
Iets is gebeurd of het is niet gebeurd. Welke waarde vervolgens aan de gebeurtenis wordt gegeven is een vraagstuk van een andere orde. Voorbeeld: Lance Armstrong nam structureel EPO. Dat is gebeurd, dat wordt niet meer bestreden. Dan kan het spel van de interpretatie op de wagen. Hij kon niet anders? Wist de UCI er van? Iedereen gebruikte? Hadden de journalisten het kunnen of moeten weten? Het feit staat vast en er omheen dansen de meningen hun eigen pasjes. Lees verder






‘Als Mozes niet naar de berg komt’. Een briljant boek, vindt de schrijver, maar niemand leest het. Er werd geen koper gevonden. Een stammenoorlog in de hoorn van Afrika kan dagelijks duizenden slachtoffers kosten, het bestaat pas als er over geschreven wordt. Als er iéts veranderd is in de genetwerkte wereld als deze, is het wel het feit dat iets pas bestaat als het in het netwerk is opgenomen.
Bij de tennissers is het inmiddels bijna ingeburgerd en maakt het onderdeel van het spektakel uit. Hawk-Eye, het almachtige oog dat gezien heeft of een bal in of uit is. Hawk-Eye is niet perfect, maar in ieder geval onpartijdig omdat ze niet weet wie de aanvrager is.
“Wil je de documentaire zien?”, is de vraag die je stelt. Niet: “wil je televisie kijken?”. Het voorstel is ook niet of we Super-8 filmpjes zullen gaan bekijken; het idee is waarschijnlijk dat we ‘filmpjes van vroeger’ gaan bekijken. Een VHS-avond? Onwaarschijnlijk. “Aan de hand van een Powerpointpresentatie zal de heer Simonis informatie geven over de stichting”, stond te lezen in de uitnodiging. Het wordt een zinloze avond, ga er niet heen. Als het vehikel belangrijker is dan de boodschap ligt de leegheid op de loer.
Een particulier die een kettingzaag heeft zal hem niet meer dan een paar keer per jaar gebruiken. De rest van de tijd legt het apparaat zinloos beslag op een klein deel van iemands vermogen. Een auto staat gemiddeld minstens 90% van zijn tijd geparkeerd niets te doen, beslag te leggen, soms kost hij daarbij parkeergeld. Niks doen en geld kosten, laat de PVV er niet achter komen. Dan moeten ook alle auto’s het land uit.
Als er één beroepsgroep gevoelig is voor ontwikkelingen in deze tijd is het wel de reisbranche. Ga maar na, het product is informatie, de branche is georganiseerd in een klassieke keten, de concurrentie is groot, vergelijken is goed mogelijk, de tak is crisisgevoelig en het beslisteam bestaat meestal uit meerdere personen. Een hoge internetgevoeligheid, zeggen wij dan.
Zomergasten is langzame televisie, het duurt drie uur lang, gesprekken en fragmenten. Met als resultaat dat de laatste dialoog tussen de presentator en de gast een heel andere dynamiek heeft en geeft dan het openingsgesprek. Daar zit een paar uur geïnvesteerde aandacht tussen. Aandacht van zowel de twee in de studio als van de kijkers thuis.
De waarde van een uitgebrachte stem is recht evenredig met de moeite die het kostte om de stem uit te brengen. Daarom zijn veel publieksprijzen waarvoor ook op het internet gestemd kan worden zinloos geworden. Ze zijn ontaard in marketingprijzen: het bedrijf dat er als beste in slaagt om zijn achterban te mobiliseren en te verleiden om een stem uit te brengen, wordt de winnaar. Niet de beste winkel. Of het beste idee. Of het beste boek, nee, het is de beste marketeer met het grootste netwerk die de grootste kans maakt.
Het zijn die kleine berichtjes die de aandacht trekken. De rechtbank in Rotterdam heeft vorige week bepaald dat er een limiet moet worden gesteld aan het aantal uur les Engelse taal dat er op een basisschool mag worden gegeven. Het maximum is gesteld op drie uur en drie kwartier per week, zijnde 15% van de totale lestijd. De Stichting Taalverdediging (voor herstel en behoud van het Nederlands) had de zaak aangespannen tegen stichting BOOR namens een aantal Rotterdamse basisscholen.
Laatste Comments
Deze auteur heeft (nog) geen reacties op Frankwatching geplaatst