Technologie, nostalgie & nerds: hoe beleving zich (niet) laat vangen

Philips

Elf jaar zal ik geweest zijn toen ik op mijn verjaardag de Pionier 1 kreeg. Met het bouwpakket van Philips kon je zelf een radio maken. In de doos zaten de behuizing, draadklemmen, variable condensator, diodes, weerstanden en het meest spannend was de ferroxube staaf waar je koperdraad omheen moest wikkelen - dit werd de antenne van de radio.

Nostalgische dank aan Philips

Ik aardde de radio met een draadje naar de verwarmingsbuis naast mijn bed. Even verf afkrabben. Het meest spannend was natuurlijk het moment dat je het oortelefoontje in je oor stopte, draaide aan de variable condensator en de zenders kwamen binnen.

Gelukzalige ontroering. De radio deed het zonder batterijen. Ik had mijn eigen ontvanger en kon er ‘s-avonds in mijn bed naar luisteren. Stiekem, naar voetbalwedstrijden. Later kreeg of kocht ik ook nog de EE-doos (Electronic Engineer) en de ME-doos (Mechanical Engineer) waarmee ik slingerklokken, alarminstallaties en op afstand bestuurbare terreinautootjes maakte. Met nostalgische dank aan Philips.

Night of the Nerds

Vorige week donderdag was in Eindhoven de Night of the Nerds. In het Klokgebouw was te zien hoe de technologie nu en in de toekomst toegepast kan worden. Door de lucht vloog een zelfgebouwde drone met camera. In een hoek werd een groep uitgelegd hoe je je eigen Pacman kunt programmeren. Ze leerden het ter plekke, terwijl er tegenover een pizzaplotter met tomatensaus tekende op een papier van deeg.

Een jongen die electronische muziek maakte bij spelletjes vroeg of hij me mocht uitleggen hoe hij muzieklagen van gevechten, vijanden, dreigingen en landschappen in elkaar liet overlopen, terwijl tien meter verder iemand op een cello speelde. De muziek was zijn afstandsbediening van een battle die hij op het scherm voerde tegen drie tegenstanders.

Night of the nerds

Op de grond liepen zelfgemaakte borstelrobots zo groot als een tennisbal. Gemaakt met de afgezaagde kwast van een afwasborstel, een elektromotortje, een batterij, een electriciteitskroontje, wat klemmetjes en tiewraps. Een meneer van ASML liep trots rond en vertelde dat de afwaskwasten niet waren aan te slepen: vaders en kinderen vochten om een plaats aan de borstelrobottafel.

Iemand maakte een touchpad van een banaan, ernaast zag je dat aardappels kunnen worden gebruikt als gamecontroller en een onderzoeker van Philips legde me uit dat dankzij een lamp met LED-lichten het mogelijk is om een plantenflat midden in de stad te laten groeien. Het woord ‘lichtrecept’ viel.

Beleving laat zich niet vangen

PionierWat Philips ooit deed met de Pionier doet ASML nu ook: jongeren uitdagen, inspireren, voeren met herinneringen en rode konen. 1350 nerds liepen er rond. Laat er ééntje bij zitten die straks een briljant idee bedenkt om een lithografiemachine eleganter chips te laten ontwikkelen.

Thuisgekomen lees ik over de iPad-klassen. Er schijnen ouders te verhuizen om in de buurt van een iPad-school te kunnen wonen. Een iPad-school is fast-food. Een avond met nerds is zelf koken uit je eigen volkstuintje. Beleving laat zich niet vangen in het schermpje van een iPad. Je hebt er minstens drie dimensies voor nodig. En een fabriekshal.

Deze column werd eveneens gepubliceerd in Het Financieele Dagblad.

Uitgelicht: Frankwatching iPhone app meer dan 3.000 keer gedownload

Frankwatching app

Onze iPhone app blijkt een succes: in totaal hebben 3.458 lezers de app gedownload. En wist je dat alle artikelen zijn voorzien van een speciaal ontwikkelde populariteitsscore? Handig als je onderweg meteen wil zien welke artikelen je niet mag missen. Te verkrijgen in de App Store, download hem

Meer weten?

Interessant?

Lees dan ook onze andere artikelen over , , , , , , .

Reacties

  1. Leuke, herkenbare kattenbel. Mijn zoontje is nu vijf (medio in de Pionier 1-levensfase) en zijn horizon is alles wat scharnierbaar is, tot piepen kan worden gebracht of eigenlijk licht zou moeten kunnen geven (bij voorkeur de spullen van z’n zus). Het is de Ewige Wiederkehr des Gleichen: Ed en Willem Bever hebben een update gehad en komen nu komen nu na een recente releasewissel naar de Night of the Nerds. Het zijn verschillende kanten van dezelfde zaak. Als ze maar Bach spelen op die cello…

  2. Onderstaande tekist verscheen als column op http://www.onderwijsbrabant.nl

    Plankje*

    Een jaar of twintig geleden hield ik bij het klussen (een boekenkast) een plankje over. Gewoon, een rechthoekig stuk hout ter grootte van twee aviertjes. Zoon Willem stond over mijn schouder mee te kijken en ik herinnerde me met hoeveel plezier ikzelf vroeger met zoiets had gespeeld.

    Wij naar de winkel: fietslampje, fittinkje, dunne, enkelvoudige elektriciteitsdraadjes, platte batterij van Witte Kat, belletje, knopje. En vervolgens terug naar huis om te knutselen: fitting op de plank schroeven, uiteinde van de draadjes bloot maken met een lucifer, aansluiten op de fitting, gaatjes boren in de plank en de draadjes naar achter leiden, aansluiten op de batterij: Ja! Hij doet het!
    Enfin: knopje ertussen gemonteerd, belletje erbij, het was nog een heel gedoe maar wel gezellig.
    Dat was dus 20 jaar geleden. Vorige week is zoon Willem afgestudeerd aan de Technische Universiteit: elektrotechnisch ingenieur.
    De professor bij wie hij afstudeerde kwam mij feliciteren en sprak over ‘een knappe onderzoeker’, en ik dacht nog: ‘Zal ik over dat plankje vertellen?’, maar dat leek me op dat moment toch een brug te ver.

    Maar mijn opdracht op het ROC is al een jaar of tien: werf meer leerlingen voor techniek! En nu heb ik dus een idee, een bewezen effectief idee (in de newspeak van tegenwoordig: een good practice):
    komende november moet de regering een enorme voorraad plankjes aanschaffen, en draadjes, lampjes en batterijen van Witte Kat. En die moeten ze als pakketjes door alle schoorstenen duwen die ze maar kunnen vinden, in de nacht van 5 december. De rest van de maand december zenden we dan ster-spotjes uit om alle papa’s aan hun verstand te brengen wat ze met die spullen aan moeten.
    Et voila: over twintig jaar is het tekort aan ingenieurs ingelopen.

    *) Hij heeft natuurlijk van alles bijgeleerd, sinds dat plankje. Om dat erin te wrijven noemde hij zijn thesis: ‘Multi-modal graph-based segmentation in a 3D reconstruction context.’

Plaats een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn met een * aangegeven.

Verschijnt je reactie niet, dan is deze mogelijk in de spam terechtgekomen. Mail ons dan even!