Sinds afgelopen week heb ik ruim 350 extra feeds in mijn feedreader zitten. In totaal houd ik nu ongeveer 500 feeds bij. Dit levert zoveel informatie op dat je er een schrijversblok (writers’ block), niet te verwarren met schrijverskramp (writers’ cramp), van zou krijgen. Het is een ware medische informatiejungle. Het is ondoenlijk om alle artikelen, ongeveer 750 per dag te lezen.
Dit doe ik dus ook niet. De eerste fase omvat het koppensnellen van mijn feeds. Soms klik ik echter op de link in mijn feedreader als de titel mij aanspreek. Meestal toont mijn feadreader dan het eerste deel van het artikel. Als dit dan nog steeds interessant is, dan ga ik daadwerkelijk naar de website om het gehele artikel te lezen. Op deze manier ben ik in staat om uit zo’n berg informatie voor mij interessante zaken te filteren. Het vergaren van informatie is als het ware een drietrapsraket. Na het doorlopen van deze drie fasen ben ik dan eindelijk bij voor mij interessante informatie gekomen. Dan komt de belangrijke vraag: is wat ik lees wel waar?
Welke middelen gebruik ik eigenlijk om te bepalen of datgene wat ik lees waar is? Allereerst maak ik gebruik van mijn gezond verstand. In hoeverre dat verstand daadwerkelijk gezond is valt nog te bezien, maar kennelijk bezit ik een vermogen om te bepalen of iets wel of niet in de haak is. Meestal gebruik ik dit gezond verstand op gebieden, zoals natuurkunde of geneeskunde, waar ik enigszins verstand van denk te hebben. Naast mijn gezond verstand vertrouwde ik ook bepaalde instanties, zoals bijvoorbeeld het nieuws van acht uur. Maar na het lezen van het boek “Het zijn net mensen” van Joris Luyendijk ben ik niet meer zo zeker van de traditionele media. De krant is al sinds jaar en dag gekleurd. 
Zo is de Volkskrant links en de NRC rechts. Dus ook daar kan ik niet meer terecht om te achterhalen wat waar is. Er spelen her en der belangen, die voor de lezer niet duidelijk zijn. Als voorbeeld hiervoor kan het verhaal van Oscar de kat dienen. Dit verhaal gonst deze week rond in de blogosphere. Wat is er nu zo bijzonder aan Oscar? Oscar die in een verpleegtehuis leeft zou in staat zijn om te detecteren wanneer iemand op het punt staat te overlijden. 25 mensen waarbij Oscar op bezoek was geweest zijn overleden. Het gaat zelfs zover dat artsen en verpleging de familie gaan waarschuwen als ze Oscar bij een patient zien zitten.
His mere presence at the bedside is viewed by physicians and nursing home staff as an almost absolute indicator of impending death, allowing staff members to adequately notify families.
De arts dokter Rosa geeft zelfs een interview over deze kat. Niet alleen medblogs en sites van kranten, maar ook het gerenomeerde tijdschrift de New England Journal of Medicine, publiceren over deze kat. Gelukkig is daar internet met zijn kritische gebruikers. Een van die kritische gebruikers is R.W. Donnell van Notes from Dr. RW. Hij vraagt zich of hoe de NEJM zo’n artikel kan plaatsen.
Maar hoe weet ik nu of het meblog van Dr. RW. en andere medblogs te vertrouwen zijn? Ik ken Dr. RW. niet persoonlijk en hij kan zich net zo goed een bankmedewerker zijn. Waarom heb ik dan toch het idee dat er wel wat waarheid schuilt in zijn opmerkingen? Allereerst sluit het aan bij mijn gezond verstand. Het lijkt onmogelijk dat een kat in staat is om de dood te voorspellen, alhoewel … sommige honden zouden ook in staat zijn om epilepsieaanvallen te voorspellen. Maar is deze bron wel te vertrouwen. Retired doc’s thought behandelt zowel Oscar de kat als het voorspellend vermogen van honden. Zijn kritiek op beide onderzoeken is dat we bij beide gevallen geen idee hebben van de totale aantallen. Hoeveel kamers heeft Oscar eigenlijk bezocht? Heeft hij er 100 bezocht en zijn er 25 ouderen overleden? Heeft hij er 26 bezocht en zijn er 25 overleden? Hij noemt dit confirmation-bias. We zien wat we willen zien en de rest zien we gewoonweg niet. Maar is Retired doc wel te vertrouwen. Er is vast wel informatie of een weblog te vinden dat het niet met hem eens is. Zo kan ik tot in de oneindigheid doorgaan. Dit wordt ook wel regressie genoemd. Is er een manier om deze regressie te stoppen?
Een mogelijke oplossing lijkt de wijsheid van de menigte (Wisdom of the crowds) te zijn. Deze theorie, ontwikkeld door James Surowiecki, hangt aan dat een groep mensen vaak een betere beslissing kunnen nemen dan een individu. Voor alle duidelijkheid ik heb deze informatie van Wikipedia en heb zijn boek niet zelf gelezen. Als we in staat zijn om deze wijsheid van de menigte in een (automatisch) algoritme te vatten, dan kunnen we de bovengenoemde regressie misschien doorbreken. Als veel mensen een artikel goed en betrouwbaar vinden, dan zal het ook wel goed zijn. Wie ben ik om dan te zeggen dat het niet goed is. Wikipedia werkt ook op deze manier. Als er iets verkeerd op staat dan kunnen mensen het aanpassen. Maar dat wil (nog) niet zeggen dat alle informatie op Wikipedia ook betrouwbaar is. 
Zo staat er bij de Stoa, een Griekse filosofie, dat Cicero hiervan een aanhanger zou zijn geweest. Dat is echter niet waar. Cicero was hooguit een milde scepticus. Dat is in ieder geval wat mijn filosofiedocent mij vertelde nadat ik informatie van Wikipedia in een artikel had geciteerd. Maar desondanks voel ik er wel iets voor, die wijsheid van de menigte. Maar of ik er daadwerkelijk iets mee kan? Ik maak er in ieder geval wel gebruik van bij het bepalen van de Medblognl top 25. Alle parameters die ik daar gebruik hebben iets te maken met de wijsheid van de menigte. De Google pagerank, technorati rank geven allemaal iets aan van hoe relevant andere mensen de informatie die gepresenteerd wordt, vinden.
In mijn ogen is dus de regressie nog niet gestopt met de introductie van de wijsheid van de menigte. Er zijn wel hulpmiddelen, die een richting geven hoe we deze regressie zouden kunnen stoppen, maar we zijn er nog lang niet. Wie heeft een idee hoe we dit probleem zouden kunnen oplossen?
Nu iets anders. Een voordeel van zoveel feeds is dat je in staat bent om een gevoel te krijgen wat er speelt in de blogosphere en dan in mijn geval in de medische blogosphere. Heel veel aandacht kreeg de minimaal bewuste man die door diepe hersenstimulatie weer in staat was om iets te doen. Onder andere Medgadget.com, WebMD en Wall Street Journal behandelen het onderwerp. In Nederland besteedde onder andere Medicalfacts.nl aandacht aan deze casus.
Naast serieuze onderwerpen vind je her en der ook leuke en humoristische dingen over medische onderwerpen. Dit artikel wil ik met twee van zulke voorbeelden afsluiten. De eerste is Placebo TV. Deze video’s behandelen het recente medische nieuws op een humoristische wijze.
Dit is de derde uitzending in een serie van vooralsnog drie. Daarnaast kun je op YouTube kijken naar de filmpjes Real-Students of Genius van Adam Friedlander. Hieronder een van filmpjes.
Dit artikel verscheen ook op Medblog.nl.
James borden 
Wesley Plugers 
Gijsbert Koren 
Jeroen van Eck 
[...] Sinds deze week mag ik bij rekenen tot de fine-fleur van Frankwatching webloggers. Vandaag staat mijn eerste artikel over de medische informatiejungle online. Ik ben benieuwd of mensen het aantrekkelijk, aardig vinden om te lezen. Tot nu toe heb ik [...]
Erg leuk stuk! Die informatiejungle komt me erg bekend voor; ik zie soms door de bomen het bos niet meer.
Leuk stuk, maar ergens mis ik wel wat. Je zegt dat je zoveel bronnen hebt, wat tot een informatiejungle leidt. Om dat op te lossen bouw je voor jezelf een (in mijn ogen omslachtig) proces in, wat de informatie moet reduceren en zoek je naar manieren om regressie te stoppen.
Nu moet ik zeggen dat ik niet altijd evenveel waarde zie in wisdom of the crowd. Voor veel dingen is het interessant, maar eigenlijk is een mening van een eenling ten principale niet minder waard dan de mening van de meerderheid (op dat principe is onze staat en zo’n beetje de hele wetenschap ingericht), daarom moet je er imho een beetje mee oppassen.
Zelfselectie dus! Waarom doe je niet een stap terug en maak je geen selectie op basis van kwaliteit? Alles wat niet drastisch waarde toevoegt kan eruit! Ik heb een paar maanden geleden hetzelfde gedaan en het is uitermate goed bevallen. In plaats van +/- 250 feeds heb ik er nu max 125, waarvan een stuk of 15 in hun ‘proeftijd’.
Het principe werkt als volgt: quality rules en 1 feed in = 1 feed uit. Elke nieuwe feed moet door een proeftijd voordat hij definitief een plekje vind in mijn reader. In die tijd kijk ik of de feed interessant genoeg is en of de kwaliteit hoog genoeg is om hem te blijven volgen. Bovendien zoek ik in de proeftijd alvast naar feeds uit mijn huidige lijst die kunnen verdwijnen. Op die manier heb ik een evoluerende feedlijst, die niet alleen met mijn interesses mee ontwikkelt, maar ook nog eens in kwaliteit toeneemt.
Het punt is dit: zodra je kwalitatief hoogwaardige feeds volgt, maken mensen die jíj vertrouwt al een eerste selectie (een soort peer review dus). Je hoeft dan zelf niet meer in touch te zijn met de hele blogosphere, maar slechts met een klein gedeelte. Je kan erop vertrouwen dat je de dingen die in jouw feeds boven komen drijven (en dus misschien al iets langer in de blogosphere spelen) nog steeds als een van de eersten weet en je dus nog steeds ‘connected’ bent in jouw specifieke veld.
(ter illustratie: kijk naar de overlap in artikelen uit de Marcom100, daar hoef je echt niet alle blogs uit de top100 voor de volgen!)
Bedankt voor de complimenten.
@ Bart: De manier die je voorstelt is interessant en misschien ga ik hem inderdaad wel toepassen. Nadeel is wel dat je echt aktief bezig moet zijn met je feeds, terwijl ik het achterover leunen en het bekijken van de feeds wel lekker vind. Liever lui dan moe ;-).
Zijn er geen RSS-readers die voor mij bepalen hoeveel een artikel overeenkomt met een ander artikel dat zich al in mijn RSS-reader bevindt? Op dit moment gebruik ik Liferea 1.2.10 op Ubuntu (linux).
Eens met Bart dat de ‘Wisdom of the Crowd’ niet altijd opgaat. De massa heeft niet altijd gelijk, de geschiedenis bewijst dat. Ik denk dat Bart gelijk heeft als hij zegt dat je je eigen afweging moet maken. De mening van de massa kun je daarin meenemen. Leuk om ‘ergens bij te horen’, maar we zijn niet voor niets individuen met een gezond verstand (de meesten althans).
Jan, een goed en leuk stuk. Snap persoonlijk niet hoe je zoveel feeds kunt bijhouden en dan ook nog een blog onderhouden e.d. ;-) Ik heb er 150 in mijn reader nu en het doel om het naar 100 terug te brengen. Sites met goede en uitgebreide artikelen als deze blijven er zeker in. Blogs die alleen dingen van anderen oppikken en kort doorschuiven gaan/zijn eruit. Herken ook wel het dilemma van het inschatten van de accuraatheid van sommige blogs/artikelen. Aan de andere kant hebben anderen dat dus ook met ons ;-)
Actief bezig zijn met je feeds.. tja, dat houd je denk ik toch, zeker als je 500 feeds hebt. Je bent nu alleen actief met reduceren van informatie, ik denk dat je beter actief kan zijn in het optimaliseren van de informatiestroom :)
Bovendien denk ik dat de activiteit ook wel meevalt: Uit die 500 kun jij nu al een selectie maken van 20 bronnen die jij meer vertrouwt dan anderen (op basis van je eigen subjectieve afwegingen).
Die afweging verandert volgens mij niet echt, tenminste niet totdat het moment dat je vertrouwen beschaamd wordt. Tot die tijd hoef je dus per bron maar 1x 2 vragen te beantwoorden:
1. Vertrouw ik deze bron?
2. Levert deze bron meer kwaliteit dan een andere ‘vertrouwde’ bron
Is het antwoord op een van deze twee vragen negatief, dan hoort die feed niet in je reader thuis. Is het antwoord positief: dan heb je direct een kandidaat om eruit te gooien (die komt nl uit het antwoord op vraag 2).
Aan de andere kant ben ik het met je eens: het zou makkelijk zijn om bepaalde informatie op grond van hun context (dubbele berichten, dubieuze bron, etc) te verwijderen.
Het mooiste zou zijn om een opml te kunnen uploaden en dan de ‘duplicate sources’ of ‘duplicate messages’ te kunnen filteren. Dat hoeft volgens mij helemaal niet zo heel moeilijk te zijn – sterker nog, ik heb nog wel een stukje code liggen dat Tagclouds (en dus ook teksten) kan vergelijken: bij een bepaalde score zou je dan een strafpunt kunnen uitdelen op basis van de datum van publicatie (latere publicatie = strafpunt, want niet origineel = mark as read?) of autoriteit (minder autoriteit = strafpunt, want minder te vertrouwen = mark as read?).
Iemand die er iets mee wil doen, de code is hier te downloaden: http://www.amazingminds.nl/blog/bart-suichies/2007/gratis-php-code-tagclouds-vergelijken/
Indien nodig kan ik ook nog wel een regeltje coden…
Je hebt gelijk wat betrouwbaarheid. Ben ook regelmatig gestuit op de kat Oscar maar vond het zo onwaarschijnlijk en ook zo onzinnig. Verdacht de media van komkommertijd en dan moet je toch wat. Vandaar dat ik het niet in mijn blog heb opgenomen. Sommige van de onderwerpen die je noemt wel meestal omdat het gepubliceerd wordt in peer reviewed journals. Eigenlijk hanteer ik voor mijn onderwerpen dezelfde maatstaven als voor het opzetten van onderzoek of publiceren van artikelen.
Ik ben het eens met de vorige schrijfster, het ligt niet aan je verhaal, meer aan komkommertijd ofwel de vakantie.
Groeten Dr Shock
Het komt dus allemaal neer op gezond verstand ;-). Een interessante filosofische vraag is dan wat gezond verstand precies is. Bestaat gezond verstand wel? Deze vraag beantwoord ik wellicht een andere keer. Voor nu moet ik maar hopen dat ik ook wat gezond verstand heb meegekregen.
Zou het (voor mensen met minder achtergrondkennis over een onderwerp) een oplossing zijn om de teksten van Wikipedia te kleuren om de mate van vertrouwen weer te geven? Zij bereken het vertrouwen op de volgende manier.
We compute the reputation of Wikipedia authors according to how long their contributions last in the Wikipedia. Specifically, authors whose contributions are preserved, or built-upon, gain reputation; authors whose contributions are undone lose reputation.
We call this a content-driven reputation, since the reputation is computed automatically via text analysis. This contrasts with other reputation systems, such as those in use at [WWW] Ebay, where buyer and seller reputations are computed on the basis of user-provided ratings.
Of is dit toch weer te veel wijsheid van de menigte?
Lijkt me best een goed systeem, maar werkt dat helemaal op basis van context of gedeeltelijk? Dus: kun je in 1 specifiek onderwerp reputatie opbouwen, terwijl je in andere onderwerpen snel gecorrigeerd blijft worden en daar reputatie verliest?
[...] van interessante nieuwe gadgets die ik in de blogosphere tegenkwam. Alhoewel ik de tip heb gehad om mijn aantal feeds te reduceren heb ik dat vooralsnog niet gedaan. Ik kan er nog geen afstand van doen. Wellicht mis ik iets als ik [...]
Frappant in dit opzicht is ook de informatie over AstraZeneca en Wikipedia. Een werknemer van AstraZeneca heeft informatie over een geneesmiddel op Wikipedia veranderd.