Over information overload en filter failure – een nieuw rapport

Ooit zei Clay Shirky It’s not information overload. It’s filter failure. Met deze stelling wilde hij aantonen dat we in de toekomst het probleem van een teveel aan informatie kunnen oplossen door nieuwe filters uit te vinden en deze vervolgens te gebruiken. De nieuwe filters moeten het teveel aan informatie reduceren.

In zijn meeste recente posting “Situational overload and ambient overload” beweert Nicholas Carr, dat hij nog eens goed over deze stelling heeft nagedacht , maar dat hij het er absoluut niet mee eens is. Carr beweert “It’s not information overload. It’s filter success.” Hij draait de stelling dus om en verkondigt dat filters het probleem van de overdosis informatie alleen maar vergroten! En uiteindelijk resulteert dit in het feit dat Internet ons dommer maakt.

situational overload & ambient overload

Carr onderscheidt twee vormen van informatie overload, namelijk situational overload en ambient overload. De eerste vorm van overload is het naald-in-de-hooiberg probleem. Je bent op zoek naar een bepaald stukje informatie dat verborgen zit in een enorme berg aan informatie. Hoe ga je deze informatie in hemelsnaam vinden? Gelukkig hebben we dit probleem al meerdere malen kunnen tackelen. Denk aan de index en de voetnoten in een boek, het treinboekje dat je helpt met het vinden van de juiste aankomst- en vertrektijden en recentelijk natuurlijk Google. Hier ligt het probleem dus niet.

Het probleem ligt bij de tweede vorm van information overload, namelijk ambient overload. Carr omschrijft dit als informatie die onmiddelijk onze aandacht vereist: “that is of immediate interest to us”. Het is informatie vanuit onze sociale netwerken als Twitter, Facebook, aanbevelingen op Amazon, onze RSS feeds etc. Al deze realtime media versplinteren onze aandacht en hier hebben we nog geen oplossing voor gevonden.

Tools voor het filteren van informatie

We gaan nu een fase van het web in waar alles draait om onze Interest Graph (zie het gratis trendrapport We The Web). We willen alleen maar die informatie tot ons krijgen die ons interesseert. Alle overige informatie is ballast en hoeven we dus niet te zien. Nu moeten we veelal zelf nog moeite doen om deze interessante informatie te vinden. Maar er komen nu al steeds meer tools (=filters) op de markt die ons hierbij helpen, denk aan Siri, My6Sense, Hunch etc. Al deze tools pushen straks de informatie naar ons toe.

Klinkt goed toch? Maar niet volgens Carr. Volgens hem zorgen deze nieuwe filters alleen maar voor nog meer ellende. Deze filters pushen nog meer informatie naar ons toe, dan we al aan kunnen. Dus nog meer information overload. Het web is volgens hem een bodemloze put aan informatie. Er is altijd meer, meer, meer. Filters zullen dus ook altijd meer informatie opleveren. “When the amount of information available to be filtered is effectively unlimited, as is the case on the Net, then every improvement in the quality of filters will make information overload worse.”

Transitiefase

Uiteraard heeft Carr een punt. Maar volgens mij gaat het slechts om een momentopname. Het is de pijn die we nu ervaren in een transitiefase. Van het Web of People naar het Web of the World. Linda Stone is het met mij eens. In een recentelijk interview dat wij met haar hadden, vertelt zij hoe ook zij een transitie voor zich ziet. Deze groeipijnen gaan vanzelf weg. Uiteindelijk komen we in een fase terecht waarbij niet langer onze aandacht voortdurend versplinterd is en we zodoende een hogere kwaliteit van ons leven ervaren.

The Right Brain – How Information Augments Humanity

Tot slot, in het gratis trendrapport We the Web  – een rapport over de toekomst van het web – stippen Jaap Bloem en ik eveneens het probleem aan dat er continu gevochten wordt om onze attentie. “De mens verzuipt, alleen al in zijn eigen informatie” is een van de hoofdstukken die we in dit rapport behandelen. Het is tevens het onderwerp van het nieuwe rapport waar we nu mee bezig zijn: “The Right Brain – How Information Augments Humanity”. Over hoe de hoeveelheid aan informatie en de aanwezige technologie ons mensen fysiek én geestelijk verandert. Ten goede of ten kwade? Dit rapport bevindt zich nu nagenoeg in de eindfase. Net als vorige keer zijn we op zoek naar mensen die ons willen helpen met het meedenken over, het schrijven van en het afronden van dit rapport. Mocht je interesse hebben om mee te werken aan dit rapport, laat het ons dan weten via een mail: sander.duivestein@gmail.com of twitter: @duivestein. Het voorlopige rapport stuur ik je dan rond het weekend van 18 maart toe.

Interessant?

.

Reacties

  1. Je zegt “Deze filters pushen nog meer informatie naar ons toe, dan we al aan kunnen. Dus nog meer information overload.” Je legt het echter niet uit in de tekst, kan je dit duidelijker maken?

    Om onderwerpinhoudelijk te reageren; ik denk dat het oplossing voor het overload probleem niet zozeer uit de techniek moet ontstaan, maar uit de mens; digital natives en de volgende generatie internetjongeren groeien op met bergen informatie en kunnen zelf filteren. Digital immigrants zijn het niet gewend en zien nu ineens heel veel gratis informatie op zich af komen.

    Nadat de hype om ‘zoveel mogelijk vrienden’ op Sociale netwerken te krijgen overgewaaid is (iedereen heeft 500 vrienden, dus ben je niet bijzonder meer), en de kwaliteit het wint van de kwantiteit, komen de oplossingen vanzelf: (1) Unfrienden en (2) Lists, zoals Twitter al heeft geïntroduceerd.

    Het lijkt mij dat in de toekomst er meer van dit soort filters komen en ik zou niet weten waarom dit slecht zou moeten zijn; in mijn eigen omgeving (socialmediamodellen.nl) zie ik dat mijn rol van filter/aggregator in een behoefte voorziet; alles op een rij zetten en relevant filteren zorgt voor toegevoegde waarde.

  2. Ik ben het eens met Bart. Filteren betekent keuzes maken: Wat wil ik wel en – vooral – wat wil ik niet zien. En dat blijkt nog steeds een van de moeilijkste dingen voor de mens.

    Maar omdat alles evalueert lijkt het me logisch dat we daar uiteindelijk ook mee leren omgaan. Er is dus hoop !

  3. Carr maakt een onderscheid tussen informatie waar je naar zoekt en informatie die op je af komt. Maar er is ook een tussenvorm.

    Om je werk goed te kunnen doen hoef je niet alles te weten, je moet genoeg weten. En je moet het vertrouwen hebben dat je genoeg weet.

    Wanneer weet je genoeg? Dat is een kwestie van aanvoelen, maar je verzamelt het deels met gericht zoeken en deels met wat op je af komt.

    Maar uiteindelijk is de relevante vraag: durf ik nu op basis van de informatie die ik heb verzameld een stap te nemen?

    Sommige mensen komen te vroeg tot die conclusie en andere mensen nooit, maar dat was altijd al zo. Voor die laatste groep is information overload alleen een excuus om te kunnen blijven uitstellen.

  4. @Davied Interessant aan je reactie vind ik de vraag waar ligt de grens. Wanneer weet ik genoeg om de juiste beslissing te nemen? In dit kader is er recentelijk, vorige week een artikel verschenen in Newsweek, dat hierover gaat.

    “The bidders reach cognitive and information overload. … They start making stupid mistakes and bad choices because the brain region responsible for smart decision making has essentially left the premises. For the same reason, their frustration and anxiety soar: the brain’s emotion regions—previously held in check by the dorsolateral PFC—run as wild as toddlers on a sugar high. The two effects build on one another. … With too much information, people’s decisions make less and less sense.”

    De hersenen van mens kan te veel informatie niet aan, we gaan bij te veel informatie foute beslissingen nemen.

    Zie: http://www.newsweek.com/2011/02/27/i-can-t-think.html

  5. prima artikel! wat mij vooral triggert is welke driver en welk motief kan worden gebruikt, vandaar dat ik recent ‘merken hebben een goed doel nodig’. Ik denk namelijk dat commercie de meest logische drager is. Om meerdere redenen. http://ow.ly/4aOEg

  6. Interessant! Shirky voerde, om het idee van de filter failure te lanceren, aan dat de information overload niet nieuw is, maar al sinds de uitvinding van de boekdrukkunst bestaat.

    Carr en Davied geven aan dat informatiefilters nooit afdoende zullen werken (in tegendeel). Je zou kunnen zeggen dat Carr beweert de filter failure net zo’n constante is als de information overload.
    Om gebrekkige informatiefilters als groeipijnen af te doen, is dan wat gemakkelijk.

    Dat is precies een kritiekpunt dat ik heb op het trendrapport We the Web; een te groot geloof in techniek als doel dat veel te veel in lijn ligt met wat er al is.

    Davied zet terecht aan tot andersoortige filters (mijns inziens in bijvoorbeeld tijd of ‘effective adaption’). Het wordt pas interessant als er synergie ontstaat tussen mens en techniek in de zin van dat technische toepassingen ons op het juiste moment kunnen zeggen: aan deze selecte informatie heb je genoeg, het is nu tijd om je menselijke inzicht in te zetten en te benutten en een wijze beslissing te nemen!

  7. Ha Douwe!

    Tav “andersoortige filters [zodanig dat er] synergie ontstaat tussen mens en techniek in de zin van dat technische toepassingen ons op het juiste moment kunnen zeggen: aan deze selecte informatie heb je genoeg, het is nu tijd om je menselijke inzicht in te zetten.”

    Wat mij betreft is dit bij uitstek een uitwas van traditioneel AI-wensdenken. Jouw visioen is een mooie variant op de kritiek die je hebt op We the Web, namelijk: “een te groot geloof in techniek als doel dat veel te veel in lijn ligt met [wat we vanuit scifi-conservatisme denken te willen].”

    Ik denk dat we helemaal niet weten wat we willen en dat dit in feite onbelangrijk is. Zijn wij autonoom, is de technologie dat, of zijn we het allebei in een complexe interactie? Het resultaat is onvoorspelbaar en We the Web blijft verre van voorspellingen. De extrapolaties naar de toekomst toe betreffen ontwikkelingen die al aan de gang zijn. Te weinig science fiction? Dat is in dit “trend”rapport natuurlijk ook precies de bedoeling.

  8. Dag Jaap,

    Mijn bezwaar was niet zozeer tegen het rapport (verkeerd opgeschreven), maar meer een reactie op de geconstateerde trends. Leuk en terecht dat je ‘m terugkaatst [te groot geloof in techniek].

    Je zegt – en dat vind ik interessant – “Ik denk dat we helemaal niet weten wat we willen en dat dit in feite onbelangrijk is.”. Juist in een ontwikkeling als de genoemde Living Earth Simulator lees ik een droom / drive om ‘goede’ keuzes te kunnen maken met behulp van techniek. Dus dan is het wél belangrijk om te weten wat we willen. [vandaar mijn 'aangepaste' visioen]

    Als ik je goed begrijp zie je, om bij het voorbeeld te blijven, de Living Earth Simulator dan slechts als één van de tools om tot beslissing te komen, maar niet noodzakelijkerwijs betere beslissingen (door die complexe interactie).

Plaats een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn met een * aangegeven.

Verschijnt je reactie niet, dan is deze mogelijk in de spam terechtgekomen. Mail ons dan even!