en ook bewerkstelligt. Ons onderonsje is daar het levende bewijs van.
Het verdienmodel vind ik een non-discussie. Na een paar jaar zijn ze allen winst gaan maken en inmiddels verdienen daar een aantal personen (het zijn kleine organisaties) een goede boterham mee. Met nieuwe producten en diensten zal hun omzet/winst alleen maar verder stijgen. En dat hoeft helemaal niet ten koste te gaan van de gebruiker, zie analogie met TV-reclame (schaars en duur) of Google Adwords (doelgroepgericht).
En misschien valt er ooit eens eentje om omdat het een bodemloze put blijkt te zijn. So what? Dat maakt sociale netwerksites, zoals dit artikel suggereert, nog geen hype want er zijn genoeg alternatieven.
Wat een verschrikkelijk slecht artikel dat niet gespekt is van enige historische kennis. Want wanneer hebben we deze discussie eerder gehad? Oh ja, in het begin van het internet. Want onze providers (je weet wel, die bijna allemaal van KPN zijn) hebben alle surfgegevens. Het was niet denkbaar volgens velen dat ze die niet meteen zouden verkopen en we helemaal suf gemaild zouden worden. Per post en e-mail. Ik wacht nog steeds op het ‘oeps, we zaten er naast’ van die mensen.
Verder maken de voorbeelden volledig een goed punt. Namelijk dat alles wat men geprobeert heeft is gecorrigeerd door de community. Beacon pikte men niet dus is het meteen van de markt gehaald. Wat als de twitter gebruikers het niet pikken? Dan trekt Twitter het meteen terug. En dan zegt iedereen: kijk, ze luisteren naar de gebruikers, geen probleem dus.
Ik begrijp heel goed dat dit een nieuwe manier van denken is die voor veel oude denkers, zeker in de recruitment, lastig te begrijpen is. Heeft de jeugd een probleem met het vertrouwen van informatie aan sites? Nee. Zolang er geen misbruik van gemaakt wordt en anders zijn ze heel snel weg. En dan komen ze ook niet terug. En dat heel snel is echt heel snel omdat je in no time kan switchen van a naar b en niet te vergeten er bijna geen investering nodig is om te beginnen met een vergelijkbaar iets. Het gaat om respect en gemak.
En dat niemand iets om privacy geeft bewijzen we dagelijks. We hebben een bankrekening (hoe bedoel je geen gevoel voor privacy), een credit card (weet je wat die maatschappijen van ons weten) en noem het maar op. Zolang er geen misbruik van gemaakt wordt is er geen probleem en het moment dat dat wel gebeurt hebben ze een kleine window om het goed te maken en dan is men weg.
[...] helder op het netvlies te staan. Dan wordt er getwijfeld aan de ROI voor bedrijven of worden er doemscenario’s beschreven. Want die websites kunnen toch niet gratis blijven (jawel, net als televisie, DePers of [...]
@Stan: Persoonlijk vind ik ‘dit stuk levert in ieder geval discussie op’ juist de grootste dooddoener als het gaat om artikelen die inhoudelijk bekritiseerd worden.
@Michel
Stukken die aanzetten tot discussie zijn stukken die aanzetten tot denken. Dat is de grote waarde ervan.
[...] http://www.frankwatching.com/archive/2009/09/01/sociale-netwerksites-wolven-in-schaapskleding/ [...]