In de film Avatar consumeren de hoofdrolspelers Jake Sully (Sam Worthington) en Neytiri (Zoe Saldana) onder de magische boom The Tree of Souls de liefde. Niks geen platvloerse smurfensex, maar gewoon lepeltjelepeltje wakker worden, zijn de zinneprikkelende beelden die ons als toeschouwer worden getoond. Maar wat niet op het witte doek getoond mag worden in verband met leeftijdsrestricties, valt natuurlijk straks wel te bewonderen op de BlueRay disc. In High Definition nog wel!
Een van de makers van de film weet het volgende te melden over de bewuste sexscene: “If you sync to your banshee and you’re syncing to a tree, why not sync into a person? I almost feel like you’ll have the most amazing orgasm, I guess. It was a very funny scene to shoot because there were so many technical things that sometimes you have to keep in mind that paying attention to all those might disrupt the fluidity of how a scene is supposed to take place.”
En dit gegeven heeft mij toch doen nadenken. Niet dat ik nu zit te wachten op een dampende scene tussen Grote Smurf en zijn Smurfin, maar het feit dat de humanoïde wezens uit de film, de Na’vi, in staat zijn om hun breinen met elkaar te syncen. Wat betekent dit? Is het pure science fiction of zijn we straks echt in staat om in iemands brein te prikken. Het lijkt erop alsof deze technologie binnen handbereik komt te liggen. Sla dit artikel “Wireless Device Reads Brain Signals, Turns them into Speech” van vandaag er maar eens op na. Of volg de verrichtingen van het Blue Brain Project van IBM, inmiddels kunnen ze de hersenen van een kat simuleren.
Wil ik dit eigenlijk wel? Wil ik door het brein van mijn vrouw kunnen snuffelen? Zal de vrouwelijke geest voor mij eindelijk begrijpbaar worden? Andere vraag, zou ik het prettig vinden wanneer mijn vrouw in mijn hoofd kan kijken? Diep in de krochten van mijn brein laten speuren naar mijn allerdiepste geheimen. No more secrets! Op zich heb ik niets te verbergen, zowel zakelijk en prive ben ik vrij open, check mijn Twitter account maar, maar het idee dat iemand in mijn gedachten kan kijken, staat mij niet aan. Ook niet wanneer mijn vrouw dit dus doet.
Openen we met het blootleggen van het brein dan een doos van Pandora? Als we in het brein kunnen kijken, dan kunnen we het hoogstwaarschijnlijk ook manipuleren. Raak je opeens gedachten kwijt of krijg je er neppe gedachten bij? Wat is echt en wat is vals? Toekomstbeelden van The Matrix worden plots werkelijkheid. Een ding wordt mij echter duidelijk. “Echt” en “puur” zijn in de toekomst begrippen die steeds belangrijker worden. Digitalisering maakt het immers mogelijk om alles na te maken en na te bootsen, denk maar aan het nagespeelde ongeluk van Tiger Woods, niet van echt te onderscheiden!
Het terugvallen op de werkelijkheid, met beide voeten op de grond staan, wordt de nieuwe hype. Geen psychedelische trips dankzij allerlei drugs, of je volledig laten onderdompelen in virtuele werelden, games en sociale netwerken, maar gewoon weer even lekker je zelf zijn. Dat is pas echt.











Alleen maar vragen stellen zonder antwoorden.
Wat een wazige gezemel.
Nog even 2 links dumpen voor eigen best wel.
Frankwatching, graag je stukken beter screenen!
In de film is het meer een gevoelsmatig synchen. Commando’s als links en rechts en angst en blijheid zijn natuurlijk redelijk simpel te lezen, in ziekenhuizen gebeurt dat al om te kunnen communiceren met iemand die behalve zijn hersenen niets kan gebruiken om te communiceren. Een beetje gevoelsmens of mentalist kan dit soort dingen ook al oppikken zonder daadwerkelijk geplugd te zijn. Ik denk niet dat we in staat gaan zijn om daadwerkelijk gedachten over te nemen of beinvloeden. Emoties daarentegen zijn vrij gemakkelijk te beinvloeden of over te nemen en dat zal dus zeker gaan gebeuren qua synchen. En dat is gevaarlijk in die zin dat je zo iemand een depressie kunt geven, of in ieder geval het gevoel dat iemand depressief is en van dat gevoel kun je er zo zelf 1 ontwikkelen. Is wat ingewikkeld, maar het is niet zo moeilijk dus. Dan gaat het dus feitelijk over het verschil tussen gedachten en emoties. En die lijn is soms moeilijk te trekken. Dus krijg je inderdaad de vraag: wat is echt en wat is vals. Dan moet je wel goed “in synch” met jezelf zijn. Zoals je dat sowieso moet zijn om in de huidige wereld een beetje normaal te blijven…Het helpt dus wel als je van jezelf al niet snel de praatjes van een ander voor waar aanneemt en stevig in je schoenen staat. Echt jezelf zijn dus.
Dit bestaat al zolang de mensheid bestaat en heet zielsverwantschap, je snapt het pas als je je zielsverwant bent tegen gekomen. Leuk al die SF achtige benaderingen of neurologische oplossingen maar het begint inderdaad zoals Annelies zegt door heel dicht bij jezelf te blijven, in synch met jezelf.
@Sander: koel, maar maak geen denkfout qua complete kattenhersenen (bron http://www.popsci.com/technology/article/2009-11/digital-cat-brain-runs-blue-gene-supercomputer):
“It cant be a true cat, it does not have stimuli, can lick itself, doesnt even know what legs are…..I believe they say “model a cats entire brain” because it matched the COMPUTING POWER of a cats brain, not the real thing, if it, was is fact intelligent, they would have already built a “robotic cat” with muscelse, bones tendons nerves and joints that would act as the inputs, stimuli etc. that it needs to be intelligent as a cat is. The program wirelessly communicating with the body
popsci I blieve, is skewing the evidence, it just CANT behave like a real cat.
I repeat, it has the same COMPUTING POWER in the form of “neurons” as a cat….not its intelligence”
Zie ook een aantal andere commentaren bij hetzelfde bericht.
Volgens mij hebben de Vulcans uit startrek hier patent op. Mindmelting.