De krant gaat nooit verloren. Tenminste…

Na grondig onderzoek gedaan te hebben naar de mogelijke aanwezigheid van een toekomst voor de dagbladenwereld, kwam ik in mijn scriptie grofweg tot de volgende conclusie. Er is wel degelijk een toekomst weggelegd voor het papieren nieuws. Mits Birgit Donker (hoofdredacteur NRC Handelsblad) en de haren wat gaan doen aan de relatie tussen online en offline media. Lees verder

Crowdsource uw wijn!

Terug van vakantie en last van het wat-doe-ik-hier-gevoel? Niet raar, want de mens is naar mijn idee niet voorbestemd voor kantoor maar voor de vrije natuur. Zelf je brood kneden voordat je het in de oven stopt, dat soort dingen. Voor wie zijn kantoorbaan nodig heeft voor z’n hypotheek maar toch wat anders wil: word wijnboer en crowdsource uw wijn. Geen verstand van wijn? So what, vandaag de dag hoef je toch nergens meer verstand van te hebben. Lees verder

Women, Fire, and Dangerous Things

Women, Fire, and Dangerous Things”: wat denk je als je dit leest? Vast niet aan een artikel over een effectieve informatiearchitectuur of dat dit de titel van een boek is geschreven door George Lakoff – tenzij je informatiearchitect bent. Toch bespreken we in dit artikel een aantal principes uit de informatiearchitectuur (IA) en methoden om te zorgen voor een effectieve ontsluiting van informatie. We staan daarbij vooral stil bij het intranet als beruchte informatie killer. Lees verder

Ik ben dood, stuur me een sms

In het Haarlems Dagblad (en andere HDCMedia dagbladen) van zaterdag j.l. stond een opvallend bericht. De titel was “Man wil sms’jes bij zijn begrafenis”. De op 27 augustus overleden Erik Visser uit Schagen neemt op zijn laatste reis zijn iPhone mee en vraagt iedereen die niet op de begrafenis is een laatste sms te sturen op 06-2********.  De tekst eindigt met “Dan heeft Erik nog iets te lezen onderweg, zoals hij zelf zegt”. Deskundigen herkennen hierin een tijdsbeeld, volgens de krant. “De moderne mens is erg bezig met de dood en wat er op volgt. Onnodig te stellen dat de combinatie van computers en sms-en voor de hand ligt”. Onzin? Of zit er een kern van waarheid in? Zijn computers en smsjes bij overlijden en rouwen eigenlijk dood-gewoon? Lees verder

E-mailmarketing en het ideale aanmeldproces

E-mailmarketing is een krachtig instrument om een relatie op te bouwen met potentiële klanten. Onbekende bezoekers op je website zijn na inschrijving op je nieuwsbrief ineens een relatie. Je hebt een naam, e-mailadres én toestemming om met hen te communiceren. Maar hoe zorg je voor een zo effectief en efficiënt mogelijk inschrijfproces? De succesfactoren van het aanmeldproces.
Lees verder

Online arbeidsmarktcommunicatie verdient een eigen strategie

Geregeld komen klanten aan met een vraag voor een viral, widget of andere middel ten behoeve van arbeidsmarktcommunicatie (amc). Ook op de verschillende vakblogs en vaksites lees je vooral over de inzet van middelen. Het lijkt erop dat weinig organisaties zich bezighouden met een langetermijnstrategie voor online amc (een strategie die rechtstreeks en consequent bijdraagt aan de amc doelstellingen). Sterker nog, ik denk dat organisaties en dan met name HR-afdelingen niet genoeg onderscheid tussen online en offline maken in hun arbeidsmarktcommunicatie. Lees verder

De werkelijkheid erodeert

Voor twee weken terug was ik samen met mijn zeer gewaardeerde collega’s op  in Los Angeles te vinden. Een van de sessies die bij mij is bijgebleven, naast de sessie van Pixar’s Ed Catmull, is de sessie waarin de medewerkers van Industrial Light & Magic een kijkje in de keuken van Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull wierpen. Lees verder

Web Analytics: Vind de quick wins

Search engine optimalisationStel, je krijgt een budget om een website te optimaliseren. Hoe zou je dat geld dan gaan inzetten? Moet je meer investeren in SEO of juist in de interne zoekmachine? Neem je de homepage onder handen of kun je je beter richten op het bestelproces? Zulke beslissingen neem je niet op basis van intuïtie, maar onderbouw je met cijfers. Dit 2e artikel in de reeks illustreert hoe je tot de relevante inzichten komt. Lees verder

De gemiddelde downloader is conservatief, laf, lui en kortzichtig

Nog één keer Radiohead dan. Omdat het zo’n interessant experiment was. En omdat er weer meer bekendgemaakt werd (Wired, Economic Insight Issue 10 en Big Champagne). De zaak Radiohead is als volgt.

In oktober 2007 bracht de populaire Engelse rockgroep een nieuw album op de markt. Het bijzondere was dat het album werd gepubliceerd op de site van Radiohead zelf, en nog bijzonderder was dat het aan de nieuwsgierige luisteraar werd overgelaten wat hij ervoor wilde betalen. Niets betalen? Ook goed. Iets kopen voor nul pond is ook iets kopen.

Wat er gebeurde: na de opening van de site was de muziek – zo gaat dat nu eenmaal op het internet van hel en verdoemenis – binnen de kortste keren ook verkrijgbaar op de populaire downloadsites zoals The Pirate Bay en Mininova. Via dergelijke sites kun je muziek, boeken en films downloaden. Voor niets. Meestal anoniem en illegaal.

Hoe dan ook, het is nu bekend dat er tussen 20 oktober en 3 november vorig jaar meer dan twee miljoen albums hun weg vonden naar fans of mogelijke fans: de nieuwsgierigen. In november kabbelde het nog vrolijk door, zo’n vijftienduizend albums per dag.

Nog een feit: Radiohead is bezig aan een zeer succesvolle wereldtour. De eerste helft van dit jaar trad de groep op in Europa, ook in Amsterdam. De organisatie van het Lowlands festival – vorige week in Biddinghuizen – bood hen het dubbele van hun normale gage. Maar de heren wilden zeven dagen rust hebben voordat ze zouden afreizen naar de Verenigde Staten en Canada. In oktober gaan ze naar Japan. Op eBay worden kaarten voor deze concerten geveild voor tussen de honderd en tweehonderd dollar per stuk. Het gaat heel goed met Radiohead.

‘Iedere onbetaalde download is diefstal’

‘Een illegale download is verloren omzet’

Wakker worden! Beide bovenstaande opmerkingen zijn hopeloos verouderd. Er is een heel nieuw spel op de wagen. Het gaat al lang niet meer om omzet die je via het internet of de winkels verkrijgt. Het gaat om het aantal mensen dat je bereikt met je muziek. Die mensen kun je op de hoogte brengen van je tour of je speellijst. Je lokt ze naar je optredens toe, maakt ze nieuwsgierig.

Maar er is nog iets wat duidelijk werd. Uit de ervaring met Radiohead blijkt dat de generatie downloaders een merkwaardig schuw gedrag vertoont. Want wat bleek?

Radiohead bood het album aan op haar eigen site, en vroeg in ruil hiervoor een e-mailadres. Niets meer dan dat. Een fooi, een aalmoes, in de vorm van een adres. Maar het was te veel gevraagd. Massaal koos de downloader voor het anonieme proletarisch winkelen bij Mininova en Pirate Bay. De megamarkt won het met gemak van de sympathieke buurtwinkel van Radiohead.

Het experiment was voor Radiohead toch een succes. De muziek is goed en de band was al bekend genoeg, dus is het zaak je fans zo snel mogelijk te bereiken. Vervolgens lopen de podia vol.

Het experiment toonde ook aan dat de modale downloader net zo conservatief, laf, lui en kortzichtig is als de platenbaas van vijf jaar geleden. Blijkbaar zijn downloaders niet in staat verder vooruit te kijken dan de paar minuten die het kost om het album naar binnen te halen. Je (bij)naam ruilen voor een muziekalbum, dat is toch wel het minste wat je kunt bieden, zeker aan beginnende groepen. Het is een vorm van ‘dankjewel’ zeggen. Gun de band dan iets van een kans om je te bereiken. Radiohead was ooit een kleine band; en het zijn die kleine bands die je in het zadel moet helpen.

Als de domme downloader dit niet snel doorkrijgt, is er over vijf jaar alleen nog maar commerciële baggermuziek. En zijn het allemaal kleine Duyvendakjes die later spijt krijgen van hun anonieme rebelse verleden. Betalen is immers dom en je naam weggeven ook. In grijs streepjespak zullen ze ooit het boetekleed aantrekken. Eigen schuld, dikke bult.

Deze column is eveneens gepubliceerd in Het Financieele Dagblad.

Split-personality 2.0

Het lijkt wel alsof ik in twee werelden leef. Sinds een aantal maanden volg ik actief de onderwerpen die hier bij Frankwatching langskomen. Prachtige ideeën, initiatieven, mogelijkheden, kritieken van allerlei professionals vliegen me om de oren. Wow, wat bedenken we toch mooie dingen met elkaar! Maar….tegelijkertijd betrap ik mijzelf bijna iedere week op de gedachte dat we nog lang niet uit al die 2.0 mogelijkheden halen wat er in zit. En met ‘we’ bedoel ik dan met name het leeuwendeel van de organisaties, waar het ‘bedenken’ van mogelijkheden omgezet moet worden naar het ‘doen’. Lees verder