Zo activeer je medewerkers op LinkedIn (ook als ze zeggen geen tijd te hebben)
Medewerkers lossen dagelijks complexe vraagstukken op, adviseren klanten en leiden projecten. En toch blijft het op LinkedIn opvallend stil. Verhalen genoeg, maar de stap om daar iets mee te doen voelt voor veel mensen gewoon te groot. Voor organisaties is dat zonde: zichtbare medewerkers zorgen voor meer bereik, meer perspectieven en een menselijker gezicht naar buiten.
Ook voor marketing- en communicatieprofessionals die daarin een rol hebben, is het frustrerend. Je vraagt een projectleider om iets te delen over een project waar maanden aan is gewerkt. “Gaan we doen”, wordt gezegd. Vervolgens verschijnt er niets op LinkedIn. Of je hoort via sales over een mooie nieuwe klant, maar niemand deelt er iets over.
De standaardreactie is vaak: “Ik heb geen tijd.” Maar meestal zit daar iets anders onder: twijfel, een negatief beeld van LinkedIn of gewoon niet goed weten wat je precies kunt vertellen. Daarom besteed ik in iedere LinkedIn-training aandacht aan de bezwaren die mensen voelen. Want als je begrijpt wat iemand tegenhoudt, kun je pas echt iets veranderen.
Waar de weerstand echt zit
In mijn trainingen merk ik dat het vaak geen onwil is, maar onzekerheid. Mensen vragen zich af: is dit wel interessant genoeg? Wat denken collega’s hiervan? Wat als niemand reageert?
“Geen tijd” is dan het makkelijkste antwoord en het makkelijkste om te weerleggen. Als je maanden aan een project hebt gewerkt, kost een post daarover relatief weinig tijd, terwijl de impact groot kan zijn. Zodra je dat bespreekbaar maakt, merk je dat medewerkers er al anders naar gaan kijken.
Maar soms zit de weerstand dieper. In een cultuur waarin zichtbaarheid niet wordt aangemoedigd, of waarin leidinggevenden zelf ook niet laten zien wat ze doen en leren, lukt het misschien om iemand een eerste post te laten plaatsen. Maar de omgeving bepaalt uiteindelijk hoeveel ruimte mensen voelen om het vaker te doen.
Lastiger is “LinkedIn is niet mijn ding.” Daarachter zit soms het beeld van een platform dat draait om zelfpromotie en gladde succesverhalen. Maar als je uitlegt dat het juist gaat om kennis delen die voor anderen waardevol kan zijn, leer je mensen vanuit een ander perspectief te kijken.
En dan is er de bekendste: “Ik weet niet waarover ik moet posten.” Dat klinkt als een contentprobleem, maar het is meestal een verhaalprobleem. Iemand weet simpelweg nog niet wat er vanuit zijn werk interessant is voor anderen. Vraag dan eens naar de basis: waar staat hij voor? Welke inzichten heeft hij opgedaan? Wat maakte de aanpak van een bepaald project bijzonder? Cruciale vragen, die je moet kunnen beantwoorden voordat je gaat grasduinen in een lijst contentideeën of AI raadpleegt.
Herken je dit ook bij jezelf?
Opvallend genoeg herkennen communicatieprofessionals deze weerstand zelf ook weleens. Ik vraag dan tijdens trainingen: “Post jij zelf via je persoonlijke profiel op LinkedIn?” Dan blijft het even stil. Logisch. Namens een organisatie communiceren voelt anders dan via je eigen naam iets delen over de keuzes die je maakt in je werk, de dingen die je leert of de dilemma’s waar je mee worstelt. Ineens herken je de weerstand van je collega’s: is dit interessant genoeg? Wat denken anderen ervan? Wat als niemand reageert?
Wie dat zelf heeft gevoeld, begeleidt anders. Je benadert iemand dan niet als de collega die niet wil, maar als degene die niet goed weet waar hij moet beginnen.
Zo help je medewerkers wél op weg
Houd het klein. Vraag niet meteen: “Kun je iets schrijven?” Begin met een paar simpele vragen. “Wat maakt dit project zo bijzonder?”, “Wat was een grote uitdaging?” of “Waarin heeft het project geresulteerd?” Dat levert veel sneller iets bruikbaars op. Tijdens een training zei een projectleider eens dat hij niets interessants te vertellen had. Tien minuten later beschreef hij hoe zijn team een ingewikkeld vergunningstraject had opgelost, waardoor een project toch door kon gaan. De rest van de groep stelde wat vragen en ineens lag er een verhaal.
Verlaag de drempel vóór publiceren. Leg uit hoe je met of zonder AI een post schrijft en bied aan om voor publicatie nog even mee te lezen. Als collega’s weten dat er een professional naar heeft gekeken, durven ze makkelijker op verzenden te drukken. Een kanttekening bij AI: het klinkt ideaal om snel teksten te maken, maar als iemand niet weet wat hij wil vertellen, krijg je vooral sneller een lege post. AI helpt bij formuleren, niet bij het vinden van het verhaal. En LinkedIn zelf wordt steeds kritischer op content waarbij AI een te groot aandeel heeft.
Laat zien wat het oplevert. Als iemand leuke reacties krijgt, nieuwe connecties maakt of merkt dat collega’s de post hebben gelezen, verandert het beeld van LinkedIn. Benoem die successen. Dan ontdekken mensen dat zichtbaar zijn ook iets kan opleveren, dat posten iets in gang zet. En dat smaakt snel naar meer.
Jouw rol als communicatieprofessional
Als je wilt dat mensen makkelijker iets delen, moet je dichter bij het vuur zitten. Sluit aan bij de maandelijkse project- of salesvergadering. Daar hoor je meteen welke ontwikkelingen, successen of dilemma’s er spelen. Dat levert niet alleen ideeën op voor posts van medewerkers, maar ook voor de bedrijfspagina. En zit je vaker aan tafel, dan weten mensen je ook tussen die meetings door sneller te vinden.
Neem de weerstand serieus en begeleid mensen stap voor stap bij het maken van een post. Minder: “Kun je zelf wat posten?” Meer: “Wat houdt je tegen?” Luister naar wat mensen spannend vinden en help duiden waar hun expertise zit. Welke kennis is waardevol voor klanten, partners of toekomstige collega’s?
Je zult merken dat er een andere dynamiek ontstaat. In trainingen zie ik dat de mensen die met de armen over elkaar zaten als eerste een post online hebben.
Maar er is ook een bredere rol. Communicatieprofessionals kunnen bijdragen aan een cultuur waarin kennisdeling en zichtbaarheid worden gewaardeerd. Niet als marketingtool, maar als vanzelfsprekend onderdeel van hoe de organisatie naar buiten treedt. Dat vraagt gesprekken met leidinggevenden over wat zichtbaarheid de organisatie oplevert, en over welk signaal zij zelf afgeven als ze zelf niet zichtbaar zijn.
De verhalen zijn er al
Medewerkers hebben doorgaans meer te vertellen dan ze zelf denken. De uitdaging is zelden dat er geen verhalen zijn. De uitdaging is dat mensen ze zelf nog niet als verhaal herkennen.
Wie dat goed doet, zorgt er niet alleen voor dat er meer posts op LinkedIn verschijnen, maar bouwt ook aan een team van ambassadeurs met zelfvertrouwen en eigenaarschap. Daar ligt de échte opdracht voor de communicatieprofessional: niet content ophalen, maar aanwezige expertise zichtbaar maken. Dat is het verschil tussen LinkedIn als zenderkanaal en LinkedIn als plek waar professionele identiteit zichtbaar wordt.
Bron header-afbeelding: Treerat Wongvorapat / Shutterstock.com