U kunt mij vinden op een keur van sociale netwerken: Hyves, Twitter, YouTube, Google, Plaxo, LinkedIn, FriendFeed, Brightkite, Slideshare, Delicious, Vimeo, Flickr, MSN, Second Life, Tumblr, Posterous, MySpace en Facebook. Met de helft daarvan doe ik nauwelijks meer iets. Gewoon geen tijd of simpelweg op uitgekeken. Vaak kwam er wat nieuws of beters voorbij en dus stapte ik over; klakkeloos, zonder een ander account op te heffen.
Zo draag ik er dus aan bij, dat het web dichtslibt. Ik ruim mijn zooi niet op. Al mijn digitale troep laat ik gewoon rondzwerven in de cloud. En rondzingen. Sinds kort heb ik mijn Twitter-account gekoppeld aan mijn LinkedIn-profiel. Elke tweet die ik uitstuur, komt automatisch als statusbericht binnen op LinkedIn. Zo ook mijn tweet ““Lekker uitwaaien aan zee met de kiddo’s”. Dit authentieke enthousiasme zette kwaad bloed bij mijn zakenvrienden.
Op LinkedIn werd ik dit weekend aangesproken op mijn digitale hygiëne: “Vertel je echt altijd alles aan iedereen? Is dit medium daarvoor bedoeld? Denk je?” Oeps. Wat had ik nu weer gedaan? Misschien niet helemaal zo’n slim idee om mijn Twitter-gekwetter op op LinkedIn te laten rondzingen. Ik had hier eigenlijk nooit zo bij stilgestaan. Mijn digitale hangplekken worden middels FriendFeed gebundeld en gepushed richting Twitter. Daar wordt al mijn online gedrag in een stream aangeboden. Geïnteresseerden kunnen zich hierop abonneren of niet.
Mijn Twitter-account is echt mijn ding. Privé en zakelijk vermengen zich hier. Ik vind niet dat ik mij iets moet aantrekken van anderen. Als iemand zich ergert aan mijn “gedachtenstroom”, dan volstaat immers een simpele “unfollow”. Nu steeds meer mensen zich echter op meerdere sociale netwerken gaan begeven en al deze speelplaatsen aan elkaar gaan koppelen, ontstaan er problemen. Ieder sociaal netwerk heeft zo zijn eigen spelregels, zijn eigen cultuur. En daar zul je als deelnemer dus rekening mee moeten houden. Ander gedrag wordt niet gewaardeerd, dan val je al snel buiten de boot.
Een vraag hierover in mijn Twitter-netwerk: “Maar dit zijn gevolgen van automatisch koppelen van verschillende netwerken aan elkaar. Is dat mijn verantwoordelijkheid?” resulteerde in een antwoord dat aan duidelijkheid niets te wensen over liet. Een aantal volgers lazen me de les: “als je praat met anderen ben je altijd verantwoordelijk voor je content. Dus als je koppelt net zo goed.” Mijn voornemen voor 2010 is bij dezen bekend: nog voor de voorjaarschoonmaak zijn al mijn webstekjes picobello op orde.
Marta Molinera 
Cynthia 
Martin 
Ruud Paulusse 
Daniel Lechner 
Hoi Sander,
Erg herkenbaar. Vorig weekend werd ik er ook op aangesproken dat mijn ge-twitter via LinkedIn te volgen was. Dat was niet handig en ik heb het dus uitgezet. Maar deze vervuiling zal alleen maar erger worden. De websites hebben het steeds beter in de gaten, en maken de drempel tot het lid-worden steeds lager. Met alle gevolgen van dien.
Het is en blijft inderdaad je eigen verantwoordelijkheid om de vervuiling tegen te gaan en daarmee ben je dus verantwoordelijk voor je eigen acties. Is er geen website die de tegenstellingen (?) in je uitingen inzichtelijk kan maken.
Aan de andere kant. Als je Googled kom je ook je Twitter en LinkedIn account uit :)
Interessante stelling. Zou het dan niet ook zo zijn dat jij bepaalt wat je qua content aanbiedt, en dat de followers het daarmee maar gewoon moeten doen?
Laat ik het anders zeggen: op het moment dat jij je online aanwezigheid (zowel de inhoud als de manieren waarop) gaat laten beïnvloeden door derden, is het dan nog wel JOUW aanwezigheid?
Je zou misschien wat dingen los kunnen koppelen, maar dat betekent tegelijk meer werk voor jou; bepaalde dingen zul je zowel op Twitter als op LinkedIn willen delen, en omdat je van je followers die accounts niet meer klakkeloos mag koppelen moet je dus hetzelfde verhaal twee keer of meer gaan posten. Iemand die al die accounts volgt krijgt dan het bericht ook nog eens meerdere keren; lijkt me ook niet de bedoeling, toch?
@Max,
Ik denk dat je je altijd laat beinvloeden door anderen voor wat betreft het aanbieden van content. Tenminste bij mij gebeurt dat wel. De reden dat ik dit laat gebeuren is omdat graag wil dat mijn content nuttig is voor anderen, want indien dit nuttig is, dan zal men dit gaan lezen en wellicht een keer aan mij denken mocht men een interessant onderwerp ontdekt hebben. Kortom het gaat om het creeeren van waarde.
Als je klakkeloos koppelt dan zorg je niet voor meerwaarde. Niet alleen dupliceer je je content (wat niet direct erg is) maar je gaat blindelings er vanuit dat de context en de doelgroep van de diverse netwerken identiek zijn en dat er geen overlap tussen de doelgroepen zit (anders lezen mensen zaken twee keer).
Zie ook deze twee items die ik ooit eerder over dit onderwerp heb geschreven:
http://dontmindrick.com/me/distribute-content-social-networks/
http://www.capgemini.com/technology-blog/2009/03/distributed_microblogging.php
Je kunt tweets in Twitter die ook voor LinkedIn handig zijn de hashtag #in meegeven. Dit kun je instellen in LinkedIn. Zo houd je je LinkedIn updates zakelijk, en je tweets in Twitter voor iedereen die ook wil weten of je aan het uitwaaien bent. Kost misschien wat extra moeite, maar alles overal vertellen lijkt ook mij niet handig en verstandig. Maar dat moet je natuurlijk helemaal zelf weten!
Ik had wat dit onderwerp betreft een paar weken geleden deze dilemma’s:
» Welke netwerken wil ik gebruiken: Twitter, LinkedIn, Facebook, Plaxo?
» Hoe houd ik mijn relaties in verschillende netwerken overzichtelijk en, voor zover nodig, consistent?
» Welke contacten vertel ik wat, en hoe kan dat gestroomlijnd(er)?
Tot nu toe heb ik alleen het 3e punt opgelost: ik stuitte namelijk op Ping.fm. Daar kun je je verschillende socialmedia-accounts koppelen — van Facebook en LinkedIn, via AIM- en GTalk-status, tot Delicious en Flickr, maar ook je blogs van WordPress of TypePad — om ze vervolgens te groeperen.
Per groep kun je dan een statusupdate maken en zo je zakelijke contacten vertellen aan welk nieuw project je werkt. Je vrienden kun je vertellen dat je zondagmiddag een boswandeling gaat maken, en je chat buddies dat je vanavond op de bank zit om een filmpje te kijken.
Wat het 2e punt betreft: vorige week heb ik de stap gezet om m’n LinkedIn-contacten uit te nodigen voor Plaxo. Ik twijfelde lang of ik het zou moeten doen, maar heb toch (vrijblijvend, uiteraard) een mail rondgestuurd. Sommige contacten reageerden direct positief, maar van de meesten heb ik geen reactie gezien.
Prima, natuurlijk. Maar het kan me doen besluiten om mijn Plaxo-account dan maar te verwijderen.
‘k Ben erg nieuwsgierig naar wat anderen hiervan vinden.
@Rick: Daar heb je ook een punt, ja. Goed, die overlap zal er inderdaad niet altijd zijn, dat is afhankelijk van wat je te melden hebt en je verschillende netwerken.
Overigens ben ik geen al te groot voorstander van een enorme stortvloed aan verschillende netwerken waar je dan je aandacht over moet gaan verdelen. Sowieso vind ik dat je ergens een centrale plek moet hebben waar het allemaal terecht komt, al is het maar als “backup” voor al die netwerken van derde partijen waar je maar zeer beperkt invloed over hebt.
En ik denk niet dat je van te voren te veel moet gaan nadenken over “nut voor anderen”; wat jij nutteloos vindt kan voor een ander juist heel waardevol zijn. Onderschat de kracht van serendipiteit niet! =]
Ik heb de vraag aan LinkedIn voorgelegd. Kan ik Twitter updates blocken? Dat kan (nog) niet maar uit het antwoord bleek dat ze erg veel feedback hebben gehad. De reden voor mijn vraag is naast de aard van de berichten ook de frequentie. Je ziet opeens alleen nog maar een beperkt aantal types langskomen en de rest van het netwerk wordt min of meer geblokt.
Nog eentjes dan: Xeesm is ook upcoming, wat betreft laten zien waar je allemaal te vinden bent online!
Hmpf, en nu eet het commentaarding mijn paragraafjes op. Da’s ook niet braaf.
Personal branding, web presence; netwerken is net werken. Ook online bij de sociale netwerken.
Ik kies er voor om niets echt persoonlijks te twitteren, bijvoorbeeld wat ik met mijn gezin doe, maar daar is blijkbaar wel behoefte aan. Het komt weinig sociaal over dat ik vooral innovatieve mobiele tech nieuwtjes breng en dan nog wel in t Engels. En Max heeft hierboven een goed punt dat je zelf bepaald wat je schrijft, tenzij je alles doet voor de ‘kijkcijfers’. Ik heb hier begin dit jaar ook een column over geschreven op NU zakelijk: ik twitter dus ik besta
enneh, ik heb ook een mega grote vervuilde berg sociale pagina’s. Van sommigen heb ik niet eens meer het wachtwoord. Hoe ruim je dat op?
ps: nog een tip: je kunt je accounts ook gedeeltelijk koppelen. Zo kun bijvoorbeeld je tweets op LinkedIn alleen laten verschijnen indien je #in toevoegt en op hyves alleen als je #h toevoegt. Kwestie van instellen.
In het geval van LinkedIn zul je zelf de koppeling moeten leggen. Bij Hotmail een heel ander verhaal. Heb al verschillende opmerkingen gekregen over mijn tweets vanuit deze hoek, terwijl ik zelf geen hotmail account gebruik. Hotmail legt de koppeling – zonder het te vragen – op basis van het e-mail adres wat aan de Twitter account is gekoppeld. Kwalijke zaak zoals Hotmail dit doet vanuit privacy optiek.
Voor wat betreft Plaxo was het weer een ander verhaal. Deze had ik zelf gekoppeld, en regelmatig kreeg ik leuke feedback uit de Plaxo hoek van lezers van mijn tweets. Bij Facebook kies ik ervoor om mijn tweets niet te koppelen, maar om af en toe even uit het 140 karakter keurslijf te breken. Facebook is dan ook meer dan Twitter een potentiele vervanger van een weblog.
De schoonmaak die je voorstelt heb ik inmiddels zelf al deels gedaan: Plaxo account: delete. Twitter account: slot erop. Wil je lezen wat ik doe (zakelijk en prive dwars door elkaar) – feel free om te volgen of te onvolgen, no hard feelings.
Het mooie van mijn Hyves koppel ding is dat ie de standaard twitter hashes eruit haalt. Die van Facebook niet. Iemand een oplossing? ;)
De oplossing, ga nadenken waar je publiek of netwerk zich bevindt en doe niet aan elke hype mee. Stem je boodschappen af per community en koppel dus niet alles klakkeloos aan elkaar. Okay, je moet dan soms updaten op meedere plekken, maar mensen zijn je minder snel beu. Zet de ontvanger van de boodschap weer centraal en niet de zender!
Ik zit met een heel ander webverslonzingsprobleem (dat gelukkig niet voor alle lezers hier zal gelden): ik test nogal veel dingen en laat een spoor van eenmalig gebruikte accounts achter.
Vandaag is er bijvoorbeeld een Android-applicatie voor Netlog uitgebracht. Ik wil daar toch iets over schrijven, had nog geen Netlog-account en ze bieden je ook niet de mogelijkheid om met een universeel ID in te loggen, dus maar weer (met lichte tegenzin) het zoveelste account aangemaakt. Het zou handig zijn als je na afloop je account weer kunt weggooien, maar dat is vaak een stuk lastiger dan eentje aanmaken.
Heeeel herkenbaar. Wijsheid…
Dit viel me inderdaad ook al op. Héél herkenbaar dus. Zelfs bij iets als Facebook vind ik persoonlijke twitterberichten vervelend, laat staan bij LinkedIn.
O jee. Dat is zo niet anarchistisch. Zo niet web.
Lees http://aliceverheij.wordpress.com/2008/05/23/digital-litter . Succes in de Augiasstal die Internet heet.
Alice
Inderdaad, daarom zit ik nu hoofdzakelijk op http://www.blip.fm. De gemeenschappelijke noemer is muziek.
De site is verslavend vanaf het moment dat je meedoet. Hier kan de BUMA nog een puntje aan zuigen.
Het gaat om de cultuurverschillen die Sander aangeeft, maar ook wat @Chris aangeeft, het is redelijk zinloos om alles per netwerk dubbel te posten. Tegelijkertijd doe ik daar vrolijk aan mee onder het mom: there are no rules, only guidelines. En op dit vlak is het zelfs zo dat er volgens mij weinig is dat helpend is in het maken van je keuze, het ondersteunen van het selectieproces. De cultuur van internet in zijn algemeenheid laat ruimte voor een veelheid van netwerken met eigen culturen, een veelheid aan klonen. Tijd voor sturing? De vraag die inmiddels zou moeten worden gesteld is hoe we om moeten gaan met deze overkill aan social of nog erger, met social network moeheid? Persoonlijk zou ik erg blij zijn met betere integratie, filters die me helpen dit soort keuzes te maken etc. om te voorkomen dat is steeds meer van hetzelfde moet tegenkomen, wat niets dan irritatie geeft. Mooi onderwerp voor blogs en (un)conferences…
@Niels betere integratie is wellicht ook oorzaak van het probleem. Daardoor wordt je op diverse netwerken geplaagd met dezelfde info (vaak met twitter als basis) van dezelfde mensen. Ik denk dat we voorlopig (altijd?) zelf de keuzes moeten/mogen maken. Op welke netwerken ben ik actief en op welke heb ik hoogstens mijn naam geregistreerd zodat een naamgenoot me niet voor is.
Vergelijk het met nieuws. Het ANP verzorgt voor bijna alle media een nieuwsfeed. Enkele media (de betere?) gebruiken het voornamelijk als bron en maken er hun eigen artikel van, anderen nemen het integraal over. Je kunt alle kranten lezen, geen radio en tv jorunaal overslaan en dan veel dezelfde berichten tegenkomen, of je concentreert je op slechts die media die je het prettigst vindt. Ik denk dat er nog steeds mensen zijn die denken alles te moeten lezen wat ze wordt aangeboden. Die willen geen tweet missen etc. Ja, dan moet je voor jezelf filters instellen. Op Twitter kan dat door slechts een beperkte groep te volgen, lijsten te maken etc. maar je kunt ook veel sociale netwerken gewoon helemaal schrappen. Bij mij wil dat zeggen dat ze een slapend bestaan hebben gekregen, en daarmee komen we terug op het onderwerp van deze posting: mijn web verslonst!
Mee eens dat je kritisch moet zijn op wat je koppelt aan wat. Twitter heb ik bewust niet aan LinkedIn gekoppeld omdat dat in mijn optiek echt het zakelijke karakter van LinkedIn vervuilt. Dat vind ik trouwens ook van status-updates op LinkedIn van mensen die dat als een Twitter-tool gebruiken. “Gaat verder met zijn marketingplan” vind ik niet interessant, wel als je het marketingplan deelt en om input vraagt…..maar dat is dan vaak weer een stap te ver.
Geloof dat het belangrijk is om zakelijke platforms en ‘vrienden’- of aanverwante platforms van elkaar te scheiden. Ik ga naar zakelijke contacten toch ook niet op verjaardagsvisite?
Mooi dat deze blog geschreven is want ik worstelde zelf ook al langer met wat je aan wat zou moeten koppelen. En het laatste woord zal er nog niet over gezegd zijn :)
Als toevoeging: wees ook kritisch op waar je aanwezig bent of wilt zijn. Ik denk dat het beter is om een bewuste keuze te maken van de social media waar je op verschijnt en in welke hoedanigheid dan dat je maar overal een profiel aanmaakt en het inderdaad laat ‘verslonsen’. Een paar profielen en die aan elkaar koppelen zodat je (zakelijke) content op verschillende plekken te vinden is is denk ik goed. Zo zorg je er ook voor dat er een consistent beeld ontstaat van wat je doet.
@Chris: ik ben het met je eens, hoor. Zoals ik gisteren ook scheef aan Gitta Bartling: het is de vraag of integratie afdoende is, omdat de cyclus namelijk vanzelf weer overnieuw begint dan. We moeten dus snoeien, of zoals jij het verwoord, kanalen een slapend bestaan geven. Alleen dat moet misschien niet alleen aan de kant van de gebruiker, maar ook aan de kant van de makers. :) Want de vraag blijft: Wat zou moeten bepalen wat terechtkomt op Hyves vs. Facebook of Twitter vs. LinkedIn? Het heeft ook te maken met gemakzucht volgens mij: per kanaal modereren en selecteren kost veel meer tijd en aandacht dan eenvoudigweg pushen. Wat staat er vandaag op je schoonmaaklijstje tegen het verslonsde web? :)
@Marcel Mooi punt wat je daar aanstipt over die verjaardagsvisite. Mensen zijn erg gevoelig voor groepsgedrag natuurlijk. Als ik kijk naar mijn Facebook profiel – Hyves is bij mij naar de achtergrond gegaan en ik geloof bij steeds meer mensen :) – dan staan daar veel mensen op bij wie ik nog nooit op verjaardagsfeest ben geweest. (Wanneer is het weer zover jongens en meisjes? :)) Maar ik heb wel gekeken naar de gebruikelijke houding: veel mensen verbinden met elkaar op basis van het feit dat ze elkaar zijn tegengekomen, onafhankelijk van de context. Dat doe ik ook, merk ik. Het is zeker dat mijn web daardoor meer verslonst, maar het is ook zeker – althans bij mij – dat de scheiding tussen werk en privé aan het vervagen is. Of dat goed of niet goed is, is natuurlijk weer een heel ander, niet minder interessant debat.
Hallo Sander,
Een interessant voornemen van je voor 2010!
Als je toch gaat beginnen met het updaten van je sociale netwerken;wil je mij dan helpen door na te trekken of je recente totaal inschrijvingen kan vinden?
Ik ben bezig om de sociale netwerken wereldwijd in kaart te brengen op mijn site.
Wie weet,bedankt!
AVON Xeno
[...] was in het verleden al eens eerder met een soortgelijke situatie geconfronteerd. In het artikel “Mijn web verslonst” irriteerden een aantal zakelijke contacten op mijn LinkedIn netwerk zich aan mijn tweets. Rick [...]