Sommige bankiers voetballen, bijna alle voetballers bankieren. Topvoetballers zijn schaars, net zoals topbankiers. Voor schaarste moet je veel betalen, en derden kunnen er aan verdienen. In de voetballerij wordt er gesproken van ‘makelaars’, in de bankensector spreekt men van ‘headhunters’ of ‘executive search’.
Er worden grote transfersommen betaald voor toptalenten, en ook huizenhoge salarissen. Het verschil tussen een falende topvoetballer en een falende topbankier is dat de eerste gebruik moet maken van de reservebank en de tweede gebruik mag maken van de bankreserves. De topbankier die zijn bank in gevaar brengt krijgt een bonus. Een falende topvoetballer raakt in de vergetelheid en wordt zelfs door Albert Heijn genegeerd.
Er zijn overeenkomsten in de bedrijfstakken. In de afgelopen jaren bleek dat veel banken er niet in slaagden om – misschien een ouderwets begrip- winst te maken. Er waren uiteindelijk meer uitgaven dan inkomsten. Gelukkig voor de banken schoten overheden te hulp.
Ook in de voetballerij zie je steeds meer dat clubs er met moeite in slagen om de exploitatie rond te krijgen. Dat heeft ook alles te maken met de genomen risico’s en de gestegen salarissen en transfersommen.
Soms grijpt een lokale gemeente in, beschouwt de club als een systeemclub, koop het veel te dure stadion en verhuurt het voor een symbolische euro. Voetbalclub Haarlem ging ten gronde en er zullen meerdere clubs volgen, in heel Europa. Manchester United is technisch failliet, Manchester City bungelt, Feyenoord kwakkelt en ook in Spanje en Italië zijn grote clubs in gevaar.
Het was voorspelbaar. Dus wat deed de baas van de Uefa, Michel Platini: hij pleitte eind vorig jaar voor een ‘financial fair play’. Clubs mogen vanaf 2012 niet méér uitgeven dan ze binnenkrijgen. Platini probeert hiermee ingrijpen van nationale of Europese overheden te voorkomen. Want als voetbalbonden ergens niet van houden is het van inmenging van buiten. Dat bleek tijdens de recente Africa Cup.
Wat gebeurde? Op weg naar de Africa Cup werd de spelersbus van Togo overvallen. Er vielen twee doden, de doelman was zwaar gewond. De regering van Togo trok het team terug en wegens die ingreep werd het landenteam voor twee jaar uitgesloten van deelname.
Deze week verscheen het rapport ‘Banking banana skins 2010‘ (pdf) van PricewaterhouseCoopers: wereldwijd werden bankiers, regelgevers en nauwe volgers van de bankenwereld gevraagd naar hun grootste angst voor 2010. Het antwoord: ‘political interference’.
De overheden mogen het spel redden, als ze zich maar niet bemoeien met de spelregels. Het geldt voor de voetballerij, het geldt voor de bankwereld.
Deze column werd eveneens gepubliceerd in Het Financieele Dagblad.
Melis danny 
Agnieszka Biela 
Robbert 
Hans de Bruin 
www.myhearpod.com 
Ik snap de inmenging van de overheid bij de banken. Er zouden gewoon teveel gedupeerden zijn, niet helpen zou meer kosten dan wel helpen.
Maar aan de andere kant geloof ik niet in ongezonde organisaties. Bedrijven die failliet gaan doen dat met een reden. Die moet je niet helpen, dat zuivert juist de markt.
Voetbal ligt toch iets anders, vooral het door jouw genoemde Haarlem. Deze club had de begroting voor volgend jaar al rond. Reden van de problemen was juist inmenging van de overheid. De overheid besloot dat ook eerste klas voetballers een fulltime salaris moesten krijgen.
Toch een mooi stuk met leuke woordspelingen, ik lees het graag. Bedankt Joost.
En ja DSB klanten financierden de salarissen van AZ spelers.