|
Ben ik de enige die zich een beetje AI-moe voelt? “Je kunt je hele IQ uitbesteden aan AI, doe het nu!” lees ik op LinkedIn. "Ik heb een nieuwe AI-tool gevibecode die in 5 minuten de wereldproblematiek kan oplossen. Mijn eerste klant Donald T. was er enorm enthousiast over” aldus een verse AI-oppergod.
Maar waar ik écht moe van word, is dat we AI gebruiken om onze content te maken. En dan heb ik niet over de variant ‘content met AI’ waarbij je zelf kennis, expertise en input aanlevert maar vooral over ‘content door AI’. Een cruciaal verschil. Content gemaakt met AI (eigenlijk LLM’s) is momenteel ook niet altijd te pruimen. ChatGPT gaat steeds slechter Nederlands schrijven, zei De Telegraaf al. En als je het mij vraagt holt ook de taalkundige creativiteit van Claude momenteel hard achteruit. Toch, de filosofie waarbij agents en LLM’s ons contentproces volledig overnemen is waar mijn maag zich pas écht van omdraait: LLM’s die we kennis, inhoud en input bij elkaar laten zoeken en hun blogs zonder al te veel eindredactie overnemen.
Waarom zouden we zoiets in hemelsnaam willen? Ik zal mijn eigen vraag beantwoorden: snel veel content, efficiënt, lekker schalen, altijd up to date, topical authority, SEO-verkeer terug winnen. Zoiets? Het klinkt zo leuk: eenmalig een proces inrichten, geen omkijken meer naar en elke week een lading verse content op je site. Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn. En dat is het ook. Ten eerste: SEO-verkeer ga je niet terughalen door meer content te maken, het systeem is veranderd. Daarbij, dit soort content is precies niet wat Google zoekt en precies niet wat je een topical authority maakt. Er staat niets nieuws in, er zit geen toegevoegde waarde in, er blijkt geen expertise uit en vaak is het helemaal niet helpful. En nee, dat ligt niet aan mijn prompt. Ik heb het geluk gehad wat pareltjes te mogen lezen die door professionele AI-prompters zijn gegenereerd. Wie ik het laat zien, is het me mee eens: het is pure letterdiarree.
Ladingen slechte content kan in Google eerder tegen je werken dan voor je. Ook voor ChatGPT hoef je het niet te maken: veel kennis hebben ze al en zeker de kennis die ze delen in de blogs die ze voor je schrijven. Verwacht daar dus geen credits of bronvermelding voor. Als het je lukt om er wel SEO-verkeer mee te trekken, weet dan dat het succes vaak zo’n drie tot zes maanden duurt, daarna volgt er een opschoonactie blijkt uit een omvangrijke test van SERanking.
Letterdiarree is trouwens niet het enige gevaar. Lily Ray, internationale SEO-expert, deelde onlangs op haar substack een hilarische casus over de September Perspectives Core Update. Een niet-bestaande Google update waar wel flink wat bedrijven over schrijven. Hoe dat kan? Wat dacht je van een AI-agent die bij elkaar gehallucineerde sprookjes online vindt, herschrijft en automatisch op je website deelt? Lily noemt het The AI Slop Loop. Pijnlijk als je bedenkt dat het ook nog eens SEO-bedrijven zijn die deze klinkkare onzin gepubliceerd hebben over niet-bestaande Google updates. Daar gaat je topical authority.
Wat me vooral stoort in het hele verhaal, is dat bedrijven niet nadenken over de ontvanger. Vaak is dit nog steeds een mens van vlees en bloed waar ze graag geld aan willen vinden. Zolang het web niet full agentic is, zal je content nog steeds gezien moeten worden door mensen. En in tijden van zero-click zal het vooral de serieus geïnteresseerde lead zijn die op je site komt nadat hij op de golfbaan jouw naam doorgekregen heeft. De vraag is dan: wat wil jij dat deze lead van jou te zien krijgt? Je door LLM’s gegenereerde woordenkots vol met informatie maar weinig praktische kennis, expertise en ervaring? Nee toch? Wie denkt dat ik overdrijf: ik wou dat ik de URL’s kon delen naar de pagina’s die ik gezien heb. Ik kan me trouwens ook niet voorstellen dat “de auteur” in kwestie de LLM-outpoep ook maar bekeken heeft, anders zou je je naam er niet onder zetten. Als ik deze persoon aangeraden zou krijgen op de golfclub en zijn artikelen zou lezen, zou ik me nogmaals bedenken voor ik hem bel. Voor de auteur lijkt het mij dan ook beter als niemand “zijn content” ooit zal lezen, dan blijft de schade beperkt.
En het is zo zonde, want juist in dit tijdperk heb je alle kansen om je kennis, expertise en ervaring te laten zien in je content. Je ideale klant die een probleem heeft, wil op LinkedIn juist expertise en diepgang vinden. Waarschijnlijk willen ze nog podcasts luisteren ook. Mensen zoeken altijd thought leaders die ze kunnen volgen en vertrouwen. Ze komen op je website om te kijken wie je bent, wat je weet en of jij de persoon bent die ze kunnen vertrouwen. Niet voor niets staat er sinds kort boven mijn blogs: “Dit blog is human created omdat ik je een verhaal gun dat door mij is samengesteld.” Dat is hoe ik laat zien dat ik mijn schaarse bezoeker waardeer.
De content die je nodig hebt om indruk te maken op die zeldzame bezoekers, staat heel ver af van de geautomatiseerde LLM-content die ik heb gezien. Die content is er enkel en alleen omdat de auteur of het bedrijf niet wil investeren maar wel wil oogsten. Het komt dan ook allemaal wat parasitair over. Als je ook maar een beetje respect hebt voor je klant en een greintje zelfrespect, besteed je je contentcreatie niet uit aan een LLM maar pak je die kans om indruk te maken op je bezoeker met jouw kennis, expertise en ervaring. Want als jij niet meer te vertellen hebt dan een LLM, waarom zou een klant dan met jou moeten samenwerken en niet direct schakelen met ChatGPT? Pruttel dus lekker je eigen kennis, kunde, expertise en ervaring eruit en laat dat eventueel door een LLM aan elkaar breien. Taalvaardig blijft er van alles te wensen over, maar wellicht kan de inhoud dat een beetje compenseren.
|
