Columns, Onderzoek, Trends

De mens doet het werk van een computer veel beter

  • Leestijd: 2 minuten

Het gebeurt niet iedere dag dat gemeentelijke plannen om de bestemming van een terrein volledig te wijzigen, ook daadwerkelijk slagen. Gemeentelijke bestuurders zijn nu eenmaal geen lenige uitvoerders.

The Next Web 2014

Vroeger leverde de Westergasfabriek energie aan Amsterdam in de vorm van steenkoolgas. Die energie wordt nog steeds geleverd, maar nu in geheel andere vorm. Dagelijks komen programma’s als DWDD en Pauw en Witteman van het terrein, en twee weken geleden was daar de jaarlijkse tweedaagse conferentie The Next Web. Een Amsterdams congres met een Europese status en een wereldsfeer.

De voertaal is engels, Heineken leverde het bier, Uber de taxi’s, de spreker van Forrester de nietszeggende uitsmijter (‘disruption has become disrupted’) en daar was ook Luis von Ahn, de eerste spreker op de eerste dag. Hij geeft les aan de Carnegie Mellon University en is uitvinder van de zogenaamde captcha. De ‘t’ in capTcha verwijst naar Turing, de wiskundige die zich de uitdaging stelde om testen te ontwikkelen zodat mensen zich kunnen onderscheiden van computers.

Brain model made from rusty metal gears and gold oneCaptcha

De captcha is zo’n test: een gebruiker wordt gevraagd om in te tikken wat er in vage en scheve letters op het scherm staat. Hierdoor wordt bepaald of de website ook daadwerkelijk met een menselijke gebruiker te maken heeft. Captcha’s worden bijvoorbeeld ingezet om te voorkomen dat systemen massaal kaartjes kopen voor een concert of een reünie-optreden van Monty Python in de O2-arena.

Ongelooflijk hoogwaardig werk van ons brein

De captcha is populair: iedere dag wordt er wereldwijd 500.000 uur besteed aan het intikken van een captcha. Denk er eens over na. Het menselijk brein doet ongelooflijk hoogwaardig werk in die tijd: het herkent moeilijk leesbare letters, zet dit om in woorden en de vingers tikken het in. Coderen, heet dit. Waarom zetten we deze brein-capaciteit niet om in nuttig werk? Hierover dacht von Ahn na.

De wereld heeft miljoenen handgeschreven manuscripten die dikwijls onherkenbaar zijn voor computers. Woorden uit deze manuscripten worden als captcha’s aangeboden aan het menselijk leger van internetters en op deze manier worden hele boeken gedigitaliseerd. De mens doet het werk van een computer veel en veel beter.

Foto met dank aan Fotolia.

Foto met dank aan Fotolia.

We staan een half jaar voor een rood stoplicht

Het is een interessante gedachte. Het principe komt er op neer dat je een superieure capaciteit (de hersens) op een zinnige wijze inzet zonder dat het tijd kost. Een volgend idee is dat je bij een talencursus niet steeds dezelfde zinnen voorzet, maar de gebruiker bestaande sites aanbiedt die zo vertaald worden. En waarom zou je het voorlezen van de kinderen niet opnemen en andere kinderen laten mee-luisteren? In een mensenleven staan we ongeveer een half jaar voor een rood stoplicht. Daar moet iets mee te doen zijn. Het Europees parlement verhuist iedere maand een keer van Brussel naar Strasbourg. En weer terug. Daar moet ook wat zitten, zegt mijn intuïtie.

In de Westergasfabriek kwam ooit steenkool binnen en uiteindelijk werd gezuiverd gas geleverd. Dat is precies wat von Ahn deed: hij veredelde de grondstof. En eigenlijk is dat ook wat een goed congres doet met haar publiek.

Deze column werd eveneens gepubliceerd in Het Financieele Dagblad. Foto intro met dank aan Fotolia.