Stop sockpuppeting: bied valse reviews geen podium meer

sockpuppet

Als de prijs van koper stijgt komen er vanzelf koperdieven. En koperdieven zijn meedogenloos. Prorail heeft er last van, uit het Singer museum in Laren werd ooit de bronzen denker van Rodin gestolen. Het was de dieven niet om de schoonheid van het beeld te doen, maar slechts om het materiaal. Dat is de ellende. Iets wat stijgt in waarde is weerloos als het niet met zorg wordt beschermd.

Juichende schrijvers

Reviews op het internet zijn van grote waarde; de beste aanbevelers van je product of je dienst zijn immers je klanten. En net zoals koper; als het om geld gaat trek je vreemd volk aan. Zo gebeurt het ook met reviews. De Britse schrijver R.J. Ellory schreef een juichende recensie over zijn eigen boek. En voor de zekerheid schreef hij ook nog een aantal negatieve recensies over boeken van collega’s. Historicus Orlando Figes had overigens al iets vergelijkbaars gedaan, in 2010.

Sockpuppeting

Het mooie Engelse woord voor dit verschijnsel is sockpuppeting. Zoals je een hand in een sok stopt en met deze hand tegen jezelf gaat praten, jezelf de hemel in prijst. De online variant van een sok over je hand is een kinderlijk eenvoudig: je pakt een e-mailadres en gebruikt deze afzender om je eigen product of boek aan te prijzen. Mij is het verhaal bekend van de eenzame vrouw die meerdere adressen had genomen bij Yahoo, Gmail, Hotmail en zichzelf op haar eigen verjaardag en Valentijnsdag-mails stuurde met aardige dingen er in. “Kom binnenkort weer eens bij je langs. Wat zag je er gisteren weer goed uit”. De zilverdief die haar eigen kandelaars smelt.

Review shopping?

Radar besteedde op 17 september aandacht aan de vele valse beoordelingen op het internet. Ook Bol.com wordt geplaagd door meningen over boeken die niet van lezers afkomstig blijken te zijn, maar eerder van schrijvers. En zoals er in de koperjatterij een plaats ontstaat waar je illegaal je koper kunt aanbieden, zo ontstaat er op het internet een welige markt voor reviews: je kunt ze kopen. Gettingboekreviews (vijfsterrenrecensie voor 99 dollar), boekreviewers.nl (boekliefhebbers schrijven wat en krijgen hier geld voor), likeskopen.nl (1000 Facebooklikes voor € 114,95, ook boekrevies te koop); er zijn veel voorbeelden te vinden.

Zou iedereen het doen? Zijn de sites van Zoover (reizen, hotels) en Iens (restaurants) nog wel betrouwbaar? Of zijn ze vergeven van commercieel gedreven belangen waardoor aan de waarde van de rapportcijfers serieus getwijfeld mag worden, zoals Misset Horeca suggereerde in januari. Is er een deugdelijke scheiding van redactie en commercie? Of is het misschien net zoals met doping in het wielrennen en zoals we sinds de IDFA-documentaire 9.79 over sprinter Ben Johnson nu weten in de atletiek: iedereen doet het.

Weerloze reviews

Het is mooi geweest. Als ze nu zo belangrijk zijn moeten de weerloze reviews met meer aandacht worden beschermd. Alleen met zorg mogen ze het podium op. Ik vertrouw alleen de meningen van mijn vrienden nog. Nu nog op zoek naar vrienden, want ik vaar bijna blind op reviews.

Deze column werd eveneens gepubliceerd in Het Financieele Dagblad.

Uitgelicht: Mis geen enkele vacature: volg @FWvacatures op Twitter!

Jobs Twitter

Ben je op zoek naar een (nieuwe) baan? Frankwatching Jobs tweet dagelijks de nieuwste vacatures uit jouw vakgebied. Volg @FWvacatures op Twitter en mis geen enkele vacature!

Meer weten?

Interessant?

Lees dan ook onze andere artikelen over , , , .

Reacties

  1. durf bijna geen reactie te plaatsen natuurlijk. straks wordt mijn afzender een sock.

    overigens dacht ik dat je bij expedia pas een recentie kon plaatsen als je iets kocht.
    maw koppel je feedback aan een actie

  2. Mooi en romantisch en triestig, dat sockpuppeting. Aan het einde werd ik enorm getriggerd door ‘Vertrouw slechts mijn vrienden nog’ want, die worden door Facebook en haar adverteerders zonder enige scrupules ingezet om in mijn timeline commerciele aanprijzingen te verrichten. 1 keer iets liken en voor altijd komen vriendin en vriend voorbij als ambassadeur van een groot bedrijf.
    Het sockpuppeting is nog een soort van schattig, maar facebook en haar adverteerders gebruiken het vriendencontact op facebook om ongewenst en onfatsoenlijk je timeline binnen te dringen met gestolen aanbevelingen of suggestie van aanbeveling.
    Wie vindt de brievenbussticker uit om niet geadresseerde aanbevelingen te kunnen weren van de timeline van facebook???
    Dus echt alleen de realtimetime plaatsingen van vrienden op je timeline en geen ads van facebook.

  3. Dit artikel suggereert in de kop meer dan het waarmaakt. Omdat deze kop ook de trigger is waarmee het artikel wordt getweet, gebruikt de schrijver een verleidingstechniek die zacht gezegd dubieus is te noemen.

    “Bied valse reviews geen podium meer” wekt een verwachting. Namelijk dat het artikel zal uiteenzetten hoe je het probleem van valse reviews effectief kunt bestrijden. Deze verwachting wordt geenszins waargemaakt. Na een ietwat luchtig exposé van het probleem gaat het artikel uit als een nachtkaars. De schrijver doet dat ook nog eens met een flauwe grap.

    Okee, dit is een column. Maar dat blijkt pas als je hem helemaal hebt gelezen. Frankwatching presenteert het als een artikel. Ook dat draagt bij aan de gewekte verwachting. Van een gerenommeerd marketingblog mag je een gedegen behandeling van zo’n onderwerp verwachten.

    De auteur – en door het bieden van een podium ook Frankwatching – gebruiken hier dus een verleidingstechniek die in de volksmond bekend staat als “iemand blij maken met een dooie mus”. Eigenlijk net zoiets als het schrijven van een valse review.

    1. Redactie Frankwatching |

      Hoi Erik & Daniël,

      Allereerst excuses voor de verwarring, we hadden de categorie ‘column’ niet toegevoegd, dus dat hebben we meteen hersteld.

      Voor de titel hebben we een stelling/statement gekozen, welke – in onze ogen – in de tekst toegelicht wordt. Jammer om te horen dat de titel bij jullie verkeerde verwachtingen heeft geschept. In ieder geval bedankt voor jullie kritische reacties, die houden ons scherp! :-)

      Groetjes,
      Renee Preijde
      Frankwatching Redactie

      1. Beste Renee,

        Dank voor je reactie, die bij mij toch weer een paar vragen oproept.

        Ten eerste: een serie categorieën waaronder columns, maar ook artikelen en zelfs dossiers is niet bepaald een voorbeeld van redactionele duidelijkheid. Iets is òf een column, òf een artikel. En als je het een dossier noemt, dan wordt daar in serieuze media doorgaans een serie serieuze artikelen over één onderwerp mee aangeduid, waarin dat onderwerp breed (want vanuit meerdere invalshoeken en gezichtspunten) en diepgaand wordt behandeld. Het dossier Tabaksreclame. Het dossier De Bijlmerramp. Het dossier Valse reviews (graag, ik zou me abonneren!). Eens dat zo’n categorie-indeling niet deugt? Dat het of-of is en niet en-en?

        Ten tweede: je gaat niet in op mijn inhoudelijke kritiek waarom ik de titel niet goed vind, namelijk omdat hij de lading niet dekt. Hij wordt in het artikel niet uitgewerkt, vind ik, en dat heb ik ook toegelicht. Je vindt het jammer dat de titel verkeerde verwachtingen bij mij heeft gewekt (niet geschept ;-). Daarmee zeg je dus dat de titel niet bedoeld was om de verwachting te wekken die hij bij mij heeft gewekt, namelijk dat dit artikel zal uiteenzetten hoe je het probleem van valse reviews effectief kunt bestrijden. Deze verwachting, die de titel bij mij en anderen heeft gewekt, is volgens jou dus ‘verkeerd’. Nu ben ik razend benieuwd wat volgens jou de juiste verwachting is die deze titel dan wél had moeten wekken. Kun je dat nog eens uitleggen?

        En kun je dan ook nog eens aanwijzen waar precies in de tekst de stelling / het statement “bied valse reviews geen podium meer” wordt toegelicht? Ik zie het niet.

        Fijn dat jullie op de redactie kritische reacties op prijs stellen. Wat die scherpte betreft zie ik nog wel wat verbeterpuntjes. :-)

    2. Frankwatching Redactie |

      Hoi Erik,

      V.w.b. je feedback op de termen ‘Artikelen’ en ‘Dossiers’: daar kan ik het alleen maar mee eens zijn. Het feit dat deze woorden (vrijwel) overal getoond worden, is geen bewuste keuze maar meer een onvolkomenheid in onze vernieuwde site. Bij de volgende verbeterronde zullen deze termen uit dit rijtje verdwijnen.

      Als het gaat om de titel dan vermoed ik dat we het op dit punt wel niet eens zullen worden. Achteraf gezien was het misschien beter geweest om een andere titel te kiezen en leidde het – zeker in combinatie met de termen bovenaan het artikel – tot onnodige verwarring. We staan weer op scherp ;-)

      Groetjes,
      Renee Preijde
      Frankwatching Redactie

  4. Daniël Charpentier |

    Ik sluit mij volledig aan bij de reactie van Erik de Vries. Ook ik ging het artikel lezen, met de verwachting van een mooie oplossing of theorie om dit fenomeen tegen te gaan. Echter wordt iets wat al lang bekend is en al veel onderzoek naar is gedaan in een nieuw jasje gegoten zonder nieuwe informatie aan te dragen. Jammer…

  5. één opmerking dan: de auteur maakt de kop niet.

    1. Daniël Charpentier |

      @Joost In dit geval is de kritiek gericht aan Frankwatching ;-)

  6. Naar mijn mening heeft de gemiddelde consument het in de meeste gevallen wel in de gaten wanneer een review ”overdreven positief” is. De vergelijking met de wielersport is mooi: zodra men weet dat je als organisatie niet betrouwbaar bent, word je dan door de doelgroep niet langer serieus genomen? Kan zijn dat iedereen zich er schuldig aan maakt, maar een aanbeveling uit het persoonlijke netwerk blijft krachtiger (en is voor organisaties waardevoller) dan 50 valse reviews. Als consument ben je op zoek naar bevestiging voor een aankoop. Als reviews in de publieke opinie niet langer betrouwbaar zijn, zoeken we denk ik die bevestiging ergens anders.

  7. Nepreviews vormen inderdaad een steeds groter probleem voor retailers. Maar gelukkig gebruiken sockpuppets vaak een toch wel eigenaardige schrijfstijl waarmee je ze al snel kunt onmaskeren. Die reviews kun je dan links laten liggen. Ik schreef er (met een knipoog) de volgende blog over: ‘Waaraan je neprecensies kunt herkennen’, http://www.eburon.nl/171209_waaraan_je_neprecensies_kunt_herkennen.

  8. Ja ik dacht ook een nieuwe aanpak te gaan lezen. En ja, de nepreviews over boeken en mobieltjes zijn wel te doorzien. Lastiger en dodelijker zijn korte reviews op restaurantsites. Waar gebeurd: beginnend Oosters restaurant krijgt een 2 voor het eten plus in één zin zonder taalfouten: ”gaan we niet meer heen, 5 dagen ziek geweest van de garnalen”. Nu kan ik wel verzinnen dat dit gepost was door de concurrent om de hoek maar dat lost het probleem niet op. Suggestie voor de oplossing: nog nooit was zelf je ”marketing” doen zo laagdrempelig. Accepteer dus ook dat je alle kanalen actief moet managen. Iedere avond een uurtje lezen, eventueel reageren en desnoods erachter aan!

  9. ook opmerkingen van vrienden kun je niet altijd vertrouwen mensen. Als een vriend een film goed vindt, een restaurant goed, is het ook niet zeker dat jij die ook goed vindt. Of zijn jullie allemaal slaafs volgelingen van jullie vrienden. Dit artikel signaleert een niet-bestaand probleem. Het punt is gewoon dat je kritisch moet kijken naar info, niet zomaar iets geloven. verder is er totaal NIETS aan de hand. of zijn jullie allemaal zo ontzettend onzeker, kunnen jullie niets zelf beslissen en moeten jullie bij alles aan de hand worden genomen om een oordeel te hebben? Die indruk krijg je sterk. Lees gewoon geen reviews dan! Of bekijk ze en denk er het jouwe van. maar die mogelijkheid komt niet eens in jullie (auteur en reageerders op), zo lijkt het. Interessant, zo’n samenleving vol hulpeloze mensen…

Plaats een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn met een * aangegeven.

Verschijnt je reactie niet, dan is deze mogelijk in de spam terechtgekomen. Mail ons dan even!