Columns, Trends

“Kwetsbaarheid is mooi. Maar tot hier en niet verder!”

0

We zien nog steeds bedrijven die zich laten leiden door angst. Angst voor transparantie want: ‘dan delen we onze kennis?!’ Uh, ja, dat is nu juist de bedoeling. Wij, Denise van Iersel en Carola Rodrigues, schrijven elkaar e-mails over onderwerpen als kwetsbaarheid & authenticiteit, de zin en onzin van contentmarketing, haantjesgedrag in het salesvak en vrouwennijd onderling. En als twee hopeloze romantici schrijven we ook over de liefde en dromen najagen.

Denise: Deze mensen zijn zo niet van deze tijd, zucht. Hoe zie jij dat?

Carola: ‘Wie zijn hoofd boven het maaiveld uitsteekt’… Bedrijven zien vaak de beren op de weg in plaats van de kansen. Meer online profilering is ook eng, want je gaat meer kritiek krijgen. De concurrent kijkt inderdaad mee. So what? Angst is nog nooit een goede raadgever geweest.

Denise: Dus? Kwestie van gewoon doen? Zoals jij met jouw blogs? Ik ben jou daar wel door gaan volgen. Je laat niet alleen zien dat je ergens wat van weet, maar dat je het ook deelt om anderen te helpen. Daar kan ik wat mee. Moest meteen denken aan Brene Brown, toen ze vroeg: “Hoeveel van jullie vinden het zwak van jezelf als je je kwetsbaar opstelt?” Bijna de hele zaal stak zijn vinger op. “Oke, en hoeveel van jullie vinden het moedig dat ik hier voor jullie sta en me kwetsbaar opstel?” Ook nu weer stak bijna iedereen zijn vinger op. Dat geeft aan hoe kritisch we zijn op onszelf en hoe eng we het vinden onszelf kwetsbaar op te stellen. Hoe ging dat bij jou?

Accepteer cookies

Kwetsbaarheid is mooi, ‘but keep it cool’

Carola: Het kwetsbaar op durven stellen vergt inderdaad moed. Maar het geeft je ook veel terug. Ik vraag mij wel af waar we de grens trekken met het tonen van onze kwetsbaarheid. Ik kom online regelmatig mensen tegen die ‘zichzelf kwetsbaar opstellen’ en echt de meest persoonlijke, soms zelfs gênante informatie met hun volgers delen, waarbij je gewoon ziet en voelt: dit is niet oprecht.

Dus wanneer is het een positieve ontwikkeling in onszelf en wanneer wordt het een soort van trucje voor commercieel gewin? Brown stelt immers ook: “Onderzoek je eigen bedoelingen bij jouw proces in het meer kwetsbaar opstellen. En stel duidelijke grenzen. Altijd. Weet waarom je iets wilt delen met je publiek, stel grenzen in wat je wel vertelt en wat je voor je wilt houden.”

Denise: Vertel! Heb je zo’n gênant voorbeeld?

Carola: Meerdere, ik zie het vooral terugkomen bij online business coaches. Waar ik mij ten eerste al over verbaas: dat je jezelf business coach noemt, als je zelf amper business hebt opgebouwd. Maar goed. Soms gooien ze alles in de strijd, maar dan ook álles; privé, kinderen, relatieproblemen, diepste verlangens en ga zo maar door. Echt, ik weet meer van sommige van die mensen, dan van mijn goede vriendinnen. Dan ben je echt het spoor bijster. Dat is niet wat er wordt bedoelt met ‘je kwetsbaar opstellen’ in een zakelijke omgeving.

Iedereen gooit maar van alles de ether in, zonder na te denken over consequenties.

Denise: Het is natuurlijk makkelijk om hierin door te slaan. Vooral online, waar velen makkelijker informatie delen dan fysiek. Er staat immers niet direct een gezicht voor je, dat maakt het ‘veiliger’ om je uiten. Iedereen gooit maar van alles de ether in, zonder na te denken over consequenties. Terwijl online aanwezigheid geen doel is op zich, maar een middel om gesprekken aan te gaan, je te verbinden. Fysiek trek je toch ook geen zak over je hoofd in een gesprek?

Carola: Laatst las ik een artikel: ‘Word authentiek’. Dat kan helemaal niet, dacht ik toen. Ieder individu ís authentiek. Alleen sommigen van ons raken, door externe en soms interne factoren, hier iets verder van verwijderd. Wat denk jij, is het nu gewoon de zoveelste marketingtrend die sommigen van ons goed omarmen óf is ‘de kracht van kwetsbaarheid en authenticiteit’ een tweede natuur die men verder kan ontwikkelen? En die sommige professionals al van nature hebben en daardoor dus succesvol(ler) zijn en positiever in het leven staan en dit weer overdragen op anderen? Kip-ei-verhaal.

Pluk boegbeelden uit je organisatie en schuif ze naar voren

Denise: Nope. Zeker geen trend, net zoals contentmarketing niet nieuw is. We hebben alleen meer middelen tot onze beschikking om ons te profileren. De vraag is niet zozeer of je er gebruik van maakt, maar hoe. Je zegt het zelf al: authentiek ben je! Het mooie van online transparantie is dat onwaarheid plaatsmaakt voor echtheid. Ik bedoel: ik volg liever iemands persoonlijke profiel dan een saai, onpersoonlijk bedrijfsaccount. En ik merk snel genoeg of die persoon echt is of niet. En die echte mensen gaan het verschil maken voor de organisatie. Dus ik stel voor dat alle bedrijven deze mensen uit hun organisatie plukken en ze naar voren schuiven. Mensen als Jeroen van de Ven, Social Media Manager bij ABN AMRO. Hij is een mooi boegbeeld voor de organisatie.

jeroen-van-de-ven-twitter

Succes komt door een diepere laag van connectie

Carola: Eens! Mooi voorbeeld ook. Maar het blijft een tricky one. Ik zie dat het salesproces is veranderd, evenals de rol van de sales- en marketingprofessional. Je kunt alleen succesvol consultative seller zijn als je op een diepere (kwetsbare) laag connectie kunt maken met je medemens. Maar in hoeverre stel je je kwetsbaar op als je je KPI’s moet halen? Wat is de KPI van kwetsbaarheid? Is het niet hebben van KPI’s een mooie vorm van kwetsbaarheid? Of juist het wel hebben ervan zonder er keihard op afgerekend te worden?

Zorg dat je de juiste mensen aanneemt: mensen met lef, die positief en hulpvaardig zijn ingesteld en ambitie hebben.

Denise: Dat is nu precies die angst waar ik het over had. Bedrijven willen best hun medewerkers naar voren schuiven, maar puntje bij paaltje gebeurt het te weinig, vanwege andere prioriteiten. Ik zie wel een mooie ontwikkeling hoor, dat bloggen of thought leadership als doelstelling aan medewerkers wordt meegegeven. Heel leuk, maar welke KPI je daaraan hangt? Geen idee. Ach, ik vind het eerlijk gezegd zo’n non-discussie. Begin gewoon met mensen de ruimte te geven hier zelf invulling aan te geven. Autonomie en controle loslaten zijn hierin key. Eerst de socialsuperchampions, klein beginnen en dan uitbreiden. En zorg dat je de juiste mensen aanneemt: mensen met lef, die positief en hulpvaardig zijn ingesteld en ambitie hebben. Dit straalt af op de markt. Wedden dat deze bedrijven een betere reputatie hebben? Just do it!

Carola: Ik denk terug aan een voormalig salesmanager. Ik werkte in een harde cultuur en ik leerde hier wat de term hardselling betekende. Ik kon niet oprecht zijn, mij al helemaal niet kwetsbaar opstellen. Ik moest gewoon keihard scoren, over de rug van de klant, om mijn zware new business target dicht te schrijven. De klant was er niet mee geholpen, ik doodongelukkig en maakte ruzie met m’n salesmanager. Daar werd hij weer ongelukkig van. Believe me. 😉 Inderdaad, of je er nu wel of niet KPI’s aan hangt, er moet ruimte zijn voor ontwikkeling op dit gebied voor medewerkers.

Kwetsbaarheid maakt je niet alleen menselijk, het maakt je ook blijer. Zowel in je carrière als in je privéleven. Daar ben ik van overtuigd. Het zorgt voor verbinding, op allerlei manieren.

Kwetsbaarheid maakt je niet alleen menselijk, het maakt je ook blijer.

Denise: Hoe gaaf is het dan als je allemaal van dit soort mensen in je organisatie hebt? Organisaties zouden hun eigen medewerkers meer in hun strategie moeten betrekken. Ze naar voren schuiven als zijnde woordvoerders. Zij hebben tenslotte het contact met de klant. Ik weet zeker dat klanten geïnspireerd raken en vanzelf bij je terecht komen. En dat zijn dan ook de klanten die passen bij jouw organisatie.

Carola: Managers zouden, wat mij betreft, hun mensen hier op mogen managen. Stel ze regelmatig de vraag; ‘Maak je je dromen waar?’, ‘Ben je gelukkig?’, ‘Beweeg je regelmatig?’, ‘Eet je gezond?’, ‘Kun je jezelf zijn binnen dit bedrijf en in je klantcontact?’ Ik garandeer je: dan gaan de omzetcijfers vanzelf omhoog.

Denise: Amen. En een lange adem. But so worth it!

Illustratie intro met dank aan Fotolia.