“In deze tijd van mondialisering zijn snelheden vergroot en afstanden verkleind. Technische vooruitgang en individualisering hebben de mens onafhankelijker en afstandelijker gemaakt.”
“Vroeger was er vrijwel overal burenhulp en vormde nabuurschap de basis van de samenleving. Men kende elkaar. Maar de moderne mens lijkt weinig aandacht te hebben voor de naaste. Nu is men vooral met zichzelf bezig. We zijn geneigd van de ander weg te kijken en onze ogen en oren te sluiten voor de omgeving. Tegenwoordig zijn zelfs buren soms vreemden. Je spreekt elkaar zonder gesprek, je kijkt naar elkaar zonder de ander te zien. Mensen communiceren via snelle korte boodschapjes. Onze samenleving wordt steeds individualistischer. Persoonlijke vrijheid is los komen te staan van verbondenheid met de gemeenschap. Maar zonder enig ‘wij-gevoel’ wordt ons bestaan leeg. Met virtuele ontmoetingen is die leegte niet te vullen; integendeel, afstanden worden juist vergroot. Het ideaal van het bevrijde individu heeft zijn eindpunt bereikt. We moeten trachten een weg terug te vinden naar wat samenbindt.”
Zojuist heeft Koningin Beatrix haar jaarlijkse kersttoespraak gehouden. Een toespraak waarin ze dit keer duidelijk stilstaat bij het individuele en collectieve belang. Technologie heeft er in haar ogen voor gezorgd dat mensen van elkaar vervreemd zijn.
In beginsel heeft de majesteit gelijk. Wanneer ik terugblik op de geschiedenis heeft technologie er inderdaad voor gezorgd dat wij mensen van elkaar verwijderd zijn. We hebben onze stammen van weleer verlaten en zijn van een zwervend volk uiteindelijk geëindigd in de grote miljoenensteden waarin iedereen elkaar niet of nauwelijks kent. En technologie is hier inderdaad de verstorende factor geweest. Van het agrarisch tijdperk, naar het industrieel tijdperk, naar nu het kennis tijdperk (Third Wave Toffler) heeft technologie ons van elkaar vervreemd.
Met de huidige technologie (ICT) is echter iets vreemds aan de hand. In plaats van nog verder van elkaar af te komen staan, biedt het juist de mogelijkheid om elkaar op een unieke wijze te verbinden. Via LinkedIn, Schoolbank, Hyves ben ik in staat om oude relaties nieuw leven in te blazen. Via Twitter ben ik in staat om het leven van honderden mensen te volgen, hetgeen mij een unieke blik op hun leven geeft. Wij vormen een community. De stam van vroeger in een modern digitaal jasje.
De huidige technologie heeft naar mijn mening een paradox in zich. Een paradox die wij uitgebreid beschreven hebben in het boek “Me The Media: Rise of the Conversation Society”. Het is het paradox van het individu. Aan de ene kant zorgt nieuwe technologie er voor dat ik als individu mij zelf beter kan ontwikkelen, ontplooien. Technologie helpt mij om de hoogste sport van de ladder van Maslow te beklimmen. Aan de andere kant helpt dezelfde technologie mij juist om mij te verbinden met willekeurig wie dan ook op deze planeet. De magische grens van Dunbar – maximaal 150 vrienden – wordt hiermee vergroot. En kijk maar eens wat deze verbintenissen aan toegevoegde waarde opleveren: Wikipedia, Linux, rellen in Iran zien het licht, de veiling van Kaat Mossel. En deze lijst is niet eindigend, maar wordt iedere dag aangevuld.
Het is dus niet individueel versus collectief. Het een sluit het ander niet uit! Het is niet “of-of” maar juist “en-en”! Ik heb mij als individu nog nooit eerder zo verbonden gevoeld met het collectief. Technologie helpt mij hierin. Technologie is de verbindende schakel.
Het is alleen oppassen geblazen dat we ons niet verliezen in het digitale. Maar ook hier is het “en-en”. We leven en in het fysieke (meatspace) en in het digitale (cyberspace). Het is zaak om de geneugten van het digitale ons fysieke bestaan te laten verrijken. Laat de bits de atomen helpen. Bits to the rescue! Data is de nieuwe olie kan leiden tot een betere maatschappij waarin “goed doen” centraal staat. Een nieuwe ruwe grondstof die wij zo hard nodig hebben om de fouten uit ons industriële verleden te herstellen.
Nu vraag ik aan het collectief: wat is jouw mening? Laat deze achter in de comments!
Tweet
Marcel Rotteveel 
Steven 
Walter Heck 
Patrick Wallet 
Floor van Riet 
Mooie reactie Sander, ik ben het helemaal met je eens. We verliezen zo snel uit het oog dat technologie kan helpen om nieuwe contacten te maken en contacten met mensen (ook mensen die we in het echte leven ontmoeten!) te verrijken en vergemakkelijken. Sinds nieuwe technologie (telefoon, internet, mobiel) haar intrede heeft gedaan is voor de gemiddelde mens het aantal contactpersonen en contactmomenten flink toegenomen.
Wat volgens mij niet echt veranderd is, is dat je maar met een kleine groep mensen (en dat zijn er geen 150) echt ‘close’ kunt zijn. Overigens is het zeker ook bij deze contacten erg fijn om van de nieuwe communicatiemiddelen gebruik te maken. Een telefoongesprek en een chatgesprek kunnen erg openhartig zijn en iets toevoegen aan het face-to-face contact, kijk ook naar de ervaringen in de (online) hulpverlening. Twitter en fora kunnen helpen om het algemene gevoel over onderwerpen te delen en aanleiding geven om met nieuwe mensen in contact te komen.
Het is juist de oude technologie, radio, tv, print, die de afstand geïntroduceerd heeft, de nieuwe technologie helpt ons om weer socialer te kunnen zijn.
Waar de koningin m.i. op doelt is dat technologie en sociale netwerken mensen dichter bij elkaar gebracht heeft en de interactie tussen hen bevorderd heeft maar er tegelijkertijd voor gezorgd heeft dat men individualistischer is geworden.
Contacten en interactie vinden plaats in afzondering hetgeen ertoe kan leiden dat men die verre kennis en virtuele teammaat uit World of Warcraft uiteindelijk beter kent (vaak zonder deze persoon ooit echt ontmoet te hebben) dan de buurman waar men al jaren naast woont.
Nu we toch met theorieen aan het schermen zijn, Marshall McLuhan heeft dit aardig verwoord in zijn Global Village http://en.wikipedia.org/wiki/Marshall_McLuhan#The_global_village
Heeft de koningin gelijk? Wellicht een beetje, feit is dat virtuele contacten gemakkelijk inwisselbaar zijn en in ieder geval niet bijdragen aan het lokale sociale systeem van saamhorigheid en verbondenheid.
Ter informatie, het Meisje van de Slijterij heeft ook een reactie geschreven in de vorm van een brief: “Brief aan Hare Majesteit de Koningin“.
Het grote nadeel van het Web en social networks in het bijzonder is dat je alleen maar connecten met degene die er zijn. Je oud-klasgenoten die niet online zijn zal je niet vinden op schoolbank en daardoor heb je geen connectie met hen, met de klasgenoten die wel online zijn heb je wel een connectie en een band. Hierdoor worden zij die niet online zijn wellicht nog meer buitengesloten.
ICT zorgt er niet voor dat je beter geconnecteerd bent dan ooit, maar dat je anders geconnecteerd ben dan ooit. Kortom er onstaat een kloof die niet zo zeer generatie bepaald is, maar bepaald is door de mate waarin iemand in staat is om online te zijn en in hoeverre men om kan gaan met online tools zoals bijvoorbeeld een schoolbank, linkedin en hyves.
De grens van Dunbar wordt geenzins opgerekt. Waar Dunbar om gaat is om stabiele sociale relaties: relaties waar jij weet wie de andere persoon en op welke manier deze persoon gerelateerd is aan anderen. Van je bijna 800 volgers op Twitter weet je dat niet net zo min van al je 350 linkedin connecties.
Het is niet zozeer dat we meer relaties met elkaar hebben, maar de invulling van de relatie sterk is verandert en wellicht minder hard en juist vluchtiger dan vroeger. Dit is allerminst erg, want hierdoor komt serendipiteit juist om de hoek kijken.
De 150 echte relaties van Dunbar blijft staan en is voor iedereen gelijk, of je nu online bent of niet. Wat niet voor iedereen gelijk is, is de mogelijkheid om duizenden minder echte (maar niet minder oprechte) relaties te hebben met anderen dankzij de huidige netwerkstructuur van het Web (met tal van onverwachte bruikbare gevolgen als resultaat).
De meerwaarde is er voor degenen die zowel de oude(re) wereld (Dunbar) met de nieuwe(re) wereld kunnen vermengen. Tegelijkertijd vergroten zij de kloof met hen die het niet kunnen.
@Rick Mans
Goede punten. Volgens mij wordt door ICT – data is de nieuwe olie – alles op zijn kop gezet. Dus alle definities – relaties, waarde, groei, Dunbar – gaan op de schop.
“De meerwaarde is er voor degenen die zowel de oude(re) wereld (Dunbar) met de nieuwe(re) wereld kunnen vermengen.”
Dus en-en. Meatspace en cyberspace.
“Tegelijkertijd vergroten zij de kloof met hen die het niet kunnen.” Ook mee eens, voor dit moment, aangezien mobiel internet deze kloof aanzienlijk gaat verkleinen.
Het feit dat er nu al een conversatie ontstaat rondom de kerst toespraak zegt al genoeg. Er is nu door de technologie veel meer conversatie, dialoog en discussie.
Duidelijk voorbeeld van de enorme kloof tussen mensen die ‘internet’ wel snappen en een oude generatie die er niks van snapt, tegenwerkt, maar vooral daarvoor zelf kansen misloopt.
Mooi om te zien hoe de blog community helemaal los gaat, ben benieuwd of men nog met een reactie komt.
Overigens is dit weer een reden waarom er een ministerie van Technologie en Innovatie zou moeten zijn.
@Antonio Thonis. “ministerie van Technologie en Innovatie” Goed idee. Maar valt Media al niet onder OCW?
@ Antonio Thonis
Juist niet. Want nieuwe media zijn slechts middelen en gaan dwars door alle grenzen van ministeries en instellingen heen. Het vraagt een vernieuwde mindset van mensen die ook niet van leeftijd afhankelijk is — denk aan het jongste initiatief van Wim De Bie (70). Alle ministeries (en bedrijven) zouden voortdurend (vooruit dan: periodiek) moeten nadenken over hoe nieuwe media en nieuwe vormen van contact van toepassing kunnen zijn op hún vakgebied.
[...] Wij vormen een community. De stam van vroeger in een modern digitaal jasje”, schrijft een bloedserieuze lolbroek. Het Meisje van de Slijterij schreef zelfs een brief aan Bea met als strekking: “het internet [...]
Het werkt 2 kanten op, enerzijds biedt de nieuwe media de kans om meer mensen te ontmoeten, iets wat ik vooral op zakelijk vlak interessant vind. Maar als we het hebben over persoonlijke contacten, dus vriendschap, dan kán het een veel te gemakkelijke vervanger zijn van het even langsgaan bij iemand, als je iemand ook een digitaal berichtje kan sturen. Ook het bellen met elkaar doen we door internet minder. We hebben het zo druk met mailen, twitteren, hyven, facebooken, wat we willen geen berichtje missen, dat we geen tijd meer hebben voor de mensen die er echt toe doen voor ons. Het persoonlijke contact, het diepgaande contact en de ideale combinatie van die twee.
True; we hebben veel contacten, maar ze zijn vluchtig of diepgaand met iemand die we niet in het echt kennen. Plus het gevaar dat iemand zich heel anders kan voordoen via internet.
Ik denk dat er meer mensen zijn die zich eenzaam voelen dan vroeger.
In het verlengde van dit stuk. Lees ook het verhaal over “Survival of the Kindest“.
Het is inderdaad ‘en-en’. Nieuwe media kan ons dichter bij elkaar brengen. Met de nadruk op ‘kan’. Als je niet weet hoe, dan zie je er ook geen heil in en is het makkelijk af te doen als een ontwikkeling die ons ‘asocialer’ maakt.Wat is eenzaamheid? Wat is echt waardevol persoonlijk contact? Dat is aan ieder om voor zichzelf te bepalen. Vindt je dat het internet je leven niet verrijkt. Dan gebruik je het niet, zo simpel is het.
De toespraak van de koningin is een emotionele redenering van iemand die geen zin meer heeft om te veranderen. Omdat ze allemaal slechte dingen ziet gebeuren, verwijt ze dit onterecht aan de moderne communicatieve ontwikkelingen.Als je je zo vastklampt aan oude overtuigingen, hou je je ogen gesloten voor nieuwe. Het is helaas puur menselijk om te geloven dat die oude altijd de juiste zijn.
Ik kan me best voorstellen dat de Koningin met deze toespraak veel gelijkgestemden raakt. Maar met deze toespraak houdt ze alleen maar een echte ver’socialisering’ doormiddel van nieuwe media tegen.
Persoonlijk contact. Iemand kennen en niet alleen iemands mening.
Dat is heel wat anders dan >150 vrienden op Hyves of volgers op twitter. Die usernames ken je niet. Die usernames communiceren digitaal als ze online zijn en daar zin in hebben. Het is een lege maat van de hoeveelheid aandacht die je misschien krijgt.
Iemand kennen gaat over liefde en er voor elkaar zijn. Dat is weten dat iemand je nodig heeft en reageren op hoe iemand zich voelt. Verbinding leggen op een emotioneel niveau.
Dat is persoonlijk contact. Dat heeft elk mens nodig. Zo zijn we gemaakt. Dat is mijn mening :-)
Fijne kerst.
Hoe kunnen mensen als de Koningin, die ver afstaan van het maatschappelijk leven en ondernemen een adequaat oordeel geven over maatschappelijke ontwikkelingen? Wat voor onderzoek heeft ze gedaan? Het komt over als iemand die bij het zien van een nieuw gerecht meteen roept “Dat lust ik niet”
Ik heb de nieuwe gerechten, de Social Media, persoonlijk geproefd. Na een eerste kennismaking met Twitter in 2007, heb ik er tot april van dit jaar niets mee gedaan. In april 2009 pikte ik het weer op.
Vanaf dat moment zijn mijn sociale contacten exponentieel toegenomen. Van de 416 mensen die ik volg ken ik er inmiddels 98 persoonlijk. En ik verzeker je dat Twitter soms aanvoelt als een warm bad, omdat er hele emotionele en betrokken “gesprekken” plaatst vinden.
Ik ben er van overtuigd dat er ook in Nederland een nieuwe industrie aan het ontstaan is die kan worden beschreven als Social Businsess Design.
Het gebruik van social media zal de concurrentiepositie van bedrijven en van overheidsorganisaties alleen maar versterken. Met social media ben je in staat de klant te betrekken bij je bedrijfsproces. Je veroorzaakt betrokkenheid. Denk aan iets als interactieve beleidsvorming of co-creatie. Mijn overtuiging is zo sterk dat ik inmiddels een nieuwe bedrijf in Social Business Design aan het opstarten ben. Maandag ligt het businessplan bij de bank voor de financiering.
De Koningin heeft er nog nooit zo naast gezeten.
De koningin heeft het niet gehad over het zakelijke aspect van de social media, dat vind ik jammer. Want hier liggen momenteel en in de toekomst veel kansen.
Wat ze in haar toespraak belichtte is het effect van social media op persoonlijke relaties tussen mensen. Dat ze daar ook asociaal gedrag bij haalt vind ik niet terect, asociale mensen zijn er altijd geweest en zullen altijd blijven bestaan. Of ze er nu verantwoording voor af moeten leggen of niet.
Maar het effect dat social media kan hebben op persoonlijke relaties en het gevoel van saamhorigheid, daar heeft ze naar mijn mening wel een punt. En ik ben iemand die de social media vormen veel gebruikt.
Ach, heb ik nét een blogpost geschreven met min of meer dezelfde strekking, kom ik nu dit artikel tegen.
Ik denk dat Beatrix gelijk heeft en dat er bepaalde mensen zijn die het en-en denken niet doorhebben en het of-of doen.
http://jeroenlangendam.nl/2009/12/26/kersttoespraak-koningin-beatrix-verkeerd-begrepen/
Waarom beatrix gelijk heeft:
Blogpost
@Vampiera: De koningin heeft het niet over zakelijke voordelen omdat haar Kersttoespraak geen motivational speech is zoals de chef dat doet, maar een speech die gaat over het Samen Leven.
Ik begrijp best waar zoveel eenzijdigheid vandaan komt. Koningshuis en landsbestuur, bankiers en politiek – de goeddoeners van dit land – doorlopend zijn zij het mikpunt van spot en hoon en samenzwering. Al jaren roept de Koningin dat de leugen regeert, en dat wordt alleen maar erger. Op internet en versterkt door de reguliere media zingt de hersenloosheid rond. Majesteit, het is niet anders, en door de huiselijke herinburgering waartoe de crisis noopt, neemt het antisociale primadonnagedrag alleen maar toe. Iedereen zijn eigen stem en blèren maar. De klassieke Kerst komt nooit meer terug.
Bron: http://www.marketingfacts.nl/berichten/20091226_economisch_weerbericht_63_eindejaar_om_nooit_te_vergeten/
Lees ook: http://www.wegmetinternet.nl/2009/12/25/oproer-in-bloggersland/#more-10696
Ik lees nergens in de toespraak van de H.M. dat zij de (internet)techniek als oorzaak ziet van de individualisering. Veel reacties hier, gaan er van uit dat ze dat wel bedoeld. Ze zegt slechts: “mensen communiceren via snelle korte boodschapjes.” Deze uitspraak staat in een rijtje met andere voorbeelden waarmee ze de individualisering schetst. Hoeveel van de reacties hier komen neer op het aantrekken van een niet bedoelde schoen die blijkbaar past?
Dunbar heeft het over “stabiele sociale relaties. Dit zijn relaties waarin een individu weet wie elk persoon is, en hoe elk persoon in relatie staat tot alle anderen.” en kort gezegd denken de voorstanders van dit idee dat, om een groep groter dan 150 personen stabiel en samenhangend te houden, er regels, normen en wetten nodig zijn. Dus of je je eigen social network mag rekenen tot een groep waar Dunbar op doelt, betwijfel ik.
Natuurlijk kun je op Schoolbank.nl het vriendinnetje waar je in de 4e klas misselijkmakend verliefd op was makkelijker terugvinden dan in de telefoongidsen van heel Nederland die tot in de jaren 80 nog in de PTT telefooncellen hingen. Maar of een LinkedIn, Hyves, Twitter, of Facebook connectie iets te maken heeft met een stabiele sociale relatie, betwijfel ik.
Tot slot even @Cor Mouwen en @VampieraNL: Natuurlijk gaat jet in de kersttoespraak niet over zaken doen en businessplannen die maandag ter financiering bij de bank liggen om geld te verdienen aan mensen die vriendschappen willen onderhouden. Met zulke vrienden heb je geen vijanden meer nodig.
Allemaal een prettige jaarwisseling gewenst, te midden van hen die je lief zijn. ;-)
[...] reacties van bloggers op internet: Sander Duivestijn – Waarom Beatrix ongelijk heeft. Jeroen Langendam – Kersttoespraak Koningin Beatrix verkeerd begrepen. Rubin Kazan – [...]
Ne hoor, Peter. De vorstin zegt het volgende: “Nu is men vooral met zichzelf bezig. [...] Je spreekt elkaar zonder gesprek, je kijkt naar elkaar zonder de ander te zien. Mensen communiceren via snelle korte boodschapjes. [...] Met virtuele ontmoetingen is die leegte niet te vullen; integendeel, afstanden worden juist vergroot.” Hupsakee, de hele digitale conversatiemaatschappij maar de facto in de ban.
[...] Blog, na blog, na blog struikelden gisteren over de woorden van Beatrix. Een aantal zinnen zou direct verwijzen naar het gebruik van bijvoorbeeld Twitter, zoals: “Mensen communiceren via snelle korte boodschapjes. Onze samenleving wordt steeds individualistischer. Persoonlijke vrijheid is los komen te staan van verbondenheid met de gemeenschap. Maar zonder enig ‘wij-gevoel’ wordt ons bestaan leeg. Met virtuele ontmoetingen is die leegte niet te vullen; integendeel, afstanden worden juist vergroot.” [...]
Jaap,
Op het gevaar af dat het een woordspelletje wordt: als er na de opsomming een zin volgt “met virtuele ontmoetingen is die leegte niet te vullen” dan zegt ze in mijn beleving dat virtuele ontmoeting geen alternatief is voor de leegte, de sociale armoe, in Nederland. Geen totale afwijzing van sociale media dus. H.M. heeft het over de armoe aan echte sociale adhesie in ons land.
Ik interpreteer dat het niets zegt over de verrijking die digitale sociale verbanden kunnen zijn bovenop de gewone contacten. Veel reacties interpreteren het als dat digitale contacten waardeloos zijn, en lijken zich daarop aangevallen te voelen.
Ik ga naar mijn familie. Het is immers 2e kerstdag.
Ik sluit me aan bij de reactie van Daniel Donk. Beatrix heeft wel degelijk een punt, hoewel de technologie mensen dichterbij dan ooit bij elkaar heeft gebracht, familie leden in verre landen die eindelijk elkaar kunnen zien/communiceren, lijdt het wel tot een ‘fysieke individualisering’. Je kan nog honderden vrienden op je hyves hebben en tientalen andere op twitter volgen maar om ze daadwerkelijk ergens te zien en mee te praten, dát wordt steeds minder (Dat merk ik bij mij zelf ook, je smst,belt,krabbelt dagelijks, maar je ziet je ”vrienden” veel minder). En dat is, wat ik denk, de essentie achter haar toespraak was.
En natuurlijk wordt het als ”bad publicity” gezien door de bloggend wereld en moeten mensen zoals Raymond Spanjar gelijk in de verdediging gaan door de toespraak anders te interpreteren en hele vage reactie te geven:
”Ik vond het erg generaliserend. Ik kan mij voorstellen dat zij bezorgd is over anonieme communicatie op internet, maar dat is wat anders dan communiceren via vriendensites”
En dan zijn er nog mensen die gelijk ”generatie kloof” als de schuldige aanwijzen (ik kijk naar jouw Antonio Thonis) dit voornamelijk omdat het uit de mond van Beatrix komt. Ik denk dat als haar toespraak door een van de Frankwatching redacteuren werd gepubliceerd dat het dan met open armen zou worden ontvangen door de bloggend Nederland.. men zou dan gelijk een iphone applicatie er tegenaan gooien ‘Meet-and-Greet-je-hyves-buddy-app’..
Allereerst: Allemaal een fijne 2e Kerstdag met vrienden, familie, gezelligheid en lekker eten. Mijn uitgestelde mening dan nu. :) Zoals elke medaille heeft ook deze twee kanten. Enerzijds heeft technologie inderdaad meer ‘gemakzuchtige afstand’ tot gevolg gehad. Anderzijds is met het ontstaan van het Sociale Web in mijn optiek echt een rijker sociaal landschap ontstaan.
Nog sterker: zonder het sociale web zou ik nog steeds ergens werkeloos in de bossen bij Arnhem wonen, waar in de tijd van Mies Bouwman’s Ons Dorp, zonder moderne communicatiemiddelen, mensen met een beperking werden ondergebracht. Zonder dat web namelijk had, ik geen weerstand kunnen bieden tegen een systeem van betutteling veilige overheidssteun.
Als elke virtuele verbinding de vervanger voor fysiek contact zou zijn en nooit zou leiden tot nieuwe echte ontmoetingen, dan had Majesteit volstrekt gelijk. Feit is dat met een ‘in-between’ medium als Twitter ontelbare nieuwe echte ontmoetingen hebben plaatsgevonden die plezier, werk, kennis en inzicht hebben gebracht.
Het fenomeen ‘in-between’ leg ik uit als: de ruimte om fragmenten te delen die te klein ‘aanvoelen’ om gemakkelijk via andere kanalen te delen. Het zijn boodschappen die tussendoor, in-between worden gegegeven.
Vertellen waar je bent, heengaat, of wat je doet of leest, of wilt doen voelt voor mij vaak te klein om te delen via een mail of sms en bovendien mis ik in die gevallen de conversatie die juist extra waarde geeft aan die verzameling kleine mededelingen. De (door conversatie dynamische) verzameling geeft een historie die een rijkdom geeft aan fysieke ontmoetingen die met bellen, mailen of sms-sen niet bereikt wordt.
We zullen moeten leven met het feit dat mensen verslaafd zijn aan informatiestromen. Waarom anders is het real-time web zo’n succes? http://www.whatmakesthemclick.net/2009/11/07/100-things-you-should-know-about-people-8-dopamine-makes-us-addicted-to-seeking-information/
Het gaat erom dat we de vaardigheden en instrumenten krijgen om die stromen ten goede te gebruiken. Ik hoop dat het dat is dat de Majesteit tussen de regels door heeft willen zeggen. In dat vertrouwen bouw ik samen met Cor Mouwen gestaag door aan een nieuwe onderneming rond Social Business Design. Laat het web van 2010 maar komen!
Social Media zijn natuurlijk een grote toegevoegde waarde. Dat hoeft niemand eigenlijk meer uitgelegd te krijgen. Toch is het bekrompen om voorbij te gaan aan de inhoud van Beatrix’ toespraak. Waneer Social Media een substituut wordt van normaal contact, of men maar wat in de rondte loopt te bazuinen is het niet echt een verrijking.
Ik heb op mijn site een leuk filmpje – gevonden op youtube – over facebook en een aantal vuistregels over het gebruik van Social Media en bijbehorende etiquette geplaatst. Is best wel illustratief en voor sommigen en eye opener…
http://www.bashoorn.nl/11-regels-social-etiquette/
Geinspireerd door al die reacties op dit blog en andere ook mijn eigen blogpost http://bit.ly/8FaWrO geschreven zoals het een betrokken blogger betaamt. Niet tegen of voor.
Het gaat over én én. Over hoe we én optimaal 2.0 kunnen gebruiken én optimaal voor onze naaste, onze buur van betekenis kunnen zijn.
Op naar een saamhorig virtueel én real Life in 2010!
Het zijn gewoon fases uit ons gedigitaliseerde leven, in de vorm van een apparaatje in de hand die in slechts een paar jaar tijd is geëvolueerd van een koelkast die kon bellen tot een soort digitale alleskunner.
Speeltjes, met steeds meer mogelijkheden. Je speelt er in het begin flink mee, daarna ga je weer over tot de orde van de dag.
Voor mij is MSN ooit begonnen als het ideale middel voor een muzikant om met je medebandleden het e.e.a. af te stemmen, én de digitale oefenopnames/MP3tjes naar elkaar toe te sturen, en dat heeft het nog steeds als mij hoofddoel.
Mijn zusje vind het een sport om te multi-chatten tussen zoveel mogelijk vriendinnetjes, tja, zo heeft ieder zijn bezigheid.
Je krijgt excessen, zoals bedrijven die mensen ontslaan of paartjes die het met elkaar uitmaken..via een SMSje. Maar zulk soort karakterloos gedrag is niet aan digitalisering aan te rekenen. Het is zoals sommigen al zeiden: alles is een hulpmiddel ter verbetering van ons totale comfort en leven. Helaas is het de mens eigen om zaken te misbruiken, dat geldt voor alles.
Ten slotte, de kern: De waarde van echte vrienden, echte contacten t.o.v. nepvrienden wordt steeds duidelijker voor een groot publiek, de grote digitale spielerei, is weer voorbij.
Het nieuwe toverwoord van 2010 schijnt ‘ontvrienden’ te zijn. Het deleten van alle overbodige contacten op het vriendenlijstje. Dat neemt niet weg dat steeds meer mensen zich eenzaam voelen omdat ze elkaar niet meer kunnen vinden.
ik weet niet of het al eerder geschreven is, maar ik heb geen tijd/zin om door deze massa berichten te gaan – kennelijk raakte de koningin een zeer punt.
Ik heb maar een ding terug te zeggen tegen haar: de korte berichtgeving etc. heeft hier niets mee te maken. In de jaren 80 zijn we van elkaar verwijderd geraakt. In de (eerste helft van de) jaren 90 is dit ver doorgevoerd…. allemaal zonder die korte berichten. Met alleen een vaste telefoon.
Kom dus niet met notie dat het aan de techniek ligt…. want dat is simpelweg een leugen. Het heeft alleen iets wat al lang was gebeurd verder zichtbaar gemaakt.
Beatrix en haar gostwriters bedoelen natuurlijk dat de wereld om ons heen steeds onverschilliger wordt en verhardt. Jammer dat zij daar de social networks als voorbeeld noemen. Het is duidelijk dat zij daar geen kaas van hebben gegeten. Juist omdat mensen graag contact willen hebben met vroegere vriend(inn)en is er een behoefte bij vele miljoenen leden van diezelfde social networks. Een flinke uitglijder van onze hoogste adel.
[...] een bericht in het AD dat de lezers het oneens zijn met Hare Majesteit, een post op Frankwatching waarin wordt aangetoond dat Beatrix ongelijk heeft, Shownieuws is er natuurlijk ook bij, op Twitter is via @kersttoespraak een actie gestart voor een [...]
“Maar goed, de discussie is inmiddels drie dagen geleden gevoerd op Twitter, Hyves en via blogs, online columns. Waarom ik er dan nu nog op terugkom? Omdat de krant nu pas verschijnt. En omdat ook krantenlezers, van wie een flink deel de discussie gemist zal hebben, moeten weten dat de kersttoespraak helaas een verkeerd en te negatief beeld schetste.” Kortom, ook warm aanbevolen: Rik Goverde ( twitter.com/rik0073 ) van het Brabants Dagblad in ‘Koningin zet internetters onterecht in de hoek‘.
In christelijk Nederland wordt het gezin gezien als een vader,moeder en kinderen. De naasten zijn de buren, vrienden enz. De ware betekenis van het gezin is een samenlevingsvorm die een herkenbare sociale eenheid op microniveau vormt. Dan praten we ineens over geheel andere samenstellingen en zijn we mogelijk terug bij een ‘stam’ en ‘tribe’. Door de sociale media en online mogelijkheden kan de stam weer tot leven worden gebracht: mensen die iets ‘met elkaar hebben’ en kunnen zorgen voor elkaar. Ik heb, bij wijze van spreken, niets met mijn buren. Maar ik heb veel over voor diegene die zich tot dezelfde stam voelt aangetrokken. De samenleving verandert. Het zou mooi zijn als ook de ’geldende waarden en normen’ zouden veranderen en niet door een klein deel van de regering zou worden opgelegd.
Tja, waar gaat het over?
De technologie voorziet ons van middelen waarmee we onze persoonlijke contacten sneller en van grotere afstand kunnen onderhouden.
In mijn ervaring alleen maar geweldig.
Hóe we er mee omgaan is een andere kwestie.
Maar niet anders dan in de reële wereld.
Hoe open en geïnteresseerd communiceren we überhaubt met elkaar.
En hoe intens, liefdevol en betrokken gaan we met elkaar om bij een fysieke ontmoeting.
Op de koffie, in het café, tijdens het sporten, aan tafel tijdens het eten, in bed?
De vraag is of we in een isolement raken door de technische mogelijkheden.
Ik ontmoet en spreek nog steeds mijn gelieven, familie en vrienden, ook nog altijd in het echt, als we er de tijd en mogelijkheden voor hebben.
Ik raak ze graag aan en kijk ze in de ogen.
We lachen, delen onze wederwaardigheden en grapjes, knuffelen en huilen soms samen.
Mijn zoon en dochter verblijven regelmatig in het buitenland voor langere periodes.
Ik heb in mijn leven nog nooit eerder zo gemakkelijk en regelmatig contact met hen en anderen kunnen houden dan met de nieuwe media.
En de waarde van de contacten zijn minstens zo rijk als in de nabije contacten.
Mijn moeder van 85 mailt me frequenter en met dezelfde inhoud als de gesprekken die we per telefoon of tijdens de bezoekjes hebben.
Voor mij zijn de media een verrijking en soms zelfs een verdieping van mijn echte relaties.
Ben ik door de technologie veranderd?
Niet perse door de nieuwe media.
Wel door de ontwikkelingen in de samenleving.
Bewustzijn, maatschappelijke verantwoordelijkheid, evenwicht in leefstijl.
Vrij van de benauwende sociale structuren als kerk of vereniging.
Vrij van de beperkende 9-5 baan in een vaste werkplek.
Vrij van de tekortkomende toegang tot informatie.
Vrij van de verplichtingen in familiebezoek en vriendenkringen.
Vrij van opgelegde traditie en hierarchie.
Wat een heerlijke tijd waarin ik kan gaan en staan waar ik wil, én 24/7 in verbinding blijf met mijn ‘sociale netwerk’.
Nee, majesteit, ik deel uw zorgen niet.
Interessant Sander, maar wat ik wel jammer vindt is dat je niet veel verder ingaat op de combinatie van online & On-earth (zoals wij het op http://www.efactor.com) – juist daar zit mijns inziens de verrijking. De mogelijkheden zijn nu eindeloos om elkaar eerst virtueel te leren kennen, gebaseerd op interesse en dan te beslissen elkaar eens te ontmoeten als die interesse sterk genoeg lijkt om er tijd voor te maken. Daarin zie ik voornl. het argument tegen Beatrix’ rede – juist de tools die beschikbaar staan, geven ons de mogelijkheid selectief die mensen te ontmoeten waarmee wij ons het meest gebonden voelen. Ongeacht waar in de wereld.Marion (mede-oprichter E.Factor)
De individualiseringstrend heeft zich lang geleden al ingezet. Is digitale vooruitgang, sociale netwerken dan een oorzaak of gevolg?
Ik denk dat relaties meer kwantitatief worden in plaats van kwalitatief. Leuk dat je weer contact kan hebben met ‘oude’ vrienden, verre vrienden en klasgenoten. Maar zijn die relaties belangrijk voor solidariteit? Ik denk niet altijd. Vooruitgang: ja. Het is mooi dat het kan.
“Beter een goede buur dan een verre vriend” zeggen ze wel eens. Liever 1 goede vriend in de echte wereld dan 500 online.
Het is mooi dat de wereld binnen je bereik ligt. Je leeft echter samen met de mensen om je heen, niet ergens anders.
[...] http://www.frankwatching.com/archive/2009/12/25/waarom-beatrix-ongelijk-heeft/ [...]
Mooi stuk Sander. De discussie die is losgebarsten na de toespraak van de Koningin loopt op veel plekken scheef; mensen voelen zich persoonlijk aangevallen en luisteren niet naar de exacte inhoud. Op die discussies ben ik dan ook geneigd te antwoorden dat de Koningin 100% gelijk heeft. Jij geeft het echter goed weer hier, en kijkt van een iets grotere afstand waardoor een betere discussie ontstaat. Ik ben het naast de Koningin, ook met jou eens. :-) Beste wensen!