Laatst kreeg ik een het verwijt dat ik een ‘linkjesdief’ ben. Puur omdat ik een bericht retweet zonder de oorspronkelijke Twitterbron te vermelden, bleek de andere partij boos te zijn. Wat volgde was een enigszins vreemde conversatie waarin niemand gelijk had. Persoonlijk zie ik het retweeten van een @naam niet als etiquette of verplichting, maar als een keuze.
Waarom wel?
Je laat een naam staan als deze toegevoegde waarde heeft, de persoon heeft de duiding bij het bericht bedacht en die is zinniger dan alleen de kop van het artikel of een samenvatting van de inhoud. De informatie is kersvers van de pers en hij is een van de eerste bronnen, dat levert een vermelding op in de retweet.
Is het stuk volledig van zijn hand dan overweeg ik ook om de @naam er bij te vermelden terwijl deze informatie eigenlijk overbodig is. Zijn naam zal als auteur verschijnen in het artikel zelf of het is geplaatst op de eigen website, deze informatie is dus al prominent aanwezig.
Reserveer tekens
Het laten staan van een naam heeft ook een praktische overweging: zijn er genoeg tekens over in het bericht? Een tweet heeft 140 tekens, reserveer er 20 voor de tekst “RT @naamvanschrijver” en de kans op een retweet neemt toe. Moet ik een bericht gaan herschrijven en goochelen met woorden om de retweet te faciliteren, dan neemt de kans af dat ik je naam zal vermelden. Het verkrijgen van een retweet faciliteer je dus ook zelf door deze ruimte vrij te houden.
Afkorten met puntjes en te weinig ruimte voor gereserveerd voor een retweet vermelding
Persoonlijk ben ik geen voorstander van het domweg afkorten van een bericht met “…” aan het einde omdat ik het niet red met de tekstlengte. Vaak worden berichten afgebroken op een onlogische manier door bijvoorbeeld Tweetdeck en mis je zo de inhoud. De kans dat iemand het alsnog zal lezen is kleiner geworden omdat het minder duidelijk is wat ik wilde delen. Zelf reserveer ik dus meestal 19 tekens vrije ruimte in een bericht, genoeg voor “RT @pietervlamings ” of ” via @pietervlamings”
Waarom niet?
Altijd een @naam vermelden bij ieder bericht laat de timeline eruit zien als een follow friday. Mijn volgers hebben vaak geen behoefte aan de bron van de bron van de bron van een retweet. Ze zijn op zoek naar informatie en ik plaats deze, ze hebben zich niet aangemeld voor een matchmaking bureau.
Namedropping
De hoeveelheid aan @namen lijkt op een gegeven moment wel op ‘namedropping‘ en levert een rommelige timeline op. Het heeft dan ook vaak mijn voorkeur om een bericht niet te beginnen met ‘RT @naamvantwitteraar’ maar juist af te sluiten met ‘via @naamvantwitteraar’. Zo start een tweet tenminste met de inhoud en volgt daarna pas de verwijzing, in een drukke timeline is het prettiger om eerst de inhoud tot je te nemen en daarna pas de verwijzing te zien.
Aanrader
Daarnaast is het vermelden van een @naam in een retweet voor mijn gevoel een aanrader, ik geef hiermee aan dat anderen rustig deze bron eens nader kunnen bekijken. Retweet ik je @naam bij een artikel, dan stel ik mijn Twittervolgers bloot aan deze informatie, ik wens ze niet te vermoeien met accounts die het volgen niet waard zijn. Ik ben immers alleen geïnteresseerd in het virale effect van de informatieverspreiding en niet zozeer in je stijgend aantal volgers. Is een groei in Twittervolgers je motivatie om informatie te delen, dan raad ik je aan om relevanter te worden ;)
Hoe bereik je een RT met naamsvermelding?
Zorg ervoor dat je niet alleen de inhoud van een bericht weergeeft maar plaats er je mening bij. Voorzie een link naar een artikel van jouw visie of duiding. Zo zijn meer mensen geneigd om je berichten over te nemen met naamsvermelding. Een praktische belemmering is de lengte van een tweet, zorg er dus altijd voor dat er voldoende ruimte is voor ‘RT @pietervlamings’ of ‘via @pietervlamings’. Door de link zelf met een URL verkorter te verkleinen heb je ook nog eens de mogelijkheid om deze van wat branding te voorzien. Zelf gebruik ik soms vlamin.gs om deze mee te geven aan een URL.
Macro-micro-bloggen
Wil je graag informatie delen en kun je niet zonder de erkenning dat jij het was, die de informatie opspoorde: begin dan een macro-micro-blog. Iets uitgebreider dan op Twitter kun je hier naar hartelust de opgespoorde informatie voorzien van korte duiding of inleiding. Neem informatie over op je eigen blog/tumblerpagina. Voorzie een nieuwe tool of handige website van wat duiding en je eigen naam of merk oogst meer aandacht, nu je onderdeel bent geworden van bron en duiding.
Wat je deelt is niet altijd uniek
Informatie vloeit vrij over het internet en de bronnen overlappen vaak. Ga er dus niet bij voorbaat vanuit dat een gedeelde link of bericht jou als bron heeft en je verbolgen mag zijn over het missen van de retweet met naamsvermelding. Ook al volg ik je, mijn timeline is behoorlijk druk en ik zit niet 24 uur per dag aan Twitter gekleefd. Ik ben zelfs best wel druk met werken en andere zaken en wie weet komt een kwartier nadat jij het plaats in mijn timeline, hetzelfde bericht van een andere bron.
Opinie
Iemand vragen waarom de retweet informatie mist, is dus nogal vreemd in mijn opinie. Dit artikel is dan ook volledig mijn opinie. Ik nodig iedereen uit tot het voeren van een mooie discussie over de etiquette van het retweeten en vermelden van de @bron. Mijn overtuiging is niet gezet in steen en ik maak bovenstaande ‘fouten’ zeker ook zelf. Het blijft social media en omgangsvormen worden door ons allen opgesteld.
Bas | Witteboorden 
Pascal | Regiobloemi 
Shamier Coffie 
Remy Steijger 
Karin 
Helemaal eens. Linkjesdief lijkt me daarin het meest extreme voorbeeld. Zoals je zelf al aangeeft is het voor de auteur van een artikel niet zo moeilijk zichzelf daar te vermelden. Ik ben benieuwd hoevaak er naar dit artikel wordt verwezen met @frankwatching in plaats van @auteursnaam. En volgens mij is dat nog nooit een probleem geweest?
In de basis doe ik het wel omdat ik de credits aan de ander wil geven en inderdaad een soort #ff ik laat daarmee ook zien dat iemand ‘volgenwaardig’ is. Wat ik echter meer en meer zie, zijn Klout (oid) zoekers. Twitteraars die structureel elkaar retweeten etc. Irritant.
Goede blog, goede argumentatie maar ik ben het faliekant met je oneens. Zoals bij blogs linken naar elkaar gelijk staat aan liefde, zo staat op Twitter elkaar bedanken voor serendipiteit gelijk aan saamhorigheid.
Dat deze persoon je er op aansprak, gaat wél wat ver, maar je hebt overduidelijk geen gevoel voor het sociale in social media als je die mos schendt!
Typisch geval van social media adviseur die social media benadert als zakelijke tool, niet als menselijk communicatiemiddel…
(Hoewel ik het wel met Roos eens ben, wil je mij retweeten schat? #kloutscorefetisj ;-)
Net artikel, ik dacht er net aan omdat sommige kennissen bijna altijd hun naam bij een new post zetten.
Samen zijn we sterk. Ik ben het met je eens op het RT/via commentaar, zeker staat via wat netter, al neemt het een extra character op. Maar wat bronnen betreft, sommige bronnen staan niet vermelt op het link, dus waarom zou je dan een naam weg laten? Als je eenigste interesse is om informatie viraal te maken, goed, ga je gang – ik zou je niet willen stoppen. Uit respect stuur ik je naar de bron want als jij er beter wordt, waarom dan zij ook niet?
Dan nog eens je eigen link verkorter te gebruiken op links die van iemand anders afkomen, dat vind ik helemaal te ver gaan. Profiteer je zelf van, en daar gaat het niet om.
Het gaat tenslotte niet over dat je naam erbij staat of niet, maar dat het misschien wel interresant is voor jou volgers om dan ook dat andere persoon te volgen. Want andere tweets die dat persoon verzend zouden best interesant kunnen zijn voor jou lezers. Waarom zou jij het ze afnemen? Waarom zou jij er een grens op leggen of juist de waarheid te verbergen? Heb je nou niets opgestoken van WikiLeaks? Censorship hoeft niet, en Nederlanders horen dat het beste te weten van allemaal. Dat is helaas wel wat je doet.
Interessant. Of je het nu met de mening in het artikel eens bent of niet, het is wel goed om voor jezelf eens na te gaan hoe je er in staat en er dan bewust zo mee om te gaan. Dank daarvoor.
Val je als ‘social media redacteur’ toch flink door de mand: je gebruikt Twitter kennelijk niet heel intensief – en je begrijpt het woord social niet. En je verkort linkjes ook nog via je eigen linkverkorter – dat is ronduit asociaal.
Ik bén zo iemand van wie de linkjes vaak gejat worden. Ik struin nu eenmaal de hele dag het internet af op zoek naar leuke dingen en daardoor ben ik geregeld de eerste met het plaatsen van een link. Soms is dat ook een link naar iets dat ik zelf heb bedacht.
En wat gebeurt er dan? Sommige mensen kopiëren mijn tweets voor woord zonder credits te geven. Of ze ggbruiken mijn zinswendingen, mijn ideeën en mijn grappen om zelf een punt te maken.
Waar ligt je grens, Pieter? Kopieer je tweets, kopieer je zinsdelen, kopieer je bewoordingen of kopieer je alleen links? En waarom dat willekeurige onderscheid van het noemen van een naam als je iemand ‘volgenswaardig’ vindt?
Ik denk dat je je standpunten ernstig zou moeten herzien, want ik denk dat mensen die in een later stadium overwegen je diensten als social media adviseur in te roepen je googlen en dit artikel tegenkomen, zich ernstig zorgen zullen maken over je ethiek, over je denkwijze en over de manier hoe sociaal jij social media ziet.
Beetje raar om op de 140 tekens te wijzen, wanneer je niet quote komt de naam niet tussen de 140 tekens te staan..
Waarom zou je niet gewoon de mensen noemen, die je op het artikel hebben gewezen? Dus ik ben het volledig eens met Remco en Roos.
Dat je hier een artikel over schrijft zegt al genoeg over hoe je jezelf in de markt ziet staan. Ik lees het als: “mensen mogen blij zijn als ik ze retweet, want daar worden zij beter van”.
Ik merk juist dat als ik die moeite doe om eigen commentaar aan een RT toe te voegen, er juist in interessante discussie op gang komt. En dat is toch juist het mooie van Social Media?
Ik ben het met Roos en Remco eens: het is wat mij betreft goed gebruik om de bron van je tweet te vermelden. Sterker, ik vind het pronken met andersmans veren als je dat niet doet.
Lang niet altijd is de originele tweep ook de schrijver van het artikel, maar wel de ‘ontdekker’. In ieder geval degene die mij erop heeft gewezen. De bijbehorende kudo’s geef ik graag dmv een RT of ‘via’.
Jij noemt dat je volgers “vermoeien” met accounts die niet de moeite van het volgen waard zijn. Ik ga ervan uit dat mijn volgers bedreven genoeg zijn om het account óf te negeren óf zelf te beoordelen of deze het volgen waard is.
Eens met Remco Janssen.
Het voorbeeld wat je aangeeft bij “Waarom niet?” slaat in mijn ogen helemaal nergens op. Je retweet toch niet een retweet van een retweet? Maar je retweet toch juist de tweet van de ‘originele’ bron. Daarmee geef je die persoon ‘credits’ door zijn naam te vermelden en heb je inderdaad geen ellendige tweet met tig namen.
Overigens is een retweet met een RT op de ‘oude’ manier. Je kan al een hele tijd een retweet doen zonder de RT @naam in je tweet te hebben staan, maar toch duidelijk laten weten van wie hij afkomt. Zo voorkom je dat je een “linkjesdief” bent! ;)
Interessant om dit te horen van een ‘social media adviseur’. Social media is een sociale aangelegenheid, geen asociale. Arnoud geeft hierbij een paar goede voorbeelden. Stel, je maakt een grap, dan wil je niet dat andere die grap kopiëren, zonder jou de credits te geven. Dan zou het wel asocial media heten.
Uiteraard is het niet altijd nodig. Als @frankwatching een tweet naar dit artikel plaatst, dan zou retweeten zonder naamsvermelding naar mijn mening geen bezwaar zijn. Tweet persoon x een link naar een artikel op website y, omdat het een interessant artikel is? Ook dan zou het niet broodnodig zijn (wel netjes overigens).
Het retweeten zonder naamsvermelding van unieke/ speciale/ leuke/ eigen content is gewoon ‘not done’. Heeft iemand iets leuks/ interessants/ nieuws ontdekt en tweet dit? Dan wil je wel de moeite doen om de naamsvermelding erbij te plaatsen, ook al moet je de Tweet iets aanpassen.
Gebruik van ‘via’ of ‘RT’ maakt naar mijn mening niet uit.
Hoi Pieter,
Interessant artikel! Je pakt wel een ‘hot item’ op Twitter. Als ik bijvoorbeeld voor Frankwatching een artikel schrijf, vind ik het juist prettig dat mijn naam in de tweet vermeld wordt. Om discussie aan te zwengelen, maar ook als credit. Daarom denk ik ook dat het voor je pleit om de bron van een tweet te vermelden als je die overneemt, zo laat je toch je ‘waardering’ blijken en kan je ook weer in contact komen met interessante mensen, in je vakgebied of daarbuiten.
Maar, zoals je zelf al zei aan het eind van je stuk, het is jouw mening!
Groet,
Liza
Als een account het volgen niet waard is waarom retweet je ‘m dan überhaupt?
Je zelf veren geven voor informatie die van een ander afkomt dus.
Je kiest er zelf voor om oude stijl te retweeten (quoted retweet), zodat mijn timeline niet alleen de bron van de originele retweet mist, maar ook nog eens met meer van hetzelfde wordt vervuild. Nadelen die je in je artikel “vergeten” bent en die niet afwegen tegen het “nadeel” dat er mentions in mijn timeline staan. En als iemand vaak interessante informatie deelt, dan wil ik toch weten wie het is om hem zelf te gaan volgen? Jij maakt je sociale kring bewust kleiner, om er als moderne heroïnedealer voor te zorgen dat je “klanten” alleen in contact met jou blijven.
Wanneer een tweet dus te lang is om oude stijl te retweeten weet je nu in ieder geval wat je moet doen: je ego aan de kant zetten en nieuwe stijl retweeten.
Mooi, de knuppel ligt in het hoenderhok en ik zie dat er mensen beargumenteren waarom ze een @naam retweeten. Mijn doel is daarmee bereikt, discussieren over een gebruik om zo dit fenomeen eens onder de loep te leggen. Dat in tegenstelling tot het blind volgen van regels of ‘mos’.
Ik had hier sterke meningen verwacht maar verbaas me wel over de felheid hier en daar. Dit stuk is geschreven om discussie te ontlokken en chargeert dus links en rechts. Dat dit voor sommigen hier direct mijn vakkennis of toekomst bedreigen levert een frons op.
Liever de regels in stand houden dan er over na te denken en deze ter discussie te stellen zal je niet verder helpen. Ik hoop juist dat mijn klanten dit stuk vinden. Zo weten ze meteen bij wie ze moeten zijn voor het blind volgen van conventies en wie er werkelijk na durft te denken en deze ter discussie durft te stellen. In fans van de laatste categorie heb ik dan ook het liefst mijn klanten!
@framkwatching redactie Jammer dat de “[OPINIE]” tag in de titel weg gehaald is.. Die stond er met een reden!
Hmm, ik had er nog nooit zo over nagedacht, maar eigenlijk heb je wel een punt. Op Twitter draait het er tegenwoordig steeds meer om de eerste te zijn met het delen van informatie (en willen mensen daar ook alle credit voor), terwijl die informatie vaak niet van eigen hand is. Ik weet niet of ik dat wel zo ‘sociaal’ vind.
Je zegt niet dat je nooit een @naam toevoegt, maar alleen als die persoon meerwaarde heeft toegevoegd aan de originele bron (titel + link). Er is dus een verschil tussen bedanken voor de informatie zelf en bedanken voor de signalering van die informatie. In het eerste geval (als de info van eigen hand is), vermeld ik ook altijd de bron. In het tweede geval niet perse.
Ik RT altijd diegene die ervoor gezorgd heeft dat ik het bewuste linkje heb geopend. Ik geef de bezorger van dat bericht daarmee waardering voor zijn werk/input op Twitter.
Soms kom ik ook interessante artikelen tegen via de search. Dan kijk ik of diegene die dat getwitterd heeft interessant is, zo niet, dan wil ik het weleens zonder @naam de wereld inbrengen.
Maar zeker voor mijn volgers geldt, als je mij voorziet van interessante info, RT ik je @naam als bedankje. Soms ook (via @naam).
Ik vermoed dat mijn volgers dat waarderen, en ik vind het ook gewoon sociaal en correct.
RT: Eens met Sander, Roos en Remco ( allebei ) #kudos ;-)
Staat het hele internet niet vol dubbele content omdat iemand dit graag wil ‘lenen’ en daarmee zich zelf beter wil voordoen? gewoon RT of vermelding
@ Henk;
“Soms kom ik ook interessante artikelen tegen via de search. Dan kijk ik of diegene die dat getwitterd heeft interessant is, zo niet, dan wil ik het weleens zonder @naam de wereld inbrengen.”
Dus jij brengt intressante artikelen van oninteressante mensen de wereld in? mwwaaaa Kom op zeg. Al is iemand in jouw ogen oninteressant (poe poe) wil je wel zijn ‘content’ gebruiken
@Pieter Vlamings: Mijn excuses, achteraf gezien was het geen logische keuze om ‘[opinie]‘ weg te halen. We hebben het zojuist weer toegevoegd.
@Iwan
Ik geef geen oordeel over die persoon, maar over zijn tweets. Interessant voor mijn followers doel ik dan dus op. Dat is een bepaalde doelgroep, als die persoon daar helemaal niets mee heeft, dan is die oninteressant voor hen om te volgen.
De vele reacties laten zien dat het wel of niet noemen van iemand toch nog steeds een ‘gevoelig’ onderwerp is. We willen allemaal geroemd en erkend worden. Dus ook in het digitale sociale leven vinden we een Veer fijn.
Soms lukt het niet vanwege de digitale beperking van 140 tekens, als men zich dan tekort gedaan voelt dan zegt dat iets over die persoon denk ik dan. Maar het belangrijkste is toch dat we een ieder vrij laten hierin.
Deze hele discussie toont volgens dat de term ‘social’ media niet op zijn plek is. Meerdere malen komt de stelling voorbij dat je niet ‘social’ bent als je andermans gebruikersnaam niet vermeld tijdens het informatie- en kennisdelen.
Als social media inderdaad zo ‘social’ waren, zou het dan niet zo moeten zijn dat het niemand iets kan schelen of zijn of haar gebruikersnaam wordt vermeld? Het gaat toch om het onbaatzuchtig delen van kennis en informatie? Onderlinge interacties zonder restricties? Of toch niet? Is het dan toch zo dat veel mensen een tegenprestatie willen voor het delen van informatie en kennis?
PS: Zelf vermeld ik soms de gebruikersnaam van degene bij wie ik op het linkje klikte. Meestal doe ik dit als het een bron betreft met een interessante opvatting die je niet in het gros van de artikelen tegenkomt. Soms doe ik het ook niet, zeker niet bij berichten die zeker de moeite waard zijn maar die je verder niet aan het denken zetten (en die door tientallen verschillende personen op Twitter worden geplaatst).
Off-topic: Sorry Frank, maar dat vind ik dan weer heel raar. Op een blog hoef je opinie er niet bij te vermelden, immers een goede blog heeft altijd opinie in zich!
Dit is toch geen nieuwssite, op de sectie Gespot na – die ik trouwens briljant vindt, dat terzijde…
On topic: Als een persoon iets interessants tweet maar hij is verder niet interessant dan is er ergens een incongruentie, veelal dat hij zelf de interessante tweet van een ander heeft gekopieerd. Is mijn ervaring. ;-)
@ Sabine… ik zal me echt hierdoor niet snel tekort gedaan voelen, ik twitter dan ook bijna nooit, maar het gaat erom wat fatsoenlijk is. En vrij is iedereen…. echt niet! je moet je gewoon fatsoenlijk gedragen
Pieter ik ben het met je eens dat ik me ook erger aan die hersenloze retweet wedstrijdjes die mensen soms lijken te voeren. Hierdoor zie ik ook hetzelfde artikel 10 x in een uur in m’n timeline verschijnen, vaak zonder dat iemand er iets aan toevoegt. Daar heb ik een RSS reader voor. Dus prima dat je jouw volgers daar op aanspreekt. Maar jij gaat als curator van je timeline wel heel ver.
Waarde toevoegen is een must, maar niet ten koste van je bronvermelding. Je kan dan beter de mening van de bron inkorten of verwijderen als die niet aansluit bij die van jou. Tuurlijk ben ik als volger van jou waarschijnlijk geïnteresseerd in jou mening. Maar het is arrogant om te denken dat dat de enige mening is die ik interessant vind. Is het niet net zo fijn als je jouw volgers laat kennismaken met nieuwe accounts? Voelt geven van een digitaal schouderklopje door iets te retweeten niet fijner dan alleen je eigen content plaatsen? En ontstaan er niet hele leuke discussies wanneer je juist de credits geeft aan een ander en jouw volgers hier weer op reageren?
Sharing is caring Pieter. Natuurlijk hoef je niet te ‘oversharen’ maar luister gewoon naar je publiek en ga daar respectvol mee om. Het lijkt mij vele malen vervelender om als ‘linkjesjatter’ bestempeld te worden, dan als ‘oversharer’. But maybe that’s me.
Het gebruiken van je eigen url shortener bij het doorplaatsen van links lijkt me helemaal omslachtig. Als je eerst de bron door je eigen URL shortener heen haalt dan is dat een extra handeling die alleen maar beneficial is voor jou. Prima dat je dat doet met je eigen blog artikelen, maar neem aan toch niet met linkjes die je ontdekt via anderen?
“Liever de regels in stand houden dan er over na te denken en deze ter discussie te stellen zal je niet verder helpen. Ik hoop juist dat mijn klanten dit stuk vinden. Zo weten ze meteen bij wie ze moeten zijn voor het blind volgen van conventies en wie er werkelijk na durft te denken en deze ter discussie durft te stellen.”
Whut? Ik neem aan dat je dit toch ironisch bedoeld hebt?
Om te beginnen veronderstel je dat er regels zijn – een vaste set ethiek die geldt voor Twitter. Die is er niet. Jij gaat uit van een veronderstelling die niet geldt.
De ethiek is namelijk niet wezenlijk anders dan op blogs, zoals deze. Je linkt naar de bron van informatie. Links vormen de basis van het web; door te linken leg je kruisverbanden tussen teksten. Niet alleen tussen artikelen, maar ook tussen tweets en twitteraars.
Het sociale aspect van sociale media gaat niet specifiek over veren: het gaat over delen. In het geval van een retweet deel je niet alleen de info met je volgers, maar ook de bron van die info (een twitteraar die je kennelijk interessant genoeg vindt om info van hem of haar te delen). Net zoals je linkt naar de bron in blogposts en artikelen. Wie zich onttrekt aan die ethiek, onttrekt zich aan de ethiek van het wereldwijde web.
Het is niet verboden jezelf te zien als iemand die sociale conventies ter discussie stelt en daarmee probeert mensen te laten nadenken over de wijze waarop ze handelen. Maar in mijn ogen – en wellicht ook in de ogen van anderen – komt het over als iemand die mensen berooft en de buit in eigen zak steekt om aan te tonen dat iedereen zichzelf slecht beveiligt.
Ik vraag me bovendien af waarom je hautain reageert in passieve zinnen. Ik vind bovendien het excuus ‘Dit stuk is geschreven om discussie te ontlokken en chargeert dus links en rechts’ niet erg sterk. Je staat achter je opinie of je staat er niet achter.
Als je erachter staat, verdedig je hem zonder er iets aan af te doen met dit soort nuances, die de indruk wekken dat je probeert terug te krabbelen. Als je er niet achter staat, geef je ruiterlijk toe dat je fout zat en plaats je een update dat je op basis van reacties je mening hebt bijgesteld.
Het bijstellen van je mening op basis van de reacties is pas een social media adviseur waardig. Hautain reageren en je eigen opinie ondergraven met nuances is dat – uiteraard – niet :)
Wow, duidelijk een gevoelig onderwerp aan de reacties te zien.
Ik laat bijna altijd wel de naam staan als ik RT, gewoon uit respect voor degene die mij op de interessante informatie heeft gewezen. Wanneer deze persoon de informatie ook weer van een ander RT, verwijder ik i.v.m. het gebrek aan ruimte wel vaak de naam van die eerdere persoon; deze heeft mij er ook niet direct op gewezen en heeft de credits al van zijn RT’er gehad.
Zodra fatsoen de enige norm is voor een gebruik is het niet vreemd om dit ter discussie te stellen. Fatsoen is niets meer dan het voldoen aan de geldende normen en waarden en met deze blog wil ik die juist ter discussie stellen.
We waren de middeleeuwen niet uit gekomen als we de heersende normen en waarden maar waren blijven volgen.
Niet alles in het blog hierboven is voor mij dan ook praktijk maar slingert wel een discussie aan en dat vind ik hier waardevol.
Dat ik volgens sommige reacties hier niet zelf mag bepalen of ik iemands naam laat staan, old style retweet omdat ik dan duiding bij een bericht aan kan brengen of voor heroine dealer wordt uitgemaakt neem ik voor lief. Ik wacht nog met smart op de eerste Godwin ;)
“Fatsoen is niets meer dan het voldoen aan de geldende normen en waarden en met deze blog wil ik die juist ter discussie stellen.
We waren de middeleeuwen niet uit gekomen als we de heersende normen en waarden maar waren blijven volgen.”
We waren de Middeleeuwen niet eens ingegaan als we respectvol met elkaar om waren gegaan en onze informatie als mensheid fatsoenlijk konden opslaan.
Wat is het nut van een discussie als je jezelf alleen maar ziet als de leider van een digitale Renaissance zonder inhoudelijk op punten in te gaan van al die mensen die jou en anderen verder willen helpen door inhoudelijk op je te reageren?
@Pieter welkom in de middeleeuwen! Oh oh wat zal ik blij zijn als de zoekmachines dan inderdaad de dubbele content (verspreiders) bannen!
Ps.
Haal onderstaande tekst dan ook ff van je website:
Vlamings Social Media waardeert een linkje naar deze website, mocht u informatie van de site willen gebruiken stuur dan even een e-mail!
Ohh Pieter zet meteen ff de WP credentials op je site terug. tsss
Op zich ben ik het met je eens m.b.t. het linkjesdief gedeelte. Pagina’s op het internet zijn er toch om vrij bezocht en gedeeld te worden?
Alleen als de @naam wat toevoegt of als dit de auteur is, neem ik hem graag op in mijn tweet.
Ik deel heel graag informatie die ik goed vind en ik noem altijd de naam van de bron. In al mijnuitingen op social media en in mijn boeken.
Het is jammer dat Pieter hier voor ‘rotte vis’ wordt uitgemaakt omdat hij kiest voor deze benadering op Twitter. Het is m.i. belangrijk dat iedereen een keuze kan maken en dat ook kan uitten, zonder dat we beginnen met een moralistisch verhaal over wat de sociale regels zijn op het internet. Het is zijn benadering en die moet je ook respecteren.
Al ben ik het niet eens met zijn aanpak wat betreft het gebruik van credits @naam, als hij het op persoonlijke titel doet, dan is het prima toch? Als hij dit als adviseur naar buiten brengt, dan vind ik dat jammer.
Ik doe het niet altijd omdat het altijd zo hoort maar doe het als ik daar het nut, de waarde, etc van zie. Een redenatie, curatie maar niet een vooraf vastgesteld feit omdat een norm dit verplicht. Een aantal van de overwegingen die ik maak heb ik omschreven, dit zijn geen nieuwe ‘regels’ die ik wil slijten als vleesgeworden ‘Digitale Renaissance” maar puur mijn afwegingen die ik wil delen.
Het merendeel van de retweets zijn bij mij dan ook voorzien van de @naam maar daarvoor heb ik soms wel een overweging gemaakt.
Dat vind ik persoonlijk waardevol. Dat anderen dat standpunt niet delen is hun goed recht. Waarom ze het niet delen kan ik ook best begrijpen zolang de reden niet is ‘dat hoort nu eenmaal zo!.
Achteraf gezien was mijn artikel met minder chargeren en meer concrete voorbeelden duidelijker geweest. Da’s een wijze les voor het volgende artikel.
Ik blijf het niet eens met de redenatie dat het hele internet nu eenmaal een verzameling links is en je de ketting nooit mag breken. Vaak breek ik ‘m niet maar nooit kan ik je niet beloven.
Als ik een nieuwtje van @Mashable retweet dat staat op Mashable.com zou ik dus altijd RT @Mashable moeten gebruiken? Ben ik het niet mee eens, de bron en de @naam zijn dezelfde en het voegt imho niets toe.
Om op alle reacties in te gaan kom ik simpelweg tijd te kort en volgens mij hoeft het ook niet. De discussie bevind zich in de comments maar ik hoef en wil ‘m zeker niet leiden. Heb alleen iets ter discussie gesteld om daarover na te denken en hier over te praten. Dat gebeurt hier en dat waardeer ik.
@Knorremans: Aangezien ik betaald heb voor een aangepast WP Theme hoeven de WP credentials niet op mijn site te staan . Zo heeft degene die het mij verkocht iig uitgelegd.
Dit is wel een punt waar niet iedereen het eens over zal zijn, maar het is er ook eentje waar je niet altijd zal weten of iemand wat RT of niet… Als ik een link van jou zie op twitter en bekijk het artikel dan heb ik daarna nog allemaal verschillende mogelijkheden om dat artikel te gaan delen met mijn netwerk.
Ik kan die link van de pagina kopiëren en vervolgens in een tweet plaatsen. Ik kan op de tweet knop klikken van die pagina, wanneer het artikel van een andere bron is staat er weer een ander bij.
Zo heb ik het zelf wel met de tweets van nu.nl ik ga daar echt hun account niet bij zetten, dat is gewoon zinloze informatie waar niemand wat aan heeft…
Iedereen moet daar zijn eigen manier in vinden en hoe ze het doen dat maakt gewoon niets uit. Als iemand een link naar mijn website plaatst op twitter en vervolgens gaan andere het kopieren maar dan zonder een twitternaam van de eerste tweeter, maakt mij dat echt helemaal niets uit. Het gaat om de link en niet om de twitter naam.
Ik heb het stuk en alle comments met veel plezier gelezen. Waarden, normen, ethiek, fatsoen, een goede hand vol emotionele ‘uispattingen’ en zelf de vraag om een Godwin…ge-wel-dig ;)
Eén reactie zag ik volgens mij niet, dus bij deze: het zal mij een zorg zijn…ik heb er namelijk geen invloed op, dus ik kan mij er ook niet druk over maken.
Ik behandel (re-)tweets zoals ik ze wil behandelen en een ander doet dat op zijn of haar manier. Ik heb daar mijn redenen voor en die zal een ander ongetwijfeld ook hebben :)
Goede discussie. De reden waarom je een bericht RT stuurt, is gebaseerd op persoonlijke voorkeuren en menselijke gevoelens. Ik zou eigenlijk zeggen: als we niet meer retweeten dan wordt het stil en saai.
Even omdenken:je denkt aan personen, niet aan het belang van winst behalen. Informatie delen = elkaar informeren. De @naam persoon, volg ik vanwege interesse in persoon,onderwerpen en de gedachtengoed v.d. persoon. Lees je een artikel goed dan zie je vanzelf wel namen staan. Zijn de intenties van de boodschap je niet sympathiek–>geen RT. Zo ga ik er eigenlijk mee om.
Heel nuttig dit. Een discussie alleen voor een stel hardnekkige eigenwijze gebruikers die star blijven vasthouden aan het oude retweeten en niet de functie gebruiken zoals deze door Twitter nu geimplementeerd is.
Gewoon de Twitter retweet functie gebruiken. Geen discussie.
@ Vlamings Social Media… maak het geheel compleet en plaats de voorbeelden
@iwan Less testosteron please …
Geheel eens met Remco, Giel & Sander.
Dit hele artikel is volgens mij gebaseerd op quotes retweets en niet de officiele retweet zoals die bedoelt is.
Eer quotes retweet (of RT, by @naam) is niets meer dan een copy van de originele tweet onder jouw naam. Je kan hem dus ook aanpassen. Een officiele retweet is een retweet aan jou followers maar de originele autheur blijft behouden. Deze vorm van retweets kunnen dus niet worden bewerkt en je kan dan gewoon alle 140 karaters gebruiken.
Mijn voorkeur gaat altijd naar de officiele retweet omdat een RT vaak zo wordt bewerkt dat het niet meer duidelijk is wie wat getweet heeft. Sommige doen bijv. “RT @naam RT @naam “, etc.
Wat helemaal irritant is, is het gebruik van RT als reply. Hierbij kunnen alle followers het verhaal lezen en missenen de meeste de context van het gesprek.
“Deze vorm van retweets kunnen dus niet worden bewerkt” dat is precies mijn probleem met deze vorm van retweeten. Je krijgt niet eens de mogelijkheid om er duiding aan toe te voegen of persoonlijk een aanrader te plaatsen. Wel als je dit Hybride gebruikt maar dat moet je maar net gebruiken/weten.
De conventies van het retweeten stammen ook al van voor het nieuwe stijl retweeten. Daarom haal ik het aan in mijn artikel. De regels waren al verzonnen toen het nieuwe retweeten kwam en het nieuwe retweeten gaf me alleen nog maar minder vrijheid in het toevoegen van waarde of duiding bij het bericht. Soms wil ik dat wel namelijk!
[...] Laatst kreeg ik een het verwijt dat ik een ‘linkjesdief’ ben. Puur omdat ik een bericht retweet zonder de oorspronkelijke Twitterbron te vermelden, bleek de andere partij boos te zijn. Wat volgde was een enigszins vreemde conversatie waarin niemand gelijk had. Persoonlijk zie ik het retweeten van een @naam niet als etiquette of verplichting, maar als een keuze. Lees meer [...]
Haha! Goede knuppel in het hoenderhok, Pieter! Je weet, ik ben een groot van van je werk :-) maar ook ik ben het geloof ik met je oneens. Voor mij is het een kwestie van gunnen. Ik gun iemand de credit, de exposure. Iedereen vindt het leuk om genoemd te worden, toch? Het is voor mij gewoon een kwestie van gevoel, kennelijk.
Ik heb een keer gehad dat een hele bekende twitteraar letterlijk mijn tweet overnam, zonder mention. Ik had zelf de omschrijving van de link bedacht en er zat een eigen verkorte link bij. Het leek dus alsof zij mijn tweet had geschreven en ja, ik vond dat op de een of andere manier heel storend. Toch een beetje pronken met andermans veren! De nuance ligt voor mij wel in de vraag of je de tekst zelf bedacht hebt, of dat het alleen om een titel van een artikel gaat.
Nou ja! Wat ik leuk vind aan je artikel is dat het je, zoals meerdere mensen al zeiden, aan het denken zet. Waarom doe je wat je doet? En waarom zou je het niet anders doen? Ik zeg: tweet/blog on! :-)
@Pieter, dit is de reden dat ik nooit (of zelden) tweet vanuit web maar altijd vanuit Tweetdeck. Dan kan je altijd waarde toevoegen EN je bron vermelden. Twitter werk idd in dit opzicht butt.
Na het lezen van dit artikel over een klein stukje Twitter-ethiek verbaas ik me over het aantal heftige reacties. Ik kan toch een heel eind mee met de redenatie van Pieter. De @vermelding laat ik waar mogelijk staan (als via @), maar sneuvelt (jammer, maar helaas…) als ik tekens te kort kom.
Is de tweet mijns inziens perfect en heb ik er niets aan toe te voegen dan gaat het als een “harde retweet” de ether in. Ere wie ere toekomt.
Helaas ken ik ook een enkele ‘tweetzuiger’ die letterlijk mijn teksten kopieert als de zijne. Dus die ophef snap ik ook wel weer ;-)
Best knap een 12 uur durende opmerkingen lijn over het wel of niet plaatsen van de @vermelding. Ik zou zeggen leuk de links van anderen delen en dergelijke, maar vergeet niet: creer zelf ook waarde, ontvolgen is waarschijnlijk anders op lange termijn het gevolg. Dan wordt de discussie wel of niet plaatsen van de @vermelding helemaal overbodig …
Als jurist vind ik het altijd leuk om mensen effe met de wet af te schrikken:
Auteurswet: artikel 15a lid 1 sub 4: Citeren
4° voor zover redelijkerwijs mogelijk, de bron, waaronder de naam van de maker, op duidelijke wijze wordt vermeld.
In deze context kun je bij “rederlijkerwijs” in het bovenstaand artikel “willekeur” aflezen bij de auteur. In een proces zou hij m.i. zwak staan met dit verhaal.
Om na een jurist te moeten reageren heeft wel lef nodig, maar ik zal op mijn woorden letten.
De reden om een blog te schrijven kan een aantal doelen hebben: nieuwswaarde, een event promoten, andere wijzen op een item of je ming vragen. In dit laatste is de blog van Pieter erg geslaagd. Het aantal reacties is goed te noemen. In mijn ogen is de blog dat ook een succes.
Jammer is het om in de reacties te lezen dat het woord OPINIE vanaf moment 1 weg is gelaten. Daardoor was het duidelijker geweest dat het hier om een vraag tot reactie ging. Dit is later terug gezet, maar knuppel gal er toch op een andere manier in het hok.
Dan ook mijn reactie: persoonlijk tweet ik erg veel en als ik zou moeten gaan achterhalen wie de linkjes (die ik denk te hebben gevonden) allemaal in de graten moet gaan houden heb ik er een dag taak bij. Twitter is een snel medium. Het aantal tweets dat ik lees is ook aan de hoge kant.
Natuurlijk begrijp ik dat iemand die iets online plaatst daar alles van wil blijven volgen of van wil weten. Mijn eigen blogs (op een andere site als FW) wil ik ook in de graten houden, maar alles kan niet (meer). Ik ben blij als ik zie dat mijn blog goed gelezen wordt en dat blijkbaar meer mensen dan ik kan zien de site via twitter hebben gedeeld.
Twitter zelf is een netwerk en het gaat hier om samen delen, praten en luisteren. Wil je twitter nuttig gebruiken dan zal je zeker bron, naam en zelf een compliment niet uit de weg moeten gaan. Het samen werken en dus wel de naam noemen is zeker onderdeel hiervan.
Pieter zegt ook nergens in zijn blog dat het plaatsen van linkjes, dus ZONDER naam tot succes zal leiden. Sterker nog, ik zie vaak een RT van hem met mijn @naam of @dienaam of @dieanderenaam of via @dezenaam.
Om af te sluiten: een linkjesdief op twitter? Volgens mij is een linkjesdief iemand die een schakelketting steelt.
@Pieter, ik ben niet zo van de uitgesproken meningen omdat ik vind dat iedereen sociale media moet invullen zoals hij of zij goeddunkt en hoe het voor hem of haar werkt. Lang leve onze vrijheid van meningsuiting.
Maar het moet me wel van het hart dat je wel een erg aanmatigende toon aanslaat en volstrekt (in mijn opinie ;-) voorbijgaat aan het sociale karakter van jawel ‘sociale media’.
Jammer en wat mij betreft heb je jezelf met dit stuk geen gunst bewezen.. Maar ja dat is dan weer mijn opinie ;-)
Mooie discussie hier! Het doel van de post is in elk geval bereikt!
Ik deel eigenlijk altijd de originele bron, tenzij het van een nieuwssite komt die de naam al draagt, bijvoorbeeld FW, Mashable of nu.nl. Hoe andere hier mee omgaan is een eigen keuze. Wel is het minder te waarderen als echte quotes zonder mention worden geRT. Dat toont naar mijn mening weinig respect.
@Peter thanks voor de start van deze discussie. All ben ik het niet geheel met je eens, het waren toch een paar leuke leesminuten (+reacties) :)
Ik geef eerlijk toe dat dit voer is voor juristen en ik meen reeds Nederlandse jurisprudentie op dit stuk te bespeuren ( een zaak die betrekking had op het kapen van followers en verwarring stichten).
rechtbank conclusie kort:
” als een partij (al dan niet bewust) verwarring creëert over zijn identiteit en op slinkse wijze klanten van de concurrent weglokt”
http://www.solv.nl/weblog/u-wilt-followers-van-een-concurrent-volgen-op-twitter-mag-dat/18236
PS: laat je nooit afschrikken door juristen op dit gebied. Zoek gerust de grenzen op.
@Legalcomplex:
Interessant stuk! Naast de sociale conventies is er natuurlijk ook de rechtspraak, leuk dat je dat hier inbrengt.
Of het ook voor retweeten op gaat weet ik niet zo zeker. Het vonnis gaat over een partij die de naam van een ander bedrijf kopieerde en met dat account mensen is gaan volgen.
Het oorspronkelijke bedrijf heet Mediavacature.nl en hij start vrolijk Mediavacatures.nl, begint de volgers van Mediavacature.nl te volgen en dat mag volgens de uitspraak niet omdat de merknaam is gekaapt.
Volledige naam kapen en daarmee gaat de vergelijking in het retweeten een beetje mank volgens mij want niemand neemt daarin de identiteit van een ander aan of creëert verwarring over de identiteit van een andere partij.
Klopt wat ik denk ook met de wet? Of missen we op retweet gebied nog te veel jurisprudentie?
@Peter: correct. De uitspraak is slechts een indicatie hoe rechters denken over Twitter maar niet in casu. Jurisprudentie ontbreekt in binnen- en buitenland. Gelukkig nemen rechters sociale media serieus.
Mijn punt was je argumentatie in de post -juridisch gezien- niet sterk is. En daar zijn dus de juristen voor :).
Ik acht de kans op een (proef)proces klein tenzij er sprake is van structurele overname zonder bronvermelding in zakelijke verband (@breakingnews) of je hebt een zeer gevoelige (en rijke) particulier tegen het zere been gestoten.
Maw, wanneer de “belangen” groot genoeg zijn.
10 Punten voor Pieter.
Vroeger, toen een RT nog een reply all (RA?) was en je 10 jaar ongeluk kreeg voor het niet doorsturen van mail, was precies het vernoemen van al die adressen zo irritant. Als je al de moeite deed te kijken waar het mailtje over ging, moest je soms worstelen door alle overbodige informatie die er tussenin stond.
Hadden ze toen maar een max aantal karakters voor een mailtje. Dan was dat hele gezeik je bespaard gebleven.
Volgens mij is het echt re-te-simpel: Als je RT voor je volgers, zijn je volgers je doelgroep. Hebben zij iets aan die info? Zet het er dan bij. Als je RT om een wit voetje te halen bij de @user, zet hem er dan vooral in. Wordt jouw @naam niet genoemd? Hou dan je waffel. Als het echt jouw link is, dan verwijst hij naar jouw website/creatie.
Wow… wat een discussies. Ik was van plan alles te lezen, maar… excuses, heb nu wel een aantal overgeslagen.
In mijn ogen staat Social Media voor delen. Je gunt de wereld jouw kennis en deze kan gedeeld worden. Leuk als je geretweet wordt inclusief naam, maar in mijn ogen absoluut niet noodzakelijk om naam of website te vermelden.
Sociaal betekent in mijn ogen dat het niet altijd “voor wat, hoort wat” hoeft te zijn, maar dat je het juist als compliment ziet dat jouw mening wordt gedeeld.
Kortom, frustraties over het feit dat je naam niet wordt meegenomen in een Tweet is in de basis volgens mij niet sociaal. Gun elkaar wat en maak je niet druk!
Wat wordt er toch zwart/wit gedacht. Dit is dezelfde discussie die (in alle hevigheid) al jaaaren gevoerd wordt op weblogs (met name linkdumps). Ik hanteer zelf een ‘vrije’ regel dat als een website of persoon enigszins creativiteit heeft gestopt in content, en daaronder valt ook het vinden van content, dat ik deze als bron / via vermeld. Maar dat ligt er ook weer aan wie het is. De oude media doen het bijvoorbeeld zelf niet en voor nu.nl nieuws dat iedereen tweet zet ik minder snel een bron neer. Soms weet ik niet eens via wie ik iets als eerste gezien heb.
Overigens blijft de retweet knop gewoon het makkelijkste. Met een klik breng je een tweet met bron onder de aandacht. Waarom de moeite doen om de quote te gebruiken als je niets toevoegt?
De hele discussie blijft (ook op blogs) weinig veranderen. Mensen die content ‘jatten’ met als doel te doen alsof ze zelf gave content vinden houd je niet tegen. En er zijn altijd mensen die tot het irritante toe voor vanalles denken dat ze de eerste / enige waren die iets gevonden hebben. Doe gewoon lekker je ding en je sociale netwerk filtert zelf de ‘good guys’ wel van de ‘bad guys’. Zo ook in de reacties op dit artikel :-)