Het was een merkwaardige aanbieding in de etalage. Te koop: encyclopedie voor euro 350. Twee exemplaren voor euro 200! Ik ga de winkel binnen. ‘Geeft u mij er maar twee’, en leg euro 200 neer. De transactie is een feit, het tweede boek laat ik op de toonbank liggen en ik loop de winkel uit. Op dat moment wordt de verkoper boos. ‘U pleegt fraude’, roept hij me toe. ‘U kocht twee boeken en daarom kreeg u de korting. Maar dan moet u ook twee boeken meenemen. Afspraak is afspraak.’
Een reiservaring nu. Een collega en ik boekten een retour Amsterdam-Nice, met KLM. Door omstandigheden misten we de heenreis en we losten dit op door een paar uur later een enkele reis met Transavia te nemen.
Een paar dagen later gingen we terug, Nice-Amsterdam dus. We staan bij de Franse balie om in te checken, het lukte niet op de zuiltjes. ‘U pleegt fraude’, zei de zwaar bebrilde KLM’er in Air France-pak en gebroken Engels opeens. Fraude omdat we de heenreis van het retourticket niet genoten hadden. En dan komt ook het recht op een terugreis te vervallen. Als je niet heen gaat dan ken je dus ook niet terug, zou Cruijff zeggen.
De oplossing voor het probleem in Nice was even eenvoudig als duur: twee enkeltjes van Nice naar Amsterdam. À raison van een kleine euro 800 per persoon. ‘En een retourtje?’, vroeg ik, argeloos belovend dat ik over een paar weken echt wel terug zal komen naar dit prachtige Nice. Inderdaad, dat was heel veel goedkoper. Zo gezegd, zo gedaan.
De tariefstructuur van ‘legacy carriers’, de oude maatschappijen als British Airways, Lufthansa, Air France of KLM, is volstrekt onbegrijpelijk voor de reiziger en zit blijkbaar met handen en voeten vast aan prehistorische afspraken en systemen. Het vermogen om te reageren op de toetreding van de low cost-carriers ontbreekt.
Een kilometerheffing is te begrijpen, een kofferheffing ook nog, een toeslag voor een zitplaats waar de staplaats de norm is geworden is revolutionair maar wel inzichtelijk. Maar euro 1000 voor een enkele reis en euro 500 voor een retour begrijpt niemand.
De parallel met de verzekeringswereld is zichtbaar. Ook daar zitten verzekeraars en tussenpersonen verstrikt in hele oude afspraken waar de consument geen inzicht in heeft, laat staan dat hij er iets van begrijpt. Het gaat allemaal op de schop, neem dat maar van me aan, er is geen motief meer om te treuzelen, en zij die het nalaten delven het onderspit en hun eigen graf.
Moet volgende week nog een keer naar Nice. Dat heb ik die bril aan de Air France-balie beloofd. Ben echt geen fraudeur.
Deze column werd eveneens gepubliceerd in Het Financieele Dagblad.
Keesjan Deelstra 
NieuwsVandaag 
Thomas 
Rick Mans 
Bernard Elshout 
Joost,
Erg leuke column, ik heb hem met veel plezier gelezen. Fijn taalgebruik en de boodschap komt er goed over. Ik blijf me ook over dit soort zaken verbazen. Zeker in de VS hebben ze er een handje van.
Gr. Tommy
Gek, is het niet zo dat als je betaald hebt je mag doen wat je wilt? Je hebt voor een stoel betaald richting Nice, of je daar nou op gaat zitten of niet, wat maakt het uit? Dit gebeurt niet met het halve vliegtuig (vermoed ik) en is dit niet ook één van de redenen waarom het vliegtuig vaak overboekt wordt? Als je niet incheckt, dan wordt je plaats vergeven. Had je op de heenreis misschien wel ingecheckt en was je toen niet komen opdagen?
Persoonlijk heb ik het andersom gedaan. Heen wel, terug niet. Nooit problemen gehad.
Erg herkenbaar en leuk stuk Joost!
Nog zoiets zots: verre bestemmingen zijn voor Nederlanders vaak veel voordeliger via een nabij buitenland (Duitsland, Frankrijk, Engeland). Dit terwijl diezelfde bestemmingen voor de mensen uit die buitenlanden nou juist weer heel voordelig via Amsterdam worden aangeboden. Maar oh wee als je je kaartje probeert te ruilen met die buitenlanders…
De economische logica daarvan kan ik nog wel een heel klein beetje begrijpen. Maar goed beschouwd is het volstrekt belachelijk!
@duimdog:
Inderdaad! Ken je dit verhaal: je koopt een retourtje – laten we zeggen New York. En om het makkelijk te houden voor het verhaal: voor 100 euro. Je vliegt vanaf Düsseldorf. Want: zou je vanaf Amsterdam vliegen dan kost het je 200 euro.
Je laat je naar Düsseldorf brengen en gaat aan boord. Vervolgens vlieg je naar Amsterdam, daar moet je van vliegtuig wisselen en vlieg je door naar New York. De terugreis gaat precies zo: je vliegt van New York naar Amsterdam, daar wissel je weer van vliegtuig, en even later sta je weer in Düsseldorf.
Méér vlieguren dus, voor minder geld. Raar? Heel raar! En probeer maar niet slim te zijn en die laatste vlucht Amsterdam – Düsseldorf te skippen. Je koffer gaat namelijk netjes in het andere vliegtuig naar Düsseldorf, daar is geen speld tussen te krijgen! Op de heenreis pas in Amsterdam instappen is er ook niet bij, want diezelfde bebrilde KLM / Air France dame zal je fijntjes uitleggen dat je recht op de vlucht is vervallen, omdat je geen gebruik maakt van het gehele ticket.
@Joost:
Jammer dat de low-cost airlines nog niet intercontinentaal vliegen, maar de ‘grote jongens’ gaan het vroeg of laat echt verliezen op deze manier! Ik stap binnen Europa nog liever in een Ryanair vliegtuig voor 5 tientjes dan dat ik me laat besodemieteren door KLM voor een factor 5 van dat bedrag.
Jaren geleden had ik een ticket Amsterdam Lissabon geboekt , was toen rond de 600 gulden.
later bleek dat ik niet kon op die dag.en ruim een maand voor de vertrek datum belde ik de KLM daarover op. Reactie dan bent u een no show passenger en kunt u ook niet mee terug.wij kunnen geen restitutie verlenen dat zijn de regels. Je kunt dan aan de telefoon blijven argumenteren dat je een ons weegt, maar van mensen die aan een KLM balie werken wordt waarschijnlijk bij indiensttreding de helft van de hersenen weggebrand.Mijn argument dat ik geen restitutie wilde maar alleen op de terugreis wel zou verschijnen had geen enkel resultaat (”als u niet op de heenreis bent kunt u niet in Lissabon zijn voor de terugreis”)mijn argument dat ik op dertig verschillende manieren naar Lissabon kon reizen zonder KLM was voor de mensen die nog met den Uiver gevlogen hadden volkomen ongeloofwaardig.
Dat ik een maand voor vertrek hun inlichte dat ik alleen maar de terug reis wilde en geen restitutie was volkomen irrelevant. Ik was mijn geld kwijt de hoorn werd gewoon op de haak gesmeten wegens irritatie aan de zijde van de KLM.
Intussen is het arrogante maatschapijtje ( die het grootste vliegtuigongeluk ooit op hun naam hebben staan , veroorzaakt door een “chef vliegenier” die het toch niet helemaal begrepen had)overgenomen door Air France
En dat ze zichzelf hebben laten flessen blijkt uit het volgende persbericht dat ik niet lang na mijn mislukte reis las.
GREEP IN DE KAS
Air France-KLM wil een deel van het overschot van het KLM-pensioenfonds toevoegen aan het vermogen van de groep. Mogelijk wordt 662 miljoen euro, bijna twee keer de jaarwinst van Air France-KLM over 2004-2005, naar de kas van het bedrijf overgeheveld. Of de transactie doorgaat, is afhankelijk van de vraag of de nieuwe boekhoudregels dat toestaan. Het bedrag is 83 procent van de prijs die Air France vorig jaar voor KLM betaalde.
Neelie heeft wat dingen gemist denk ik, die vliegtarieven zijn nog steeds een mistige zaak.
Wat zijn sommige organisaties toch bijzonder!