De aankondiging van het vertrek van Wouter Bos uit de politiek heeft vrijdagochtend veel tongen losgemaakt op Twitter. Op het moment dat hij op een persconferentie uitlegde dat hij zijn gezin verkiest boven het lijsttrekkerschap van de PvdA werden ongeveer 4400 berichten per uur geteld met zijn naam erin. Ook het nieuws over de opvolging door Job Cohen ging toen al met 1600 berichten per uur rond.
Ongeveer 4400 berichten per uur. Dat is iets meer dan 1 tweet per seconde. En dit is een probleem. Hoe kun je dit moordende tempo waarop het nieuws zich verspreidt volgen? En 4400 berichten is slechts een peulenschilletje, vergeleken met de cijfers ten tijde van de dood van Michael Jackson of nog recenter de aardbeving in Chili met de daaropvolgende tsunami. Toen werden er honderden berichten per seconde verstuurd.
Hoe kun je het kaf van het koren onderscheiden? Veel berichten zijn retweets. Berichten die nagenoeg niets toevoegen aan het origineel. Hinderlijke ruis die het zicht op nieuwe berichten hinderlijk ontnemen. Probeer namelijk maar eens een nieuwe tweet te vinden in een stroom van honderden tweets. Voor een mens simpelweg niet te doen.
Het ontbreekt momenteel aan goede filters en patroonherkenning. En dan heb ik nog niet eens mijn vraagtekens gezet bij de juistheid van de berichtgeving. Hoe weet je of een tweet “waar” is?
Het is dus heel leuk dat de traditionele media nu eindelijk de nieuwe media in de vorm van Twitter hebben ontdekt. Heel goed dat ze begrijpen dat “Twitter als nieuwsbron niet meer te stuiten is”, maar wat mij betreft hebben ze Twitter hiermee ook om zeep geholpen. Frits Wester heeft Twitter vermoord.
Update: Frits Wester reageert
Foto Frits Wester: Jos van Zetten (CC BY 2.0)
deveny 
Patty 
Samuel Driessen 
Els 
Klaas v. Dijk 
Het retweeten is het laten zien van jouw interesses, als alle mensen die je volgt steeds dezelfde tweet retweeten, dan wordt het vervelend, alleen heb ik geen last van het eindeloze geretweet… Of heb je het over de retweets in een zoekopdracht op twitter? En voor de betrouwbaarheid van een tweet is net als bij elk medium en zijn applicaties: Check your sources! Internet staat ook vol met onzin, maar daar gaan we nu redelijk goed mee om heb ik het idee.
De snelheid is juist de kracht van Twitter. En die hinderlijke ruis (retweets) zorgt er wel voor dat je bericht aan steeds meer mensen wordt doorgegeven. Dus daar heb ik niet zoveel problemen mee. Daarnaast denk ik dat de gemiddelde gebruiker van Twitter niet (de hele tijd) op search.twitter.com zit te zoeken naar berichten, maar vooral zijn eigen netwerk volgt. Dus sorry, maar op die punten ben ik het niet helemaal met je eens. Voor de “vakidioten” en mensen in de media zou het misschien wel handig zijn als retweets net zoals in Gmail worden gebundeld tot een conversatie.
Het is een kwestie van selectie. Als je Jan en Alleman volgt krijg je een overvloed, wees selectief. Daarnaast kan je searchs vastzetten om bepaalde onderwerpen te volgen en lijsten aanmaken rondom bepaalde onderwerpen en daarin twitteraars laten lopen die je niet volgt in je persoonlijke lijst. Beetje twittermanagement en de rust keert weer. Met een retweet geef je je ‘goedkeuring’ aan een tweet/mening en geef je het bericht door aan je eigen ‘volgers’. Frits W. heeft twitter niet vermoord, maar juist een extra zet gegeven. Hij twittert nieuwsfeitjes nog voor zijn eigen RTL uitzending. Ik noem dat vooruitstrevend, hij zet daarmee de traditionele nieuwsuitzending op de helling, daarmee ook zijn eigen uitzendingen.
Ben het voor een deel met Sander eens. Zelfs in het selecte groepje dat ik volg (@eijkb) heb je soms dubbele of driedubbele berichten welke allemaal een retweet zijn van één bron of van elkander. Maar goed, dat geeft een dergelijke tweet wel zwaarte mee.
Waar ik wel genoeg van heb zijn retweets door API’s van andere API’s welke elkaar wellicht ook weer RT’en.
Retweets door personen: oké
Retweets door API’s: niet oké
Twitter is een kwestie van selectie. Volg de mensen wiens berichten je wilt lezen. Als het om nieuws gaat, dan kun je toch juist van Frits Wester zeggen dat hij juist een betrouwbare bron is. Dus volg hem.
Retweeten kan een probleem zijn als je inderdaad meerdere mensen volgt die allemaal constant hetzelfde retweeten. Persoonlijk volg ik “eeuwige retweeters” liever niet. Ikzelf retweet alleen wanneer ik er iets op toe te voegen heb (meestal voeg ik een persoonlijke boodschap toe voor de RT).
De ruis en herhaling, dat is Twitter. Aan de gebruikers is het om daar in te duiken en de mensen / feeds er uit te plukken waar zij iets aan hebben.
Waar Sander het vooral over heeft is het gebruik van Twitter Search (en dergelijke tools) als bron voor nieuws. Toch? Hierover ben ik het volledig eens dat hier nog geen briljante oplossingen voor zijn gevonden. Slechts het herkennen en groeperen (lees: weglaten) van de “eeuwige RT’s” zou het vinden van unieke info al een stuk makkelijker maken. Het aantal RT’s zou je als meetinstrument kunnen gebruiken ter waardering v/d relevantie van een tweet.
Ikzelf gebruik Twitter meer als een persoonlijke netwerk- en informatie-verzameltool dus het kan zijn dat er tools zijn die bovenstaande (of nog beter / intelligenter) al kunnen.
Maar: de toon van het bericht vind ik onterecht. De kracht van Twitter IS die ruis, het is aan de gebruikers om de juiste manier te vinden hoe daarin hun eigen, persoonlijke weg te vinden.
Ze kunnen daar bij twitter makkelijk inbouwen dat een tweet die je al eerder heb gehad niet nog een keer krijgt, probleem opgelost
Helemaal eens met Bram. De titel is ook echt waardeloos, weer zo’n gevalletje “controversiele titel die inhoudelijk nergens op slaat”. Slecht, en amateuristisch.
Je hebt het eigenlijk over Twitter Search, en dat moet je inderdaad niet allemaal zomaar voor waar aannemen. Maar dat heeft met Frits Wester helemaal niets te maken, integendeel.
In het specifieke geval van politiek nieuws is Frits Wester volgens mij een prima bron. Waarom zou je hem via Twitter minder vertrouwen dan gewoon op tv? Omdat je nu ziet waar hij zijn nieuws vandaan haalt? Bovendien is het mooie van Twitter dat je zelf de bron op kunt zoeken, in dit geval de politici.
Waar het ook om gaat, zoek de bron op en ga niet klakkeloos op de berichten van onbekende mensen af. Zo doe je dat in het dagelijks leven toch ook niet?!
Volgens mij moet je titel “Twitter heeft journaals vermoord” zijn.
Toen een paar weken geleden het kabinet viel was er de hele avond niets op TV te zien. Iedereen wist dat het die avond ging gebeuren, maar de ministers hadden zich opgesloten en dus was er niets te filmen. En dus was het stil bij het NOS. En bij RTL nieuws. De hele avond.
Maar op twitter was het druk! Juist Frits Wester wist ons nieuws te brengen wat niet filmbaar, maar wel tweetbaar was. Vaak halve geruchten en gelekte dingen. Heerlijk.
Het duurde tot middernacht voordat het RTL nieuws een uitzending wist te maken. Het NOS faalde nog erger, want die begonnen om 0:30 en interviewden precies de mensen die een half uur ervoor bij RTL waren.
“1 tweet per seconde” zegt helemaal niets. Niemand ziet al die tweets want de meeste mensen volgen enkele tientallen mensen. En die zien dus een paar tweets over Wouter Bos langskomen.
Ik zie dat jij met @duivestein bijna 1200 mensen volgt. Ja, met die aantallen zal er bij populaire onderwerpen wel eens wat overlap in de tweets zitten. Maar wees nou eens eerlijk, vind je die 1200 mensen allemaal interessant?
Neemt niet weg dat zowel de kracht als de zwakte van twitter de massale hoeveelheid informatie is. Als gebruiker moet je zorgen dat je alléén de voor jou relevante mensen volgt en de rest niet. Dat heeft niets met Frits Wester te maken.
Zelf ga ik elke paar weken even door de lijst mensen die ik volg en telkens wis ik er weer een paar. Mensen die niet interessant (genoeg) zijn gooi ik eruit. Dat kost wat tijd, maar is essentieel.
Maar @fritswester heeft Twitter niet vermoord. Hij levert hoogstens een bijdrage aan de verdere populariteit van twitter buiten de heavy-internet users.
Dit is echt onzin. Wat het briljante van die enorme rush is, is dat er een enorm rookgordijn kan worden opgeworpen waarbinnen de ware pareltjes nog steeds wel aanwezig zijn. Vaak, met ‘makkelijk’ nieuws, zoals het vertrek van Bos, komt het neer op 100x hetzelfde. Maar, wanneer de overheid meekijkt, is deze diffusie echt de grote kracht van twitter. Je moet alleen wat meer moeite doen en op den duur kom je er wel achter wat wel betrouwbaar is en wat niet.
Vlak na de verkiezingen in Iran waren er op het kookpunt 100.000 tweets per minuut met de #iranelection hashtag. De overheid had het wat laat door en kreeg zo maar moeilijk door wat de bronnen waren. Toch was het niet heel moeilijk om na verloop van tijd de echte van valse informatie te onderscheiden, je moest het alleen wel hebben van RT’s (zonder bron). Prachtmedium. Natuurlijk, daar zit ook valse info tussen, maar dat is met elk media zo.
De tijd van gezellige tweet-ups met early adopters is voorbij, de ‘firehose’ is een tsunami geworden. Filtering is noodzakelijk om nog chocola te maken van Twitter. Dat is geen betreurenswaardige beperking, het biedt de kans om de datalaag van Twitter (bijv. locatiegebonden of met #hashtags) te gaan inzetten. Twitter is voor het sociale web wat zoekmachines voor websites zijn.
Retweets zijn daarbij geen hinderlijke ruis, maar een indicatie van het belang/de betrouwbaarheid van een nieuwsfeit of nieuwsbron. Voorwaarde daarvoor is uiteraard dat Twitter optimaal functioneert als spiegel van wat er in de cloud aanwezig is. Dat stadium naderen we nu (mede dankzij Frits Wester en alle twitterende politici) in snel tempo.
Wat een onzin. Ongeveer een week geleden probeerde iemand een Twitter-viral te ontketenen door”BREKEND NIEUWS” te tweeten met als inhoud dat Balkenende plaats ging maken voor Eurlings. Werd door twee mensen direct gere-tweet, en vervolgens al heel snel afgedaan als onzin. Het zelfreinigend vermogen van Twitter is daarmee behoorlijk aangetoond.
Tot nog toe is Twitter snel en accuraat. Toen de “traditionele” media urenlang over Haïti liepen rond te bazuinen hoe daar daags na de aardbeving plunderende benden alles onveilig maakten, twitterde Elco Bosch van Rosenthal (evenals enkele andere reporters daar ter plekke) gewoon al snel dat dat grote onzin was. Twitter was daarmee sneller, betrouwbaarder en beter dan alle journaals, NOS en CNN incluis. Die schoorvoetend uren later moesten toegeven dat hun eerdere berichten overdreven waren.
In de nacht dat het kabinet viel, waren de tweets van direct betrokkenen en de aanwezige journalisten op een gegeven moment het enige middel dat nog info aanbracht.
Het hangt nogal af van de gebruiker: volg de juiste mensen, check sommige berichten even, maar vooralsnog is Twitter een meer dan welkome nieuws-aanvulling. En vaak zelfs de enige juiste en de snelste. En als je de RT’s niet snapt … wordt het misschien tijd voor een kleine bijscholing. Je moet ook geen honderden mensen volgen, of de trending-topics. Je moet gewoon een paar goede volgen.
[...] Aan het woord is Sander Duivestein van het Verkenningsinstituut Nieuwe Technologie (ViNT) van Sogeti. Het stuk leidt tot leuke discussies op het ViNT-blog en op Frankwatching. [...]
Als je dorst hebt, drink je dan een rivier of een glas leeg? Beiden lessen de dorst, maar een rivier leegdrinken is wat opportuun, maar een glas vullen door het even in de rivier te houden werkt prima.
Zo ook met Twitter, als je geen keuze maakt welke druppels aan informatie je wilt consumeren dan is dat geen overload, maar gulzigheid en gulzigheid brengt zelden iets goed. Selecteer dus zelf wat je consumeert, filters lossen niet op, het is een mindset die je moet veranderen om niet alles te willen consumeren. Zelfs als je alles kan consumeren dan zal je nog altijd dingen vergeten.
@All. Lees onderstaande reactie die ik zojuist ook op het VINT log heb gepost. Hopelijk maak ik hier mijn gedachten nog duidelijker en geven deze antwoord op jullie vragen cq opmerkingen.
–>>
@Hugo Louter “Filtering is noodzakelijk om nog chocola te maken van Twitter.”
ikzelf: “Het ontbreekt momenteel aan goede filters en patroonherkenning.”
Volgens mij zijn wij het hier dus met elkaar eens.
Bij je opmerking “het biedt de kans om de datalaag van Twitter (bijv. locatiegebonden of met #hashtags) te gaan inzetten” zet ik mijn vraagtekens. Hashtags voldoen niet, dit is denk ik nu meerdere malen bewezen. Hierbij denk ik aan de aardbeving bij Chili, de dood van Michael Jackson, het opstappen van Wouter Bos. Het zoeken op hashtags “#tsunami #chili #earthquake #wouterbos #pvda” of combinaties hiervan levert een te groot realtime resultaat op. En hiermee doel ik op de honderden tweets per seconde. Door de bomen het bos niet kunnen zien.
Locatie weet ik nog niet. AL hoewel Twitter het al vanaf november 2009 via de API ondersteunt, heeft Twitter het pas sinds vorige week geintegreerd met haar homepage. En als ik naar het aantal mensen kijk dat ik volg, hebben maar weinig locatie aan staan.
Twitter is heel snel mainstream geworden. Pas recentelijk in NL. Vandaar dat ik Frits Wester naar voren haal, aangezien hij de afgelopen tijd het meest in het nieuws is geweest als Twitter Celeb. Frits heeft het licht gezien. Hij is een ware evangelist van Twitter geworden. En in de goeie zin van het woord. Als journalist schat hij de waarde van Twitter juist in. Het is een supersnel medium dat hij inzet om zijn 28000 volgers van informatie te voorzien. Hij filtert, aggregeert, lost onjuistheden op en gaat de discussie aan met zijn publiek.
Mainstream dus. Honderduizenden mensen in NL dit twitteren. Je kunt dus terecht stellen dat we de “gezellige tweet-ups met early adopters” zijn ontgroeid. En hier treedt dus het probleem op. Het probleem dat “information overload” heet.
Retweets zijn er in mijn ogen in twee vormen. Ten eerste kun je een tweet retweeten zonder iets toe te voegen. Op deze manier kun je jouw netwerk / je followers op de hoogte brengen van iets wat jij interessant vindt. Handig voor je volgers dus, maar deze vorm van tweets veroorzaakt een hoop ruis. Denk hierbij weer aan de eerder aangehaalde voorbeelden. Wat heb ik aan duizenden retweets cq herhalingen over het feit dat Wouter Bos is opgestapt? Ik ben op zoek naar iets oorspronkelijks, naar iets wat nieuwe informatie brengt. En dat is de tweede vorm van een retweet, waarbij je de tweet “quote” en een stukje info van jezelf aan toevoegt. Dit zijn voor mij pareltjes. En deze pareltjes vind je niet terug in honderden tweets die per seconde over het scherm rollen.
En dit is geen nieuw probleem. Het is van allen tijden. Marshall McLuhan: “Information overload is an opportunity for pattern recognition“. Clay Shirky: “It’s not information overload. it’s filter failure”
Dit stuk gelezen hebbend, begrijp je hopelijk waarom ik – met een knipoog naar Frits Wester – dit stuk geschreven heb. Twitter is inderdaad een zeer krachtig medium. Persoonlijk kan ik niet zonder. Het is mijn hoofdbron qua informatievoorziening, met name dankzij het realtime karakter. Maar op dit moment is Twitter in mijn ogen kapot. Te veel hooibergen, te weinig spelden.
<<–
Een iets andere insteek. Een goede semantische client, waarbij Twitter een van de (vele) bronnen is, zou een goede oplossing kunnen zijn. Op Twine zijn hierover al enkele discussies geweest onder leiding van Nova Spivac. Ook vanuit slimme zoektechnologieen wordt gekeken naar het zo efficient mogelijk ontsluiten van interne en externe bronnen. Daar waar deze twee stromingen elkaar gaan vinden, zou een goede semantische client kunnen ontstaan.
[...] naar onze gulzigheid en overconsumptie van iedere bit en byte die er maar te vinden is. Zie ook dit artikel over het mainstream gaan van Twitter:[..]Ongeveer 4400 berichten per uur. Dat is iets meer dan 1 tweet per seconde. En dit is een [...]
Eventjes wachten nog en dan komt Google met software die de filter functie voor zijn rekening neemt…
@martin van nijnatten, dat heeft Google al, deze noemen ze search ;).
@rik, leuk, maar ik zal ‘t uitleggen: Google rangschikt op dit moment de zoek resultaten op popularity (en niet relevantie, alhoewel ze veelal overlappen)…..waar ze echter mee bezig zijn is om het probleem van information overload op te lossen door meer semantiek en relevantie in hun zoek algoritmes te brengen. Een voorbeeld: door gebruik te maken van de – niet geringe – kennis van de zoeker, bijvoorbeeld waar ze in het verleden op gezocht hebben, kun je nieuwe zoekresultaten of twitter berichten of binnenkomende emails beter filteren en ordenen.
@ Rick Mans
Neem nu het geval dat Wouter Bos opstapte. Op dat moment wil ik van de hoed en de rand weten. Ik laat mij dan onderdompelen in Twitter realtime stream.
4400 tweets gingen hierover. Veel retweets die niets toevoegen. Waardeloze informatie voor mij op dat moment. Ik wil er juist een beetje van snoepen. Maar het wordt me figuurlijk door de strot geduwd. En dan wordt mij gulzigheid verweten?
@Sander
Je duikt in een rivier om te zoeken naar een paar druppels en klaagt dat je nat wordt en niet die ene druppel vindt tussen die miljoenen anderen? Waarvoor ga je niet op zoek naar een paar mensen die flesjes water aanbieden (het schijnt dat Frits Wester die rol op zich neemt ;)). Op die manier kan je op zoek naar die paar druppels door een paar flesjes te openen zonder dat je nat wordt en zonder dat je je verslikt.
@Martin
Bedoel je dat je een andere / nieuwe filter wilt? Want Google zijn core business is per definitie tijdbesparen voor haar gebruikers (waarbij zij filteren en ordenen inzetten :)).
Heerlijk bericht Sander! Normaal lees ik de meeste, zo niet alle reacties onder een artikel.. nou niet! Wat ben ik het met je eens… Ohw wat zijn ze ALLEMAAL toch belangrijk op twitter.
Heerlijk!
@Rick Mans. Ik heb het idee dat we twee dingen door elkaar halen. Het feit dat ik 1100+ mensen volg en mij in hun streams onderdompel heeft te maken met mijn gulzigheid.
Wanneer ik echter – buiten de mensen die ik volg – op zoek ga naar informatie (bv via search.twitter.com), dan ben ik op zoek naar de allereerste druppels, de bron, de oorsprong, de authenticiteit, het beginstroompje. Ik wil mij dan bewust niet onderdompelen in de rivier. Ver weg blijven van al die retweets. Dus niets met gulzigheid te maken.
Voor mij zijn dit twee wezenlijk verschillende dingen.
Stefan Drevelmans (zie comment 14 op vint.sogeti.nl log) ziet een duidelijk verband tussen deze twee. “Hoe meer mensen elkaar volgen hoe meer mensen een bericht re-tweeten naar hun eigen volgers. Extreem gezien wordt de informatiewaarde 0 als iedereen naar iedereen berichten stuurt.
Misschien heb je er zelf geen probleem mee dat je 1100+ mensen volgt, maar het draagt imo wel bij aan het “moordende tempo” en de afnemende kwaliteit van de informatiewaarde in het geheel.”
Ik zie dit (nog) niet.
Als je geen retweets wil kan je dat zelf instellen via de advanced search: http://search.twitter.com/advanced (tip: bij none of these words vul dan ook RT in, naast dat je onderaan de pagina ook de keuze kan maken om RT’s te includen of niet ;)). Over slimme filters gesproken ;).
Als je zoekt naar informatie ben je zelf degene die bepaalt hoe groot de berg is waarin je zoekt. Doe je search.twitter.com dan zoek in een enorme hooiberg, zoek je elders dan kan de hooiberg kleiner zijn. Tuurlijk is de kans veel groter (even op glad ijs, want ik ben geen statisticus ;)) dat als je de keuze hebt uit 20 snoepjes daar juist het lekkerste snoepje tussen zit dan als je selectie slechts 10 snoepjes bedraagt (er missen immers 10 potentiele lekkere snoepjes ;)).
@Systemation (het vakje voor mijn twitter account ontbreekt)
Het is toch een kwestie van tijd voordat dergelijke tools er zijn, dat wordt trouwens toch een belangrijk onderdeel in deze informatie maatschappij, informatie uit bronnen samenbrengen, verbanden aanbrengen, informatie filteren, etc.
Als ik nu op linkedin en twitter dezelfde persoon hetzelfde zie zeggen waarom moet ik dan dan twee keer zien…
Geen twitter gebruiken is de beste manier om ook geen last te hebben van infobesitas. Ontwitteren is zo 2010, netzoals defrienden bij LinkedIn en hyves zo 2009 was (en nog steeds is). Hypes zijn even leuk, maar als je kijkt hoe mensen daadwerkelijk hun LinkedIn netwerken gebruiken, dan is het te onverschillig en het succes van dergelijke social media ook net zo killing als het ooit booming was. Weg met die gehypte hap, dan maar in een grot onder een steen liggen.
Niet alleen Frits Wester, ook campagnestrategen van politieke partijen zijn een nekslag voor Twitter. Populaire strategen plaatsen doelgerichte tweets die eindeloos geretweet worden. Drama.
@Rick Mans Ik ben bekend met de Advanced zoek mogelijkheden van Twitter. Maar ook hier los je het probleem slechts gedeeltelijk op. Retweeten gebeurt op diverse manieren. Vaak wordt een RT aangepast om binnen de 140 karakters te blijven en die filter je er dus niet uit. En om realtime voortdurend mijn filter aan te passen is een ondoenlijke zaak.
In feite heeft Twitter daar een oplossing voor gevonden door retweets te tellen, maar slecht een keer weer te geven in een timeline. Twee nadelen: je kunt een retweet gebruikt als citaat niet bewerken en dus geen eigen commentaar toevoegen en ten tweede praktisch niemand gebruikt Twitter via de Twitter-website.
Als Twitter-software tenminste onbewerkte retweets kan mappen tot een keer, dan zou dat enorm schelen.
Strategen en marketing-boys (term gisteren opgepikt) zetten in op zoveel mogelijk retweets. Dat grenst wat mij betreft toch aan misbruik.
Wellicht moet je ‘ns naar bijvoorbeeld Hootsuite ( http://hootsuite.com/ ) kijken, Annemarie. Daarin is het wel mogelijk retweets te editen of commentaar bij te voegen.
Ik zit in de “onzin” categorie. Ja, 4.400 tweets per uur is veel, maar wou je ze echt allemaal lezen? Op het telefoonnetwerk zijn er ook veel meer gesprekken dan ik kan volgen, maar de meeste zijn niet voor mij.
Je geeft aan dat er gebrek aan filtering is, maar de belangrijkste is gewoon mensen volgen die iets te melden hebben. En die er vanuit hun naam en faam baat bij hebben de waarheid na te streven.
Het grappige aan je artikel is nu wel, dat je een tweet aanvoert als bewijs dat we tweets niet zomaar moeten geloven. En dan nog wel een tweet van de man die dat volgens jou eigenhandig op z’n geweten heeft…
Ook mooi. 2 minuten na mijn reactie zie ik tweet van Frits Wester over de dood van Milly en switch ik van voetbal naar extra nieuwsuitzending hierover op RTL.
Misschien is Frits niet de killer van Twitter, maar de killer app?
@Bram Koster. Frits Wester is nog niet de killer app. @cameramanpeter was zo’n kleine 10 minuten eerder.
http://tweetphoto.com/14639852
Ja, maar @cameramanpeter heeft 165 volgers (nu tenminste) tegen 30.457 voor @fritswester. En Frits Wester ken ik (is een brand) en Cameraman Peter niet; kan dus ook een fake zijn.
Dan heb je al twee filters te pakken (volgen en geloofwaardigheid).
@Bram Koster. Ik begrijp wat je zegt, ook grotendeels mee eens, maar Cameraman Peter is dus zo’n pareltje – in hoeverre je in deze trieste zaak over een parel kan spreken – die ondergesneeuwd wordt door de retweets van FritsWester zijn message.
@Sander: ah, dan ga ik al iets meer begrijpen wat je écht bedoelt! Jij bedoelt dat Frits Wester parasiteert op mensen als @cameramanpeter en daarbij kapitaliseert op zijn populariteit?
Dat kan zijn, maar zo werkt het toch ook in de echte wereld? Jouw baas gaat er vandoor met jouw mooie ideeën, Matthijs van Nieuwkerk heeft een redactie van tig man die alles bedenken, etc. Dus is het zo’n schok om dat op Twitter ook te zien?
Misschien is het via technologie, filtering, etc. mogelijk om het meritocratischer te maken: zij die iets origineels toevoegen, krijgen de credits. Maar ik ben bang dat de meeste mensen die moeite niet willen nemen en liever de bekende namen afstruinen (zie de volger-stats).
En dat is dan weer het grondbeginsel van branding/marketing. Toch?
@Bram Koster. “Jij bedoelt dat Frits Wester parasiteert op mensen als @cameramanpeter en daarbij kapitaliseert op zijn populariteit?” Neen, dit bedoel ik helemaal niet. Het gaat mij niet om de credits. Zo werkt nieuws inderdaad.
Ik zeg alleen doordat de grote massa Twitter heeft ontdekt – en ik voer Frits Wester op als diegene die de grote massa aan het twitteren heeft gekregen – er ontzettend veel ruis ontstaat. En met ruis bedoel ik de enorme hoeveelheid retweets die niets oorspronkelijks toevoegen. Deze ruis maakt het bijzonder moeilijk om de “parels” te vinden. En deze parels voegen naar mijn mening juist iets (oorspronkelijks) toe aan de realtime stream. Ik wil niet honderden keren hetzelfde nieuws zien. Ik wil nieuw nieuws. En daarvoor hebben we dus nieuwe filters, patroonherkenning etc nodig.
Zie ook mijn commentaar op Rick Mans en Hugo Louter hierboven.
En Anne Helmond (@silvertje) verwoordt het naar mijn gevoelperfekt in 140 karakters: “Twitter heeft voor mij vanavond 0,0 toegevoegde waarde bij het nieuws inclusief alle sociale commentaren daarbij. Totale ergernis zelfs” Zie: http://twitter.com/silvertje/status/10589528750
@Sander: goed, dan zijn we weer terug bij het begin: volg gewoon de mensen die iets bijdragen. Die niet het nieuws herhalen/herkauwen, maar hun mening erover geven. Ik ben ook vrij makkelijk in het unfollowen om die reden.
Ik denk overigens dat het probleem dat jij ervaart redelijk specifiek en persoonlijk is. Veel mensen gebruiken het om informatie te delen met hun bekenden. Die hoeven niet per se alleen maar originele content of ‘pareltjes’. Vergelijk het met de koffiemachine morgen: als een collega morgen je aanspreekt over Milly zeg je ook niet: “Daar heb ik het al met m’n vrouw over gehad. Next!” Het is dus erg afhankelijk van de manier waarop je Twitter gebruikt.
Maar even uitgaande van jouw klacht: het moet toch mogelijk zijn om een tool te ontwikkelen die tweetclouds bijhoudt incl. een tijdshierarchie (wie staat ad oorsprong) o.b.v. kernwoorden, hashtags, etc? Dan zou je misschien zelfs kunnen aangeven dat je alleen tweets wilt zien die a) het startpunt zijn van een nieuwe cloud of b) nieuwe info toevoegen en een cloud daarmee ‘oprekken’.
Zoiets?
@Bram Koster. “volg gewoon de mensen die iets bijdragen.” Het gaat dus niet om de mensen die ik volg. Hier ben ik zelf verantwoordelijk voor en kom je uit omtrent de eerdere discussie met Rick Mans over gulzigheid. Ik volg mensen vanwege de serendipiteit.
Vanavond heb ik geen televisie, Ziggo ligt eruit, en ben ik afhankelijk van andere bronnen om nieuws omtrent Milly te vernemen. Ik kan zoals jij zegt afhankelijk zijn van mijn volgers, zoals jij suggereert, ik kan echter ook zelf op zoek gaan. En dan loop je tegen mijn probleem aan.
“Het is dus erg afhankelijk van de manier waarop je Twitter gebruikt.” KLOPT
En wat betreft je suggestie over de te ontwikkelen tool. Ik ben er dus naarstig naar op zoek ;-)
BTW, check ook de tweet van Femke Halsema: “Medeleven van mensen is dierbaar en journalisten mogen nieuws altijd brengen. Maar nu weten we niks zeker en is er een primeur-wedren” Zie: http://twitter.com/FemkeHalsema/status/10590846957
Tja, als je twitter idd wilt gebruiken als primaire nieuwstool, kan ik me je frustratie voorstellen. Helaas ben ik geen ontwikkelaar, dus don’t hold your breath. Maar misschien dat iemand anders handig is en zich nu geroepen voelt?
En qua Femke Halsema: helemaal eens. En ik ben het ook eens dat het hijgerig achter het nieuws aanrennen genant is, zowel bij de media als bij twitteraars (zie http://twitter.com/bramkoster/status/10590292339).
Ik kan mij voor het grootste deel vinden in de waarnemingen rond deze ‘filter’-discussie. Toch was het gisteren juist die verfoeide massaliteit van eenzelfde tweets over de storing bij Ziggo, die mij hielp vast te stellen wat er in mijn eigen huiskamer aan de hand was. Het feit dat die stroom direct op gang kwam en dat het er zo veel waren bevatte voor mij de ‘nieuwswaarde’.
Ik realiseerde mij hierdoor dat de kracht van Twitter niet alleen schuilt in de textuele inhoud van dat éne berichtje met relevant nieuws, maar juist ook in het massale dat rechtstreeks gevisualiseerd wordt.
@Ger Nijkamp “Ik realiseerde mij hierdoor dat de kracht van Twitter niet alleen schuilt in de textuele inhoud van dat éne berichtje met relevant nieuws, maar juist ook in het massale dat rechtstreeks gevisualiseerd wordt.” Eens.
@Sander
“BTW, check ook de tweet van Femke Halsema: “Medeleven van mensen is dierbaar en journalisten mogen nieuws altijd brengen. Maar nu weten we niks zeker en is er een primeur-wedren” Zie: http://twitter.com/FemkeHalsema/status/10590846957”
Ik heb die tweet gelezen, en vond em een beetje flauw. Wanneer weten we iets dan wel zeker? Als een politiewoordvoerder het bevestigt? Wanneer mag iets nieuws zijn, pas als we iemand het voor de camera op tv zien verklaren? Is er een wedren? Mag die wedren dan pas losbreken op het moment dat de camera’s klaarstaan om te draaien? Wie bepaalt dat?
Als Frits Wester zoiets hoort en daarover een tweet plaatst, wat is dan precies het probleem? Of trekken we de integriteit van Frits Wester in twijfel? Beschuldigt men hem dus nu van het bewust plaatsen van iets waarvan hij op dat moment nog niet zeker was?
Het valt me tegen van een hoop mensen die zo actief zijn op Twitter, dat ze gebruik maken van een medium dat ze blijkbaar tegelijkertijd niet helemaal accepteren.
@Michel H: “Wanneer weten we iets dan wel zeker? Als een politiewoordvoerder het bevestigt? Wanneer mag iets nieuws zijn, pas als we iemand het voor de camera op tv zien verklaren? Is er een wedren? Mag die wedren dan pas losbreken op het moment dat de camera’s klaarstaan om te draaien? Wie bepaalt dat?”
Organisaties raken met de komst van media in ‘t publieke domein als Twitter in een spagaat. Bij uitermate precaire situaties zoals de verdwijning van Millie gelden (soms ongeschreven) gedragsregels voor de officiële media. Een journalist ter plaatse zal niet melden dat zij is gevonden en overleden, vóórdat de officiële instanties dat bekend hebben gemaakt. Die officiële instanties dragen namelijk ook de verantwoording richting de nabestaanden. Zelfs de politiewoordvoerdster ter plaatse hield zich aan die (in dat geval hiërarchische) volgorde: zo lang hogerhand het niet officieël bekend had gemaakt, deed zij geen uitspraak hierover. Uiteraard was men ter plekke al lang van de werkelijke situatie op de hoogte.
Uit peïteit jegens nabestaanden zal iedereen met enig verstand zo’n ethische code respecteren. Eerst de familie, dan de pers. Door de komst van rechtstreekse publicatiemiddelen in ‘t publieke domein wordt die code -helaas- doorbroken. Deels omdat die publieke media met de massale roep om informatie een enorme druk uitoefenen, nog vóór de informatie redelijkerwijs kan worden gedeeld. Deels door ‘t menselijke aspect waarbij de verlokking voor het delen van kritieke informatie altijd aanwezig zal zijn.
Dit is niet alleen zorgelijk in situaties zoals rond de verdwijning van Millie, maar ook voor het bedrijfsleven als het over precaire situaties gaat als een beursgang o.i.d. Eén simpel Twitter bericht kan zo’n beursgang doen mislukken: het publieke domein heeft immers weinig van doen met embargo’s of ethische vraagstukken. Kortom: vanuit communicatieoogpunt levert dit verloop wel stof tot nadenken.
P.S: Persoonlijk vind ik het in de situatie rond Millie daarom des te kwalijker dat het antwoord op de prangende vraag die Nederland in z’n greep hield, direct of indirect publiekelijk werd gemaakt door mensen die werkzaam zijn binnen de officiële journalistiek. Maar dat terzijde.
Ik vind dit persoonlijk allemaal een beetje te ver gaan, ik vind het nog steeds heel erg handig dat ik de nieuw feiten op twitter kan lezen en de ene keer zullen dat er meer zijn dan de anderen. Soms is het inderdaad wel vervelend wanneer er alleen maar Retweets te zien zijn, maar daar is gewoon weg niets aan te doen denk ik. Is het niet altijd zo geweest met nieuws dat je er uit moet halen wat jij denkt dat het juiste is? Want op internet word overal veel over geschreven en gepraat, maar je moet altijd nog je persoonlijke filter inschakelen…
Bedankt voor je uitleg Sander.
Ik snap alleen niet waarom er zoveel woorden over vuil worden gemaakt. Kijkend naar alle reacties, wachten we allemaal gewoon met smart op een betere Twitter Search. Web 3.0 enzo.. :)
En wat daarbij het probleem is, is dat Twitter zélf zich erg langzaam ontwikkelt.
[...] opgegeven over het algemeen nut van Twitter, fronste ik nu even mijn wenkbrauwen en dacht aan een blogpost, eerder die week. Hierin werd gezegd dat Frits Wester Twitter om het leven had gebracht. Sander [...]
Hallo Frank Watching
U heeft mijn foto van fFrits Wester op uw site staan Zoals u moet weten met uw CC instelling moet de wettelijk verplichte naamsvermelding bij de foto staan. Ten tweede bent u een commerciële instelling en die heb ik uitgesloten van het gebruiken van de foto Al mijn foto’s vallen ook onder een cc nl deze.
http://creativecommons.org/licenses/by-nc/2.0/deed.nl
Roel Wijnants fotografie.
@Roel Wijnants: Hier is wat mis gegaan, onze excuses daarvoor. We hebben de foto meteen verwijderd. Dank voor je feedback Roel.
Dank voor de snelle medewerking
Ik merk wel dat naamsvermelding ook hier weer ontbreekt art 25 auteurswet stelt dat fotografen er recht op hebben.
@Roel Wijnants: Je was ons net voor Roel, de naam is onderaan het artikel toegevoegd.
Alles binnen een paar minuten,Kan de regering-gemeente een voorbeeld aan nemen :-))
@Roel Wijnants: Zo snel als nu gaat het niet altijd hoor, maar we proberen meestal wel zo snel mogelijk te reageren inderdaad. Zeker als er wat is misgegaan). Maar ook hier blijft het uiteindelijk gewoon mensenwerk ;-)
Hoe borgen jullie de problematiek van (auteurs)rechten in ‘t voortraject, Frank..? Ik zou het interessant vinden als je daar iets over kunt zeggen.
Lijkt me lastig ,je kunt iets vastleggen maar aan houden is vers twee. Alleen is het met foto’s van bekende personen wat makkelijker. je googled en je zoekt welke foto van jou is gebruikt. met tekst is het wat lastiger .
Ook foto’s van een amateur zijn wettelijk beschermt, daar maakt de auteurswet geen onderscheid in
@Ger Nijkamp: Het is me niet helemaal duidelijk wat je met je vraag bedoelt. Neem anders even direct contact op om het toe te lichten, mede ook omdat deze discussie niet zoveel meer met het artikel hierboven te maken heeft.
Dank je wel voor jouw reactie, Frank. Ik neem in de loop van de dag even contact met jou op.