Twitter kun je al lang niet meer zien als een interactief medium. Er worden bijna geen conversaties gepleegd en het is ook niet meer interessant wat iemand op dit moment aan het doen is. Twitter is een informatiebom geworden. Is Twitter nog wel een sociaal netwerk of wordt het alleen maar gebruikt om informatie van experts te krijgen? Is Twitter een kennisnetwerk aan het worden?
Gebruik van Twitter
Recente studies naar het gebruik van Twitter maken veel duidelijk. Een paar voorbeelden:
- 71% van de gebruikers hebben nog nooit een retweet gehad
- 23% van de gebruikers hebben een reply gehad
- Maar 6% van de tweets krijgt een retweet
- Een tweet is na 60 minuten al niet meer belangrijk
Bloggers en journalisten
Dit betekent dat een tweet geen tijd heeft om opgenomen te worden door de community. Eigenlijk kunnen we stellen dat 80% van de content die geproduceerd wordt op Twitter verloren gaat. En het zijn voornamelijk de gebruikers die dit fenomeen zelf hebben veroorzaakt. De eerste groep Twitteraars waren bloggers (zoals ondergetekende) en journalisten. Deze groep gebruikers twitteren alleen maar links. Links naar waardevolle informatie. Interactie met andere gebruikers is (bijna) niet aan de orde. Dit komt omdat de grootste groep gebruikers ook alleen maar op zoek is naar informatie en zich juist aansluiten bij deze bloggers en journalisten; zij worden volgers! Op deze manier heb je een zelfonderhoudend systeem gekregen: het aanbod is gelijk aan de vraag.
Veel mensen gebruiken de tool Twitter om hun podium (lees publiek) te vergroten. Hoe meer volgers, hoe beter en gemakkelijker je informatie kunt delen. Het is dan wel belangrijk om het op het juiste moment te doen. Als je een tweet om 3 uur ‘s nachts plaatst, zul je bijna geen lezers hebben.
Geen social network, maar een bron van informatie
Voor de meesten van ons is Twitter een enorme bron van informatie geworden. Het kan niet langer meer beschouwd worden als een sociaal network. Het wordt steeds meer een bookmarking site, zoals Ekudos.nl of del.icio.us. Als het gebruik van Twitter inderdaad deze richting blijft volgen, dan wordt het ook noodzakelijk om de autoriteit te bepalen van de persoon die twittert. We willen tenslotte weten of we de inhoud van een tweet kunnen vertrouwen.
Twitter autoriteit bepalen door ‘pagerank-principe’
Wanneer weet je wanneer iemand een correcte mededeling doet op het internet? Hoe bepaal je dit met Twitter? In het dagelijks leven gebruiken we charismatisch leiderschap of legaal-rationeel leiderschap (directeur of minister-president) om te bepalen of we iemand kunnen geloven; tevens wordt hiermee de autoriteit bepaald. Gelukkig is de 3e vorm, traditionele leiderschap (bijv. adel), bijna niet aanwezig op het web.
Hoe kun je dan de autoriteit bepalen van iemand die twittert? Wanneer geloof je iemand meteen en retweet je het bericht, en wanneer twijfel je hierover? Normaliter gebruik je andere factoren of informatiebronnen om te bepalen of iemand de kennis heeft die je zoekt. Dat kan een aanbeveling zijn van een collega, iemand die een boek schrijft, iemand die op TV is geweest, een blog heeft geschreven over een bepaald onderwerp, etc. Je gebruikt deze factoren om te bepalen wat voor autoriteit hij/zij heeft op een bepaald gebied. Dit mechanisme moet Twitter ook gaan bevatten!
Probleem
Het wordt een steeds groter probleem op het web om te bepalen welke informatie juist is. De enorme toestroom van informatie heeft er ook voor gezorgd dat er af en toe iets verkeerd gaat. Iemand twittert een onjuiste boodschap, wordt zelfs geretweet en overgenomen in online blogs. In sommige gevallen wordt deze boodschap de volgende dag klakkeloos overgenomen door de dagbladen. Hoe kunnen we voorkomen dat raddraaiers het internet gebruiken om onjuiste informatie te verspreiden?
Pagerank
Het zou mooi zijn als Google’s Pagerank-mechanisme (genoemd naar Larry Page van Google) ook doorgevoerd zou worden bij Twitter. Je kunt dan namelijk aan de volgers zien wat de autoriteit is van iemand. Hoe meer volgers, hoe beter. Zie hier de overeenkomst met backlinks; elke volger is een stem (=vote). Wat ik zelf ook vaak gebruik, is het aantal Twitter Lists waar iemand in voor komt; dit geeft mij een zeer goede indicatie of andere mensen deze persoon actief volgen; ook weer een autoriteit-parameter.
Maar wat is dan een goede volger en wie niet? En op welke expertgebieden heeft deze persoon dan autoriteit? Ook hier zal iemand met autoriteit die een ander volgt, hoger aangeslagen moeten worden in de autoriteitspagerank; een gedeelte van de autoriteit draagt deze persoon dan over (=Authority Sculpting). Ook hier zie ik overeenkomsten met Pagerank. We missen alleen nog de onderwerpen waarover iemand autoriteit heeft gekregen, de zogenaamde expertgebieden. Ik wil namelijk weten waarvan iemand verstand heeft. Ik zal Bill Gates minder snel geloven als hij mij uitlegt hoe ik een motor moet reviseren. Vertelt hij iets over internet, dan zal ik de uitleg zonder meer aannemen.
Hoe kun je bepalen of een twitteraar een autoriteit is op een bepaald gebied of alleen maar prietpraat roept? Hoe goed kun je de tweets van iemand vertrouwen? Buiten Twitter zijn er al bewegingen gaande om dit vast te kunnen leggen. Klout is hier een goed voorbeeld van.
Wat doet Klout?
Klout berekent elke week in hoeverre een Twitteraar andere twitteraars beïnvloedt. Met behulp van 25 variabelen wordt een score tussen de 0 en 100 berekend. 3 belangrijke factoren zijn True Reach, Amplification Probability en Network Influence.
True Reach (hoe groot is je publiek)
True Reach wordt bepaald door:
- Followers
Volgers - Friends
Vrienden (ik volg, jij volgt) - Total Retweets
Aantal keren ge-retweet - Follower/Follow Ratio
Je dient meer volgers te hebben dan personen die je zelf volgt - Followed Back %
Percentage mensen dat elkaar volgt - @ Mention Count
Aantal keren dat je bent genoemd - List Count
Voor mij een belangrijke pijler. Hoe vaak word je genoemd in een Twitter List? - List Followers Count
Hoeveel volgers volgen deze Twitter Lists?
Hiermee kun je de True Reach bepalen via een (ingewikkelde) formule.
Amplification Probability (Actie)
Hoe groot is de kans dat er een actie komt op jouw tweet? Parameters die gebruikt worden zijn:
- Unique Retweeters
Unieke personen die retweeten. Hoe meer, hoe beter - Unique Messages Retweeted
Aantal tweets die geretweet zijn - Follower Retweet %
Percentage van volgers die retweeten - Unique @ Senders
- Follower Mention %
- Inbound Messages Per Outbound Message
- Update Count
Aantal keer dat je tweet
Je merkt dat Klout niet over 1 nacht ijs gaat.
Network Influence (Invloed)
Hoeveel invloed heb je op je netwerk? Elke keer dat een persoon een tweet retweet, een persoon jou noemt (@mentions) of jou volgt, is een teken van autoriteit en kwaliteit van je content. Hierbij worden weer andere factoren gemeten:
- List inclusions
Hoe vaak kom je voor in een Twitter List? - Follower/Follow Ratio
Optimaal zou dit rond de 5 moeten liggen - Followed Back %
Hoeveel % van de personen die jij volgt, volgt ook terug - Unique Senders
- Unique Retweeters
Hoeveel verschillende mensen hebben dit gedaan? - Influence of Followers
Een belangrijke! Hoeveel invloed hebben de personen die jou volgen? - Influence of Retweeters and Mentioners
Invloed (Klout score) van mensen die retweeten of noemen
Het enige aspect dat ik nog mis op Klout, is het kennisgebied van de Twitteraar.
Toekomst
Met behulp van dit soort initiatieven, kan Twitter straks gebruikt worden om de autoriteit van een bepaalde persoon te bepalen. Dit zal zeker niet alleen beperkt blijven tot Twitter, maar ook doorsijpelen naar de gewone website en webapps. Voorbeeld: als iemand een reactie geeft op een blog, kun je door de Klout-score zien of deze persoon genoeg autoriteit heeft om het gegeven antwoord te geloven. Wel zal het expertgebied nog toegevoegd moeten worden aan deze score.
Krijgt Twitter toch weer een sociaal tintje…
Volgens mij is Twitter nooit een sociaal netwerk geweest. Het is een tool, gereedschap.
Met Twitter kun je heel goed eenvoudig verbindingen kan maken tussen informatie, mensen en kennis. Meer is het niet. En dat maakt het juist zo sterk. Ieder zet het in zoals het prettig werkt, minimale regels.
Als je meer “houdbare” informatie wenst, is bloggen een goede manier. Een kwestie van het juiste gereedschap kiezen bij wat je wilt bereiken.
De vraag is ook wat je precies verstaat onder een sociaal netwerk.
Ik gebruik Twitter inderdaad veel voor mijn informatievoorziening, maar het is juist het sociale netwerk van de mensen die ik volg die mijn filter zijn voor al die informatie die online aanwezig is.
“Er worden bijna geen conversaties gepleegd.” Deze zin sluit totaal niet aan bij mijn eigen ervaringen… Ik zie juist heel veel conversaties in mijn eigen Twitteromgeving.
Ik zie een veranderend gebruik van Twitter ontstaan. Tuurlijk blijft er een sociaal tintje inzitten, maar Twitter wordt steeds meer gebruikt om kennis te delen.
Ik denk dat veel van de Frankwatching lezers Twitter anders ervaren (zie dat ook aan de reacties op Twitter), dus misschien is het handig om de algemene cijfers te voorzien van bronnen zodat we wat meer inzicht kunnen krijgen in deze gegevens?
Interessant artikel, alleen is m.i. de titel verkeerd. Deze titel (=vraag) wordt al vrij snel beantwoord waarna de rest van het artikel gaat over ranking, en praktisch niet meer over het sociale aspect?
@Stephan Zie ook It’s not just you, 71 percent of tweets are ignored van Wired.com
Tweede deel van het artikel is prima. Maar de stelling dat Twitter alleen nog een nieuwsbron is kan ik absoluut niet onderschrijven.
Ik heb juist vele conversaties en debatten over allerlei onderwerpen met mensen van diverse pluimage. Dat is inderdaad terug te zien in een Klout score van 54 ( http://klout.com/MarcHesp ), maar is natuurlijk een gevolg van hoe je zelf ermee omgaat.
In tegenstelling tot dit al heb ik van de week toch echt een gesprek gehad met iemand op twitter, n.a.v. een dare to ask. Dat was iemand die ik wel ken maar normaal gesproken niet regelmatig in mijn netwerk tegenkom. Volgens mij werkt Twitter daar prima voor.
Twitter is helemaal nooit een sociaal netwerk geweest.
In de basis is het een broadcasting netwerk. Dat komt omdat je alleen een een-weg vriendschap hebt. Dat is ook meteen de reden dat zoveel celebrities twitter gebruiken. Zij kunnen lekker zenden, zoals ze van TV gewend zijn. Daar is dus helemaal niets sociaals aan.
Het is een broadcasting netwerk, met wat social trekjes.
In de praktijk kun je Twitter natuurlijk wel als social network gebruiken, dan zet je een slotje op je account en doe je alleen nog aan wederkerige connecties. Dan kun je het een social network noemen.
@Remi Als je inderdaad een “slotje op je account zet”, ben ik het helemaal met je eens: je eigen sociale netwerk.
@Erwin leuk artikel en ben het eens met je stelling dat twitter steeds meer een kennisnetwerk is. Ik gebruik twitter voornamelijk om kennis te verwerven. Af en toe ben ik dan sociaal aan het twitteren, maar dat is ook weer vaak kennisoverdracht. Vergelijkbare progamma’s als twitter zoals Yammer wordt ook steeds vaker voor de interne communicatie ingezet, waarbij het voornamelijk doel kennis delen is.
Een ding waar ik het totaal niet eens ben is hoe ‘autoriteit’ wordt bepaald en dat is aan de hand van populariteit. Hoe populair je ben zegt niet veel over de betrouwbaarheid. Veel politici zullen een veel autoriteit hebben, maar totaal verschillende meningen. Populariteit zegt dus niet al te veel over de betrouwbaarheid van een bron. Wetenschap is niet populair en zal op twitter niet echt een hoge autoriteit hebben, maar is wel het meest betrouwbaar en valide. Autoriteit – in de zin van betrouwbaarheid en validiteit – op basis van ‘populariteit’ is in mijn ogen niet verstandig. Krijg je nog meer onzin in de wereld.
Daarnaast is de bron niet ‘wired.com’, maar: ‘Toronto-based social media analytics company Sysomos’. Je moet minstens refereren naar het oorspronkelijk artikel en deze eigenlijk ook doornemen. Dan pas wordt informatie betrouwbaar.
Ik gebruik Twitter veel voor mijn informatievoorziening. Ik volg een aantal mensen/sites waarvan ik denk dat deze zinvolle informatie verschaffen voor o.a. het uitvoeren van mijn werk. Op basis van een bericht of vraag volgt veelal een conversatie, waardoor ik nog meer over een onderwerp te weten kom. Twitter zit hem wat mij betreft dus in de combinatie van informatievoorziening en conversatie. Je kunt Twitter vergelijken met een gereedschapskist, je haalt er uit wat je op dat moment nodig hebt.
Twitter valt onder de categorie ‘sociale media’. Een sociaal medium is geen sociaal netwerk, maar faciliteert een sociaal netwerk. Een sociaal netwerk bestaat uit het aantal bindingen dat een persoon heeft en de specifieke typen relaties die je hebt met deze bindingen. In een sociaal netwerk is het niet perse een noodzakelijke voorwaarde dat bindingen wederkerig moeten zijn (zie bijvoorbeeld het boek ‘the hidden power of social networks’ van Rob Cross. Ik ben het met je eens dat het interactieve aspect heel erg belangrijk is als het gaat om vertrouwen en een relatie opbouwen. Het is echter geen voorwaarde van een sociaal netwerk.
Wanneer iemand zijn volgers een link stuurt naar een artikel dan wil dit niet meteen zeggen dat er geen sprake is van een ‘netwerk’. Het kan zijn dat ik deze persoon volg om zijn expertise op een bepaald gebied. De binding tussen ons is in dat geval eenzijdig (niet wederkerig) en het type relatie is in dat geval ‘advies’. Dit doet echter niets af aan het feit dat het een netwerk is en blijft. Kortom: ook binnen sociale netwerken bestaan er eenzijdige bindingen en verschillende typen relaties (advies, vertrouwen, informatie uitwisselen, etc.). Dit zijn kenmerken die in offline sociale netwerken ook voorkomen en is geen voorwaarde voor iets wel of niet bestempelen als ‘sociaal netwerk’
Wikipedia:
A social network is a social structure made up of individuals (or organizations) called “nodes”, which are tied (connected) by one or more specific types of interdependency, such as friendship, kinship, common interest, financial exchange, dislike, sexual relationships, or relationships of beliefs, knowledge or prestige.
Voortbordurend op Tom: je zou zelfs kunnen stellen dat Twitter een veel socialer medium is dan Hyves, Facebook en LinkedIn.
In die laatste sociale netwerksites moeten connecties wederkerig zijn voordat er onderling gecommuniceerd kan worden. Bij Twitter is dat niet het geval. Het gevolg is dat Twitter meer ruimte biedt aan “weak ties”: verbindingen tussen mensen die anders geen contact zouden hebben (even heel simpel verwoord). Juist die “weak ties” blijken vaak cruciaal in het verspreiden van informatie binnen sociale netwerken.
Een mooie spreuk die ik laatst tegenkwam is: “Twitter makes me like strangers I’ve never met and Facebook makes me hate people I know in real life.” Kies maar uit welke van de twee je socialer vindt.
Wat me opvalt aan de reacties, is de diversiteit ervan. De spreuk van @Bram ‘slaat de spijker op zijn kop’. Ik ben wel benieuwd hoe Twitter over 2 jaar gebruikt wordt…
Interessant artikel. Wat ik alleen mis aan dit artikel en andere genoemde artikelen zijn de reacties op Tweets in het echte leven. Tuurlijk wordt er niet op iedere Tweet gereageerd, maar de berichten die via Twitter gedeeld worden zijn een ideaal aanknopingspunt om IRL een conversatie te starten. Dit effect is dan wel minder meetbaar, maar is volgens mij niet te verwaarlozen.
Ik ben dan ook in de overtuiging dat Twitter een tool is voor je sociale (en professionele) leven om contact te onderhouden met vrienden, collega’s, klanten en andere contacten.
Verder sluit ik me volledig aan bij Tom Gouman.
Ik ben erg benieuwd waar die onderzoeksresultaten vandaag komen waarop de cijfers gebaseerd zijn.
Twitter is inderdaad nooit een sociaal netwerk geweest, zoals anderen hierboven al zeggen. Twitter zie ik letterlijk als een grote datastroom waarmee je kan doen wat je wilt: kennis delen, informatie delen, converseren. Iedereen gebruikt (broadcast, followed en mentioned) het op zijn / haar eigen manier. En dat maakt Twitter zo populair en interessant.
De eerstgenoemde cijfers (bron?) zeggen dus ook niet zoveel. Als bereik geen doel is dan zeggen aantallen retweets ook niets. En wat voor het bereik van tweets geldt geldt net zo goed voor bijvoorbeeld blogs / nieuwsberichten: je bereikt zelden met alle informatie ‘alle followers’ en het tijdstip waarop je een nieuwsartikel publiceert heeft ook veel invloed op het bereik daarvan.
“Als je een tweet om 3 uur ‘s nachts plaatst, zul je bijna geen lezers hebben.”
Iemand wel eens gehoord van een list?, veel mensen in mijn tijdlijn met wie ik veel interactie heb staan bij mij in een list en ik vaak bij hen. Tweets van 3 uur snachts worden zo dus gewoon meegenomen en zijn veel langer van waarde als de genoemde 60 min.
wat je dus moet doen is je boodschap om het uur herhalen en wel op momenten dat mensen twitteractief zijn: kantooruren zijn dat volgens een Amerikaans onderzoek. Toch heb ik daar iets van ongemak bij.
Mijn links worden wel geretweet, maar ik gebruik seesmic en kan niet zien wie dat doet…. ook jammer
Wat een raar betoog. “Twitter kun je al lang niet meer zien als een interactief medium. Er worden bijna geen conversaties gepleegd en het is ook niet meer interessant wat iemand op dit moment aan het doen is.” Dan volg je vermoedelijk een te selectief gezelschap mensen. Laat me raden: vooral veel collega-consultants. Inderdaad, die zijn vooral informatie aan het zenden. Ze zijn echter niet representatief voor de gemiddelde twitteraar.
Ik gebruik Twitter zakelijk vooral als netwerktool, als aanjager van offline contacten. Je volgt iemand een tijdje, gokt op een klik en gaat koffie drinken. Heb al meerdere interessante mensen zo ontmoet die ik normaal nooit was tegengekomen.
Wat een raar artikel. Hoezo “Er worden bijna geen conversaties gepleegd”? Twitter is een dialoog tool, onder andere. Ik gebruik het daarvoor veel.
En hoezo “Hoe meer volgers, hoe beter”? Meer is altijd beter. Nou voor mij toont internet totaal iets anders aan. Als je in aantallen geloofd… http://www.youtube.com/watch?v=BYW6C44zo24 31 miljoen keer. Leg maar uit.
Het internet biedt rust en ruimte voor iedereen en dwingt niet af in generaliserende massagedachten. Vind ik.
Goh, wat slaat de schrijver de plank mis zeg … Twitter mag voor sommigen een informatietool zijn, voor mij is het voornamelijk een conversatietool. Als schrijver sprak ik mijn collega’s nooit, wist niet wie Mijn lezers waren, had geen contact met leerkrachten of bibliotheken. Nu spreek ik ze iedere dag. Ik weet wat er speelt, en zij leren mij kennen. Informatie door communicatie.
Volgens mij maakt het artikel en de reacties een ding duidelijk: Twitter is wat jij wilt dat het is.