Gisteravond vond er een treinongeluk plaats in Barendrecht plaats. Twee goederentreinen botsten op elkaar. Een passagierstrein kon een zware crash voorkomen en nog net op tijd stoppen. Spijtig genoeg viel er een dode, een machinist van de goederentrein.
Op het moment dat het ongeluk gebeurde zat ik in de lobby van mijn hotel te nippen aan een glas bier. Via de applicatie BreakingNewsOnline werd ik om 23:36 uur geattendeerd op het ongeluk. “Two freight trains and a passenger train have been involved in a collision near Barendrecht, the Netherlands.” Via mijn iPhone trachtte ik direct online diverse kranten te raadplegen, maar die leverden het nieuws nog niet.
Via Twitter kwam ik tenslotte op het account van @Dim terecht. Hij woont 100 meter van het ongeluk af. Zijn “vriendin liep net buiten toen het gebeurde. Knal en vuurbal, onderdelen door de lucht heen”. Via zijn Twitter account kon ik precies volgen wat er zich voor zijn deur afspeelde. Na zijn allereerste bericht over het ongeluk “Twee treinen op elkaar gebotst…..100 meter van mijn huis” (22:55), kwam de Telegraaf (23:02) met het nieuws naar buiten.
Het verhaal van de Telegraaf ontwikkelde zich langzaam. Mondjesmaat werd dezelfde internetpagina voortdurend aangevuld. Terwijl ik via @Dim realtime informatie verkreeg. @Dim zette zelfs foto’s en filmpjes op Mobypicture. Naar een van zijn filmpjes werd vervolgens door de NOS gelinkt, onder de vermelding dat de video was gemaakt door een passagier uit de internationale trein. #FAIL.
Via Twitter (00:36) las ik vervolgens dat een van machinisten was overleden. Dit nieuws werd vervolgens door BreakingNewsOnline (00:46) bevestigd. Uiteindelijk stond dit bericht ook op Teletekst. Rond dezelfde tijd paste ook de Telegraaf haar eerdere berichtgeving aan.
Wederom hadden BreakingNewsOnline en Twitter de traditionele media verslagen. Het deed mij echter nog iets anders inzien. Nieuws ontwikkelt zich. Een verhaal is niet in een keer duidelijk. Er gaat tijd voorbij, waarin gebeurtenissen elkaar opvolgen. Eerst dit, dan dat. Feit na feit.
Als deelnemer aan het realtime web ben ik eigenlijk niets anders gewend. in blogs, Friendfeed en Twitter staan de meest nieuwe berichten bovenaan. Chronologisch. Een medium als de Telegraaf doet dit niet. Ze maken een enkel bericht en dit bericht passen en vullen ze voortdurend aan. In deze vorm van berichtgeving is niet te achterhalen wanneer wat is gebeurd. Bij deze vorm van berichtgeving haak ik af. Nieuws moet bij mij seconde na seconde naar binnen stromen. Ik wil mij laten onderdompelen in de rivier van informatie. Ik wil meemaken wat er gebeurt. Er als het ware virtueel bij zijn.
Ik heb zo het idee dat kranten dit nog niet inzien. De wereld bevindt zich in een transitiefase, we gaan over van analoog naar digitaal, van atomen naar bits. Dit nieuwe tijdperk vereist een andere manier van denken, een andere manier van bedrijfsvoering. Deze gedachtegang kan de krantenindustrie redden. Anders zijn ze ten dode opgeschreven. Kranten moeten het sociale en het realtime web omarmen. Ik refereer nog maar eens naar een quote die ik al eerder neertikte: “The real-time feedback loop changes the conversation in important ways, by harnessing a group of minds that can inject themselves immediately and swarm around an idea or a debate and help move it to some hybrid consensus.”
Patty 
Samuel Driessen 
Els 
Klaas v. Dijk 
vvvvv 
[...] Wat een treinongeluk in Barendrecht voor de krantenindustrie betekent Dit artikel verscheen eerder op Frankwatching. [...]
Leuk artikel!
Leuk verhaal Sander en er staan heel veel goede dingen in, maar tcoh zijn er wel wat kritische dingen te zeggen. Het internet is een snel medium. Iets als Twitter is perfect om snel informatie te geven. Toch zou ik de kranten niet willen adviseren om te proberen daarmee te concurreren. Vanwege een aantal redenen.
Ten eerste: kranten moeten betrouwbaar zijn en wie zegt dat dergelijek berichtjes op Twiter te vertrouwen zijn? Er wordt op het internet onnoemelijk veel onzin geschreven, helaas. Kranten moeten aan waarheidsvinding doenTen tweede: het internet is een perfect .medium voor snelle en korte informatievoorziening, maar het grote gevaar is dat mensen alleen nog maar weten wat er gebeurt is en niet meer waarom, wat de context is. Het is bijvoorbeeld stuitend om te zien welke onzin er geschreven wordt over een complex conflict als die in het midden-oosten. Mensen hebben geen idee van de historische en politieke achtergronden en roepen maar wat. Het internet bevordert die oppervlakkigheid en daar mogen best wel eens kritische dingen over gezegd worden. We moeten niet net doen alsof het internet alleen maar goed is en alles zich daaraan moet meten en aanpassen.
Als kranten slim zijn zorgen ze voor meer verdieping, goede onderzoeksjournalistiek, stellen ze misstanden aan de kaak in de overheid en het bedrijfsleven en gaan ze niet proberen om te concurreren met een jongeman die twittert met zijn mobieltje. Verdieping kan ook heel goed digitaal, ik vind dat je de term digitaal verkeerd uitlegt. Persoonlijk hoop ik dat de goede kranten niet zenuwachtig worden van jouw verhaal en ook niet geloven dat ze ”ten dode opgeschreven zijn” als ze niet het sociale en realtime web omarmen. Het web zal uiteindelijk blijken veel meer te zijn dan dat. En gelukkig zijn er ook nog andere kanalen als alleen het web. E-readers bijvoorbeeld, en zelfs papier zal altijd een rol blijven spelen.
“Deze razende reporter gaat slapen…leven gaat morgen gewoon weer door…” was het laatste bericht dat ik doorkreeg van dim. Dat lees ik dan weer nooit in de krant.
Twitter en de kranten vulden elkaar mooi aan. De één voor de laatste berichten, de ander voor (hopelijk) gecontroleerde feiten. Ik denk niet dat kranten een poging moeten gaan doen de Twittermethode over te nemen. Dan zijn ze zeker ten dode opgeschreven.
Ik raadpleeg liever media die het nieuws – zij het later – gewoon accuraat en geverifieerd brengen. Bovendien maken de redacteurs van Teletekst minder spelfouten…
Sander ik deel je mening en prachtig hoe je stelling en het voorbeeld elkaar ondersteunen. Ik liep er ook enkele maanden geleden, toen ik me verdiepte in de rol en werkwijze van persbureau’s, ook tegenaan dat steeds meer mensen het nieuws stap voor stap willen volgen. Dat was natuurlijk altijd al zo, maar tegenwoordig kan het ook gemakkelijker het ene medium speelt daar beter op in dan het andere.
Je moet denk ik wel oppassen als je zegt dat een chronologische presentatie van het nieuws beter is. Ik denk dat het een ander format is en dat het aloude format daarmee niet verdwijnt. Ze vullen elkaar eerder aan.
Waar je dit soms heel goed toegepast ziet is op TV. Bij rampen, verkiezingen e.d. zie je dat er lange uitzendingen zijn waarin de nieuwsfeiten gepresenteerd worden als ze zich voordoen. Af en toe is er dan een sum up (bijv. elk half uur een journaal) waarin de nieuwsfeiten op een rijtje worden gezet, zodat er ook weer samenvatting en overzicht ontstaat.
Toegepast op een online krant zou dit kunnen betekenen dat je bijvoorbeeld de sum ups (bijv. elk uur of paar uur) en de stroom van nieuwe feitjes naast elkaar presenteert en ook duidelijk labelt wat waar te lezen is. Dus niet of het ene of het andere format, maar beide formats (tenminste als het nieuwsfeit zich daarvoor leent).
Mijn god wat een diep triest artikel! Het is voor mij niet de moeite om mijzelf er druk over te maken. 3 jaar geleden was ik ook nog zo als Sander, het enigste wat ik Sander nou op het hart wil drukken… get a life! … of beter… get a REAL life.
p.s. Je werk is niet je leven.
Sander, inderdaad get a life. Man waar maak je je druk om… interessant hoor! What’s next?
@Maurice en Joost: Het feit dat Twitter zo populair is bewijst dat er toch zeker interesse is in real-time-informatie. Waarom zouden de ‘convetionele’ media daar niet op in mogen/moeten spelen? Ze moeten toch met de tijd meegaan…
Eerlijk is eerlijk zelf, geef ik ook de voorkeur aan de huidige methoden van de kranten. Betrouwbare (en dus evt. latere) informatie vind ik toch belangrijker dan real-time speculaties. Een mooie middenweg vind ik Franks optie. Iedereen zal dan naar zijn believen geïnformeerd kunnen worden.
@Maurice en @Joost. Bedankt voor het opbouwende commentaar.
@Rest Check ook: http://www.erwinblom.nl/blog/2009/9/25/zeg-niet-dat-het-realtimeweb-de-wereld-van-het-nieuws-niet-v.html#comments
Stel kranten zouden leren van de recente gebeurtenissen en allemaal overgaan naar “Real time reporting”, is dat dan de oplossing voor de krant?
Veel uitgevers van kranten hebben een gescheiden productieketen voor de print-publicatie en de web-publicatie. Voor de print publicatie wordt een planning gemaakt welke artikelen opgenomen worden en het meeste kleine venster is hier 24 uur; dat is heel wat anders dan de twitter-update-cycle van 1 seconde. Voor de website kan natuurlijk gewerkt worden met real time reporting, maar dat zou betekenen dat elk “artikel” een feed zou worden van updates, die van “nieuw” naar “oud” gelezen moet worden om het hele beeld te krijgen. De oplossing zou zitten in een hybride model, waarbij de redactie regelmatig het artikel bijschaaft met daarin de updates en het “real time web” loopt daar parallel aan.
Dit model wordt deels toegepast op televisie, schakel naar de nieuwszenders (RTLZ, CNN, DW), waar bij grote gebeurtenissen een 24 uur per dag herhaling na herhaling wordt getoond. Dit wordt als zeer vervelend ervaren door de “real-time” kijker (“is er nu nog niets nieuws te melden?”), maar geeft een snelle samenvatting voor de vluchtige kijker, en vergeet daarbij niet de teksten in de scroller onderin het beeld te lezen.
Mijn ideaal is de combinatie van de twee. In de techwereld kan ik alle tweets volgen van conferenties, perspresentaties en al wat niet meer, maar ik heb hier gewoon niet de tijd voor. Ik lees de samenvattingen wel in de blogposts op de verschillende websites via mijn RSS reader. Voor het wereldnieuws lees ik met veel plezier de NYT via de Times Reader; koppen snellen en een makkelijk archief tot 5 dagen terug.
En ja, als er iets gebeurd waarbij ik het “live” wil meemaken en ik heb er de tijd voor, dan loopt er ook een search in mijn Tweetdeck op de bijbehorende hashtags.
De media verandert; dat is een feit; de stadsomroeper in de middeleeuwen vermeldde nieuwsfeiten die meer dan maanden oud waren, het polygoonjournaal, de krant, het web, twitter. De snelheid waarmee nieuws propageert naar de “redacteur” en het gemak van publiceren zorgen hiervoor. De innovatie is naar mijn mening niet een bestaand concept (twitter) loslaten op een ander bestaand medium (krant), maar een totale transformatie naar een multi-channel gedachte van de nieuwsuitgever. Content wordt naar meerdere kanalen gepubliceerd, in een vorm die afgestemd is op dat kanaal en de aard van het kanaal. En als de content ook nog op mijn interesse’s afgestemd is en intelligent gefilterd, ben ik van de partij!
@Sander Duivestein, je wilde opbouwend commentaar? Bij deze een iets duidelijkere reactie…
De reacties van Frank, Arnoud en Klaasjan zijn redelijk duidelijk en komen aardig overeen met wat ik wilde typen. Twitter is twitter, internet is internet, papier is papier en waar ik op doelde en het belangrijkste… mijn tijd is mijn tijd ;). Gelukkig mogen de meesten hun (vrije) tijd zelf indelen. Jij kiest ervoor om bovenop het nieuws te zitten met twitter, ik kies voor een extra biertje in de lobby van mijn hotel en een gesprek met iemand en wanneer het mij uitkomt lees ik het nieuws wel.
Persoonlijk vind ik die ‘real-time’ uitzendingen op TV een beetje irritant. Geruchten, beweringen en aannames die elk half uur weer veranderen. Internet is ook een vluchtig medium en berichten zijn net zo snel ge-update als aangepast of verwijderd. Het nieuws in de krant beschouw ik als meer betrouwbaarder maar ook verouderd.
Het is nu zondagmiddag en ik weet net zoveel (harde) feiten als jij over het trein ongeluk. Ik zou een beetje teleurgesteld zijn als jij als up-to-date, real time nieuws volgende trendwatcher niet binnen 30 minuten zou reageren op deze reacties … ;)
p.s. Arguing on the internet …
@Maurice. Thx voor de uitgebreide reactie. Zal er morgen uitgebreid op reageren. Zit nu echter aan de verjaardagsborrel bij de buren. ;-)
Lol Sander…
Volgende keer je iPhone maar thuis laten :D
Ach, zoals de een graag alles direct wil weten over een bepaald onderwerp leest de ander liever een dag later het gehele verhaal. Ik zelf behoor tot de laatste groep, maar wat als dat specifieke nieuws mij echt aan zou gaan? Als Iranier had ik dan wel real-time op de hoogte willen blijven tijdens de ongeregeldheden, of als er bekenden van mij in het Turkish airlines vliegtuig hadden gezeten…
De manieren van het nieuws volgen kunnen imho prima naast elkaar bestaan, de keuzemogelijkheid is volgens mij wel een verrijking.
Grappig dat de online edities van kranten door je ook onder de traditionele media worden geschaard. :-)
Tegenover een papieren krant die pas de volgende ochtend in de kiosk ligt, vind ik de Telegraaf.nl nog best snel met z’n berichtgeving. Daar komt nog bij dat Twitter een ooggetuigenverslag is en een journalist officieel eerst “hoor en wederhoor” moet toepassen.
@Maurice. Ik begrijp je bezwaren en concerns. Ook omtrent Get a real life. Het is niet zo dat ik 24 uur per dag a la Matrix ingeplugged ben op het web. Ook ik heb een vrouw en 2 kinderen.
Ik denk echter dat zoals Frank al heel netjes opschreef, er ruimte is voor twee modellen. Een volgens het oude model waarbij verslaggevers onderzoek doen en hun verhaal na meerdere redactieslagen naar buiten brengen. Aan de andere kant zie ik een nieuw model ontstaan met een nieuwe doelgroep aan mensen die geinteresseerd zijn in realtime, ruwe, ongefilterde data. Ik wil deze data naar mijn mobiel gepushed zien, kan dan zelf beslissen of ik het wil lezen of niet. En kan ook zelf beslissen of ik deze data vertrouw of niet.
Ten tijden van de dood van Michael Jackson zag ik dit nieuws ‘s avonds voorbij komen. Op 23:36 wist ik uit diverse nieuwsbronnen dat MJ gestorven was, dit publiceerde ik op mijn weblog: http://www.jaggle.nl/index.php/v2/comments/brekend_nieuws_michael_jackson_is_dood/ Diverse media brachten het nieuws pas na 0:30 naar buiten. Mijn ochtendkrant Brabants Dagblad wist mij de volgende dag te melden dat MJ in het ziekenhuis opgenomen was. Waanzin.
Een collega van mij heeft altijd een mooie anekdote. ‘s Ochtends vroeg kijkt hij allereerst naar CNN of de wereld is vergaan of niet. Dan weet hij of hij wel of niet zijn bed uitmoet komen. Ik weet dit graag realtime. ;-)
@Jeroen: Maken de redacteuren van NOS Teletekst minder spelfouten? Dat betwijfel ik: http://copytijgers.wordpress.com/2009/01/28/nos-sloopbonus-voor-aude-auto/
@Sander: Leuk stukje. Kranten moeten inderdaad veranderen. Zie: http://copytijgers.wordpress.com/2009/03/29/de-krant-is-maar-een-vieze-oude-man/
@Rolf: Wie zegt dat kranten altijd te vertrouwen zijn? Geloof jij alles wat je in kranten leest? Geloof jij alles wat jij op het NOS Journaal ziet? De krant is als een raam naar de wereld. Kun jij die hele wereld zien vanuit dat raam? Welnee. Bovendien wordt de wereld die jij door dat raam ziet, samengesteld door mensen (subjectief, vanuit Nederlands perspectief). Ben het met je eens dat kranten anders moeten gaan werken: geen nieuws, meer achtergrond en onderzoek. Het nieuws dat in de krant staat, heb ik minstens de vorige avond al gelezen.
@Maurice: Inderdaad, waarom zou je het nieuws metéén willen volgen? Nieuws is sowieso niet betrouwbaar, maar als je eerst de feiten verzamelt, is het al betrouwbaarder dan wanneer je metéén dingen gaat roepen. Dus eigenlijk is die krant met het oude nieuws zo gek nog niet… En toch raak ik zo’n krant niet aan. Rara, hoe kan dat?
@Frank Interessante discussie. Een hybride model van real time en taditionele berichtgeving is iets waar bij het ANP medio ’90s al over werd gedacht. Destijds om atv (snellere deadlines dan print) beter te kunnen bedienen. Die noodzaak is na de digitale revolutie alleen maar toegenomen. In een ideale wereld is een gesplitste feed ook een prachtig model, maar er zijn twee belangrijke kanttekeningen waar kranten/persbureau’s mee worstelen: 1) betrouwbaarheid (zie@Rolf), 2) inrichting redactie/capaciteit.
Discussie snelle ANP-net & traditionele ANP-net strandde destijds onder meer al op beschikbaarheid verslaggevers/redacteuren. Om kwaliteit/betrouwbaarheid te garanderen kan een een zichzelf respecterend medium niet zomaar van iedere willekeurige burger tweets overnemen. Je gaat dan wel heel onzorgvuldig met het merk Volkskrant, Telegraaf of ANP om. Maar met eigen verslaggevers, correspondenten, stringers kun je onmogelijk heel Nederland afdekken op realtime-berichtgeving. Je kunt niet op tegen iemand die 100 meter van een ongeluk woont en daarover gaat twitteren. Grote vraag in casus Barendrecht: hoe weet ik als krant/radio/tv om 23.55 uur dat Dim te vertrouwen is. Precies, dat weet je niet, dus kun je niet meer doen dan zijn tweet oppikken, verifiëren bij brandweer of politie en vervolgens publiceren.
Verder is de opsplitsing van een redactie in snel & langzaam organisatorisch een crime die de spankracht van veel redacties te boven gaat. Met steeds verder krimpende capaciteit op redacties is zoiets alleen mogelijk wanneer je een boel andere onderwerpen laat lopen (dat komt de breedte van de nieuwsvoorziening weer niet ten goede). Je moet dus meer gaan kiezen, wat betekent dat je meer gaat missen.
Verder voor het beeld: afgelopen 15 jaar is een persbureau als het ANP alweer door (minimaal) 3 reorganisatierondes gegaan (vorige week: 35 man eruit). Bij andere printtitels en NOS/RTL zal het niet veel anders zijn. Zolang de inkomsten uit nieuws verder opdrogen zullen redacties inkrimpen en zie ik hierboven geschetste hybride redactiemodellen voor niet-niche media niet dichterbij komen.
@Sander Duivenstein.. AHHA! Hoe 2 ‘werelden’ elkaar tegen komen… 1 van mijn regelmatige (bijna dagelijkse) ontspannings sites is jaggle :). Daar gaat het toch net wat anders dan hier ;)
Back on-topic: Ik denk dat we dus wel kunnen concluderen dat kranten natuurlijk wel iets kunnen leren van de nieuwe media en dat ze allebei goed naast elkaar kunnen blijven bestaan. Dit telt natuurlijk ook voor de on- en offline uitgave van een krant. Op deze manier kan iedereen het nieuws tot zich nemen op de manier waarop je dat zelf wilt, op het tijdstip dat je het wilt en natuurlijk met de voor- en nadelen van elk medium.
Het vraagstuk of een nieuwsbericht, op welk medium dan ook, betrouwbaar is lijkt mij altijd blijven bestaan. De ouderwetse krant heeft de meeste tijd om hoor- en wederhoor te doen dus je zou denken dat de papieren krant het meest betrouwbare is. Ik vind het idee van Sander van copytijgers dat de papieren krant als verlengde van een nieuwssite wel leuk maar waarom dan niet meteen helemaal online? Nieuws en achtergronden?
Zoals Wim Coenraads het hierboven al aangeeft, de capaciteit om het grondig te doen (hoor- , wederhoor en fact checken) is al jaren aan het verminderen en het nieuws moet sneller en sneller anders is het geen nieuws meer! Dit gaat natuurlijk niet samen. Ik weet dat artikelen die rechtstreeks van het ANP af komen vol zitten met feitelijke fouten en verkeerde conclusies. Mensen zullen zelf moeten gaan nadenken over wat juist en onjuist is en persoonlijk heb ik daar mijn bedenkingen over.
Om het nog even jaggle style af te sluiten… Nieuws & media, ze maken mij de pis niet lauw!
@Maurice.”Het vraagstuk of een nieuwsbericht, op welk medium dan ook, betrouwbaar is lijkt mij altijd blijven bestaan.” Denk het wel. Maar, persoonlijk vind ik het wel prettig dat ik mijn “eigen nieuws” kan vergaren en er zelf een oordeel aan kan verbinden. Nieuws hoeft voor mij niet altijd redactioneel voorgekauwd te zijn. Over ruwe realtime informatie ben ik de baas en hang ik mijn eigen oordeel aan. Denk dat begrippen als waarheid, vertrouwen en transparantie in het realtime tijdperk een andere betekenis krijgen.
Iedereen hangt zijn eigen oordeel aan ruwe realtime / voorgekauwde informatie. Ik heb alleen weinig vertrouwen in jan met de pet wat dat betreft.
Een aardig voorbeeld van hoe het ook kan vind ik geenstijl (waar ik overigens geen fan van ben). Af en toe doen die ook ‘realtime’ verslag. De redactie ‘gooit’ een item online en af en toe komt één van de ‘reaguurders’ met update’s aanvullingen, onthullingen en andere details (tis maar waar die gasten zin in hebben). Het enige wat de readactie hoeft te doen is opletten en update’n.
Geen andere betekenis maar wel andere waardes
En-en, niet en-of. De krant kant een breaking news module hebben (zie bijvoorbeeld de BBC News website) en daarbij kwalitatief goede en feitelijk juiste stukken produceren (gekoppeld aan een breaking news link).
Een krant zou zelfs een Twitter search in de interface kunnen plannen, zodat er in de layout van de krant een twitterfall te lezen valt van real-time amateurberichtgeving bij acute gebeurtenissen.
De oplossing is niet zo moeilijk.
@Sander: Aardig artikel. Zoals een aantal andere reacties, geloof ik ook dat realtime media en traditionele media elkaar aanvullen. Er is nog nooit een medium geweest wat een ander medium volledig heeft vervangen – alleen het belang ervan verandert. Er worden nu zelfs nog telegrammen verstuurd.
Beweringen zoals “De wereld bevindt zich in een transitiefase, we gaan over van analoog naar digitaal, van atomen naar bits” verdienen enige nuancering. Wij mensen zijn gemaakt van atomen, niet van bits.
[...] kan ik een verhaal vertellen over hetgeen kranten kunnen leren van sociale media. Maar dat punt heb ik al eens eerder gemaakt. Waar het mij nu om gaat is de wijze waarop de informatie tot ons komt en hoe wij hier mee [...]