Dit weekend stond er een interessant artikel op de Engelstalige Daily Mail. De gerenommeerde wetenschapper Susan Greenfield, gespecialiseerd in onderzoek op het gebied van het brein, liet vrij ongenuanceerd haar mening weten over de huidige Twitter- en Facebookgeneratie.
Egocentrisch en voortdurend op zoek naar bevestiging
Het is een generatie die met name in zichzelf is geïnteresseerd. Ze zijn voortdurend op zoek naar bevestiging, bijna op het kinderlijke af. De mensen die zich voortdurend op sociale netwerken begeven, bevinden zich in een soort van identiteitscrisis, die net als vroeger, een schouderklopje van hun mama nodig hebben: “Kijk eens naar mij mama, wat ik online bericht heb.” Greenfield vindt ook de inhoud van de berichten van bedenkelijk niveau. Banaal noemt ze het. Waarom zou er ook maar iemand geïnteresseerd zijn in het feit dat je een kop koffie aan het drinken bent?
Vroeger lieten we een schilderij van onszelf maken. Nu bieden online tools deze mogelijkheid. Iedereen kan nu een mini-beroemdheid worden door online een grote groep aan vrienden te verzamelen. Sue Palmer, auteur van het boek “Toxic Childhood: how modern life is damaging our children… and what we can do about it” zegt hier het volgende over: “People used to have a portrait painted but now we can more or less design our own picture online. It’s like being the star of your own reality TV show that you create and put out to the world.” Hierdoor zetten mensen alleen maar berichten online die ‘Facebook-waardig’ zijn. Om maar online kuddos te winnen. Jezelf voortdurend belangrijker maken dan je daadwerkelijk bent.
Social media veranderen ons brein
Uiteindelijk kunnen volgens Greenfield sociale netwerken er toe leiden dat de structuur van ons brein wordt aangepast. De neurale verbindingen passen zich aan. Hetgeen er uiteindelijk voor zorgt dat we ons minder goed kunnen concentreren, ons minder goed verbaal kunnen uitdrukken en dat we elkaar niet meer in de ogen durven aan te kijken tijdens een gesprek. Een debat dat steeds vaker te horen is.
Nicholas Carr is met zijn boek “The Shallows” de grote aanstichter van deze discussie. Ook hij vraagt zich af of we dankzij het Internet nu juist slimmer of dommer worden (zie het artikel Van internet word je dommer). Sherry Turkle stond in haar boek “Alone Together” stil bij het feit dat mensen dankzij sociale media eigenlijk steeds asocialer worden (Zie het artikel: Van sociale media word je asociaal). De hele dag zijn we bezig om ons met jan-en-alleman digitaal te verbinden, en zodra we elkaar in levende lijve ontmoeten grijpen we bij een dood moment in een gesprek al weer naar onze smartphone. Auteur Eli Pariser verhaalt in zijn boek “The Filter Bubble” dat we dankzij zoekmachines en sociale netwerken een trechtervisie ontwikkelen. Door personalisatie en mensen met dezelfde interesses te volgen krijgen we alleen nog maar het nieuws te zien dat we zelf willen horen. Weg serendipiteit. (Zie ook het artikel: Bestaat serendipiteit nog wel?) En tot slot kun je je afvragen of al dit internet geweld ons geheugen niet verpest (zie het artikel: Te veel informatie tast ons geheugen aan).
Het lijkt wel alsof de negatieve verhalen steeds vaker de boventoon voeren. Hebben sociale netwerken eigenlijk wel zo’n positieve invoed op ons leven?
Pascal | Regiobloemi 
Shamier Coffie 
Remy Steijger 
Karin 
Bas 
RE: Greenfield/Palmer, dat we alleen dingen posten die ‘Facebook-waardig zijn: Of het nu klopt of niet, doen we ‘offline’ niet precies hetzelfde? Onze minder prettige kanten houden we daar ook verborgen. We dragen kleding waarvan we denken dat anderen ze mooi vinden; joggingbroek gaat alleen in het weekend aan, thuis waar niemand ons verder ziet.
Mijn ervaring is dat social media je sociale kring juist vergroten en het ego weinig ruimte krijgt. Je bent wel/niet interessant voor volgers. Zomaar wat roepen en jezelf te gek vinden is niet of nauwelijks relevant. Dan sta je snel alleen.
Wat ik interessantere materie vind, is de algehele hysterie die bij bedrijven en merken is ontstaan t.a.v. social media. We MOETEN er allemaal in mee gaan enzo. Terwijl het soms volstaat om het alleen maar een beetje te volgen. Ik zou zeggen: relax, mensen!
Greenfield kijkt alleen wat nu zichtbaar is en niet naar hoe men vroeger als tiener dacht tov nu. Dat is ook een experiment wat over decennia gehouden had moeten worden en wat niet gedaan is.
Daarbij over de banaliteit: het is ALTIJD een kwestie van kwaliteit vs kwantiteit. in de tijd dat de boeken handmatig geschreven/gekopieerd werden was de kwaliteit hoger (vandaar de term klassiekers). Maar dat betekent niet dat het geheel van Social Media daardoor waardeloos is.
Ze kijkt alleen naar zichtbaar gedrag en niet naar hoe de generatie er voor altijd maar eindeloos aan de telefoon met elkaar zat te kwetteren en de inhoudelijkheid daarvan (dit is de beste analogie… want vroeger communiceerde je via de telefoon met elkaar… nu via social media).
Het is weer een voorbeeld van hoe een generatie die alleen professionele media kon consumeren de sociale media op dezelfde meritus beoordeelt – wat uiteraard nergens over gaat.
Daarbij zou ze – als ze echt wetenschappelijk aan de gang zou willen gaan ipv een mening te verkondigen – moeten kijken naar het % mensen wat banale berichten verkondigt en hoe groot dit % is tov de geconsumeerde % sociale media. De vraag is of dan nog altijd haar stelling zo overeind zou mogen blijven.
Anders geformuleerd:
Ik denk dat Clay Shirkey het eerder bij het rechte eind had toen hij zei dat poer generatie van 10 jaar te zeggen dat mensen verschillen een soort van “sterrebeeld” denken.
Kort door de bocht en niet wetenschappelijk.
Het verschil zit hem meer in de mogelijkheden die de mensen van een generatie aangeboden krijgen – de mens is dus niet wezenlijk anders.
Wat we nu zien is dat iedereen de mogelijkheid heeft om de host te zijn van zijn eigen programma – daarmee hebben ze (iedereen die aan social media doet – dus niet alleen die nieuwe generatie) iets wat lijkt op een grotere ego. Maar nog lang niet dat van de talkshowhost van weleer.
daarbij is het nu zichtbaar daar waar dat vroeger niet was.
De jongeren hebben altijd een meer op zichzelf gerichte houding omdat ze hun identiteit aan het ontwikkelen zijn. Raar is dat dus niet… en al zeker niet aan social media toe te schrijven.
Nu is dat dus zichtbaarder.
Niet de mens – maar de omgeving (techniek) verandert.
Nicholas Carr en de zijnen zijn paniekzaaiers die proberen de waarde van de nieuwe techniek onderuit te halen. Waarom? Omdat ze niet de verandering als gegeven nemen en proberen daar de waarde uit te halen. Lees alleen de intro van Cognitive Surplus van Shirkey en het hele betoog van Carr wordt op een mooie wijze onderuit gehaald.
Toen ik jong was, was MTV de boosdoener. De verwijten aan het adres van ‘de jeugd’ waren exact hetzelfde. Wat ik begrijp van voorgaande generaties was het toen niet anders. De technologie verandert, de mens niet. Zo is het klagen over kinderachtige, banale jongeren iets van alle tijden.
Ik vind dat ‘de gerenomeerde wetenschapper’ geen interresant maar een nogal kansloos artikel heeft geschreven. Eens met Marco dat het een hoog ‘anders is maar niks’ gehalte ademt. Zou bijna zeggen: wat je zegt dat ben je zelf ( is vast ook wel een keer wetenschappelijk vastgesteld)
Het lijkt er op dat alle nieuwe ingrijpende innovaties tot polemieken leiden, met meningen op beide uitersten: van ‘het is niks’ tot ‘hadden ze 10 jaar eerder moeten uitvinden’.
De mening van Greenfield presenteert zich als een wetenschappelijk artikel, maar ik kan het niet anders lezen dan een mening.
Van alles kun je hartstochtelijke voordelen en nadelen noemen. Laten we het er wat social media op houden dat het velen tot heden al veel plezier, nieuwe (ook echte) contacten heeft opgeleverd of hulp. Natuurlijk zullen extraverte personen zich misschien iets meer (aanname, niet bewezen) aangetrokken voelen tot deze sociale media dan de meer introverte. Nou en? Maar om die nu te omschrijven als ‘Egocentrisch en voortdurend op zoek naar bevestiging’, gaat me een paar strepen te ver.
Greennfield overschreeuwt zichzelf, is de rode vlag voor de stoomtrein, de strijder tegen TV-verslaving, game-verslaving en alle mooie dingen die altijd een keerzijde hebben.
Als dit de bijdrage van ‘de wetenschap’ is aan het onderzoek naar de invloed van de nieuwe media, dat is die van bedenkelijk niveau geworden.
Ja ik ben het grotendeels wel eens met wat ze schrijft. Probeer een diepgaand gesprek te voeren met de “Twittergeneratie”. Dat lukt niet, er moet altijd iets gedaan worden op het mobiele communicatieapparaat, het is best wel beangstigend als je ziet wat mensen er allemaal voor laten en overhebben om berichtjes te beanwtwoorden, door te geven etc. Een normaal gesprek is vrijwel niet niet moegelijk, in het verkeer gaat het doorgeven van een twitter of het beantwoorden voor op de verkeersveiligheid van de twitteraar zelf en zijn omgeving, zijn medemens. En dan over het inhoudelijke, Twitter is God van het weten!
Maar het is niet met de vinger wijzen naar voor mij, maar meer een constatering en bovendien het is logisch wat ze schrijft toch? Het kan ook niet anders als je de hele dag in de weer bent met het oppikken en geven van korte impulsen. Het artikel is voor mijn smaak niet baanbrekend maar eerder bevestigend van wat ik al vermoedde.
Dit is nu evolutie, de evolutie van het brein. Willen we het anders moeten we een andere weg inslaan. Logisch toch?
Ik had zelf net ook een artikel geschreven over het bericht van Susan Greenfield. Daarbij heb ik sociale media gekoppeld aan de bevindingen van Robin Dunbar, een bioloog die onderzoek doet naar primaten en de ontwikkeling van taal bij mensen.
Voor wie het leuk vindt:
http://so3riquet.blogspot.com/2011/08/sociale-media-maken-ons-kapot-of-toch.html
De samenleving wordt geregeerd door screens van allerlei gadgets en apparaten en bijbehorende sites en software. De producenten zijn de lachende derde. Op tv gisteren, mensen internetten zelfs op de camping. Twitterverslaving treedt op bij lui die geen maat weten te houden (ik bijvoorbeeld) en allerlei andere ongezonde verschijnselen staan ons nog te wachten.
Misschien ligt het aan mijn vriendenkring: maar ik merk niets van minder diepgaande gesprekken door de komst van social media. Dat werd ook gezegd toen de televisie begon: het zou het gezinsverband laten verwateren. En toen we 24-uurs TV kregen zouden we ‘dag en nacht’ TV kijken. Een feit is dat me nu minder TV kijken dan ooit. Sombere reacties bij introductie van nieuwe fenomenen is van alle tijden.
Ik lees tussen de regels door dat bepaalde schrijvers worstelen met hun eigen tijdsbesteding ten aanzien van social media. Vinden dat ze er te veel achter zitten, dat het verslavend is. Dat is dan geen probleem van de social media, ook niet van ‘deze tijd’. Net zo min als ‘TV-verslaving’, gokverslaving, rookverslaving, alcoholverslaving aan de producten zelf te wijten is.
Honderden miljoenen over de hele wereld beleven klaarblijkelijk veel plezier aan deze nieuwe media. Deze mensen veroordelen of wegzetten als ego-centrisch lijkt een uiting van projectie van eigen weerstand tegen deze ontwikkelingen.
En een schrale troost voor diegenen die wel somber zijn over deze ontwikkelingen: je hoeft niet te Twitteren en op Facebook.
Off-topic opmerking voor redactie: de link ontbreekt bij “(Zie ook het artikel: Bestaat serendipiteit nog wel?)”.
@Remy, een leuk en onderhoudend stukje, m.i. ook veel logischer dan de bevindingen van Greenfield.
@Bram Koster: Dank voor je feedback, we hebben de link meteen toegevoegd!
Jongens kom op zeg… was de jeugd van de jaren ’70, ’80 en ’90 niet uitsluitend met zichzelf bezig, banaal en zelf-obsessief? Jackass? Beavis & Butthead? Brozems?
En als je al wat zinnigs zegt, dan wordt dat vaak gezien als namaak intelligentie.
Ik weet nog dat we de gsm kregen. Nou, die was ook echt voor mensen die zichzelf heel erg belangrijk vonden. Die altijd bereikbaar wilden zijn omdat anderen hen nodig hadden. Ook deden die mensen graag interessant met hun mobieltje, ze vonden zichzelf heel wat.
#zucht
Sommige kortzichtige mensen hebben nou eenmaal wat langer de tijd nodig om aan nieuwe dingen te wennen. Wat de boer niet kent…
Duit in het zakje? ;)
Facebook will destroy your children’s brains | by Martin Robbins http://bit.ly/pp7IUG