Column: RSS, een revolutie in beeld

Omdat RSS nog steeds maar door een relatief kleine groep mensen
(VS:
5%) gebruikt wordt, leek het me interessant om de ontwikkeling
van RSS nou eens een keer vanuit de ervaring van een consument
te beschrijven. In dit geval die van mezelf. Het zal ergens
eind 2003 zijn geweest toen me opviel dat er op internet links
en rechts, vooral bij weblogs en nieuwssites, oranje blokjes
verschenen met XML of RSS erop. De content die achter dit icoontje
verstopt zat bleek je te moeten bekijken met een speciale RSS-reader,
een toepassing die het midden houdt tussen een browser en een
e-mailprogramma. Ik besloot om met de gratis reader SharpReader
aan de slag te gaan.
[[popup:rss-reader600.jpg:(thumbnail)::center:1]]

Mijn eerste
gebruikerservaring met RSS was erg positief. Ik kreeg een
service aangereikt waarmee ik me gemakkelijk (en anoniem!) kon
abonneren op mijn favoriete informatiebronnen. Via de RSS-feeds
werd ik vervolgens meteen (en vanaf dat moment continu) van
relevante nieuwe informatie op de hoogte gebracht. Niet onbelangrijk
was ook de ervaring dat ik met RSS sneller dan ooit berichten
kon scannen en lezen. Ik besloot meteen een aantal nieuwsbriefabonnementen
op te zeggen. De dagelijkse RSS-feeds van De Telegraaf en het
AD (en het ontbreken van zulke feeds bij het NRC en mijn regionale
dagblad) bleken van grotere invloed op mijn online
nieuwsconsumptie dan ik ooit had kunnen vermoeden.

Naarmate ik RSS langer gebruik wordt het duidelijker dat mijn
mediagedrag steeds sterker gestuurd wordt door de feeds. RSS
blijkt niet alleen het gebruik van de e-mail en de browser terug
te dringen, websites en weblogs waarop ik me met een RSS-feed
heb geabonneerd kunnen – meer dan voorheen – rekenen
op mijn warme (dagelijkse!) belangstelling. Maar de impact van
RSS is nog veel groter. Via enkele van mijn feeds komen er ook
audio-
en videoprogramma’s
binnen. Programma’s die aansluiten bij m’n persoonlijke
interesses. Zo luister ik al een tijdje naar de podcast
(audio-feed) van Adam Curry. Een klein uurtje dat dagelijks
afgesnoept wordt van de luistertijd die ik anders aan (de livestream
van) radiostations als 538 en Veronica zou besteden.

De kracht van RSS gaat nog verder. Vorig jaar ontdekte ik een
(niet officiële) RSS-feed met alle storingen en onderhoudswerkzaamheden
van de NS. Erg handig als je, zoals ik, een fervent treinreiziger
bent. Als ik een tweedehands Nintendo Gameboy voor mijn jongste
zoon zoek, dan abonneer ik me tegenwoordig op de RSS-feed
van de rubriek Nintendo
van Marktplaats.nl. Gegarandeerd dat ik dan snel kan reageren
op interessante aanbiedingen. Dagjeweg.nl’s
RSS
houdt me op de hoogte van leuke dagjes uit in Nederland. Hoe
lang zou het duren voordat die formule – al dan niet met
last minute aanbiedingen – door een reisorganisatie wordt overgenomen?
Apple’s iTunes
geeft via RSS
meldingen van nieuwe muziek in categorieën die me interesseren.
En als ik op de hoogte wil blijven van de laatste films in de
bioscoop, op DVD of de recensies, dan kies ik voor de RSS-feed
van Movies.com
(onderdeel van Walt
Disney Internet Group).

De RSS-revolutie lijkt nu ook in Nederland volop op gang te
komen. Na de weblogs, uitgevers en nieuwssites komen ook Transavia.com,
TPG
Post, Albert.nl, NS, KLM, de
overheid, Bol.com en enkele financiële dienstverleners
voorbij als voorbeelden van bedrijven en organisaties die met
RSS aan de slag zijn..Geen wonder, wat wil je met zulke lage
kosten (de inzet van RSS voor basistoepassingen als nieuws is
vrijwel), de grote impact als traffic driver (de weblog Marketingfacts.nl
meldt een groei van 5%
per week), de verrassend hoge conversie (E-village
maakt melding van een reisorganisatie waar de conversie bij
RSS een factor drie hoger lag dan bij de e-mailnieuwsbrief)
en de grote mogelijkheden op het vlak van mass customising (segmenteren
en personaliseren). De RSS-revolutie is nog maar net begonnen.

Frank Janssen is manager Internet & Intranet bij TPG
Post en schrijft dagelijks op zijn persoonlijke weblog Frankwatching.com
over digitale trends.

Gepubliceerd in Nieuwsbrief LaComunidad, 31 januari 2005