De haast ziekelijke zucht naar meer informatie is in Nederland bekend onder de naam infobesitas. Ik heb een tijdje gehad dat ik mijn iPhone mee naar bed nam. Vlak voor het slapen gaan nog een laatste keer controleren of ik geen berichtje had gemist. Even kijken of er nog iets nieuws was. En bij het opstaan meteen weer het apparaat aanzetten om te checken of er iets gebeurd was waar ik van af moest weten.
En sterker nog: af en toe naar je broekzak grijpen, omdat je denkt dat je mobiele telefoon overgaat en als het apparaat dan aan je oor ligt, geen signaal horen. Je brein houdt je voor de gek. Net zoals sommige mensen na het verliezen van een arm of een been nog steeds het gevoel hebben dat ze jeuk hebben aan dat ontbrekende deel van hun lichaam. Een soort van fantoompijn.
Nomophobia
In Engeland noemen ze deze infobesitas ‘nomophobia’. Een afkorting van ‘no-mobile-phone phobia‘. Uit onderzoek blijkt dat bijna 53% van de bezitters van mobiele telefoons een angstgevoel krijgen wanneer ze hun mobiele telefoon kwijt zijn, hun batterij leeg is, ze geen tegoed meer hebben of buiten bereik zijn. Deze studie richtte zich alleen op de smartphone. Ik betrap mijzelf er regelmatig op dat ik achter mijn laptop even snel mijn Tweetdeck opstart om te kijken of er iets gebeurd is in mijn tijdlijn. Of even snel met mijn tablet online ga om de voorpagina´s van de kranten op het laatste nieuws na te slaan. Totaal niet gebonden aan een enkel apparaat. Mijn aandacht wordt voortdurend versplinterd door mijn zucht naar meer informatie. En ik gebruik daarvoor elk middel dat voor handen is.
Infojunkies
Nicholas Carr verklaart deze infofobie vanuit de rol die onze hersenen hierbij spelen. Bij ieder nieuw stukje informatie geeft ons brein de neurotransmitter dopamine vrij. Dit stofje verschaft ons genot en is van cruciaal belang voor het functioneren van onze hersenen. Dopamine is een beloning voor goed gedrag en zorgt er dus voor dat we in herhaling vallen. We willen immers nog een keer beloond worden. Het gelukstofje scoren. En wanneer we iets veelvuldig dwangmatig herhalen, kunnen we dit duiden als verslaving. We snuffelen dus voortdurend het web af naar nieuwe infoshotjes. Snel even high worden op de digitale snelweg. Informatie is de nieuwe harddrug. Wij worden allen infojunkies.
Twitter-verslaving
In 2009 publiceerde het Global Information Industry Center een rapport dat duidelijk maakte hoeveel informatie de gemiddelde Amerikaan per dag consumeerde. Zij kwamen tot het getal van 32,4 gigabyte. En dit is nog maar het begin! De verwachting is dat door het groeiende aantal smartphones, tablet pc´s en sensoren de hoeveelheid aan informatie die je iedere dag voor je kiezen krijgt alleen maar groter wordt. Geen wonder dat de GGZ-afkickkliniek CrisisCare inmiddels over een Twitter-verslaving praat. “Zo’n 30% van de nieuwe cliënten kampt hiermee.”
We willen verslaafd zijn
En er is geen ontkomen meer aan. Deze week maakte het Europese statistiekbureau Eurostat bekend dat in Nederland ruim 8% nog nooit internet heeft gebruikt. Je mag aannemen dat dit getal in de toekomst alleen nog maar gaat dalen. Hoe je het ook wendt of keert, iedereen gaat gebruik maken van internet.
En zelfs al zijn er mensen die beweren dat ze het internet nooit aan hebben staan, je moet er toch een keer aan geloven. Vroeger kon je je afschermen van informatie door bijvoorbeeld een boek dicht te slaan. In dit tijdperk lukt dat niet meer. Iemand hoeft maar een foto te maken waar jij op staat en deze te taggen op Facebook, en je gaat toch even kijken. Informatie is te verleidelijk om van af te blijven. We willen verslaafd zijn.
Pascal | Regiobloemi 
Shamier Coffie 
Remy Steijger 
Karin 
Bas 
Erg herkenbaar, alleen de enige reden dat ik mijn telefoon check voordat ik ga slapen is omdat het tevens mijn wekker is.. (al moet ik wel bekennen dat ik eerst de tijdlijn nog een keer bekijk)
Ik vind het wel vreemd dat 8% van de Nederlanders het internet nog nooit gebruikt heeft, ik vind dat namelijk erg veel.
Toch vind ik het wel fijn om ‘verslaafd’ te zijn :-)
Verslaafd wil zeggen dat het van (negatieve) invloed is op je dagelijkse routine. Om mij heen zie ik het regelmatig, ik praat met iemand en die “moet” gsmmen. Overigens check ik ook mijn gsm als ik met iemand praat, maar dan verveel ik me in het gesprek. Misschien ben ik ook saai om mee te praten ;)
We willen niet alleen verslaafd zijn, de omgeving vraagt het. Ik ben net terug van 10 dagen internet- en mobiel-loze vakantie. Alles uit en in de kluis. Moet je voor de gein eens tegen mensen zeggen…ze kijken je aan of je niet van deze planeet bent…
Leuk stukje Sander (erg herkenbaar :)). Ik heb hier recentelijk ook een artikel over geschreven (zie: http://www.vanvessum.nl/algemeen/hoe-voorkom-je-het-information-overload-syndrome/)
@Anja: de situatie die je schetst klinkt erg fijn, echter soms is dat gewoon echt niet mogelijk. Dan moet je bereikbaar blijven in noodgevallen.
Nieuwe harddrug? Lijkt me niet.
Ik wil graag meer informatie over de dingen, die mij interesseren. Mijn hobby bijvoorbeeld: zwemtraining geven. Wanneer daar iets nieuws over te leren valt, dan wil ik dat graag tot mij nemen. Nu kan ik daarvoor tot op kleine hoogte terecht op Twitter en andere Social Media.”Vroegah” hadden we daarvoor boeken en cursussen etc. Die kocht je dan, of daar ging je naar toe.
Nu zijn die kleine beetjes harddrug makkelijker verkrijgbaar. Wil je echt informatie (en geen gegevens) dan zijn andere dan de traditionele Social Media beter geschikt.
Ik denk dat we niet zo zeer last hebben van “information overload”, maar van “filter failure”, zoals Clay Shirky ook al zei.
Aan iedereen waar ik Twitter en dergelijke aan uitleg vertel ik altijd bij dat je ook niet alles moet willen volgen en weten. Dat is juist het probleem. Mensen weten niet te filteren en/of prioriteiten te leggen en (technische) filtering op oa relevantie is nog een uitdaging op het web.
Ondertussen stellen alle “verslavingsdeskundigen” hun werk veilig.
Lekker zo’n reclamebanner dwars over de comments en geen knopje om hem weg te klikken. Is dit de nieuwe trend bij Frankwatching? #fail
@Erik de Vries: Er gaat vast iets mis Erik, het is zeker geen trend maar vermoedelijk een fout. Weet je nog welke banner het was of kun je misschien een screenshot sturen (info@frankwatching.com). We zien de banner namelijk zelf niet.
@Frank Janssen Ah een fout. Sorry dat ik jullie vals heb beschuldigd dan ;-) Het was de banner van UPC. Die was ongeveer 2x zo hoog als de normale banner boven de comments en overlapte daardoor de bovenste 2,5 comments. Nadat ik mijn comment had gepost verscheen er een andere banner die wel netjes binnen z’n vakje bleef. Geen screenshot helaas, maar als ik hem opnieuw tegenkom zal ik dat even doen.
@Erik de Vries: Dank je! We waren de banner inmiddels ook op het spoor gekomen en sinds het probleem is nu gelukkig opgelost. Als het goed is, dan zie je de banner dus niet meer. Nogmaals bedankt voor je reactie!
Oeeeeeh wat een pijnlijk herkenbaar artikel.