Steeds vaker verwijzen organisaties naar hun Facebookpagina in plaats van naar de eigen website. Volgens sommigen ontzettend irritant, volgens anderen het experiment van de eeuw. Conversaties vinden tenslotte al lang niet meer op de eigen website plaats. Is een internet zonder websites het internet van de toekomst?
Afgelopen weekend postte Danny Sullivan een tweetal tweets.
In een reactie op deze tweets verscheen een artikel “The AP Is Using Twitter To Send People To Facebook. Wait. What?” op het weblog TechCrunch. Auteur MC Siegler liet in het artikel weten dat hij de motivatie van het persbureau Associated Press niet begreep. In de comments werden de reageerders het ook niet eens. Sommigen vinden het ronduit irritant om via een tweet op een Facebookpagina te belanden. Anderen vonden het een slimme zet. Een manier om nieuwsberichten van het AP een social karakter te geven.
Steve Rubel liet middels een blogposting “AP is Visionary: They See a Siteless Web” weten dat hij het volstrekt oneens was met de stellingname van Dany Sullivan en MC Siegler. Hij vond het experiment van AP ronduit briljant. “AP sees that the future of media is headless…The AP is now changing the game for news by not only going where attention spirals are taking us but by also using their content to curate a conversation on Facebook and – above all – build relationships.” Breaking News laat nu een zelfde beweging zien.
Een half jaar eerder had Rubel al een posting “The Next Great Media Company Won’t Have a Web Site” geschreven: “Conceivably the next great media company will be all spokes and no hub. It will exist as a constellation of connected apps and widgets that live inside other sites and offer a full experience plus access to your social graph and robust community features. Each of these may interconnect too so that a media company’s community on Facebook can talk to the same on Twitter. Facebook might be the first venue where this starts.”
In zijn blogposting “Welcome to the Site-less Web” trok trok blogger Paul Gillin op 10 februari dezelfde conclusie: “The big change in the landscape is that information no longer needs to have a homepage in order to reach an audience. Facebook kicked off this trend when it created a service that was so popular that some brands found it was more desirable to use Facebook as a homepage than their branded websites.”
Ik ben het met bovenstaande auteurs eens. De homepage is dood… Al meerdere malen stond ik op Frankwatching stil bij deze verschuiving, lees bijvoorbeed “Is bloggen nu werkelijk dood?”. Nu zien we een sterke opkomst van tools als Tumblr, Posterous, Dlvr.it, Ping.fm en recentelijk Google Buzz die het mogelijk maken om een bericht in diverse uitingsvormen op het web te publiceren, waarbij de eigen website niet langer een noodzakelijk onderdeel vanuit maakt. Conversaties vinden overal plaats. Gefragmenteerd en gedistribueerd. En conversaties over het eigen merk of het eigen product vinden niet of nauwelijks plaats op de corporate website. Bedrijven doen er dus goed aan om veel meer de rol van aggregator (en filtering) op zich te nemen. Trek de discussie naar je toe. En dat is nu juist wat AP en Breaking News proberen te doen.
En dit is makkelijker gezegd dan gedaan. Zoals Robert Scoble ook aangeeft in zijn artikel “Coming Soon: The Disruptive Molecular Age of Information”: “Because today we live in an atomic age of real-time streams. Once those atoms (er, tweets) streamed by they are almost impossible to pull back out. Why? Because our search systems don’t have the kind of metadata they need to make searching for them possible. No one linked to these tweets. You probably didn’t even know about them. They were on my screen for a few seconds and then, well, they were gone. Luckily I saved them for this post.” Een oplossing is momenteel nog niet voorhanden. Zoals Brian Solis zo mooi formuleert in zijn artikel “The Information Divide – The Socialization of News”: “The news desk oftomorrow is actually needed today.”…
Als nabrander nog: “One thing I have noticed as I watch in real time is a growing trend of brands using social network URLs instead of their own.“
Barata 
Kontres 
Ana 
Zarrex 
gaofenrew 
Ik schreef afgelopen vrijdag dit artikel http://www.frankwatching.com/archive/2010/02/19/een-internet-zonder-homepages-kan-dat/ met vrijwel de gelijke strekking waarin ik ook verwees naar de blogpost van Gillin. En ik kijk ervan op dat je dit nu- waarschijnlijk per ongeluk- min of meer overdoet want ik ben ervan overtuigd dat dat niet je opzet was. Ik denk namelijk dat je mijn artikel (nog) niet gezien hebt.
Hoe het ook zij, teveel overlap lijkt me niet de bedoeling en dat lijkt ook een punt van aandacht voor de redactie van Frankwatching wanneer de auteurs daar zelf even niet zo opgelet hebben.
Zonder de inhoud van jullie artikelen te ontkennen, denk ik dat een website voorlopig de belangrijkste plek voor de “eerste kennismaking” zal blijven. Bij plekken als Facebook, Twitter, etc is de structuur, inhoud en de vorm voor een belangrijk deel bepaald door Facebook en Twitter, en niet door de auteur.
Als ik een snelle blik in de “ziel” van een bedrijf wil werpen kan dat alleen een website. Bij een ZZP’er zou ik misschien nog genoegen nemen met iets anders.
@Jacqueline Ik had je artikel nog niet gezien. Ik verwijs inderdaad ook naar het Site-less web artikel. Verder verwijs ik naar een aantal andere recentere artikelen.
Denk dat de redactie dit had op moeten merken. Of misschien heeft de redactie het wel opgemerkt. Anyways, ik zie mijn artikel – in het licht van de nieuwere artikelen – als een aanvulling op jouw artikel en stel dan ook voor om mijn artikel te laten staan.
Mocht de redactie het hier niet mee eens zijn, dan mogen ze mijn artikel offline halen. Het is mij om het even.
Grtz,
S.
@ Sander en Jacqueline: Het was me niet ontgaan, maar ik heb me er ook niet aan gestoord. Ieder heeft het toch op een eigen manier neergezet en ik zie het ook als aanvullend. Nu ook met een linkje naar het eerdere artikel, dat was er inderdaad even bij ingeschoten (excuses!).
@Sander en @Frank: Prima dat het zo is opgepakt!
Ook ik denk dat een corporate website toch nog vaak het beste beeld geeft van een bedrijf: een landingspagina waar je zelf kunt bepalen welk beeld je geeft blijft toch nog erg belangrijk.
Echter, als ik in gesprek wil met een bedrijf, dan liever op een sociale manier, dan het invullen van een reactieformulier. Weet je wat ik namelijk irritant vind als ik lid wordt van een brand op facebook of hyves: al die reclameberichtjes die ze me sturen, statusupdates waar ik niet op zit te wachten etc. Nee dan liever een bedrijf met een goede website en een (micro)blog voor de interactie. De social networks zijn voor mij en vrienden / kennissen. Daar maken wij de dienst uit en als ik iets wil delen van een bedrijf dan doe ik dat daar zelf wel.
En een website heeft geen homepage meer nodig? Wat een onzin! Draai het liever om en behandel elke pagina als een homepage. Je weet immers nooit waar een bezoeker binnen gaat komen.
Facebook, Twitter en andere sociale media zijn groot en veel informatie op te vinden. Maar niet alles!
Door middel van website’s en blogs kan je wel niet direct een gesprek aan gaan maar wel veel vinden.
Het grote voordeel is immers dat je zoveel kan vinden op het internet.
Interessant gegeven, het Site-less web.
Bedrijven, aanbieders van content en mensen die iets willen verkondigen volgen toch altijd hun doelpubliek.
Als de man in de straat (en sinds kort lid van een of andere tribe /
http://www.ted.com/talks/seth_godin_on_the_tribes_we_lead.html)
beslist om te gaan Internetten, lezen, surfen, kopen zonder sites; dan volgen de bedrijven vanzelf wel.
Momenteel zitten we in de aftast-fase.
Als blijkt dat de gebruiker de corporate websites niet meer lust, zullen de bedrijven en de social media sites de handen wel in elkaar slaan om samen het publiek te bedienen.
Een zeer interessant onderwerp. Ten grondslag aan deze visie en/of ontwikkeling ligt volgens mij het steeds minder relevant worden van de (corporate) website. En niet het overbodig worden ervan. Ik ben van mening dat de (corporate) website zeker nog een toekomst heeft, maar de rol hiervan zal veranderen.
@Sander je stelt dat bedrijven de rol van aggregator op zich moet nemen en dat ze discussie naar zich toe moeten trekken. Hier ben ik het volkomen mee eens. Maar ik denk niet dat sociale netwerken hiermee de corporate website zal vervangen. Juist als aggregator is het mogelijk om met relevante externe content de corporate website te voeden.
De corporate website zal veel meer een centrale hub rol gaan spelen voor organisaties. Dit betekent enerzijds dat de website een belangrijke plek is waar bezoek naar toe geleid wordt vanuit verschillende online, maar ook offline, ‘touchpoints’ met de doelgroep (zoals sociale netwerken). De website vervult daarnaast ook een verwijzende en gidsende functie naar andere, voor de doelgroep, relevante plekken. De website is dus een belangrijke verkeersknoop met haar eigen functie(s), maar forceert de gebruiker niet om de website te gebruiken voor functies die waar andere plekken geschikter voor zijn, zoals bijvoorbeeld discussie.
Leuk voorbeeld uit de praktijk is een merk als Zwitsal die voor een kleine groep aanwezig is op Hyves, participeert in een eigen opgezet platform http://www.volgensmama.nl samen met andere relevante merken (denken vanuit de consument ook niet onbelangrijk) en gewoon op Zwitsal.nl de verdere verdieping doet en gebruik maakt van de insights van de dialogen op de sociale platforms. Eigenlijk best wel eenvoudig.