De Long Tail is hot. Een business model dat voor 80% gebaseerd is op omzet uit niche produkten wordt door velen gezien als de onvermijdelijke toekomst voor mediabedrijven. Sander Limonard begint zijn verhaal op ‘Winnende businessmodellen’ in Media Plaza met de stelling dat zo’n Long Tail business model tot nu toe alleen voor enkele wereldwijd opererende spelers is weggelegd. Dat wil niet zeggen dat het voor kleinere en gevestigde spelers uitgevers en omroepen niet interessant is om in niche producten te investeren. Met de juiste businessmodellen is er wel degeljk waarde te creëren in de Long Tail. Sander gebruikt vooral User Generated Content om dit duidelijk te maken. Lees verder

Iedereen kent de ervaring nog wel uit een ver verleden – het kijken naar 3D film met behulp van de rode/gele brilletjes. Waar het toen vooral een technisch foefje was, nu lijkt 3D de nieuwe belofte in te houden voor de bioscoop van de toekomst. Dreamworks Animation SKG heeft inmiddels al een toezegging gedaan dat vanaf 2009 al haar films in stereoscopische 3D worden geproduceerd. Tijd om ons af te vragen of 3D cinema ons weer – extra – naar de bioscoop doet verlangen. Lees verder

Het businessmodel voor gratis content is nog steeds voornamelijk ad-based. Naast dat het risicovol en beperkt is om alleen dit businessmodel te gebruiken, verlies je op deze manier ook de klant uit het oog: je gebruikt de klant om elders geld te verdienen. Maar op welke manieren kun je nog meer verdienen door het aanbieden van gratis content? Harry Verwayen gaf enkele voorbeelden tijdens zijn workshop ‘Waarom gratis als het ook betaald kan?’ Een verslag van het congres Businessmodellen in (nieuwe) media. Lees verder

In de paneldiscussie op het congres Businessmodellen in (nieuwe) media kwamen verschillende media thema’s aan bod. Onder leiding van dagvoorzitter Erwin Blom spraken Reinout ten Brake (TM Ventures), Wilbert de Vries (Tweakers), Gert Jan Oelderink (NRC), Alexander Osterwalder (businessmodel guru) en Herman Kienshuis (ilse media) over onder meer gaming, dagbladen, online uitgeven en businessmodellen. Is ‘Free” nou wel of niet een marketingtool? Lees verder

Het Nederlandse medialandschap verandert in een rap tempo. Waar vroeger de macht lag bij de uitgevers met de grootste persen, ligt nu de macht bij de consument én degene die op een zolderkamertje het beste idee ontwikkelt. De grote spelers zoeken met veel trial and error naar nieuwe businessmodellen en krabben zich regelmatig op het achterhoofd of zij al deze nieuwe ideeën welke kunnen ontwikkelen binnen hun grote, logge organisatie. Lees verder

De laatste cijfers en de nieuwste mediaprojecten van RTL, NOS, VARA, MTV en SBS. Wat doen online en mobiel met tv? Hoe gaan de omroepen om met hun databases? De antwoorden op deze vragen werden gegeven in een talkshow tijdens het zomercafé van iMMovator. Lees verder

Voor twee weken terug was ik samen met mijn zeer gewaardeerde collega’s op  in Los Angeles te vinden. Een van de sessies die bij mij is bijgebleven, naast de sessie van Pixar’s Ed Catmull, is de sessie waarin de medewerkers van Industrial Light & Magic een kijkje in de keuken van Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull wierpen. Lees verder

Nog één keer Radiohead dan. Omdat het zo’n interessant experiment was. En omdat er weer meer bekendgemaakt werd (Wired, Economic Insight Issue 10 en Big Champagne). De zaak Radiohead is als volgt.

In oktober 2007 bracht de populaire Engelse rockgroep een nieuw album op de markt. Het bijzondere was dat het album werd gepubliceerd op de site van Radiohead zelf, en nog bijzonderder was dat het aan de nieuwsgierige luisteraar werd overgelaten wat hij ervoor wilde betalen. Niets betalen? Ook goed. Iets kopen voor nul pond is ook iets kopen.

Wat er gebeurde: na de opening van de site was de muziek – zo gaat dat nu eenmaal op het internet van hel en verdoemenis – binnen de kortste keren ook verkrijgbaar op de populaire downloadsites zoals The Pirate Bay en Mininova. Via dergelijke sites kun je muziek, boeken en films downloaden. Voor niets. Meestal anoniem en illegaal.

Hoe dan ook, het is nu bekend dat er tussen 20 oktober en 3 november vorig jaar meer dan twee miljoen albums hun weg vonden naar fans of mogelijke fans: de nieuwsgierigen. In november kabbelde het nog vrolijk door, zo’n vijftienduizend albums per dag.

Nog een feit: Radiohead is bezig aan een zeer succesvolle wereldtour. De eerste helft van dit jaar trad de groep op in Europa, ook in Amsterdam. De organisatie van het Lowlands festival – vorige week in Biddinghuizen – bood hen het dubbele van hun normale gage. Maar de heren wilden zeven dagen rust hebben voordat ze zouden afreizen naar de Verenigde Staten en Canada. In oktober gaan ze naar Japan. Op eBay worden kaarten voor deze concerten geveild voor tussen de honderd en tweehonderd dollar per stuk. Het gaat heel goed met Radiohead.

‘Iedere onbetaalde download is diefstal’

‘Een illegale download is verloren omzet’

Wakker worden! Beide bovenstaande opmerkingen zijn hopeloos verouderd. Er is een heel nieuw spel op de wagen. Het gaat al lang niet meer om omzet die je via het internet of de winkels verkrijgt. Het gaat om het aantal mensen dat je bereikt met je muziek. Die mensen kun je op de hoogte brengen van je tour of je speellijst. Je lokt ze naar je optredens toe, maakt ze nieuwsgierig.

Maar er is nog iets wat duidelijk werd. Uit de ervaring met Radiohead blijkt dat de generatie downloaders een merkwaardig schuw gedrag vertoont. Want wat bleek?

Radiohead bood het album aan op haar eigen site, en vroeg in ruil hiervoor een e-mailadres. Niets meer dan dat. Een fooi, een aalmoes, in de vorm van een adres. Maar het was te veel gevraagd. Massaal koos de downloader voor het anonieme proletarisch winkelen bij Mininova en Pirate Bay. De megamarkt won het met gemak van de sympathieke buurtwinkel van Radiohead.

Het experiment was voor Radiohead toch een succes. De muziek is goed en de band was al bekend genoeg, dus is het zaak je fans zo snel mogelijk te bereiken. Vervolgens lopen de podia vol.

Het experiment toonde ook aan dat de modale downloader net zo conservatief, laf, lui en kortzichtig is als de platenbaas van vijf jaar geleden. Blijkbaar zijn downloaders niet in staat verder vooruit te kijken dan de paar minuten die het kost om het album naar binnen te halen. Je (bij)naam ruilen voor een muziekalbum, dat is toch wel het minste wat je kunt bieden, zeker aan beginnende groepen. Het is een vorm van ‘dankjewel’ zeggen. Gun de band dan iets van een kans om je te bereiken. Radiohead was ooit een kleine band; en het zijn die kleine bands die je in het zadel moet helpen.

Als de domme downloader dit niet snel doorkrijgt, is er over vijf jaar alleen nog maar commerciële baggermuziek. En zijn het allemaal kleine Duyvendakjes die later spijt krijgen van hun anonieme rebelse verleden. Betalen is immers dom en je naam weggeven ook. In grijs streepjespak zullen ze ooit het boetekleed aantrekken. Eigen schuld, dikke bult.

Deze column is eveneens gepubliceerd in Het Financieele Dagblad.

Soms heb je geluk, ook als merk. Wanneer klanten ondanks het saaie en degelijke imago dat lange tijd aan je kleeft op een dag massaal in de rij staan om de winkel binnen te mogen dan mag je best spreken van geluk.  Zeker wanneer de stormloop niet direct het resultaat is van grote media-inspanningen maar voor een belangrijk deel toe te schrijven is aan de klant zelf. Die vindt het merk namelijk weer helemaal fashionable. Lees verder

Normaal gesproken heb ik positief nieuws over YouTube te melden hier op Frankwatching. Sinds enige tijd (mei/juni) heeft YouTube echter een uitermate irritante feature toegevoegd: audio processing. Video’s die worden geüpload worden door een hele smerige 1-bands compressor/limiter gehaald wat desastreuze effecten heeft voor de kwaliteit van het geluid. Gelukkig is er een work-around, maar het zou beter zijn als YouTube het probleem oplost. Lees verder