How to

De kunst van digitale conversatie: hoe hoort het eigenlijk?

Nadat we het in drie eerdere artikelen eind vorig jaar hebben gehad over de herkomst, de werking en het regisseren van digitale verhalen, komen we nu aan bij de volgende stap. De stap die na het vertellen van het verhaal komt: de ware kunst van de conversatie.

Uiteindelijk ben je natuurlijk uit op interactie en de essentie van interactie is dat je goed kunt luisteren en kunt inspelen op reacties. Die reacties kunnen jou weer nieuwe haakjes opleveren en nieuwe mogelijkheden bieden om jouw verhaal een volgende wending te geven.

De kunst van converseren

En daarmee zijn we beland bij de kunst van het converseren. En dat gaat op internet anders dan in ’t echie. Hier komt het namelijk aan op menselijk reageren, zonder dat je elkaar recht in de ogen kunt kijken, zonder dat je de intentie waarmee dingen gezegd worden lijfelijk kunt horen en waarnemen.

Je hebt alleen de woorden om mee te werken. Een smiley misschien, die de platte tekst nog enige duiding geeft. Zelf proactief inspelen op de actualiteit, goed en adequaat reageren op reacties en ze vooral goed weten te interpreteren is een ware kunst als alle non-verbale communicatie ontbreekt.

Non verbale communicatie

Non verbale communicatie

Want hoe doe je dat? Zelfs nadat je zowel de De Conversation Manager als De Conversation Company van Steven van Belleghem hebt gelezen, ben je er nog niet. Observeren als een manager, faciliteren als een merk, reageren als mens? Open, authentiek en positief?

Je hoeft de gemiddelde Facebookpagina van een bedrijf maar te bekijken om te zien dat het in de praktijk vaak om heel andere gesprekken gaat. Scheldkannonades, klachtenregens en soms zelfs bedreigingen zijn namelijk geen fijne conversatiestarters. En daar kun je dan wel een webcare- of twitterteam tegenover zetten, maar dat is bepaald nog geen garantie voor een indrukwekkende conversatie.

#fail

#fail

Hoe hoort het eigenlijk – 10 tips

Daarom is het – net als bij verhalen – goed een stapje terug in de tijd te zetten en te kijken naar de fundamenten van converseren. En wie anders dan Amy Groskamp-ten Have kan ons daarbij helpen? Amy schreef in 1939 het boek Hoe hoort het eigenlijk? En het is mooi aan de hand van passages uit het hoofdstuk over conversatie te kijken naar de wetten van een goed gesprek.

Daarom eindigen we graag met een tiental quotes. Zonder commentaar, zonder uitleg. In de hoop hiermee een meer tijdloze bijdrage te leveren aan het versterken van het conversatievermogen van bedrijven, merken en mensen. We dagen jullie uit op deze quotes te reageren. Welke zijn volgens jullie zinvol? Welke kunnen echt niet (meer)? Welke missen jullie. Laat deze lijst een converstatiestarter zijn…

  1. “Zij, die veel te vertellen hebben, mogen zich nimmer geheel en al van het gesprek meester maken. Het ergste is, dat zij meestal prat gaan op hun vermeende conversatietalenten, die veelal niet anders zijn dan in ijdelheid gekonfijte breedsprakigheid.”
  2. “De beste raad voor hen, die verlegen zijn om een onderwerp van gesprek is: Lees de couranten en tijdschriften, niet alleen de gemengde berichten, maar de advertenties, de politiek, het boekennieuws, de medische rubriek, het hoofdartikel, kortom alles.”
  3. “Vooral met onderwerpen over politiek en godsdienst moet men uiterst voorzichtig zijn anderen niet te kwetsen.”
  4. “De zakenman praat in gezelschap nimmer over zakelijke aangelegenheden.”
  5. “Zij, die de kunst van converseren meester zijn, zullen het gesprek onopzettelijk zo weten te leiden, dat alle aanwezigen de gelegenheid krijgen iets in het midden te brengen over een onderwerp, dat speciaal hen interesseert.”
  6. “De volleerde gastvrouw zal nimmer toestaan, dat aan haar tafel een twistgesprek ontstaat of dat een der gasten zich geheel en al meester maakt van het gesprek.”
  7. “De kunst van converseren eist voor alles een zekere mate van zelfbeheersing, om ons tijdig ervan te weerhouden al te lang te praten over dingen, die alleen en uitsluitend belangrijk zijn voor ons.”
  8. “De regels van de conversatie eisen dat intieme onderwerpen van gesprek vermeden worden. Evenals uitvoerige beschrijvingen van ziekte of operatie. En dat men nimmer in gesprekken met vreemden of oppervlakkige bekenden dieper ingaat op persoonlijke moeilijkheden, tekortkomingen, of gebreken.”
  9. “Uitgesproken kritiek – hetzij lovend of hekelend – op eigenschappen, uiterlijk of kleding van de aanwezigen dienen te worden vermeden evenals het noemen van en het vragen naar prijzen.”
  10. “Dat men nimmer iemand rondweg tegenspreekt; uitdrukkingen als: Dat is niet waar! Of: Het is heel anders, of: U heeft ongelijk! dienen ten alle tijde te worden vermeden.”

Wij wensen alle lezers van Frankwatching een waardevol en conversatierijk 2013!