Apparaten van verschillende leveranciers hebben nu eenmaal de neiging om in de loop van hun ontwikkeling steeds meer op elkaar te gaan lijken. Het geldt voor espresso-apparaten, auto’s en voor mobiele telefoons. We noemen het ook wel de evolutionaire convergentie.
Apple schonk ons ooit de iPad. Inmiddels zijn we een paar jaar verder en zijn we het er over eens dat het apparaat in de buurt komt van het logische verlengde van wat een mens wil. Het heeft te maken met de kwaliteit van het scherm, met de logische manier waarop je je vingers kunt gebruiken, het beperkt aantal knoppen, met de beschikbaarheid van programmaatjes (apps) waardoor je de tablet -want dat werd de soortnaam- kunt inrichten zoals je wil. Dat er nog steeds apparaten op de markt worden gebracht waarbij je voor de bediening een pennetje nodig hebt, zegt veel over het hardnekkige gebrek aan inzicht in het gedrag van de mens bij sommige ontwikkelaars. We hebben nu eenmaal tien vingers, voeg daar niet nog een prothesepennetje aan toe.
Evolutie in volle gang
Tablets worden steeds mooier, sommigen kleiner, en de minimale omvang van een winnend apparaat wordt nog altijd bepaald door de relatief lompe afmetingen van een toetsenbord. Dat zal zo zijn, zolang stemherkenning ons net zo goed begrijpt als wij het Vlaams van Di Rupo, ook al krijgt Siri van Apple veel lof. Apparaten kunnen ook steeds kleiner worden, omdat het denkgeheugen steeds compacter wordt en de externe opslag steeds meer wordt gegund aan het heelal. Niemand weet waar dat heelal is, maar het neemt geen ruimte in en het weegt niets. De apparaten kunnen ook steeds langer zonder 220 volt, en het gerucht doet de ronde dat de nieuwe iPad3 zich kabelloos laat voeden.
In maart wordt hij verwacht, en ondertussen zie je dat de populaire readers als de Kindle en de Nook steeds meer taken op zich nemen en hun schermen steeds kleiner worden. De Kindle Fire is een groot succes. Tegelijkertijd zie je de schermen van de smartphones steeds groter worden. De basisbehoeften van de mens, zoals bellen, berichtjes, kranten en boeken, kladblokje, foto’s, muziek en zinloze spelletjes: ze zitten straks allemaal in een smartphone die groter is of in een tablet die kleiner werd.
De smartblets komen eraan!
De mens gaat het gebruiken, omdat er apparaatjes komen die passen als leren handschoenen. Als oude mensen opeens massaal op een tablet gaan scrabbelen, is er iets aan de hand. Een ander voorbeeld: de gezondheidszorg. Het duurde 20 jaar voordat doctoren de stethoscoop accepteerden. De belangrijkste belemmering, aldus de artsen van toen: het zou het contact met de patiënt niet ten goede komen. Verschil is dat de gebruiker nu zelf de stethoscoop altijd bij zich draagt; het is de smartblet.
Er komen toepassingen die medische revoluties zullen veroorzaken. Het heeft te maken met diagnose, symptoomherkenning, patiëntendossiers, contact met de huisarts, met de hele persoonlijk medische status. ‘Luister naar je lichaam’, zegt de dokter altijd. Dat is precies wat de nabije technologie, als die van een smartblet, zo geschikt maakt.
Deze column werd eveneens gepubliceerd in Het Financieele Dagblad.











Heldere uiteenzetting van een mogelijk en niet al te ver van ons verwijderd toekomstscenario. Hoewel de iPad langzaam de medische wereld hervormt, heeft deze het nadeel dat de zak op de witte jas van de dokter ervoor te klein is. We kunnen de dokters uit hun witte jas haalen of de ipad naar in een meer mobiele variant gieten. Welke weg dan ook bewandeld wordt, onze medische digitalisering staat nog maar aan het begin van een indrukwekkende revolutie waarin hopelijk terughoudendheid, verstarring en angst voor beveiliging en privacy ons niet de komende jaren het verkeerde pad op sturen. Ziekenhuizen moeten van glas worden, patienten hun eigen data dragen, consumenten zichzelf monitoren en de collectieve mensheid verantwoordelijk nemen voor hun eigen gezondheid.
Leuk stuk, met veel humor geschreven:-)
Het artikel gaat alleen in op gezondheidszorg in de laatste alinea. En dan slechts in algemeenheden. Jammer want het artikel in de link is de moeite waard.
Verder nog wat gekke termen (foute vertalingen) zoals opslag in het heelal waar de auteur vast de cloud bedoelde en denkgeheugen.
Als klapper de introductie van een nieuwe term: smartblets. Nou…
Eigenlijk een overbodig artikel. Haal het maar weg.