Op de tweede maandag van maart vindt de Common Wealth Day plaats. Dit jaar stond de dag in het teken van: “Science, Technology en Society“. Traditiegetrouw houdt koningin Elizabeth II een speech op deze dag. Aangezien de Britse koningin van een iets oudere generatie is dan koningin Beatrix, en je dientengevolge mag verwachten dat ze de eerdere kersttoespraak van koningin Beatrix (lees: “Waarom Beatrix ongelijk heeft“) zou onderstrepen, doet ze dit echter niet. Integendeel!
In haar toespraak prijst ze de zegeningen van de moderne technologie, die volgens haar het leven van mensen wel degelijk op allerlei vlakken verbetert.
“Experimentation, research and innovation, mean that more opportunities for improving people’s lives exist today than ever before. Take long distance communication, where the obstacles of time and geography have been dramatically reduced: people can now use mobile phones to be in instant contact virtually anywhere in the world, be it with a medical centre in the Himalayan mountains in Asia, a Pacific island school, a research facility at the South Pole, or even the international space station, beyond this planet altogether.“
Wanneer je terugkijkt op de woorden van Beatrix dan is het contrast groot. De meningen van beide dames liggen mijlenver uit elkaar.
“In deze tijd van mondialisering zijn snelheden vergroot en afstanden verkleind. Technische vooruitgang en individualisering hebben de mens onafhankelijker en afstandelijker gemaakt.
….
Vroeger was er vrijwel overal burenhulp en vormde nabuurschap de basis van de samenleving. Men kende elkaar. Maar de moderne mens lijkt weinig aandacht te hebben voor de naaste. Nu is men vooral met zichzelf bezig. We zijn geneigd van de ander weg te kijken en onze ogen en oren te sluiten voor de omgeving. Tegenwoordig zijn zelfs buren soms vreemden. Je spreekt elkaar zonder gesprek, je kijkt naar elkaar zonder de ander te zien. Mensen communiceren via snelle korte boodschapjes. Onze samenleving wordt steeds individualistischer. Persoonlijke vrijheid is los komen te staan van verbondenheid met de gemeenschap. Maar zonder enig ‘wij-gevoel’ wordt ons bestaan leeg. Met virtuele ontmoetingen is die leegte niet te vullen; integendeel, afstanden worden juist vergroot. Het ideaal van het bevrijde individu heeft zijn eindpunt bereikt. We moeten trachten een weg terug te vinden naar wat samenbindt.”
Vraag is natuurlijk wie er gelijk heeft? Elizabeth of Beatrix? Of is het geen keuze tussen of-of maar een verhaal van en-en?
