Een (internet)wereld te winnen!
10 oktober 2007 - 12:20
Tags: Events, Maatschappij
Het blad Communicatie organiseerde gisteren in de de Van Nelle Ontwerpfabriek, in samenwerking met het Management Studiecentrum, ‘De wereld van communicatie’. Daar waar op dagen zoals e.Day altijd veel meer heren zijn, waren de dames nu duidelijk in de meerderheid. Volgens Rocco Mooy, hoofdredacteur van Communicatie, een fantastisch succes, zeker als je maar op 100 inschrijvingen rekende en er 500 krijgt. Ik had me ingeschreven voor de parallelsessie ‘Hoe word ik een nog betere… intranetter/blogger/vlogger enz?’
Ik werd getriggerd door de wervende tekst: Het aantal nieuwe media dat de communicatieprofessional ter beschikking staat groeit gestaag. Maar welk medium gebruik je wanneer, waarvoor? En hoe?
Debat
Over het onderwerp vond een debat plaats onder leiding van Henk Blanken (adjunct hoofdredacteur bij het Dagblad van het Noorden en auteur van onder meer ‘De mediarevolutie’ en ‘Pop-up’). Henk Blanken heeft allerlei kritische vragen aan Sanne Groot Koerkamp (hoofdredacteur van Spunk), Arjan Dasselaar (ICT journalist voor onder meer Elsevier en NRC en docent nieuwe media Rijksuniversiteit Groningen en Alexander Klopping (student en eigenaar van The Gadgetcompany en Fucking Irritant)
De kern van deze sessie is de rol van de nieuwe media in relatie tot het bereiken van de jongeren. Tenslotte zijn de jongeren de toekomst! Als we weten hoe jongeren acteren met nieuwe media, dan weten we ook beter hoe we hen zouden moeten of kunnen bereiken.
Betaalde krant?
Henk schiet een aantal vragen de zaal in: Wie leest er een krant, wie leest er dagelijks een krant, wie leest een betaalde versie en wie betaalt er zelf voor? Het blijkt dat nog ongeveer 50% betaalt voor zijn dagelijkse portie nieuws. Dit in schril contrast met de situatie onder de huidige jongeren. Als je 23 jaar bent en je hebt nog geen betaalde krant, dan is de verwachting dat 98% ook nooit een betaald abonnement zal nemen.
Sanne en Alexander nemen ons mee naar de wereld van de jongeren. Jongeren krijgen hun informatie vooral via hun ‘vaste’ internetvrienden op Hyves, MSN of andere communities. Arjan daarentegen gebruikt 324 RSS-feeds om dagelijks zijn favoriete nieuwsbronnen op internet te scannen. Beide manieren doen in de zaal de nodige stof opwaaien . Vragen die naar voren komen zijn onder meer: wat is een RSS-feed, wat is een blog, is het plaatsen van informatie over jezelf op internet nou niet gevaarlijk, moet je MSN-en van medewerkers goed vinden?
Begrip
Het blijkt al snel dat een groot deel van de aanwezigen nog relatief weinig kennis heeft van de online mogelijkheden. Laat staan dat ze de jongeren begrijpen in hun manier van communiceren met elkaar.
Alexander zegt dat jongeren wel degelijk een andere manier van omgang met elkaar hebben. Alle 110 ‘vrienden’ van Alexander weten altijd wat Alexander aan het doen is. En als hij vragen heeft over sport, muziek of ga zo maar door, dan benadert hij de betreffende experts in zijn vriendenlijst. Zijn statement levert een hoop geroezemoes op in de zaal.
Sanne vergelijkt internet met een dorp. Waarom zou openheid gevaarlijk zijn? In een dorp weet je buurman ook wat je aan het doen bent. Waarom zou je internetbuurman het niet mogen weten?
Echt zijn
Authenticiteit is juist in deze tijd voor jongeren erg belangrijk. Doen alsof wordt vroeg of laat toch écht afgestraft? En waarom zou je doen alsof je iemand anders bent? Dat hou je nooit droog en dan krijg je genadeloos reactie terug!
Jongeren zijn promiscue ze fladderen van het ene merk naar het andere. Vind je een merk leuk: dan zet je dat op je Hyves erbij. Dat is een onderdeel van je identiteit en dat wil je delen met je vrienden! Juist bedrijven snappen dat nog niet goed en lopen omzet mis omdat ze hun reclamefilmpjes niet op internet zetten. Internet geeft je als bedrijf kansen om extra loyaliteit op te bouwen. Want tenslotte koop je tegenwoordig niet zomaar meer iets. Je checkt voordat je iets gaat kopen wat anderen er van vinden en of het voldoet aan jouw wensen.
Merk bouwen
Op de vraag ‘Zorgen nieuwe media dat je merk bottom-up gebouwd wordt?’ zeggen de jongeren ook heel duidelijk dat je 16 miljoen Nederlanders mee kan laten kijken en hen gebruiken. Het persbericht wat je uitstuurt heeft niet meer de ‘waarde’ van vroeger! Met internet kun je actief de discussie aangaan met je doelgroep.
Uit de zaal komt de vraag: Kun je hier ook in elk bedrijf wat mee, bijvoorbeeld als je een afvalverwerkingsbedrijf hebt. Kun je dat ook met de nieuwe media?! Alexander is heel stellig in zijn antwoord: zorg ervoor dat je überhaupt op internet kan reageren, laat me niet een brief schrijven! Maak filmpjes voor jongeren als je vindt dat ze anders met afval om moeten gaan en zorg dat ik een sms-je krijg als ik mijn afval buiten moet zetten. Het lijkt zo simpel…
De tips van…
Aan het eind van dit uur vraag Henk nog even naar de ‘Tip van…’. Sanne’s tip is: Zoek intelligente jongeren uit, en laat ze meedenken en meepraten. Arjan zijn tip is: Zeg je baan op en zet een bedrijf op dat het online het reputatiemanagement van andere bedrijven monitort. Alexander sluit de rij en geeft aan: Er wordt hier in de zaal gelachen over de wijze waarop jongeren met elkaar communiceren, maar dit is serious business die jullie zwaar onderschatten. Dus neem ons wel serieus!
Ik denk dat we met deze laatste boodschap de kern van vanmiddag te pakken hebben. Als de jongeren de toekomst zijn, neem dan hun communicatie en mediaconsumptie serieus. Verdiep je erin, zeker als je communicatiedeskundige bent. Zoals eerder op de dag ook uit de zaal enquête bleek hebben veel communicatieprofessionals het daar moeilijk mee. Termen als blog, vlog, RSS-feeds zijn niet bekend, wat je er mee kan al helemaal niet. Er is nog een (internet)wereld te winnen bij de communicatieprofessionals. Hoe denken jullie hierover?
3051x gelezen 21 reacties
10 oktober 2007 om 13:18
Schokkend, als professional in welke branche dan ook is het belangrijk om vakliteratuur en - tijdschriften te lezen. Als je dat zou doen als communicatieprofessional, zou je dan niet vanzelf wel in aanmerking komen met begrippen als blogs en rss feeds (vlogs vind ik maar triviaal, zijn toch alleen maar weblogs met video’s erop? moeten we dan een photoblog een phlog gaan noemen?)? En moet je niet als professional de ontwikkelingen in je vakgebied volgen? Ik denk van wel. En een houding als het maar raar vinden wat de jeugd doet en hoe ze tegenwoordig communiceren, vind ik zeer schadelijk. Al die mensen hebben toch toen ze jong waren ook dingen gedaan die volwassen toen niet of anders deden?
Wat betreft of er nog een internetwereld te winnen is, daar ben ik het mee eens. Ik denk dat het slechtste wat je nu kan doen stilstaan is. Gooi er niet meteen bakken met geld tegenaan, maar een beetje experimenteren kan redelijk low budget. Meng je gewoon in het internetgedruis, dan moeten er vanzelf wel nuttige ideeën voor (de communicatie van) jouw werkgever ontstaan.
10 oktober 2007 om 14:49
@ Walter, ik ben het helemaal met je eens. Online is een extra middel om je boodschap kwijt te kunnen, op welke wijze dan ook. Dus moet je in elk geval een stukje ‘basis’kennis hiervan hebben of verkrijgen.
Ik zag trouwens dat Renate Verloop ook een artikel over gisteren heeft gepost op haar weblog. Ook zij is geschokt.
10 oktober 2007 om 15:18
Ik ben het er mee eens dat je jezelf als communicatieprofessional toch niet erg serieus kan nemen als je niet weet wat bijvoorbeeld RSS zo ongeveer inhoudt.
Maar het probleem van dit soort discussieopzetjes is vaak dat de kloof tussen panel en publiek gaandeweg het gesprek steeds groter wordt. Ik was er niet bij, dus het is natuurlijk giswerk, maar wanneer ik dergelijke onderwerpen in mijn omgeving bespreek merk ik vaak dat ik de neiging heb te gaan overdrijven… omdat het stiekem leuk is om te zien dat mensen je met open mond aangapen zodra je vertelt hoe je gebruik maakt van de verschillende communicatiekanalen en sociale platforms.
Een mooi voorbeeldje uit dit artikel:
“Alle 110 ‘vrienden’ van Alexander weten altijd wat Alexander aan het doen is.”
Ik ben ongeveer van dezelfde generatie als Alexander (paar jaar ouder) en ik weet zo goed als zeker dat dit gewoon niet waar is. Of hij moet echt louter 110 stuks ontzettend websavvy vriendjes hebben, maar daar zie ik ‘m niet voor aan.
Types zoals hij en ik moeten onszelf niet als maat nemen voor een gehele generatie. Zo wordt in mijn sociale omgeving wordt een beetje ‘gehyved’, een beetje ‘geMSN’d’ maar toch hoofdzakelijk gewoon heel veel ge(G/Hot)maild. Ik heb daar eerder al eens over uitgeweid, als reactie op een post over ‘werknemers 2.0′: http://blog.iimail.nl/?p=258
10 oktober 2007 om 15:44
Wat mij ook nog opviel (tijdens het gehele congres) dat er nog steeds zo’n onderscheid wordt gemaakt tussen traditionele en ‘nieuwe’ media. Blijft een raar woord trouwens, dat ‘nieuwe media’.
Enfin, wat mij dus verbaast is dat mensen niet denken in termen van de aloude en wel bekende communicatiemix. Met welke middelen bereik ik mijn doelgroep het beste? Het aantal mogelijke middelen is door de komst van nieuwe media het afgelopen decennium flink uitgebreid. Het moet toch een feest zijn uit al deze on- en offline middelen te kunnen kiezen?
@ Lia, bedankt voor het uitgebreide verslag, ik heb een linkje in mijn artikel opgenomen
10 oktober 2007 om 16:09
Eerlijk gezegd heb ik met kromme tenen dezelfde sessie over ‘intranet’ bijgewoond als jij. Enerzijds omdat we maar niet over het medium intranet te spreken kwamen.. maar vooral omdat ik gaandeweg het uur teleurgesteld raakte in mijn vakgenoten. Zo bang voor alle mogelijkheden die het internet biedt en nog gaat bieden. Zo angstig voor de toekomst. En ook een enorm stel oogkleppen op!
Mijn idee: Kijk om je heen, de wereld verandert, ga met je tijd (en mogelijkheden) mee en neem kennis op. Doe het niet af als een hype of slecht voor je sociale contacten omdat je eigenlijk niet precies weet wat het is..
Maar toch blijft het jammer dat we niet over het intranet kwamen te spreken anders dan: ‘Wie van jullie bekijkt er wel eens een intranet?’
10 oktober 2007 om 20:59
Met het voorgevoel dat dit zou gebeuren, heb ik mij niet voor die workshop ingeschreven. Teveel mensen in mijn leeftijds- (30-40) en beroepsgroep snappen geen hout van de huidige media. Internet gebruiken ze net om een telefoonnummer op te zoeken, maar daar blijft het bij.
Het stelt me wel teleur dat één van de meest fundamentele eigenschappen van een communicatieprofessional, namelijk nieuwsgierigheid, bij veel mensen domweg niet aanwezig lijkt te zijn.
Even inhakend op Susanne. Angst is ook iets wat je als communicatie adviseur niet zou moeten kennen. Alleen met lef en vernieuwingsdrang maak je het verschil.
10 oktober 2007 om 23:51
Moet er wel om lachen als ik dit zo lees. Bij mijn bedrijf heb je een afdeling marketing die de afdeling communicatie brieft op campagne ontwikkeling, media inzet etc. Zij kloppen dan aan bij een bureau en een mediabureau. Bij zowel de afdeling communicatie als het (media)bureau is een groot gebrek aan kennis aan de nieuwe doch noodzakelijke manier van online communicatie. Tragisch, maar het schept een hele hoop kansen, zie het als de long tail van communicatie ;).
11 oktober 2007 om 09:53
Het is inderdaad redelijk schrikbarend dat je als communicatieprofessional niet op de hoogte bent van de middelen die eindelijk communicatie mogelijk maken. Niet meer alleen zenden zoals vroeger, maar nu dus ook ontvangen, en daar draait het om bij communicatie. Volgens Van Dale is communicatie namelijk: “het uitwisselen van informatie”. Uitwisselen is vervolgens: “wederzijds delen”.
11 oktober 2007 om 13:11
Ik ben er niet bij geweest, maar ik verbaas me er wel over dat de kloof tussen ‘digital natives’ en ‘digital immigrants’ zelfs bij communicatieprofessionals nog zo groot is!
Enne, leuke titel. ;)
12 oktober 2007 om 00:46
Er is inderdaad nog een hele wereld te winnen. Het was bijzonder om gedurende de hele congresdag te merken hoe er een soort scheiding der geesten lijkt te zijn. Soms is het een leeftijdsgrens, soms is het desinteresse, soms is het onvermogen, soms is het gewoon echt niet weten of begrijpen hoe.
Mijn ervaring in de afgelopen jaren is dat je bijna persoon voor persoon moet overtuigen van de charme en de kracht van de ‘moderne’ media. De enige benadering die daarbij echt lijkt te helpen is mensen zelf aan de slag laten gaan. Probeer ze daarbij vooral als privépersoon te raken en beraken. Laat ze zien hoe ze met een weblog een persoonlijk dagboek over hun kinderen kunnen maken of hoe ze met een RSS-feed de zoekactie naar een boek op Marktplaats kunnen doen. Dan gaat het onderwerp pas leven en is de vertaalslag naar het communicatievak vaak een stuk gemakkelijker te maken. Je hebt hier digitale pioniers voor nodig, mensen die hun collega’s met het digitale virus kunnen besmetten en vooral ook af en toe een helpende hand kunnen toesteken. Daarnaast is er volgens mij een grote behoefte aan hands-on workshops. Misschien een idee om dit soort sessies op te starten. Heeft iemand hier ervaring mee?
@ Lia: Ik wil je graag van harte welkom heten als auteur op Frankwatching! Achter de schermen ben je al lange tijd een onmisbare schakel in het blogteam, maar je laat met dit artikel weer een heel andere kant van jezelf zien. Wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar!
12 oktober 2007 om 07:58
Frank heeft gelijk dat je mensen individueel moet benaderen. Ik leg vaak de link tussen prive en zakelijk gebruik en dat werkt vaak heel goed. Laat ook altijd veel zien en dan merk je toch dat mensen snel enthousiast worden.
Ik geef regelmatig in company workshops, een daarvan is ‘Help, wat is een wiki (en meer van dat soort dingen)…?’ Een onderdeel daarvan is de oefening ‘Hoe web 2.0 is jouw afdeling?’. Doel daarvan is vooral de beschikbare kennis boven water te halen en collega’s elkaar op weg te laten helpen. Ik heb de oefening op mijn weblog gezet, omdat deze ook heel goed door een organisatie zelf kan worden gedaan, bijvoorbeeld tijdens een afdelingsoverleg. Zie:
http://weblog.webmanagement.nl/2007/09/17/hoe-web-20-is-jouw-afdeling/
12 oktober 2007 om 10:34
Heel herkenbaar dit, helaas. Ik ben niet naar dit congres geweest omdat ik al bij E-day was geweest en dat levert mij qua idee-vorming veel meer op dan het gemiddelde Logeion-congres. E-day is een congres waarvan ik vind dat de bezoekers van het onderhavige congres naartoe zouden moeten. Inspirerend en prikkelend om na te denken wat deze ontwikkelingen voor de toekomst betekenen maar ook wat je ermee kunt in sectoren als Zorg & Overheid (waar veel Logeion-leden ook werkzaam zijn).
Hele terechte opmerking ook over de communicatiemix. Vreemd dat in de praktijk van 2007 nog steeds uitsluitend veel ‘traditionele’ media te vinden zijn in de middelenmix en er met nieuwe toepassingen van media weinig gedaan wordt. Zeker een communicatieadviseur zou zich moeten verdiepen in hoe doelgroepen denken, leven, kopen, communiceren etcetera. Alleen zo kun je je interne of externe opdrachtgever goed bedienen.
En ik moet heel eerlijk zeggen dat het als 37-jarige soms lastig is om de invloed te bevatten :-) maar als tip kan ik dan nog geven: lees weblogs over dit onderwerp en praat met mensen (vooral jongeren) die deze nieuwe media geintegreerd hebben in hun leven.
12 oktober 2007 om 15:34
Uit alle reacties blijkt dat helaas niet alleen op dit congres het de ervaring is dat communicatieprofessionals op het online-vlak achter blijven.
Uit eigen ervaring weet ik ook hoe makkelijk communicatie-collega’s zich niet verdiepen in deze wereld als er iemand in de buurt is die dit wel voor hen doet. En in grote organisaties hoe makkelijk het is om grote bureaus in te huren die het werk voor je doen. Allerlei redenen om je dus niet te zelf te hoeven verdiepen.
Natuurlijk is privé gebruik een prima manier om je wel te gaan verdiepen, maar onbekend maakt onbemind en de angst dat ‘alles op straat komt te liggen’ wordt niet zomaar weggenomen. Je kan je ook verdiepen door te surfen, te lezen en te leren begrijpen waarom er mensen zijn die wel online gaan en continue contact met elkaar hebben. Maar waar begin je als je niet bekend bent? (Weer een reden!)
Workshops kunnen dan een inderdaad een hele veilige manier zijn om je te laten informeren en eens kennis te maken met alle mogelijkheden van online.
@ Renate: een prachtig oefening waarmee je als afdeling ook zelf een eerste stap kan nemen!
12 oktober 2007 om 15:54
@ Lia en Renate: workshops zijn inderdaad een goeie manier om mensen in een gecontroleerde omgeving ergens kennis mee te laten maken, maar ik vind ook dat alle bureaus (online marketing, internet, reclame) het poehoe gehalte rondom internet wat mogen laten varen.
Er is veel nieuws, je kan meer dan ooit met je doelgroepen in contact treden en een echte dialoog starten, maar het “technische randje” schrikt veel mensen af, terwijl het best meevalt allemaal als je je er eenmaal een beetje in verdiept. En daar zie ik ook voor de betrokken bureaus nog een schone taak (om de hand maar eens in eigen boezem te steken)
Ik hoef ten slotte ook niet te weten hoe een mobiele telefoon precies werkt en wat er allemaal aan de achterkant gebeurt, als dat ding maar belt en bij voorkeur het nummer wat ik intoets!
12 oktober 2007 om 16:25
@ Rogier (en anderen): goed dat je de rol van bureaus noemt. Een leuk initiatief om te noemen is het boek van Ruben Bos van Mangrove. “Voor wie het niet van belang is of de website met ASP of PHP geprogrammeerd is, maar die wel willen meedenken tijdens het traject”.
http://www.webdesignrules.nl/
Op mijn weblog staat een recensie van het boek:
http://weblog.webmanagement.nl/2007/09/24/boekje-voor-communicatiebureaus-en-marketeers/#more-69
12 oktober 2007 om 21:39
In dit artikel staat: “Wie leest er een krant, wie leest er dagelijks een krant, wie leest een betaalde versie en wie betaalt er zelf voor? Het blijkt dat nog ongeveer 50% betaalt voor zijn dagelijkse portie nieuws. Dit in schril contrast met de situatie onder de huidige jongeren. Als je 23 jaar bent en je hebt nog geen betaalde krant, dan is de verwachting dat 98% ook nooit een betaald abonnement zal nemen.”
Vandaag in het NRC en in de Volkskrant staan iets andere cijfers: Zeven van de tien Nederlanders lezen dagelijks een krant. De betaalde kranten hebben een bereik van 63 procent, met de gratis titels erbij is dat 71 procent van alle Nederlanders van 13 jaar en ouder.” (NRC, 12 oktober 2007)
Bedoelde je met de 50% het aantal mensen in de zaal of uit Nederland? En 50% van de krantlezers of van de mensen? Hoe dan ook, zijn de cijfers in de krant gelukkig een stuk positiever.
12 oktober 2007 om 22:07
@ Renée: Volgens mij ging het eveneens om Nederland. Een deel van het verschil wordt in elk geval verklaard door betaalde kranten die zonder dat er voor betaald wordt verspreid of weggegeven worden. Dat aantal schijnt tegenwoordig substantieel te zijn, al heb ik geen idee van de feitelijke omvang.
@ Renata: Inderdaar een prachtige oefening!
@ Lia: Onbekend maakt onbemind, inderdaad. Doet me denken aan wat deelnemers op het congres die ik erg blij kon maken met een simpele url, namelijk die van de Marcom Top 100 op Marketingfacts. Van beide (de Top 100 en Marketingfacts) hadden ze nog nooit gehoord.
15 oktober 2007 om 10:00
Het blijft verbazingwekkend hoe weinig collega’s zich verdiepen in de marketing/communicatie-mogelijkheden van het internet. Denken zij nu werkelijk dat alles blijft zoals het was? Of is dit een kwestie van niet willen zien?
Al deze mensen prijzen zichzelf uit de markt, want welke werkgever zit nu te wachten op iemand die niet mee is gegaan met de ontwikkeling?
Helaas tref ik in mijn eigen omgeving heel vaak mensen die stilstaan. Mijn (ongevraagd) advies aan hen is altijd: lees regelmatig blogs als frankwatching.com en marketingfacts.nl en probeer eens wat uit…
14 februari 2008 om 12:46
Voor geinteresseerden in dit onderwerp;
2 april 2008 is er een Communicatie congres in Groningen, waar ook uitgebreid en door grote bedrijven, ingegaan wordt op de diverse innovaties in communicatie.
Ook de workshops zijn zeker een aanrader!!