Wat ik in mijn stuk wil aangeven is dat die inkomsten uit bijkomende producten voor niet interessant zijn voor bijv. de componisten, tekstschrijvers en producers. Tenzij je die laat meedelen in die inkomsten. Of, en ik zeg niet dat dat zo moet, accepteren dat je dus geen geld meer daarmee kan verdienen.

@Steven: Inderdaad, er zijn veel meer manieren om geld te verdienen als artiest en andere manieren om de markt te bewerken. Goed voorbeeld in Nederland is bijvoorbeeld Top Notch, die veel met gratis mixtapes werken waarmee ze nieuwe albums en artiesten promoten. Je ziet ook dat merchandising steeds belangrijker wordt als inkomstenbron.

Waar ik echter mijn vraagtekens bij zet, is de waarde die door de consument aan muziek wordt toegekend. Dat de consument weinig bereidheid toont om te betalen voor de diensten die op dit moment muziek aanbieden, heeft in mijn optiek meer te maken met de manier waarop dat gebeurt dan de waarde die aan muziek wordt toegekend. Muziek is voor ons namelijk niet minder waard geworden, maar de waarde wordt op een andere manier bepaald.

Zoals je zelf aangeeft, wordt er eigenlijk heel veel muziek geluisterd, maar niet meer zoveel ‘puur’. Wat zouden we ervan vinden als we bij al die dingen die we doen, géén muziek meer zouden hebben? De muziek voegt eigenlijk best veel waarde toe.

We luisteren op een nadere manier muziek. We luisteren dezelfde muziek wellicht zelfs minder vaak dan toen we die éne cd per maand kochten. Ik geloof echter niet dat we minder muziek luisteren.

De totale waarde die muziek voor ons heeft, zal daarom ook niet naar beneden zijn gegaan, hij is echter wel verdeeld over meer momenten, media, liedjes, artiesten etc.

Spotify is volgens mij een stap in de goede richting. Ik denk ook dat consumenten best wat over hebben om altijd, op elke plaats hun favoriete muziek te beluisteren.

De grote uitdaging zit hem daarbij in volledigheid van de catalogus en vrije beschikbaarheid op het medium dat de consument kiest.