Web 2.0 is tot vervelens toe beschreven en gedefinieerd. Maar van web 3.0 is niet eens een definitie te vinden op Wikipedia. Ik voelde dat ik daar wat aan moest doen, vandaar dit stuk.
Web 3.0
Web 3.0 is in feite niets meer dan het logische vervolg op web 2.0. Het is de derde fase in de ontwikkeling van het World Wide Web. Het gaat hier om een trend. Web 2.0 behelst de verschuiving van een verzameling opzichzelfstaande websites, naar een interagerend speelveld. De gebruiker krijgt steeds meer het heft in eigen handen. Web 3.0 verwijst naar de verandering van de technologieën ‘onder de motorkap’ die ervoor zorgt dat al deze webapplicaties beter samenwerken en geïntegreerd kunnen worden.
Web 3.0 is bovendien gerelateerd aan (maar niet hetzelfde als) het Semantisch Web. Web 1.0 was het web van de documenten, Web 2.0 van de gegevens. Met de overgang naar Web 3.0 komt het Semantisch Web dichterbij: het web van gegevens wordt een web van betekenis.
Web3.0
Andere definities
Er worden meerdere definities gegeven van Web 3.0. Amit Agarwal geeft aan dat Web 3.0 het Semantisch Web is. Tim Berners Lee praat over het semantisch web als de volgende fase van het World Wide Web (zie video van Tim Berners Lee over Semantisch Web). In dit semantisch web worden niet alleen teksten semantisch met elkaar verbonden maar ook allerlei andere media zoals foto’s, video’s en audio. Andrew Keen, auteur van “The Cult of the Amateur”, beargumenteert dat Web 3.0 de terugkeer is van experts en autoriteiten op het Web. CNN Money’s Jessi Hempel zegt eenvoudigweg dat Web 3.0 hetzelfde is als Web 2.0 maar dan met een winstgevend business model.
Eric Schmidt, CEO of Google beschrijft Web 3.0 als “a different way of building applications” (zie video van Eric Schmidt over Web 3.0). Hij geeft aan dat in de tijd van Web 2.0 voornamelijk AJAX nieuwe technologische mogelijkheden levert voor het bouwen van webapplicaties. Deze functioneerden meer als applicaties in tegenstelling tot de pagina-gebaseerde Web 1.0 sites. In de periode van Web 3.0 bestaat het web volgens Eric Schmidt uit kleine, snelle en aanpasbare applicaties die tezamen services en functionaliteiten vormen. De data wordt opgeslagen in de cloud en deze mini-applicaties worden viraal verspreid. Kevin Kelly gaat verder dan al deze definities en geeft een pleidooi over het web dat zich gedraagt als een computer (zie video van Kevin Kelly over Web 3.0). Hij geeft zelfs aan dat het web een organisme is en zelfs een logisch vervolg in de evolutie op de mens.
Ik denk dat Web 3.0 een technische fase is, niet een creatieve. De hoeveelheid nieuwe coole gadgets wordt kleiner en de technische termen gaan ons om de oren gegooid worden. De nerds nemen het weer over terwijl ze even buiten beeld waren door de creatieve industrie. Nerds knopen systemen aan elkaar waardoor het web zich echt als een web gaat gedragen. Een nieuw platform dat een verlengde wordt voor ons geheugen, voor onze zintuigen, voor onze sociale relaties en meer.
Nieuw?
Net zoals veel van de webontwikkelingen in Web 2.0 niet nieuw waren, zijn ook de ontwikkelingen die Web 3.0 typeren niet (allemaal) nieuw. Open source software en open source modules hebben al veel van de eigenschappen in zich die nu Web 3.0 typeren. Wat Web 3.0 bijzonder maakt is dat de technische integratie van allerlei webapplicaties daadwerkelijk plaats gaat vinden waardoor consumenten het nut zien van nieuwe webtoepassingen. Voor het eerst zal het Web en zijn applicaties daadwerkelijk als een netwerk met ons communiceren en interacteren. De losse onderdelen zullen minder als eilanden identificeerbaar zijn waardoor zoeken, vinden en distribueren minder een probleem wordt.
Een technische fase?
Web 3.0 is meer een technische fase dan Web 2.0 (waarin veel creatieve maar weinig technisch vernieuwende concepten het digitale daglicht zagen), doordat de enorme hoeveelheid verschillende toepassingen zinvol aan elkaar wordt gelinkt. Niet alleen door traditionele links, maar juist ook door technische integratie van webservices. Dit wordt gestimuleerd doordat sites steeds beter volgens technische protocollen en -standaarden worden ontwikkeld. Waar in de IT-architectuur al langer wordt geschreven over een Service Oriented Architecure, zal het hele web zich op deze manier gaan gedragen. Andere concepten en technologieën die geassocieerd worden met Web 3.0 zijn o.a. Service Oriented Architecture, webservices, open API, opensocial, open datalicence, open ID, jabber, RDF, SPARQL, YQL et cetera.
CMS-WMS (schematisch)
Praktisch
Praktisch zullen de ontwikkelingen, aangeduid als Web 3.0, het mogelijk maken dat je met één username-password combinatie toegang tot allerlei webapplicaties krijgt. Wordt het mogelijk services en vrienden op één manier te managen, net zoals je dat deed in een instant messenger. Wordt het mogelijk websites te bouwen met decentraal ontwikkelde modules die wel met elkaar integreren en communiceren zoals dat bijvoorbeeld in WordPress steeds beter kan. Komen software programma’s tot je beschikking waarin je paletten en services kan integreren die door mensen zelf zijn ontwikkeld zoals Google dat met zijn Google Docs al steeds meer doet. Worden social media websites geïntegreerd aangeboden die automatisch op basis van locatie en context de juiste informatie of functionaliteit bieden of zelfs de wereld representeren zoals in een TED Talk met Photosynth (en SeaDragon) van Microsoft werd gedemonstreerd (zie video over Photosynth tijdens een TEDTalk).
Aggregatie en injectie
Zoals eerder aangegeven wordt data in de cloud opgeslagen en bestaat het web uit kleine, snelle en aanpasbare applicaties die tezamen services en functionaliteiten vormen. Een contentmanagementsysteem is daarmee minder nodig dan voorheen, content komt immers uit allerlei Social Media sites, RSS feeds, et cetera. Ook het managen van de functionaliteit wordt belangrijker, modules worden als halffabrikaten in websites ingeplugd en geïntegreerd met alle andere modules. Het gaat dus steeds meer om het managen van het Web.
Deze Web Management Systemen integreren cloud data en kleine modules tot meerdere eigen websites. Data en modules worden niet alleen geïntegreerd, deze worden ook ontsloten via allerlei kanalen waaronder social media websites. Deze vorm van contentinjectie zorgt ervoor dat inhoud op de juiste plekken wordt getoond, niet alleen op de eigen websites. Een Web Management Systeem beheert zowel de aggregatie als injectie van content en functionaliteit (zie de volgende figuur uit de presentatie “Web3: a simple and visual explanation”).
Grafische elementen
Applicaties die op het Web 3.0 principe gebaseerd zijn, zijn steeds minder zichtbaar. Deze applicaties zijn immers als halffabrikaat onderdeel geworden van een veelheid aan websites. Wel is er een ontwikkeling dat naast het plaatsen op een centrale website, er ook content wordt aangeboden op specifieke websites met verschillende doelstellingen. Waar in Web 2.0 veel websites nog als portals werden ontwikkeld, een lappendeken met allerlei vlakjes, volgt in Web 3.0 een ontwikkeling naar eenvoudiger websites die precies passen bij hun doelstelling.
Kritiek
Critici zijn van mening dat de term Web 3.0 in de eerste plaats een marketing-term is, net zoals dat al met Web 2.0 het geval was. Quote: “What is Web 3.0?” “It means the Marketing Department are in charge again.” Naar mijn idee is dat zeker niet het geval. Web 3.0 zorgt ervoor dat er iets moois volgt uit de chaotische hoeveelheid losse zaken die Web 2.0 heeft voortgebracht. Het web ontpopt zich van een lelijk ding tot een organisme, een mooie vlinder. Kevin Kelly kan niet wachten op juist dit moment, net als ik.
Kijk verder naar…
Voor een kort maar interessant filmpje over web 1.0, 2.0 en 3.0 verwijs ik naar “YouTube – What is Web 2.0? And what about 3.0? Part 1″ (zie Michael Singer die o.a. IBM’s David Barnes, intevrviewt). Hierin wordt Web 3.0 beschreven als “The executable phase of dynamic web applications, interactive services and machine to machine interaction”.
Tweet
Erwin Sigterman 
E Ford 
Fia Sanders 
Arnout de Vries 
Geert-Jan Brits 
naar mijn mening heel goed omschreven! De bonte lappendeken mag wat mij betreft zo gestileerd mogelijk, weg met alle storende en chaos opwekkende tierlantijnen.
Gefeliciteerd met je eerste blog bericht op Frankwatching!
Interessant artikel alleen ben ik bang dat we te snel gaan op de tijdlijn in de afbeelding. Twitter (onderdeel van web 2.0) wordt hopelijk in 2010 mainstream en dan zitten we al weer in web 3.0?Begrijpt iedereen web 2.0 al dan? En veel moeten eigenlijk naar mijn mening eerst terug naar web 1.0
Ik vind de keuze voor een tijdlijn vaak gewoon irrelevant.
We gaan niet allemaal over naar Web 3.0, er komen alleen initiatieven en applicaties die gecategoriseerd kunnen worden onder de noemer Web 3.0. Er zijn juist ook veel initiatieven die we liever scharen onder Web 2.0, en – zoals Danny al aangaf – veel zaken die juist weer eens zouden moeten kijken naar Web 1.0 (rotwoord).
En je kan het ermee eens zijn of niet, de termen ‘Web 2.0, Web 3.0, etc’ doen het erg goed als marketingterm.
Mooi stuk Martijn! Ben benieuwd hoe snel en in welke vorm we deze ontwikkelingen gaan merken.
Web3.0 wordt vooral gekenmerkt door de behoefte van enkele tienduizenden marketinggoeroes om de geschiedenis in te gaan als uitvinder van de term web3.0. Dat Wikipedia daar niet aan meedoet valt te prijzen.
Mijn voorstel is om gewoon eens te stoppen met het labelen van iets dat niet te labelen valt. Het internet is voortdurend veranderende omgeving, waarbij ik er overigens niet in geloof dat internet zich van een lelijk ding zal ontpoppen tot een mooie vlinder. Noem me cynisch, maar het is in mijn ogen een volstrekte illusie dat er een “moment” zal zijn waarop het internet mooi is geworden. De ontwikkelingen van de komende 10 jaar internet zullen in 2020 net zo vanzelfsprekend zijn als de ontwikkelingen van de afgelopen 10 jaar dat nu zijn. Het wordt niet “mooi”, het is “gewoon” en het zal “gewoon” blijven. De samenleving is de afgelopen 10 jaar verrijkt met allerlei internettoepassingen, van e-mail, marktplaatsen en sociale netwerken tot webwinkels, blogs, online video, real-time nieuwsgaring etc, en niemand die er bij stil staat. Dat zal altijd zo blijven. Over 10 jaar zijn er weer anderen die zeggen dat het in 2030 beter zal zijn.
Het huidige internet biedt, zelfs met al zijn mitsen, maren en kinderziektes, volop kansen voor mooie zaken. We hoeven niet te wachten op web3.0, web4.0 of web17.0 om mooie dingen te maken en vooruitgang te boeken.
Voor mij Web 3.0 is toch vooral dat de context om jou heen steeds relevanter word met mobieltjes als belangrijkste web access device. De mobiele telefoon als doorgeefluik van context based services die voor jou op dat moment relevant zijn.
Ik zeg altijd: Web 3.0 = WWW = Walk (the) Wide Web :-P
Mooi overzicht.
Tevens dank voor de SlideShare-presentatie: zulke praktische uitwerkingen spreken enorm tot de verbeelding. We weten dat we van alles aan elkaar kunnen knopen, maar een concreet concept zegt meer dan 1000 woorden.
We gaan helemaal niet over naar web 3.0, eerder web 2.1. Wie de verschillende versies de wereld in heeft gebracht heeft niet stil gestaan bij het feit dat het web constant maar nooit tegelijkertijd in ontwikkeling is.
Web 1, was het eenzijdige verticale web.
In web 2 (zonder .0) heb je het over de interactie van de gebruikers
Web 3 is de interactie van verschillende websites op de achtergrond
Netjes hoor. Duidelijk artikel. Ben ook erg benieuwd hoe snel en hoe dit zich uiteindelijk zal gaan ontwikkelen….
Leuk artikel, absoluut. Ik ben het alleen niet eens met je definitie van web 2.0 als ‘periode van de gegevens’. Ik heb het altijd begrepen als ‘de periode van dynamische user generated content’. Waar in de eerste fase mensen een homepage maakten die nooit meer veranderde, maakte betere tech het mogelijk voor leken om dagelijks hun site te vernieuwen. Ook Wikipedia is een voortvloeisel uit dat ‘makkelijk iets online zetten’.
Overigens gruw ik van de term Web 2.0. Alsof er zoiets bestaat als een aanwijsbaar ‘upgrade moment’. Ik ben zelf toch ook niet Harry 36.99 (zondag 10 januari de volledige upgrade naar 37.0. Ik hoop dat de meeste bugs er dan uit zijn). De mogelijkheden van internet groeien niet in ordelijke stappen. Het is het geheel van steeds veranderende mogelijkheden van computer communicatie, die steeds meer aansluit op het ‘gewone’ leven. En dus ontwikkelen zich diensten die steeds meer richt zijn op gebruiksgemak en menselijke behoeftebevrediging.
Interessant artikel, Martijn. Ik denk dat er naast wat jij beschrijft nog een belangrijke ontwikkeling is die je als een ontwikkeling van het Web kunt zien: de convergentie tussen de virtuele en de fysieke wereld, ook wel het Internet der Dingen genoemd. Waarin (vrijwel) alles uniek identificeerbaar is met of zonder RFID, een eigen IP nummer heeft en een positie, en die positie voortdurend bekend is. Gekoppeld aan Augmented Reality worden fysieke objecten zichtbaar in het virtuele domein, en virtuele in fysieke, en kunnen overal services aan worden gehangen. Of dit een brave-new-world oplevert of een onleefbaar panopticum is op voorhand niet te zeggen, maar naar ik hoop hebben we daar enige invloed op.
Helder verhaal, hulde. Keep up the good work!