
Een onderscheidend aspect van de digitale conferentie NEXT Berlin is de lokale start-up scene. Het bruist en knettert hier van would-be ondernemers, investeerders, succesverhalen en mislukkingen. Veel van de gesprekken op het toneel en erachter, gaan dan ook over The secret of a successful start-up. In dit artikel 10 tips die ik heb opgevangen tijdens mijn bezoek. Lees verder



In 2009 – een eeuwigheid geleden, toen Instagram nog niet bestond – kreeg mijn obscure kiekje-van-de-dag-blog vrij plotseling een grote schare volgers. In dit artikel blik ik terug op dat moment: hoe ik tot het besef kwam dat je als creatieve maker zelfstandig een publiek kunt bereiken. En vooral: hoe je jouw online aanwezigheid zodanig kunt inrichten dat je een relevante feed opbouwt en een publiek aan je bindt.
“
“Making things visual and interactive helps people to better understand technical stuff,” meent
“Als ik een hele nare dag heb gehad, gooi ik dat gewoon op het internet,” vertelt
‘I started blogging because no newspaper wanted to hire me,’ zegt
Ik heb me laten overhalen. Het moest er eens van komen, als een creatieveling en filmmaker die steeds meer online werkt. Ik ga naar een hardcore internetconferentie. Zij aan zij met techneuten en geeks. Met presentaties die poëtische titels hebben als ‘The challenge of quickly loading pages’. En… in Duitsland. Tijd voor een stukje crowdsourcing…
Storytelling is booming. Als begrip, als way of life, als cash machine voor adverteerders en broadcasters. Iedereen heeft het erover, sommigen met een extra woord ervoor geplakt (transmedia storytelling, visual storytelling, digital storytelling), anderen gebruiken het als losse kreet (‘een stukje storytelling in de marketing mix’), maar bijna niemand levert er uitleg bij.
Wonderlijk eigenlijk. Als ondernemer en werkgever doe ik vrijwel al mijn werk online, gebruik makend van social tools en een digitale workflow. Dat werkt flexibel, efficiënt en effectief. Maar wanneer ik met sollicitaties te maken krijg, blijkt alles nog steeds op 1 A4tje neer te komen. Een stuk tekst, met een kale opsomming van feiten uit het verleden… Kan dat echt niet anders?
Mijn 15 minutes of fame begonnen op vrijdag 21 januari 2011, om 11:41 uur precies. In minder dan 140 tekens ontketende ik – zonder dat ik het wist – een mediastorm door op mijn Twitter for iPhone App het volgende bericht de ether in te slingeren: “Wilde net in vliegtuig stappen, plots 2 brandweerwagens, 3 ME busjes en veel politie met machinegeweren. Gate ontruimd, ‘iets’ in vliegtuig.”
Alle partijen voor, achter, naast en in de televisie staan lijnrecht tegenover elkaar in de War on Content. Omroepen, televisiemakers (van de apparaten), kabelmaatschappijen, telefoonmaatschappijen, computerindustrie, internetbedrijfjes: iedereen claimt het gouden ei te hebben gevonden. ‘Kies voor ONS systeem en u kunt televisie kijken zoals u dat wilt.’ Maar hoe zit het met de televisiekijker? Die staat er vertwijfeld bij en wil helemaal niet kiezen. De televisiekijker wil gewoon kijken. Tja… wie houdt straks de controle over de content?
Laatste Comments
3 weken geleden
3 maanden geleden
3 maanden geleden
11 maanden geleden
11 maanden geleden